- ทั้งหมด: 50
ตอนที่ 1
‘...ทุกคนคะถ้ามีโอกาสผ่านมาแถวนี้อย่าลืมแวะมาร้านนี้กันนะคะ ต้องมาลองกันให้ได้นะห้ามพลาดกันนะคะเด็ดจ
ตอนที่ 2
แล้วอีกอย่างคู่หมั้นฉันเป็นใครก็ไม่รู้ ชื่ออะไร อายุเท่าไหร่ ทำงานอะไร หน้าตาเป็นยังไงอิหนาวยังไม่รู
ตอนที่ 3
(น้ำหนาว! จะถึงแล้วของแกเนี่ยเมื่อไหร่ฮะ หนังจะฉายอยู่แล้วฉันจะดูวันนี้นะไม่ได้ดูปีหน้า) เสียงแหลมขอ
ตอนที่ 4
พอได้นั่งดื่มน้ำให้หายเหนื่อยก็เริ่มจัดการกับตัวเองถอดแว่นอันโต ผมที่มัดเกล้ามวยเหมือนครูเพ็ญศรีก็ถู
ตอนที่ 5
กลับมาที่ปัจจุบันหนังบนจอยักษ์จบลงแล้วบอกตรงๆ น้ำหนาวดูไม่รู้เรื่องเลยค่ะเพราะว่าหลับไปตั้งแต่ต้นเรื
ตอนที่ 6
“อย่ามาโกหกเอาของมาคืนเขาเดียวนี้เลยนะ” รปภ.ที่วิ่งตามมาอีกคนพูดขึ้น
“ไปเช็คกล้อง” เสียงเจ้าของห้างสั
ตอนที่ 7
“เพื่อนเปรี้ยวไปไหนน้ำหนาวก็ไปด้วยเพราะตอนนี้กูหิวมาก”
จ๊อก เสียงท้องใคร สามคนมองหน้ากันเลิ่กลั่กท้อง
ตอนที่ 8
“ฉันชื่อน้ำหนาวจะเรียกว่าน้ำหรือหนาวก็ได้แล้วคุณล่ะชื่ออะไร”
“ไคโร”
“ไคโร คุณเป็นลูกครึ่งหรอถึงว่าหน้า
ตอนที่ 9
“หนาวสวยไหม” เดี๋ยวนะอยู่ดีๆ จะมาถามกันแบบนี้ไม่ได้นะใจผมเต้นไม่ไหวแล้วมันทำงานหนักเกินไปแล้ว
“แน่ะนิ
ตอนที่ 10
“คุณเป็นอะไรกับคนไข้ครับ” หมอถาม
“คู่หมั้น” หมอละสายตาจากแฟ้มประวัติคนไข้เงยหน้าขึ้นมามองหน้าผมช้าๆ เ
ตอนที่ 11
“จำคำพูดตัวเองเอาไว้ด้วยล่ะ...เอาดีๆ เธอรู้อะไรบ้างน้ำหนาว” ประโยคท้ายผมถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“อืม..
ตอนที่ 12
“ครับ” เขายิ้มมุมปากแล้วเดินออกไปทิ้งให้ฉันอยู่คนเดียวให้ตายเถอะช่วยย้ำอีกทีได้ไหมว่านี่คือห้องนอนขอ
ตอนที่ 13
อย่าว่าแต่ผมเลยตัวเธอเองยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าผมชื่ออะไรแต่ตัวเองกลับใส่สร้อยแหวนหมั้นติดตัวไว้ตลอดเ
ตอนที่ 14
หึ ยัยตัวแสบอยู่ดีๆ ก็หายไปจากคอนโดอย่างไร้ร่องรอยช่องทางการติดต่อก็ไม่มีไว้ให้เหลือไว้แต่โทรศัพท์หน
ตอนที่ 15
“เห้ย ใช่คนนี้จริงหรอวะ” เหมือนมันไม่อยากจะเชื่อแต่มึงต้องเชื่อครับไอกิตขี้เผือกถือว่าโชคดีของผมที่ต
ตอนที่ 16
“คุณปู่” หมอกและควันปกคลุมรอบตัวฉันคุณปู่คนเดินที่ฉันเคยเจอเมื่อ 5 ปีที่แล้วเดินใกล้เข้ามาช้าๆ ข้างห
ตอนที่ 17
“รู้แล้วน่าว่าชื่อน้ำหนาวเรียกทำไมเยอะแยะ” ชิ อยู่กันแค่นี้พูดเบาๆ ก็ได้ไหมล่ะจะเสียงดังลั่นห้องเพื่
ตอนที่ 18
“งั้นเอาคืนไปเลย ไม่เอาก็ได้ชิ” วางกล่องโทรศัพท์ในมือลงด้วยสายตาละห้อยไอโฟนจ๋าน้ำหนาวลาก่อน ชาตินี้ไ
ตอนที่ 19
“คุณพยาบาลจะยืนบิดอีกนานไหมคะฉันจะนอนแล้ว” หน้าที่เคยงออยู่แล้วกลับยิ่งงอกว่าเดิม พูดออกมาด้วยเสียงห
ตอนที่ 20
“ป๊าบ คู่หมั้นกูครับเผื่อมึงลืม”
“สัสไคโรหัวกู” มันบ่นครับแค่นี้ทำเป็นบ่นเดินเอางานไปวางบนโต๊ะข้างโซฟ
ตอนที่ 21
“ยังไงก็ต้องให้ยาฆ่าเชื้อครบกำหนดก่อน”
“เดี๋ยวนี้มียาฆ่าเชื่อแบบเม็ดเอากลับไปกินแล้วนะ บอกไว้เผื่อไม่
ตอนที่ 22
กริ้ง กริ้ง กริ้ง
“โอ้ย! จะดังอะไรนักหนาเนี่ยกี่โมงกี่ยามแล้วไม่ดูนาฬิกากันบ้างหรือไง” ก็ไม่อยากจะบ่น
ตอนที่ 23
“ทำไมเยอะจะกินหมดหรือไง” งงสิครับน้ำหนาวเข้ามาในร้านก่อนผมแค่ 5 นาทีแต่ตอนนี้บนโต๊ะมีชามข้าวต้มอยู่
ตอนที่ 24
“พี่ไค!” แน่ใจแล้วนะว่านี่คือเสียงตวาดไม่ใช่เสียงลูกแมวเหมียวขู่น่ากลัวตายล่ะ
“พี่ก็เป็นของหนูคนเดียว
ตอนที่ 25
“ยังไม่ขึ้นรถอีกเหรอ” เสียงที่คุ้นหูดังมาจากด้านหลังทำให้ฉันต้องหันกลับไปมองด้วยความดีใจแล้วก็เป็นเข
ตอนที่ 26
“อ้าวก็นึกว่าใครไม่เจอกันนานยังเหมือนเดิมเลยนะจ๊ะน้ำหนาว” ขอเบะปากมองบนนะคะเสียงนี่สตอเบอร์รี่สิบสวน
ตอนที่ 27
“หอมจัง” ผมเดินมากอดน้ำหนาวจากด้านหลัง
“คนหรือขนมคะ” น้ำหนาวถามกลับมาเสียงหวานอย่าอย่าทำเสียงแบบนี้เด
ตอนที่ 28
“เมื่อยมากเลยจ่ะตัวเอง” เปรี้ยวล้มตัวนอนบนตักชะเอม
“เรานวดให้นะ” ชะเอมนวดให้เปรี้ยวแทบไม่ได้ออกแรงเลย
ตอนที่ 29
“น้องข้าวเจ้าหรอคะ น้องมาอยู่ที่นี่ได้หนึ่งอาทิตย์แล้วค่ะ น้องอาศัยอยู่กับตาในชุมชน บ้านไฟไหม้ทั้งหล
ตอนที่ 30
“ไม่ได้ดื้อสักหน่อยชิ พี่ไคของหนูใจดีจัง” ก็ไม่ได้อยากใจดีแบบนี้หรอกแต่ทนเห็นคนบางคนกินไม่ได้ นอนไม่
ตอนที่ 31
ฉันเดินเข้าบริษัทมาในเวลาเลิกงานด้วยความมั่นใจและต้องยิ้มกว้างวิ่งเข้าไปหาเมื่อเห็นว่ามีใครบางคนที่ย
ตอนที่ 32
“นะนะคะพี่ไคขาให้หนูทำนะคะ หนูสัญญาว่าจะทำออกมาให้ดีที่สุดเลยจะไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอนนะคะพี่ไคขา” เสี
ตอนที่ 33
“แล้วกูต้องทำไงวะ”
“เห้อ” ไอคริสมันถอนหายใจดึงมือผมออกจากแขนมันแล้วเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ตรงหน้าโต๊ะท
ตอนที่ 34
“เซอร์ไพรส์ไหมจ๊ะเพื่อนรัก” ชะเอมยักคิ้วให้ฉัน ถึงว่าทำไมไอพี่ไคถึงรู้ว่าฉันชอบกุหลาบแดงมากที่สุดไหน
ตอนที่ 35
เพี๊ยะ “โอ้ย แม่ตีผมทำไมเนี่ย” อยู่ดีๆ พี่ไคก็โดนคุณแม่ตี อยากกระชิบบอกคุณแม่พี่ไคจังให้ตีเผื่อหนูด้
ตอนที่ 36
“แล้วจะแต่งกันเมื่อไหร่ล่ะตาไคโร” คุณยายถามผมถึงกับไปไม่เป็นเลยมองซ้ายมองขวาไม่มีใครช่วยได้เลยน้ำหนา
ตอนที่ 37
“ข่าวด่วน ข่าวด่วนทุกคนข่าวด่วนล่าสุด” พี่ฟ้าวิ่งเข้ามาในแผนกหลังจากพักกลางวันทำเอาทุกคนวางงานในมือต
ตอนที่ 38
“เรื่องอะไรกัน”
“เวลานี้ไม่ใช่เวลามาถามกันค่ะพี่ไคขา พี่ควรช่วยหนูคิดก่อนว่าจะหาชุดจากไหนให้เด่นกว่าเ
ตอนที่ 39
“พี่ไคเข้าไปก่อนนะคะเดี๋ยวหนูเข้าไปพร้อมเพื่อน” พ้นจากกองทัพนักข่าวเข้ามาก็เจอกับเพื่อนๆ น้ำหนาวยืนค
ตอนที่ 40
“เป็นอะไรกับยัยนี่” หญิงวัยกลางคนดึงน้ำหนาวมาตรงหน้าไม่เบาเลยนะคงเจ็บเหมือนกันผมเอื้อมมือจะไปจับมือน
ตอนที่ 41
“ใครเขาผิดคำพูดกันไม่รู้เรื่องอย่าเสือกกันนักเดี๋ยวหน้าแหกขึ้นมาจะเดือดร้อนหมอ”
“นี่แก/อิน้ำ” เพื่อนก
ตอนที่ 42
ติ๊ด ติ๊ด กริ้ง กริ้ง ติ๊ด ติ๊ด กริ้ง กริ้ง เสียงนาฬิกาปลุกแข่งกันดังเรียกสติที่มีอันน้อยนิดของคนบนเ
ตอนที่ 43
“หึ” แค่ใช้นิ้วสะกิดนิดเดียวมันก็ล้มไม่เป็นท่าแล้วครับ ดูเวลาแล้วก็ต้องหยิบแฟ้มงานไปประชุมเป็นการประ
ตอนที่ 44
พอเข้ามาอยู่ในลิฟต์ร่างบางเข้ามาเกาะแขนหน้าซบไหล่หนานมเบียดแขนตาผมก็ไม่รักดีไม่ยอมมองหน้าเธอเลยมองแต
ตอนที่ 45
“ว่าไงครับท่านประธานร้อยวันพันปีไม่เคยลางานหยุดไปวันเดียวหน้าใสปิ้งกลับมาเลยนะครับ” แค่ก้าวขาเข้ามาใ
ตอนที่ 46
“สนใจปะ” ยังจะถามย้ำอีกเรื่องแบบนี้ไม่ต้องย้ำอิหนาวไปตั้งแต่ครั้งแรกแล้วชีสเค้กหรอไม่ทงไม่ทำมันแล้วว
ตอนที่ 47
“กินนมเยอะๆ นะจะได้โตเร็วๆ” ยังจะมายิ้มเยอะใส่กันอีกนะเชอะหนาวงอนแล้วนะ
กร๊อบ ขวับเสียงอะไรพอเจอต้นเส
ตอนที่ 48
“สำเหนียกในหน้าตัวเองสักนิดเถอะนะกล้าดียังไงไปอ่อยท่านประธานได้ทุกวันอ่อยให้ตายยังไงเขาก็ไม่มองแกหรอ
ตอนที่ 49
“ไปไหนแต่เช้านะ” ตื่นเช้ามาก็ไม่เจอพี่ไคแล้ว นี่พึ่งจะ 6โมงเองนะปกติออกไปทำงานตอน 7.30 ทุกวันนี่นาวั
ตอนที่ 50(จบ)
“มีใครอยู่ข้างในหรือเปล่าคะน้องแองเจิ้ล”
“น้องแองเจิ้ลคำขอสัมภาษณ์หน่อยนะคะ” แอลบีบมือฉันเบาๆ ก่อนจะป
ดีมากกเลยค่ะชอบมากเลยค่ะ
01/04
0ดีมากก
29/03
0ดีๆ
29/03
0ดีนนน
29/03
0เริสเลย
29/03
0ดีมาก
23/01
0ดีมากกกก
02/01
0ดีมากมาย
01/01
0รู้สึกดี
28/12
0เรื่องนี่น่าทึ่งมากตัวละครมีเอกลักษณ์ที่ดีเเละเนื้อเรื่องน่าสนใจ
17/12
0