(các) Thẻ:
• Kagandahan
• Bilyonaryo
• Detalyadong

Love is an overrated word, and just like a spell that brainwashes our system, people are bound to search for their true love -- but not in Marion’s case. Her adoptive family, together with her biological father, wants her to have a child of her own. And when the dazzling one hundred billion pesos inheritance is on the line, she will trample her beliefs and desperately search for a man that will give her outstanding genes for her ‘one hundred billion pesos baby.’

Bản cập nhật mới nhất

Lựa chọn của biên tập viên

Phượng Tà Vô Song

Âu Vương Nghi

Loạn Tâm

Âu Vương Nghi

Anh Chàng Ma Cà Rồng Của Tôi

Tiên Nhi

Ở Mãi Bên Em

#RinBaBa

Chiếc hoa tai bị đánh cắp

An Ni

Cho em một ngôi nhà

Sennanguyen

Đề xuất cho bạn

Người Đến Từ Taured

Cơm Rượu

Vãn Khúc

Tiểu Tinh Linh

Hồi Ức Khó Phai

An Ni

NỐT CHU SA CỦA ĐẠI LÃO

MI

ĐỔI MỆNH

Yêu Tinh Zombie

Cho em một ngôi nhà

Sennanguyen

Ông xã tổng tài quá khó chiều

Tô Tử

Vong Tiện - Ma đạo tổ sư đồng nhân khúc

Syao Lee

Tống tổng xin hãy ngừng yêu

Hà Lam

Vấn Đỉnh Vĩnh Hằng

Lạc Lạc Tà Thiên

Bình Luận Sách (25)Để lại bình luận của bạn trên ứng dụng

• 
  WilliamsKatt

  we are up

  24/10

    0
• 
  BeloJhon belo occeño

  nice

  21/10

    0
• FajuraJoyce

  it's so beautiful and fantastic

  04/04/2025

    0
• 
  Estela Trero

  Nice story

  28/10/2024

    0
• 
  Mark Jun Sierra Masicap

  mahusay

  28/10/2024

    0
• 
  SarcillaJohn V.

  obib

  25/10/2024

    0
• 
  Narciso Hainto Cayetano

  interestingly beautiful..

  12/10/2024

    0
• 
  Aiz Aiziah Matz Matutina

  wow nice

  02/09/2024

    0
• 
  BalitaosanJah Gabriel

  hahaha

  16/08/2024

    0
• 
  Ynastiff

  hbwksjjajqwoqijshsvswkqoowiwushsvajwoowbsbhiwkwjwbwgeyywwgwjowkwhwbwbjwiwuegwjwojwbwhwjiwkwhwhwowkwj

  26/07/2024

    0

• Tổng cộng: 108

• Chapter 1

  “Happy birthday, anak! Kailan ka mag-aasawa?” bungad ng nanay niya kahit kakagising niya lan

• Chapter 2

  “Po?” Tiningnan ni Sam ang bisita nila mula ulo hanggang paa. Nakasuot ito ng mamahaling sui

• Chapter 3

  Muling nilingon ni Peterson ang kaniyang anak bago siya tuluyang lumabas ng pintuan ng bahay

• Chapter 4

  Araw na ng sabado, dalawang araw pagkatapos ng kaarawan ni Samantha, saka lang nakauwi ang k

• Chapter 5

  Muling namayani ang katahimikan sa pagitan nila. Dahil hindi naman ganoon kalaki ang laborat

• Chapter 6

  “Mukhang mataas ang kumpiyansa mo na gagawin ko ang lahat ng gusto mong hilingin. Paano kung a

• Chapter 7

  Nagulat si Peterson sa sinabi ng kaniyang anak pero imbes na magalit, nakaramdam siya ng kakai

• Chapter 8

  Tila isang bata na noon lang nakakita ng laruan ang itsura ni Marion. Sa mga pelikula, nobela,

• Chapter 9

  “Teka… Bakit pati ‘yong mga jacket na mukhang hindi ko naman magagamit dahil wala namang winter

• Chapter 10

        Hindi man aminin ni Peterson ngunit natutuwa siya sa pinapakita ng kaniyang anak. Mabilis iton

• Chapter 11

        Martes na ng umaga, alas-nueve y’ medya na pero mukhang wala pang balak na bumangon si Marion

• Chapter 12

        Napangiti at napabungisngis si Mr. Sanchez, pati na rin ang mga tauhan nito. Pero nang mapansi

• Chapter 13

        Halos abot-tenga ang ngiti ni Peterson habang naglalakad siya papunta sa opisina ng kaniyang a

• Chapter 14

        Sa pinaka-itaas na baitang ng hagdan, nakatayo roon ang babae na nasa animnapu’t dalawang taon

• Chapter 15

        Ngumiti lang si Marion. “Good morning.” Masigla ang tinig niya kaya lalong kumulubot ang noo n

• Chapter 16

  “Pupunta tayo kaagad?” iyon kaagad ang naibulalas ni Marion. Ngayon pa lang niya makikita ang p

• Chapter 17

        Dahil may nakasapak na earphones sa tenga niya, hindi na napansin ni Marion na tinatawag siya

• Chapter 18

        Napangisi naman si Peterson dahil naramdaman nitong napikon si Marion. Nang makarating sila sa

• Chapter 19

        Ramdam ni Marion ang paghihimutok ng tiyan niya. Kailangan niya nang kumain dahil baka bigla n

• Chapter 20

        “Sobrang salamat po talaga, Miss Marion. Tama nga ang sinabi ko kanina… Iba ka talaga kumpara

• Chapter 21

        Isang linggo rin ang inilagi ni Peterson sa Seoul. Pero dahil abala ito sa trabaho, halos hind

• Chapter 22

  October 21, 2021. Tatlong araw matapos umuwi si Peterson sa Manila at mag-isang namumuhay sa Se

• Chapter 23

        Napahawak si Marion sa kaniyang bibig nang maintindihan niya ang sinabi ng lalaki. Tiningnan n

• Chapter 24

  “I’m sorry… I know that you’re just desperate to find a good man but it doesn’t mean that I wil

• Chapter 25

        Nakalutang sa hangin ang isipan ni Seojun noong mga oras na iyon dahil sa sobrang pag-aalala.

• Chapter 26

        Napabungisngis ang kaniyang ama nang marinig ang huli niyang mga kataga. Kung umasta ksi siya,

• Chapter 27

        Sinikap ni Seojun na ialis sa kaniyang isipan ang mga problemang kailangan niyang alalahanin n

• Chapter 28

        Nagsimulang kumuha ng kanin si Marion sa rice cooker at inilagay iyon sa malapad na bandehado.

• Chapter 29

        Bahagyang nagulat si Seojun sa tanong ni Marion. Base sa mga ngiti nito, sinong mag-aakala na

• Chapter 30

        Nang makaalis si Seojun sa unit niya, naghugas muna ng plato at mga ginamit sa pagluluto si Ma

• Chapter 31

          Lumaki ang buka ng mga labi ni Eclaire dahil sa narinig nito. “Ano? Seryoso ba kayo?”
         

• Chapter 32

           Pagkatapos maglinis ni Marion ng mga pinagkainan niya, pumasok na siya ulit sa kaniyang sil

• Chapter 33

           Hindi kaagad nakapagsalita si Seojun sa tanong ni Marion. Nakatingin kasi aiya kay Andrew n

• Chapter 34

           Dalawang single-size bed, dalawang kabinet, isang partition wall na may disenyong Japanese

• Chapter 35

           Hindi alam ni Seojun kung paano magre-react sa sinabi ng dalaga. Nagulat siya nang bigla it

• Chapter 36

           Nagulat si Marion sa biglang pagyakap sa kaniya ni Eclaire. Hindi niya akalain na magkakasu

• Chapter 37

            Mabilis na lumipas ang tatlong araw. Martes na, October 24, 2021. Natapos na ang surgery n

• Chapter 38

        Nagulat si Seojun sa pinatutunguhan ng usapan nila. Tiningnan niya ang reaksyon ni Marion na p

• Chapter 39

        Hindi alam ni Marion kung ano ang eksaktong dahilan pero hindi talaga siya mapakali. Nakatingi

• Chapter 40

           Sa buong buhay ni Seojun, iyon ang unang beses na naramdaman niyang espesyal siya. Kung dam

• Chapter 41

             Masarap… Iyon ang salitang tumatak sa utak ni Marion nang matikman niya ang Korean barbec

• Chapter 42

        “O-opo. Tinuruan ako ni Eclaire noong nasa elementary pa lang kami kaya iyon ang naging secret

• Chapter 43

           Nang hinimatay si Marion dahil sa kalasingan, si Seojun na ang nagbayad ng mga kinain nila

• Chapter 44

               Napahilamos si Seojun ng kaniyang mukha gamit ang mga kamay niya. Humahanap pa siya ng

• Chapter 45

        Inilagay ni Marion ang mga kamay niya sa kaniyang likuran upang itago ang pagkuyom ng kamao ni

• Chapter 46

        “Bakit? Kakaiba ba iyon?” ganting tanong ni Seojun.
        “A… Hindi. Hindi naman. Sige, ikaw an

• Chapter 47

        “Dahil gwapo ka…” diretsang sagot ni Marion.
        “Ano ba… ‘Yong totoo nga, Marion…” pangungul

• Chapter 48

        December 3, 2021. Araw ng byernes, at ang huling araw bago ang mismong kasal. Dahil nasaktuhan

• Chapter 49

          Gusto sana niyang sabihin na huwag itong mangamba. Pero alam ni Marion sa kaniyang sarili ku

• Chapter 50

        Ipinikit na ni Marion ang mga mata nito nang masigurong maayos na ang pagkakahiga niya. Si Seo

• Chapter 51

        Tulog pa ang kaluluwa ni Marion nang gisingin ito ni Olivia. Pupungas-pungas pa siya at nagsis

• Chapter 52

  Ibinigay ni Seojun ang tseke sa mga kamay ni Marion nang maghiwalay sila. Nawala na ang pamumula ng

• Chapter 53

  Sa wakas… Dumating din ang ‘catch’ na hinihintay ni Marion. Base sa pagkakakilala niya sa ugali ng k

• Chapter 54

  “O! Bakit parang ang dami naman ng mga damit na binabaon mo?” tanong ni Seojun nang mapansin na naka

• Chapter 55

  Alas-dos y’ medya na ng hapon nang makababa sa Jeju International Airport ang sinakyang private plan

• Chapter 56

  “W-what? Ano? Sige… Ikaw ang bahala –” Halos malaglag ni Marion ang hawak nitong baso na may laman p

• Chapter 57

  Halos isang oras ang naging byahe nila mula Lutte Hotel papuntang Maze Land. May dalawang klase ng m

• Chapter 58

  Maluwang ang ngiti ni Seojun nang makaalis sila sa restaurant na iyon. Kumuha siya ng kopya ng litra

• Chapter 59

  Halos maibuga ni Marion ang piraso ng steak na sinubo niya. Hindi niya kasi inaasahan na biglang bub

• Chapter 60

  “I don’t care if we’re neighbors. Just stop harassing my daughter with your antics. Or else…” pagbab

• Chapter 61

  “Kenneth? Sinong Kenneth?” Diskumpyado si Hae won nang mapansin nito na wala nang laman ang inumin n

• Chapter 62

  Ang akala ni Seojun, makakapagpahinga pa si Marion kapag nakabalik na sila sa apartment. Iyon nga la

• Chapter 63

  “Syempre naman po… Saka paano kung may mangyaring masama sa inyo? Bigla kayong ma-kidnap? Or maligaw

• Chapter 64

  January 17, 2022. Iyon ang araw kung kailan malalaman nila kung naging matagumpay ba ang isinagawang

• Chapter 65

  Unti-unting lumitaw ang mapuputi at pantay-pantay na mga ngipin ni Seojun dahil sa luwag ng kaniyang

• Chapter 66

  “Huwag kang mag-alala, anak. Ako ang bahala sa iyo.” Iyon ang nakatatak sa utak ni Eclaire kaya naib

• Chapter 67

  “Bakit ba ang dami mong alam tungkol sa Kenneth na iyon? Don’t tell me… Isa ka na rin ba sa mga fan

• Chapter 68

  Mahigit isang buwan na ang pagbubuntis ni Marion kaya nararamdaman na niya ang pagbabago, lalo na sa

• Chapter 69

  Hinaplos ni Seojun ang pisngi ng kaniyang ina. Maputla ang mukha nito at mukhang nahihirapang huming

• Chapter 70

  Halos hinahawi nila ang mga taong nakakasalubong nila bago sila makarating sa mismong silid ng kaniy

• Chapter 71

  Naiwan sa ere ang dapat na isusubo ni Eclaire na egg roll at napatingin sa binatilyong bigla na lang

• Chapter 72

  Kahit gaano kaabala ang schedule ni Marion, palagi pa rin niyang sinisiguro na kumakain siya sa tama

• Chapter 73

  Hindi kaagad nakakibo si Marion sa kaniyang narinig. Sa unang pagkakataon, tinawag siyang ‘eomma’ o

• Chapter 74

  Bago matapos ang araw na iyon, tatlong business cards ang napasakamay ni Seojun. Karamihan sa mga iy

• Chapter 75

  April 16, 2022. Araw ng sabado. Iyon din ang araw kung saan binuksan ang Sachi Hotel and Resort sa s

• Chapter 76

  Hindi siya pinansin ni Hae won na halatang nag-e-enjoy sa paglalaro. Sa kanilang magkakaibigan, ito

• Chapter 77

  May 17, 2022. Araw ng martes. Nakahiga si Marion sa kaniyang kama at halos hindi makagalaw. Pakiramd

• Chapter 78

  June 18, 2022. Araw ng sabado. Naayos na ni Seojun ang lahat para sa magiging pagbisita ng byenan ni

• Chapter 79

  Dahil sa papalapit na examinations, hindi pa rin natutulog si Eclaire. Magkasama sila ni Hae won sa

• Chapter 80

  Hindi na inintindi ni Eclaire ang pamimili ng mga damit at gamit na pang-baby. Dumiretso siya sa goo

• Chapter 81

  Napailing si Marion sa sinabi ng kaniyang anak. Kahit ilang beses na nagulo ang buhay nito dahil sa

• Chapter 82

  Ginugol nila ang buo nilang maghapon sa pagkukwentuhan. Bukod sa naiintindihan niya ang hirap ng buh

• Chapter 83

  September 21, 2022. Araw ng myerkules. Mabilis na nakapag-adjust sina Marion at Eclaire sa bago nila

• Chapter 84

  Hindi sigurado si Eclaire kung sa bibig o sa ilong siya humihinga nang mga oras na iyon. Ang alam ni

• Chapter 85

  Napansin ni Marion ang bahagyang pag-angat ng ulo ng kaniyang anak. Huminto ito sa pagsubo at direts

• Chapter 86

  Wala nang oras si Seojun para tumingin sa salamin kaya hindi niya alam na magulo pa ang kaniyang buh

• Chapter 87

  Alas-otso y’ medya nang makarating si Peterson sa Seoul, sa mismong presidential suite na binayaran

• Chapter 88

  Tinapos nila ang hapunan nang halos hindi nag-uusap-usap. Inilagay na lang nila sa lababo ang mga pl

• Chapter 89

  “Anong kailangan niyo sa ‘kin?” matapang na tanong ni Marion. Alam na ni Seojun ang tungkol sa bagay

• Chapter 90

  December 24, 2022. Araw ng sabado. Hindi kagaya ng nakasanayan ni Eclaire, walang snow sa Pilipinas.

• Chapter 91

  Simula nang bumalik sa Pilipinas si Marion, naging abala na siya sa nalalapit na kasal nila ni Seoju

• Chapter 92

  “Kumpadre, sigurado ka bang aalis ka na? Nagsisimula pa lang ang party…” tanong ni Oscar.
  “Oo. Tutal…

• Chapter 93

        Kagaya ng nakagawian ni Diana, ginugugol niya ang kaniyang oras sa pagsa-shopping, pakikipagki

• Chapter 94

        February 14, 2023. Araw ng martes. Dahil hindi naman talaga naranasan ni Marion na mag-celebra

• Chapter 95

        Pagkatapos nilang pumunta sa salon, dumiretso naman sina Marion sa isang malaking department s

• Chapter 96

        Pakiramdam ni Seojun, masyadong kaswal ang relasyon nilang mag-asawa. Paminsan-minsan, nagagaw

• Chapter 97

        Ramdam ni Marion ang sakit sa bawat subok niyang gumalaw kaya bumalik siya sa pagkakahiga. Kai

• Chapter 98

        Muntik nang mabilaukan si Eclaire dahil sa kaniyang narinig. Limang taon nang kasal ang mga it

• Chapter 99

        “Congrats sa graduation mo!” Binasa ni Eclaire ang chat mula kay Kenneth. Mabilis na gumuhit a

• Chapter 100

        Naaamoy pa ni Eclaire ang cucumber and green tea scent deodorant na ginagamit ni Kenneth simul

• Chapter 101

        Kung mayroon mang hindi nasabi si Kenneth sa loob ng mahigit na apat na taon na hindi niya nak

• Chapter 102

        Masaya siya… Hindi, mas tamang sabihin na matagal niyang ipinagdasal na muli silang magkita at

• Chapter 103

          “Salamat, hon. Mag-ingat kayo ni Ethan sa byahe… Ako na muna ang bahala rito.” Pinasadahan n

• Chapter 104

          “A-Ano?” Biglang bumalikwas ang mag-asawa nang marinig ang anak. Si Seojun ang unang tumayo

• Chapter 105

          Hindi nakapagsalita ang mga kausap ni Marion dahil sa pagkabigla. Nakatitig lang ang mga ito

• Chapter 106

           Mabilis na kinuha ni Marion ang bag na iyon. Binasa niya ang nakasulat sa memo pad. Nakasul

• Chapter 107

          Nang maramdaman ni EJ na unti-unting bumabagal ang takbo ng bangka, bigla siyang naging aler

• Chapter 108

        “A-Anong sinasabi mo bata? Wala kong alam diyan.” Naging malikot ang mga mata ni Berto, halata