นิยายใหม่

cover

เพียงรักห่มใจ

วนาลักษณ์

พิรามและเนตรดาวรู้จักกันมาตั้งแต่ยังเด็ก ทั้งสองคนไม่เคยรู้หัวใจตนเอง จนกระทั่งพิรามถูกคนรักที่ใกล้เข้าประตูวิวาห์เล่นชู้ และนั้นทำให้เขาแน่ใจว่าหัวใจอยู่ที่ใคร หากไม่ติดตรงที่ว่า ผู้หญิงที่เขาหลงรัก มีเจ้าของหัวใจแล้ว “พี่รามคิดยังไงกับเนตรคะ คิดมากกว่าน้องสาวหรือเปล่า!” เนตรดาวโพลงออกมาในที่สุด คนถูกถามนิ่งงันราวกับถูกสาป ใบหน้าคมเข้มเครียดขึ้น คำถามนี้เล่นเอาเขาไปไม่เป็นเลย หัวใจกำลังเต้นราวกับจะหลุดออกนอกร่าง พิรามพยายามควบคุมสติอารมณ์ตนเองเอาไว้ ริมฝีปากหนาเม้มแน่น เนตรดาวจ้องมองเพื่อรอคำตอบ “ทำไมถึงถามพี่” เขาย้อนถาม น้ำเสียงเครียด “เนตร... อยากให้ปัญหาระหว่างเนตรกับพี่พงษ์จบไปน่ะค่ะ พี่พงษ์เขากังวลว่าพี่รามชอบเนตร เนตรไม่อยากให้พี่พงษ์ตาหึงหวงเนตรกับพี่รามน่ะค่ะ” เธออธิบาย ซึ่งคำพูดนั้นมันเหมือนเข็มกำลังทิ่มแทงเขา พิรามพยักหน้าเข้าใจ ในอกสั่นไหว รู้อยู่แล้วว่าความสนิทสนมที่น้องสาวคนนี้มอบให้ มีแค่เพียงคำว่าพี่ชาย และเขาเองก็ยินดีรักษาสถานะเช่นนี้ ไม่กล้าเดินออกนอกเส้น เขาผสานมือด้านหน้า เนตรดาวสังเกตสีหน้าอาการแล้วรู้สึกโหวงชอบกล ทำไมพี่รามถึงไม่พูดออกมาในทันที

cover

พันธนาการรัดรึงใจ

หลี่หง

นางถูกพี่สาวยึดเอาความดีความชอบไปเสวยสุขคนเดียวไม่พอยังถูกจับตัวให้สวมรอยแต่งงานกับบุรุษที่รักพี่สาวสุดซึ้ง พันธนาการเส้นหนึ่งแม้มิตั้งใจแต่กลับรัดรึงนางไว้ตลอดกาล **** เด็กหญิงใจกล้าถูกพี่สาวผู้น่ารักอ่อนหวานช่วงชิงความดีความชอบไป กระทั่งพี่สาวได้เป็นถึงท่านหญิงสูงศักดิ์นางที่เป็นน้องสาวก็ถูกทิ้งไว้เพียงลำพัง ต่อมายังถูกจับตัวยัดใส่เกี้ยวเจ้าสาวมอบให้อ๋องโฉดฉายามัจจุราชกลืนเมือง ถูกจับแต่งเข้าวังอ๋องแทนพี่สาวยังไม่พอ นางยังถูกตราหน้าว่าเป็นสตรีไร้ยางอายแย่งงานมงคล นี่มันเรื่องบ้าอะไร?

cover

ใจตรึงรัก

หลี่หง

นางตรึงใจรักเพียงบุรุษผู้เดียวอย่างมิอาจแลเหลียวผู้ใด เพราะใจที่ยึดมั่นเพียงเขาตั้งแต่แรกเห็นจึงปรับเปลี่ยนตัวเองครั้งใหญ่เพื่อเขา ทำทุกทางหมายเคียงคู่ วางกระบี่ถือพู่กันวาดคิ้ว กลายเป็นกุลสตรีดีงาม เรียบร้อยอ่อนหวาน มารยาทนุ่มนวลสูงส่งดุจธาราสวรรค์ นางลงทุนลงแรงทำทุกทางจนได้หมั้นหมายสมใจ ทว่าทั้งหมดกลับสูญเปล่า เมื่อเขาบอกกล่าวมาประโยคเดียวว่า ‘สตรีจืดชืดชวนหน่ายเช่นเจ้า ไม่คู่ควรกับข้า...’ แต่ไฉนอดีตคู่หมั้นผู้นี้กลับตามติดนางไม่ห่าง ทั้งใช้สารพัดเล่ห์กลให้นางดูแลอย่างไม่หวงแหนร่างกายเช่นนี้เล่า *** บุรุษคลี่ยิ้มมุมปาก เขารู้ดีว่านางรักเขามาก เพราะถูกรักจึงยินดีรักตอบ สตรีเช่นนางสมควรได้ความตรึงใจตอบแทนอย่างสาสม หากนางเผยตัวตนแท้จริงแต่แรก ไม่เสแสร้งแกล้งมารยา ตัวเขาจะเสียเวลาผลักไสทำไมตั้งนาน บางทีอาจแต่งงานกับนางไปแล้วก็เป็นได้