- ทั้งหมด: 63
บทที่ 1 มนุษย์น่าสมเพช
“กรี๊ด! ช่วยฉันด้วย!”
ลูชิงหญิงสาวร่างอวบตะโกนออกไปด้วยความหวาดกลัว ด้านหลังเธอเต็มไปด้วยฝูงซอมบี้ พว
บทที่ 2 เธอมันโชคร้ายจริงๆ
ย้อนกลับหนึ่งอาทิตย์ก่อน
ซูหว่านเก็บข้าวของในกำไลมิติ เธอไม่ลืมขวดเลือดอีกหลายสิบขวด เธอยัดที่นอน พืช
บทที่ 3 สตอเบอรี่กลายพันธ์ุ
กลิ่นเหม็นตีขึ้นจมูก เธอเบ้หน้าอย่างรังเกียจ ไวรัสที่แพร่ระบาดออกมาทำให้ของพวกนี้กินไม่ได้ แม้เธอจะก
บทที่ 4 ผู้หญิงเสแสร้ง
จีฟ่งมองเห็นความคิดของพี่ชายเขาก็ส่ายหัวเบาๆ โชคร้ายของสาวน้อยจริงๆ ที่มาถูกใจพี่ชายของเขา
ซูหว่านเดิ
บทที่ 5 เสือกลายพันธุ์
ซูหว่านมองป่าด้านหน้า เธอเหลือบมองป้ายที่ หักตกอยู่ข้างๆ มันเขียนว่า ป่าไม้เขตB
ซูหว่านเร่งฝีเท้าเข้า
บทที่ 6 หัวขโมยตัวน้อย
เพราะเธอต้องการบรรยากาศ ที่มองเห็นด้านล่างอย่างสบายๆ เฝ้าดูว่าจะมีใครมาหรือเปล่า
เธอหยิบเตาแก๊สที่เธอ
บทที่ 7 ชดใช้ด้วยร่างกายของเขา
ซือมั่วตาเบิกกว้าง เขาดิ้นรนไปมาอย่างหวาดกลัวเริ่มรู้ตัว ว่าตนเองใจกล้าถึงขนาดมาขโมยอาหารคนอื่นถึงที
บทที่ 8 ตัวตะกละ
ซูหว่านหยิบที่นั่งออกมา เธออยากนอนรับลมข้างนอก แน่นอนว่างูดำตัวน้อยก็มีที่นั่งเหมือนกัน
ซูหว่านใช้ตะก
บทที่ 9 ไส้เดือน
ซูหว่านรับรู้ถึงแรงสั่นเบาๆจากหัวไหล่ เธอจึงหันกลับมาดู พบว่าเป็นงูดำตัวน้อยสั่นเบาๆ
เธอหยิบถุงมือขนน
บทที่ 10 กลายร่าง
ซือมั่วขยับหางไปมาอย่างอึดอัดเมื่อถูกมองด้วยสายตาแปลกๆ จากหญิงสาว
ซูหว่านก้าวลงบ่อน้ำพุ เธอเอนร่างลงไ
บทที่ 11 งูน้อย?ของงูดำ
“น…นี่!?” ซือมั่วปิดปากอย่างดีใจ เขาพูดได้! เขากลายเป็นมนุษย์แล้ว!
เพราะมัวแต่ดีใจกับการกลายเป็นมนุษย
บทที่ 12 ไปกับผมได้ไหมครับ
ซูหว่านเห็นแบบนั้น จึงเริ่มเล่าเรื่องราวที่เธอได้รับรู้มาจากการเดินทางของเธอ
“หากข้าเดาไม่ผิด…เจ้าน่า
บทที่ 13 ออกจากมิติ
“ไม่กลัว” ซือมั่วส่ายหน้า ซอมบี้น่ากลัวกว่าคนตรงหน้าเยอะ
“จริงหรือ?” ซูหว่านแกล้งถาม มือเรียวลูบลำคอข
บทที่ 14 ความรับผิดชอบของเธอ
ซูหว่านดึงมือเขาออก ก่อนเธอจะดึงตัว ซือมั่ว ออกจากมิติมาพร้อมกันกับกระเป๋าสองใบ ที่เธอและซือมั่วจัดเ
บทที่ 15 ช่วยเหลือ
ทั้งสองพากันปกป้องน้องชายเท่าที่จะทำได้ พวกเขาทั้งสามรับรู้อยู่แก่ใจว่า พวกตนต้องไม่รอดแน่ๆ
ก่อนที่จะ
บทที่ 16 ห้ามลงมา!
“หิวไหม?” ซูหว่านหยิบสตอเบอรี่กลายพันธุ์ออกมาตัดแบ่งเขา
ซือมั่วไม่รับ แต่อ้าปากให้เธอป้อน ซูหว่านยิ้ม
บทที่ 17 ซอมบี้ระดับ3
“นะ…นั่นมันอะไรน่ะ!?” เฟยหลงพูดเสียงสั่น
ทันทีที่กลุ่มฝุ่นใกล้เข้า เขาก็รู้สึกกลัวแปลกๆ ไม่ใช่แค่เฟยห
บทที่ 18 โรงแรม
“ว้าว คุณเก่งเป็นบ้า!” เฟยหลงพูดทันทีที่ซูหว่านขึ้นรถมา
เฟยเทียนก็พยักหน้าตาม ซูหว่านมองทั้งสองอย่างไ
บทที่ 19 ไหน้ำส้ม
“เจ้าไปอาบน้ำเถอะ “ซูหว่านเดินออกมาจากห้องน้ำ เธอเทน้ำพุลงอ่างให้เขาเรียบร้อย
แถมยังมีดอกกุหลาบที่ส่ง
บทที่ 20 เขาหนาวนี่นา!
ซูหว่านเก็บหม้อและจานต่างๆ ใส่ในมิติเรียบร้อย เธอเดินไปที่เตียงที่มีซือมั่วนอนรออยู่
ทั้งคู่ไม่ได้รู้
บทที่ 21 ภาระที่ปลิวมาหาถึงที่
เมื่อเก็บของเรียบร้อยทั้งห้าคนก็ออกจากโรงแรม ชายวัยกลางคนยิ้มให้พวกเขาอย่างอารมณ์ดี
“โอกาสหน้า เชิญให
บทที่ 22 เจอคนรู้จัก
ลูซือกัดฟันวิ่งไปข้างหน้า เธอเห็นคนมีพลังพิเศษอยู่ด้านหน้า หากเธอเข้าไปขอความช่วยเหลือพวกเขาอาจจะเห็
บทที่ 23 ซูหว่านหายไป
เฟยหลงใช้ไฟเผาพวกมันที่กำลังวิ่งมา เฟยเทียนร่วมมือกับน้องชาย เขาใช้พลังลมพัดเอาไฟให้ลามไปเผาทุกตัว
ฟู
บทที่ 24 ค้างคาวตัวอ้วน
“ธะ…เธอ!?”
“ก็ข้าไง!” ซูหว่านพูดอย่างงุนงง ตกใจอะไร
“ข้ากับซือมั่วจะนั่งตรงนี้ น้องเจ้าพาคนเข้ามาหากนั
บทที่ 25 มิติซูหว่าน
“มีอะไร!?” ลูฟางหันไปถามเฟยหลง
“นายก็ดูตัวเองสิ!” เฟยหลงชี้ไปที่ร่างกายของเขา ลูฟางก้มดูก่อนจะเห็นเพี
บทที่ 26 ดอกท้อเน่า
ซูหว่านตื่นมาทำอาหารให้ซือมั่วเหมือนเดิมเช่นทุกวัน แต่วันนี้เธอกลับคิดไม่ออกว่าจะทำอะไรให้เขากินดี
“ซ
บทที่ 27 ต้องถูกลงโทษรู้ไหม!
ซือมั่วมองเธออย่างขบขัน เขาดึงร่างบางที่กำลังขู่ฟู่ๆใส่เขาเข้ามากอด
ก่อนหันไปมองต้นเหตุที่ทำให้ซูหว่า
บทที่ 28 คู่แค้นที่ใกล้ตัว
ซุนหนี่เดินกลับห้องพักด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าที่ถูกแต่งแต้ม ดูดุกว่าเดิมเมื่อเธอทำหน้าอารมณ์เสีย
“เป็
บทที่ 29 จะฆ่าซือมั่วของเธอ? ฝันไปเถอะ!
“กินเถอะ” เฟยเทียนเห็นว่าซือมั่วไม่มีอะไรจะถามแล้วจึงบอกกับเด็กน้อย
“ขะ…ขอบคุณครับ” เพทายกำลังจะหยิบข
บทที่ 30 พลังของซุนหนี่
ซูหว่านตวัดสายตามองหญิงสาวตัวต้นเหตุที่ยังคงกระซิบแผนกับชายหนุ่มข้างๆ
บางทีซูหว่านก็แอบคิดนะว่า คนพวก
บทที่ 31 ตีตูดซือมั่ว
ซุนหนี่เหยียดยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
เธอมีพลังสะกดจิตแต่เพราะพลังเธอค่อนข้างอ่อนแอเฉินกงและหมิงยู่จึงห
บทที่ 32 เตรียมตัวลงโทษ
ซือมั่วเดินเข้าห้องนอน ก่อนวางซูหว่านบนเตียงเบาๆ เธอพลิกตัวหาที่สบายเพื่อหลับนอน
ง่วงจริงๆ ไม่น่ากินเ
บทที่ 33 ทายาให้ซือมั่ว
ซูหว่านไม่พูดอะไร เธอดึงตัวเขาเข้าไปในมิติ ก่อนจะทำไม้เรียวขึ้นมาตวัดไปมากลางอากาศคล้ายกำลังซ้อมตีตู
บทที่ 34 ค้างคาวหนุ่มสนใจซูหว่าน
“ซูหว่าน ไปกับผมไหมครับ?” ซือมั่วแต่งตัวก่อนถามหญิงสาวที่นอนบนเตียง
เมื่อวานนี้หลังจากที่พ่อแม่ของเขา
บทที่ 35 นั่งตรงนี้?
ซือมั่วเดินเข้ามาในห้อง เขาวางค้างคาว บนเตียงเบาๆ ก่อนค้างคาวจะหายไปและ หญิงสาวมาแทนที่
ซ
บทที่ 36 หวงข้ารึ?
“ฉันขอนั่งตรงนี้ได้ไหมคะ?”
จินนี่ถามซูหว่านเสียงเบา เธอก้มศีรษะลงเล็กน้อยทำให้ดูน่าสงสาร
ซูหว่านที่กำล
บทที่ 37 ลูกเมียน้อย
“พักแถวนี้เถอะครับ” เฟยเทียนมองด้านนอกที่เริ่มมืดแล้ว ก็หันมาบอกเซน
“อืม “เซนขับรถมาถึงเขตป่ามันก็มืด
บทที่ 38 ทำร้ายซือมั่ว
ซูหว่านปลุกซือมั่วเบาๆ เธอลุกขึ้นอาบน้ำก่อนเขา แม้ซูหว่านจะทำความสะอาดร่างกายได้เลยแต่การอาบน้ำเป็นส
บทที่ 39 ตกเหว
บรูคที่จับแขนของจินนี่ได้แล้ว กำลังจะดึงเธอออกมา แต่แล้วเขาก็เห็นขาขาวลอยมาด้านนี้พอดี แม้บรูคอยากจะ
บทที่ 40 งูตัวนี้อ้วนจริงๆ
“ไปเถอะ” ซูหว่านบอกสองคน ก่อนที่ เธอจะได้เดินไป ดินที่พวกเธอยืนอยู่ก็ทรุดลง
ทั้งสามตกลงไปอย่างรวดเร็ว
บทที่ 41 นางพญาผึ้ง
“ซูหว่าน” งูดำเปลี่ยนเป็นชายหนุ่ม
ซือมั่วกอดหญิงสาวเอาไว้ ตอนนี้เขาเริ่มมี เรี่ยวแรงแล้ว เขาต้องซูหว่
บทที่ 42 คู่แข่งซือมั่ว
“พวกเราจะจัดการกับเธอยังไงดีครับ!?” เฟยหยางถามซือมั่ว
ซือมั่วมองกลุ่มผึ้งส่วนตัวเขาอย่างจะฆ่าหล่อนให้
บทที่ 43 คนรัก
ซูหว่านตกใจที่เห็นซือมั่วเป็นนั้น เธอรีบวาง ลีเวลลงก่อนจะเดินไปหาเขา ซือมั่วเอื้อมมือกอดหญิงสาวเอาไว
บทที่ 44 แมงมุมระดับ4
เมื่อพวกซือมั่วเดินมาถึงรถ พวกเขาก็เห็นกลุ่มซอมบี้ระดับล่างกำลังจับกลุ่มกันกินอะไรบางอย่างอยู่
“กรรซ์
บทที่ 45 เฟยเทียน!
ซูหว่านเป็นคนเดินนำพวกเขาเข้าไป ระหว่างทางที่พวกเขาผ่านมีซากของมนุษย์หลายคน
กระดูกด้านในเยอะมาก ดูเหม
บทที่ 46 งูจงอางหวงไข่
ฉึก!!
“พี่ครับ!!”
“เฟยเทียน!!”
หยาดเลือดไหลออกมามากมาย
เมื่อขาของแมงมุมกลายพันธุ์กำลังจะแทงไปที่เฟยเทียน
บทที่ 47 สู่ขอซือมั่ว
“ลูกกลับมาแล้วๆ!” ฟางเหนียงเขย่ามือสามีเบาๆ อย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นรถของลูกชายขับเข้ามาในค่าย
ตอนนี้เธ
บทที่ 48 แหวนสวยมากครับ
“สินสอด!?” ฟางเหนียงมองหญิงสาวที่กำลังกอดลูกชายของเธออย่างตกตะลึง
เธอรู้สึกว่ามันควรจะเป็นลูกชายของเธ
บทที่ 49 ทดลองยากับมนุษย์
บรูคลูบท้องที่ปูดของตนเองเบาๆ มีพี่ชายที่กำลังเช็ดปากจากคราบมันไก่อยู่ข้างๆ
คนอื่นๆ พากันอิ่มหมดแล้ว
บทที่ 50 ฉันเป็นรุก!
“ไปไหนมา?” เฟยหลงพึ่งอาบน้ำเสร็จ เขาพันผ้าเช็ดตัวด้านล่าง ส่วนด้านบนเปลือยเปล่ามีหยดน้ำไหลตามกล้ามเน
บทที่ 51 ซูหว่านเป็นชาย
“ไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวนะครับ เจอกันอีกสามวันครับ” เซนลูบแมงมุมของเขาก่อนจะพูดกับทุกคน
บรูคเดินออกไปตา
บทที่ 52 คนดี ไม่มีสมอง
“ฮึ่ม!” ซือมั่วหงุดหงิด ก่อนซูหว่านจะหันมามองเขา หญิงสาวที่เห็นใบหน้าคนรักบูดบึ้งจึงเอื้อมมือบีบแก้ม
บทที่ 53 เนื้อมนุษย์
พวกซือมั่วเดินมาถึงที่ลงทะเบียนเข้าค่ายแล้ว เพทายและลีเวลจึงลงจากหลังของทั้งสอง ก่อนที่เฟยหยางจะเป็น
บทที่ 54 หลงกลค้างคาวตัวอ้วน
“ไปกันเถอะครับ เด็กๆ อยู่ที่นี่ได้แน่นะ” ซีโร่ก้มถามเพทายและลีเวลที่กำลังดูการ์ตูนอยู่อย่างเป็นห่วง
“
บทที่ 55 ซานตาคลอส
เมื่อพวกซือมั่วเข้าไปในบ้าน พวกเฟยเทียนก็นั่งอยู่ในนั้นด้วย แต่ละคนหน้าซีดดูไม่ค่อยดีเท่าไร
เพราะพวกเ
บทที่ 56 ท่าทางแปลกๆ
“ไปเถอะ!” วันนี้ซูหว่านยังคงใช้ร่างของค้างคาวเช่นเดิม เพราะเธอสามารถบินถึงสูงมองดูต้นทางให้กับเพื่อน
บทที่ 57 ปรนนิบัติฉันสักคืน
“แยกกันไป ช่วยคนอื่นๆ เถอะครับ!” ซีโร่ยิ่งอ่านเอกสารใบหน้าของเขาก็ยิ่งแย่ขึ้น
“แบ่งเป็นสองกลุ่มแล้วกั
บทที่ 58 .
“เอ่อ…” บรรยากาศเงียบลง เฟยเทียนสอดส่องสายตาไปมากับเซนอย่างเลิ่กลั่ก
ถางเย่เย่มองพวกเขาอย่างสงสัยเมื่
บทที่ 59 เด็กน้อยผู้รอดชีวิต
“วางไว้ตรงนั้นเลยครับ” เฟยเทียนบอกซูหว่านที่ใช้รากไม้เป็นตัวส่งธูปยาสลบเข้าไป เขาบอกเธอให้วางไว้มุมห
บทที่ 60 ผมเป็นตัวประหลาด
‘ตึก ตึกๆ’ เสียงหัวใจเล็กเต้นดังอย่างแผ่วเบา หากไม่ตั้งใจฟังหรือมีหูที่ดีจริงๆ ก็คงไม่ได้ยิน
ซูหว่านช
บทที่ 61 โรแมนติกจังครับ
“ฆ่ามันๆ!”
“พวกเดรัจฉาน!”
“ฆ่ามัน!”
เมื่อซูหว่านและเป่าเป่าออกไป ด้านนอกกลุ่มของถางจี๋หงที่ถูกฉีดยาให้เ
บทที่ 62 ผมเหม็น
ซูหว่านตื่นขึ้นมาด้วยความมึนงง มือบางเอื้อมไปหาชายหนุ่มที่เคยนอนอยู่ข้างๆ แต่กลับไม่พบตัวของเขา
ก่อนจ
บทที่ 63 เหมือนลิงเลย(จบบริบูรณ์)
“เป็นยังไงบ้าง ดีขึ้นไหม? “ซูหว่านพาซือมั่วมานอนพัก ก่อนชายหนุ่มจะกอดเธอเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
ซูหว่าน
อ่านสนุกมากๆๆ
10/01
0เนื้อหาน่าสนใจ
30/10
0เยี่ยม
30/10
0น่าอ่านและค้นหา
26/09
0ดีมาก
25/09
0สนุกมากค่ะ
23/09
0หน้าติดตามหน้าค้นหา
17/09
0่สวว่แแ
13/09
0สนุก
11/09
0ดีมากก อ่านแค่ 2 บทแรกก็รับรู้ถึงความลึกลับและสิ่งที่นางเอกต้องเผชิญแล้วทำให้รู้สึกอยากอ่านต่อเนื่องไปจนจบแต่พึ่งอ่านแค่ 2 บทแรกเลยไม่รู้ว่าอ่านต่อไปเรื่อยๆต้องแลกคะแนนในการซื้อบทต่อๆไปหรือเปล่าหวังว่าจะเป็นนิยายฟรีนะคะและชื่อตัวละครต่างๆแม้จะอ่านยากหน่อยเหมือนไม่ใช่ชื่อคนไทยแต่ก็สนุกดีแม้จะจำชื่อตัวละครยากและตัวละครมีหลายตัวเหลือเกินที่พิมพ์มาเยอะนี่เพื่อต้องการให้ข้อความได้ 500 คำนะคะเนี่ยอย่าเพิ่งตลกกันล่ะไม่รู้จะทำทำไมเหมือนกันโดยรวมแล้วนิยายเรื่องนี้สนุกดีค่ะไม่เสียเวลานั่งอ่านและไม่รู้สึกเ
16/08
0