- ทั้งหมด: 53
บทที่ 1 เปราะบาง
เสียงหัวเราะแผ่ว กับสองร่างที่เดินควงแขนกันมา เจ้าของบ้านเผชิญหน้ากับทั้งคู่ แล้วผายมือเชื้อเ
บทที่ 2 เปราะบาง
รถเคลื่อนออกจากห้างสรรพสินค้า เนตรดาวครุ่นคิดตลอดเส้นทางจนกระทั่งถึงบ้าน เมื่อจอดรถเธอชะงักเห็นพาหนะ
บทที่ 3 เปราะบาง
“พี่เตือนแล้วใช่ไหมครับว่าเนตรไม่ควรเข้าไปยุ่งเรื่องนี้!” เขาส่งเสียงดุ
“เนตรแค่ไม่อยากให้สองคนเลิกกั
บทที่ 4 เปราะบาง
เสียงมือถือดังขึ้น ร่างเปลือยเปล่ากำลังกกกอดใครบางคนสะดุ้ง แล้วรีบหยิบมาหลุบตามองเบอร์แล้วกดร
บทที่ 5 เปราะบาง
ชายหนุ่มขบกรามแน่น “ต้องการให้พี่มีเขาอยู่บนหัวต่อไปงั้นเหรอ ถึงได้โทษคนอื่นแต่ไม่คิดว่าตัวเองผิดแบบ
บทที่ 6 วันที่ฟ้าเป็นใจ
เนตรดาวมองเพื่อน ตลอดเวลาที่คบกันมา ไม่เคยโดนอรนิสาทำเช่นนี้เลย ร่างบางตรงเข้าหา สองคนเผชิญหน้ากัน พ
บทที่ 7 วันที่ฟ้าเป็นใจ
หัวอกคนเป็นแม่ไม่อยากเห็นลูกเจ็บปวด แต่เธอก็เข้าใจว่าที่ลูกเขยดี พิรามเป็นคนดีเสมอต้นเสมอปลายกับลูก
บทที่ 8 วันที่ฟ้าเป็นใจ
หลังจากเสร็จจากการถ่ายชุดที่สาม ทุกคนต่างเตรียมเก็บข้าวของเพื่อแยกย้ายกันกลับบ้าน อรนิสารวบเครื่องสำ
บทที่ 9 วันที่ฟ้าเป็นใจ
ร่างบางลุกยืนเร่งฝีเท้าเข้าหา คว้าท่อนแขนไว้แล้วจ้องมองสีหน้าเศร้าหมอง พิรามชะงักมองรอบๆ แล้วจับข้อม
บทที่ 10 วันที่ฟ้าเป็นใจ
ชายหนุ่มฮึดฮัด พยายามควบคมอารมณ์ ยิ่งเห็นเนตรดาวแสดงสีหน้า กิริยาขุ่นเคือง มันยิ่งทำให้ใจเขาร้อนรน ท
บทที่ 11 วันที่ฟ้าเป็นใจ
เสียงประตูร้านเปิด พนักงานออกมาต้อนรับลูกค้า อรนิสาเดินผ่านมาสบตาเขากับอดีตคนรัก เนตรดาวเหลือบมองต้อ
บทที่ 12 วันที่ฟ้าเป็นใจ
เขาหัวเราะในลำคอ “ต่อให้ผมรู้สึกแล้วยังไงล่ะครับ เนตรไม่ได้รู้สึกเหมือนผม อีกอย่างเนตรมีแฟนอยู่แล้ว
บทที่ 13 เหตุผลในการจากลา
คนฟังพยักหน้าช้าๆ เดินมาถึงด้านหน้าตึก สองคนพูดคุยสนิทสนม ทว่าคนรออีกคนกลับตื่นตระหนก เดินมาขวางสีหน
บทที่ 14 เหตุผลในการจากลา
หลังเลิกงานเนตรดาวเดินทางมาตามนัดหมาย เห็นเขานั่งรออยู่ที่เก้าอี้ตัวเดิม ซึ่งเคยนั่งคุยกันอย่างถูกคอ
บทที่ 15 เหตุผลในการจากลา
คิ้วหนาขมวดเข้าหากัน แววตาจ้องจับผิด ไม่ตอบแล้วจะกลุ้มใจขนาดนี้เหรอ มันเป็นไปได้หรือไงกัน
“แน่ใจเหรอเ
บทที่ 16 เหตุผลในการจากลา
เขาพยักหน้าช้าๆ แทนคำตอบ เนตรดาวกัดฟันมือบางกำแน่น พยายามไม่คิด สุดท้ายแล้วมันก็เป็นจริงสินะ ใครก็ดู
บทที่ 17 เหตุผลในการจากลา
คนฟังนิ่งงันน้ำตาเอ่อคลอ เขาไม่อยากให้อรนิสาเข้ามาวุ่นวายในชีวิตอีกแล้ว ต่อให้มีความรู้สึกผูกพัน ต้อ
บทที่ 18 หัวใจแตกสลาย
สองร่างตระกรองกอดบนเตียงกว้าง ภานุพงษ์จุมพิตหน้าผากมนแล้วระบายลมหายใจ คนเคียงข้างจ้องมองคิ้วบ
บทที่ 19 หัวใจแตกสลาย
เนตรดาวก้าวออกจากห้องน้ำ เสียงมือถือดังขึ้นเลยหยิบมา เห็นเบอร์จอรีบกดรับสาย
“ค่ะพี่พงษ์”
“เนตรครับ พี่
บทที่ 20 หัวใจแตกสลาย
เสียงรถยนต์จอดเทียบหน้าบ้าน เนตรดาวก้าวลงมาสีหน้ายินดี หลังจากทานข้าวกับพี่พงษ์เรียบร้อย เธอเดินทางไ
บทที่ 21 หัวใจแตกสลาย
เขาวางสายจากลูกน้อง เอนกายกุมขมับ มือมันสั่นไปหมด ต้องตั้งสติไม่เช่นนั้นเขาอาจเป็นเหมือนลูก น้ำตาคนเ
บทที่ 22 หัวใจแตกสลาย
สองสามีภรรยาเดินทางมาถึงโรงพยาบาล เป็นช่วงเวลาที่แพทย์นำคนเจ็บย้ายออกจากห้องฉุกเฉินมายังห้องพักฟื้น
บทที่ 23 หัวใจแตกสลาย
มือเหี่ยวย่นตายไว้ตรงเข้าจับท่อนแขน น้ำตาเอ่อคลอ
“ช่วยเนตรด้วยนะราม อย่าให้น้องพิการเลย เนตรต้องทนไม่
บทที่ 24 หัวใจแตกสลาย
คนถูกถามสองคนนิ่งงั้น อรนิสาพยายามหลบสายตา
“ผมมาเยี่ยมเนตร!” ภานุพงษ์ตอบเสียงห้วน อย่างไรเสียเขาก็ไม่
บทที่ 25 หัวใจแตกสลาย
ประตูห้องทำงานเปิดออก อรรถพลเดินออกจากห้อง จังหวะสวนกับทินกร ลูกน้องก้าวเข้ามาหาเจ้านายในห้อง แล้วยื
บทที่ 26 หัวใจแตกสลาย
ภานุพงษ์ชะงักจ้องมอง “ผมขอโทษนะอร”
“อรไม่ได้โกรธหรอกค่ะที่คุณตกงาน แต่อรไม่รู้ว่าเราควรทำยังไงต่อไป!”
บทที่ 27 ฝันที่ไม่คาดคิด
ภานุพงษ์ถือแฟ้มเอกสาร แล้วหยุดยืนหน้าห้องพัก ก่อนเปิดประตูเดินเข้าด้านในทิ้งกายลงบนโซฟาท่าทีเ
บทที่ 28 ฝันที่ไม่คาดคิด
เสียงดนตรีดัง แสงไฟหลากสีส่องบนเวที ท่ามกลางผู้คนที่ต้องการพักผ่อนด้วยการดื่มกิน อรนิสาในชุดซ
บทที่ 29 ฝันที่ไม่คาดคิด
ร่างบางปล่อยมือจากราวเหล็ก แล้วเผยยิ้มกว้างด้วยความยินดี น้ำตามันเอ่อคลอ เมื่อความรู้สึกท่อนล
บทที่ 30 ฝันที่ไม่คาดคิด
พิรามนิ่งเงียบ หัวใจเหมือนถูกน้ำชโลมมันเต็มไปด้วยความยินดี อิ่มเอมใจ ที่เห็นคนที่ตนเองรัก ไม่ต้องทนท
บทที่ 31 หัวใจผลิบาน
ครึ่งปีต่อมา...
เสียงประตูห้องทำงานเปิดออก เนตรดาวชะงักเงยมองผู้มาเยือน เห็นเขาส่งยิ้มมาให้ แล
บทที่ 32 ฝันที่ไม่คาดคิด
อรนิสายืนทอดสายตามองประตูห้องทำงาน เลขาหน้าห้องจ้องมองเธอไม่วางตา พันนารีเม้มริมฝีปากชั่งใจเพ
บทที่ 33 ฝันที่ไม่คาดคิด
อรนิสาชะงัก กัดริมฝีปากแน่น
“จะถามไปทำไมในเมื่อคุณไม่เคยแคร์”
“อย่าพูดว่าผมไม่เคยแคร์เลยอร คุณรู้แก่ใจ
บทที่ 34 ฝันที่ไม่คาดคิด
ชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้าหา กดแนบริมฝีปาก มือบางเผลอจับท่อนแขนเขาไว้แน่น ลิ้นร้อนละเลียดอยู่ตรงริมฝีปาก
บทที่ 35 ฝันที่ไม่คาดคิด
คนฟังขบกรามยิ้มหยันกับคำพูดอีกฝ่าย ตอนที่เขาอยู่ด้วย นอกจากเธอจะทำงานแบบนั้นแล้วไม่ปรึกษากัน เธอยังค
บทที่ 36 ฝันที่ไม่คาดคิด
อรนิสากัดฟัน เก็บอารมณ์เอาไว้ ก่อนปล่อยโฮออกมา
“อรผิดเอง อรรู้ว่าอรทำผิดกับเนตรกับพี่รามมาก ตอนนี้อรส
บทที่ 37 ชีวิตคู่ที่ถูกทดสอบ
เสียงเคาะประตูห้อง ส่งผลให้เจ้าของห้องลุกจากเตียง พิรามเปิดประตูเห็นป้านุ่มยืนอยู่ คิ้วหนาขมว
บทที่ 38 ชีวิตคู่ที่ถูกทดสอบ
เขามาถึงรถ โดยมีภรรยานั่งเบาะหน้าคู่กัน แล้วขับเคลื่อนออกไปยังคอนโดของอรนิสา พิรามมาถึงหน้าห้องแล้วเ
บทที่ 39 ชีวิตคู่ที่ถูกทดสอบ
“เนตรก็เหมือนกันค่ะ”
เธอซบหน้าลงบนไหล่แล้วยิ้มกว้าง เพราะเชื่อว่าจากนี้ไม่ว่าหนทางข้างหน้าเจออุปสรรคม
บทที่ 40 ชีวิตคู่ที่ถูกทดสอบ
ประตูห้องขังเปิดออก ภานุพงษ์ชะงักจ้องมองตำรวจ แล้วยอมก้าวออกมา เขาเดินมาด้านนอกสายตาสบเข้ากับ
บทที่ 41 ชีวิตคู่ที่ถูกทดสอบ
อรนิสายิ้มเหยียด แววตาแข็งกร้าว เคยขอร้อง เคยอ้อนวอน แต่เขาไม่เคยสนใจไยดีคำขอเธอเลยสักนิด กลับด่าทอแ
บทที่ 42 ชีวิตคู่ที่ถูกทดสอบ
เสียงเคาะประตูห้อง เจ้าของห้องเงยหน้าจากแฟ้มเอกสาร ทินกรก้าวมาหยุดยืนตรงหน้าเจ้านาย มือนันทวั
บทที่ 43 ชีวิตคู่ที่ถูกทดสอบ
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เจ้าของมันชะงักหยิบขึ้นมาแล้วหลุบตาดูเบอร์ มันไม่คุ้นเลย หมายเลขที่เห็นไ
บทที่ 44 ชีวิตคู่ที่ถูกทดสอบ
เธอส่ายหน้า “อรไม่ไปนะคะพี่ราม อรไม่ได้บ้าสักหน่อยทำไมต้องไป!”
“ถ้าไม่ไป พี่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจา
บทที่ 45 ชีวิตคู่ที่ถูกทดสอบ
เขาหันไปทางลูกน้องคนสนิท ตอนนี้ไม่อยากให้ลูกขับรถคนเดียวในช่วงเวลาเช่นนี้ ต่อให้ท่าทีของเนตรไม่มีอะไ
บทที่ 46 เคียงข้าง
เนตรดาวพยักหน้า “เนตรเข้าใจค่ะพี่ราม เพียงแต่เนตรเสียดาย... อรเคยดีกับเนตรมาก อยากให้อรกลับตัวกลับใจ
บทที่ 47 เคียงข้าง
อรนิสานิ่งอึ้งกับคำพูดของมารดา พิรมย์เลยหันไปเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัย สองแม่ลูกถูกเชิญออกจากโรงพ
บทที่ 48 เคียงข้าง
ชายหนุ่มทรุดกายลงคุกเข่าตรงหน้า น้ำตาไหลอาบแก้ม ก่อนยกมือพนม
“พงษ์ขอโทษอร พงษ์สำนึกผิดแล้ว อย่าผลักไส
บทที่ 49 เคียงข้าง
พิรามสีหน้าเครียด เพราะไม่เชื่อใจ อรนิสาเปลี่ยนไปมาก จนทำให้เขารู้สึกหวั่นใจ
“แล้วผมจะแน่ใจได้อย่างไง
บทที่ 50 เคียงข้าง
อรนิสาสะบัดข้อมือ คนจับรู้สึกสะท้านในอก จนเผลอปล่อย พอเป็นอิสระเลยรีบวิ่งตรงไป ภานุพงษ์ได้สติจึงเร่ง
บทที่ 51 แสงสว่าง
พิรามพยักหน้ารับรู้ ภรรยาคงสะเทือนใจกับภาพของภานุพงษ์ที่นอนจมกองเลือด ดวงตาของชายคนนั้นเบิกค้างคงเพร
บทที่ 52 แสงสว่าง
คนฟังน้ำตานองหน้า ก้มลงหลุบตามองพื้น วันฤดีสูดหายใจเพื่อระงับความรู้สึกเอาไว้
“แม่ไปก่อนนะ” พูดแค่นั้
บทที่ 53 แสงสว่าง จบบริบูรณ์
เธอช้อนสาวตามอง สีหน้าสงสัย
“พี่รามจะไปรับเด็กคนนั้นมาเลี้ยงเหรอคะ”
เขาส่ายหน้า “เปล่าหรอกเนตร พี่แค่จ
![[เล่ม 3] เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!](https://image.finovel.net/upload/image/novelPhoto/202603/20260306172740_208.jpg)
ไม่ดีมาก
15d
0ดีมากอ่านเพลิน
17d
0ดียูนะ
19d
0สนุกมาก
26d
0ดีมาก มีความสุนก
28d
0ดีมาก เริ่ดเลยเเหละะ
08/04
0ดีมาก
04/04
0อ่านไปก่อนสนุกดี
01/04
0เนือหาดีมาก อ่านเพลิน
27/03
0ดีมากก
24/03
0