Paulit-ulit sa isipan ko ang sinabing iyon ni Eury hanggang lumipas ang isang linggo. Isa lang ang naiisip kong dahilan, they tried to protect me because I'm their weakness. Nangyayari ulit sa university ang nangyayari sa'min dito sa labas. Ipinamumukha lang nila sa'king ang paggamit ng totoo kong pagkatao ay magdudulot lang ng kahinaan sakanila. I'm a f*cking useless because they are not convinced that I'm strong.
Sa isang linggong yon nilihim ko parin sakanila ang mga nasasangkutan kong gulo dahil sa ginamit ko ang totoo kong identity. Napakiusapan ko naman si Eury na wag sabihin iyon sa mga pinsan ko at sa kapatid ko kaso kapalit non ay hahayaan ko siyang tulungan ako sa mga gulong nasasalihan ko.
Lunes na naman at mag-isa na naman akong naglalakad sa isang hallway papunta sa pangatlong subject ko nung may bigla na lamang humarang sa'king tatlong lalaki. Malalim na paghinga ang pinakawalan ko. Wala namang bago, ganito naman lagi.
"If you were really like them then I guess you're good in race too," sabi sa'kin ng nasa kaliwa. Seryoso kong sinalubong ang tingin niya at tinaasan ng kilay.
"What are you up to?" tanong ko sakanila. Nakangisi silang pumalibot sa'kin. Pero isa lang ang nakakuha ng atensyon ko ang tattoo na hugis diamond katulad ng nasa isang braha, kulay itim ito tila may nakaengrave na pangalan sa gitna pero hindi iyon masyadong malinaw dahil kulay grey ito na parang tumutulad sa itim na kulay ng diamond. Hindi iyon agad natakpan ng isa sa kanila kaya nakita ko ito.
"Race with us." sabi nung nasa kanan pero imbes na sagotin siya ay mas namayani sa'kin ang pagtataka dahil sa nakita ko.
"Who are you? What organization are you?" konpronta ko sakanila at hindi pinansin ang sinabi nung isa. Pareho silang natigilan dahil sa hindi inaasahang tanong ko.
Kung tama ang mga ideyang nabubuo sa utak ko, bakit ako ang hinarap nila? Anong kailangan nila? Are they going to use me now against my family? Well I will not let them do that, ako ang haharap sakanila ng walang tulong sa pamilya ko. Papatunayan kong hindi ako talunan, hindi ako mahina gaya ng inaakala nila.
"You're boring." sabi nung nasa gitna at saka nila ako nilagpasan na tila hindi nila ako nakita at hinarang kanina lang pero masyadong mataas ang kumpyansa ko sa sarili kaya pinigilan ko parin sila.
"Why don't you answer me? What organization are you? What do you want from my family?" sunod-sunod na tanong ko sakanila. Huminto sila at saka ako hinarap nung nasa gitna nang nakangisi.
May kakaiba iyong epekto sa'kin pero hindi ko pinahalata sakanila. Kailangan kong maging matapang para mapatunayang hindi ako mabigat sa pamilya ko.
"Why don't you check it yourself? 12 midnight here at the forest." sagot nong nasa gitna.
"What the hell are you talking about?" nagugulohang tanong ko. How am I supposed to check that? Paano ako tatakas sa bahay? There are reapers around the forest na nakapalibot sa bahay namin. I can't even escape from my brother paano pa kaya ang nasa labas ng bahay.
"Dorms. Your family might probably let you stay here since your family own this university." mukhang gustong-gusto nila ang ginagawa nilang pagbibigay impormasyon sa'kin. Hindi ko alam kung ano pang alam nila at bakit nila sinasabi iyon. Alam kong mali pero nanaig sa'kin ang pagtataka at ang kagustohang malaman ang sinasabi nila. Pero bago pa ako nakapagtanong ay nawala na sila sa paningin ko.
Maayos na lumipas ang mga oras at maganda ang naging takbo ng mga iba kong subjects. Hinanap ko si Eury para kausapin tungkol sa dorms at sa sinabi nung tatlong lalaki sa'kin pero hindi ko siya mahagilap. Hindi ko rin naman mahanap ang mga pinsan ko and I'm not even planning na sakanila itanong iyon. Kaagad na dumako sa isip ko ang taong maaaring lapitan ko. Patakbo kong pinuntahan ang kaisa-isang lugar kung saan ko siya makikita. Katulad ng nakaraan ay hindi parin ako kumatok bago pumasok.
"I almost forgot you have the same blood running into your veins." agad na sabi ni Cruz nung makitang ako ang lapastangang pumasok nang hindi kumakatok. Pinasadahan ko ng tingin ang paligid.
Mag-isa lang siya at mukhang busy sa pagbabasa ng kung anong mga papeles sa mesa niya.
"I need to ask you something." diretsang sabi ko na hindi na niya ikinagulat.
"I'm sorry young lady but I'm afraid I'm not the one that can answer you, tama na ang pagtulong ko sa'yong ilihim lahat ng gulong nakasangkutan mo. Hindi ko na kayang dagdagan pa iyon at baka tuluyan na akong patayin ng kapatid mo." nababahalang sabi ni Cruz at saka naupo ng maayos. Masama ko siyang tiningnan at saka lumapit pa sa mesa niya.
"Remember what Luan told you?" nakangising tanong ko habang dahan-dahang naglean sakanya. Umatras naman siya para makaiwas sa'kin.
"Marami iyon Amaris, ano bang gusto mong ipahiwatig?" tanong niya na puno nang pagtataka. Ramdam ko na ang kaunting takot na nabigay ko sakanya. But I wasn't done yet.
"One more touch and he'll kill you. Don't wait me to do something that might end your f*cking life today, Cruz." I threatened him.
May tulong rin palang nabibigay sa'kin ang mga pagbabanta ni Luan. Cruz slowly turning pale nung maalala ang sinabi ni Luan sakanya. 
"I'm sure you don't want to be killed." dugtong ko at lalong napangisi. Kaagad niyang itinaas ang dalawang kamay hudyat ng pagsuko bago umayos ng umupo kaya naupo narin ako sa upuan malapit sa mesa niya. Gusto kong tawanan ang pamumutla niya pero mas mahalaga ang sadya ko kaya hindi ko na pinagtuonan ng pansin iyon.
"What do you want?" tanong niya pero halatang kabado siya sa maaaring itanong ko.
"Dorms. May dorms ba dito? Why didn't you gave me one? How about the owner of this university? Who own this?" kahit alam ko na ang sagot sa huli ay mas gusto ko paring makompirmang totoo iyon.
Bakit nga ba hindi ako binigyan ng dorm? Bakit pinili nilang pauwiin ako sa bahay? Well of course tingin naman kasi nila sa'kin ay mahina ako. D*mn those stupid judgments.
"Your family asked me not to. May mga pinsan ka naman daw na pwedeng maghatid sundo sa'yo kaya hindi ka na nila pinabigyan ng dorm but your cousins has." sagot niya na tila nag-iingat sa mga sagot niya. Hindi niya gustong sumobra ang pagbibigay niya ng impormasyon.
"And Luan? Meron rin ba siya?" I asked. He slowly moving his head left to right.
"He wanted to stay at home to look for you." he said. I was about to speak again when he stopped me.
"Sandali, may I ask you something?" tawag niya sa'kin. Tiningnan ko siya ng maigi na agad niyang naintindihan.
"Sinabi niya na sa'kin ang tungkol sa pagprotekta sa'yo but why? Isa kang Vallerion and base sa mga pinsan mo malalakas sila, aren't you strong too? Why do they have to protect you?"
Nginitian ko siya ng peke bago sagotin.
"He's not protecting me because he cared for me, they're doing this because they hate me for being useless and weak. But I'm not."
Hindi aktibo ang pamilya sa media kaya maraming gustong malaman ang tungkol sa pamilya namin since we're very very rich kaya hindi rin nakakapagtakang walang nakakaalam na may babae palang tagapagmana ang Vallerion o may kapatid pala si Luan. So that's why hindi rin talaga nila ako hinahayaang magpakilala, as usual they reason out that it's for my safety. F*ck it up.
"Now answer the last question I asked you. Wag mong ibahin ang usapan Cruz, alam mo namang wala akong pasensya hindi tulad ng iba ko pang mga pinsan." banta ko sakanya. Nakita ko ang paglunok niya dahil sa takot.
"Who own this university?" may diing tanong ko sa huling dahilan kung bakit ako nandito.
"Your family own this university. Itinayo ito upang tulungan ang mga magulang na makapagtapos parin ang mga anak nilang basag ulo o naligaw ng landas kahit pa gaano sila ka sama o karebelde. Syempre dapat ay may matutunan din sila kahit papano," paliwanag ni Cruz. I was taken back because of what he just said. After all, this gangster university or what they called Ion University still has purpose why it was built. But me. I'm nothing.
"Young lady where are you going?" rinig kong tawag sa'kin ni Cruz pero iniwan ko lang siya nang hindi nililingon. Mabilis ang lakad na ginawa ko hanggang sa makarating ako sa gate, hind naging mahirap sa'kin ang paglabas dahil kilala narin pala ako ng guards at takot sila sa'kin. Nakita kong palapit sa pwesto ko si Czed kaya pumara na ako kaagad ng taxi, bago pa niya ako mapigilan. Dumirets ako pauwi sa bahay at hinanap si dad sa opisina niya.
Hopefully ay nandito siya at gulat na gulat dahil sa biglaan kong pagpasok.
"Amaris. Why are you here? May klase ka pa hindi ba?" he asked. Still confused kung paano ako nakauwi, he really think na ganon ako ka ignorante sa mga bagay-bagay.
"Dad I want something." matapang na sabi ko. He seems not interested on agreeing sa ano mang gusto ko kaya nagdesisyon akong isugal ang lahat.
"I will join the mafia, just let me stay in my university's dorm." buo ang loob na sinabi ko. I heard his phone rang kaya hindi niya kaagad nasagot ang sinabi ko. Nabaling doon ang atensyon niya at sinagot iyon.
"Nothing to worry about, Luan. She's here. Right infront of me confirming she'll join the organization in exchange of some - - - d*mn did he just drop the call?" hindi makapaniwalang usal ni dad nung babaan siya ni Luan na siyang kausap niya sa kabilang linya.
"Nitong mga nakaraang araw ay madalas na akong suwayin ng kapatid mo, Aris." reklamo ni dad dahil sa ginawa ng kapatid ko pero hindi iyon ang sinadya ko dito kaya hindi ko pinansin iyon.
"Dad." tawag ko sakanya para makuha ang atensyon niya. I'm waiting for his decision. I'm waiting for him to give me that f*cking dorm.
"Why do you want that? And you really think I'll let you join the mafia that easy?" seryoso ang boses niya nung sagotin niya ako.
"Why dad? Why not? Ito ang dahilan kaya niyo ko pinabalik diba? You badly want this! Just give me that f*cking dorm, will you?" asar na saad ko nung balak niya pang magmatigas. Why don't he just allow me? Aren't he happy na makukuha na niya ang matagal na gusto niya?
"Yes, we wanted you to join pero iba ang dahilan namin kaya ka namin ipapasok sa org anak. Please listen to daddy,"
"Crap it dad. Just tell me if you want to give me that dorm or not, ako nalang ang gagawa ng paraan para makuha iyon." tuluyan ng naubos ang pasensya ko dahil sa mga sinasabi niya. Wala akong panahon para marinig na naman ang rason niya na kahit anong gawin nilang paglalaro sa mga salita ay iisa parin ang ibig sabihin para sa'kin.
Isa akong mahina at walang kwenta sakanila. Isa lamang akong kahinaan.
"Hey easy, baby. Of course, you can stay there." nakangiting sabi ni dad sa'kin.
Agad na nagliwanag ang ekspresyon ko dahil sa sinabi niya pero bago paman ako nakalapit para yakapin siya ay pabagsak na bumukas ang pinto ng opisina ni dad.
"Luanel Vallerion." may bantang tinig na sabi ni dad sa pabalang na pagpasok ng kapatid ko pero hindi niya iyon pinansin at tumingin lang sa'kin ng masama.
"What the hell is wrong with you? I told you not to join them." galit na sabi niya sa'kin. Masama ko siyang tiningnan at saka kinunotan ng noo habang galit parin.
"Ito ang gusto niyo diba? Ito ang gusto mo?!" galit na singhal ko sakanya. Dumating narin sina Axell at ang iba pa pero hindi namin sila pinansin. Dumiretso sika kay dad to convince him about something, maybe to stop me from joing which I know that will never do. He want this after all.
"D*mn it Ari. Can't you just see? I don't want you to join us. I'm f*cking protecting you! Will you stop being stupid? Open your f*cking eyes!" sa muli ay nawalan na naman siya ng pasensya sa'kin.
Tila ba pagdating sa'kin masyadong mahirap sakanya ang pigilan ang emosyon niya. Na tila pagdating sa'kin mahihirapan siyang harapin lahat. Mahirap akong paamuhin and he can't deal with me like how he used to deal with those missions given to him.
"Stop saying that you're protecting me! I'm not weak!" galit na sigaw ko. Alam niya. Alam na niyang pagod na akong magmukhang talunan at mahina sa harap nila. Hindi naman kasi nila ako kailangang protektahan. Kaya ko ang sarili ko, I'm strong enough to depend myself.
"You're not. You're not weak Ari. You're too f*cking brave that makes me want to keep you tied up in a chair so that you will not be in another trouble again. I'm d*mn worried. Can't you see that?" malakas ang boses niyang sabi sa'kin ngunit hindi ko nakikitang galit siya o ang kagustohang saktan ako.
Am I wrong? Mali ba lahat ng alam ko? Mali ba lahat ng naisip kong rason kung bakit nila ako pinoprotektahan? No. Hindi ako pwedeng magpadala agad. Maaring kaya hindi niya ako gustong pumasok sa mafia dahil mas mahihirapan sila. They don't want to train me. Baka iniisip nilang matatagalan akong matuto dahil mahina ako.
"Alam na namin ang nangyari sa'yo sa school. When are you going to tell us about those bullying, Amaris? Kapag nasaktan ka na ng tuluyan. They're gangsters, Amaris." singit ni Axell na galit narin sa'kin.
"Wala kayong pakialam okay? Kaya ko silang harpain mag-isa. Napakahina at duwag nila para sa'kin ibuntong ang galit na para naman sainyo!" galit na sagot ko sakanya.
Those gangsters are nonsense.
"Amaris, hindi ka lang namin gustong masaktan. Hindi sila normal na estudyante lang, they will kill you when they will have the right time to do that. Hayaan mo kaming protektahan ka," singgit ni Zyan na balak sanang lumapit sa'kin pero itinaas ko ang kamay ko para pigilan siya.
"Wag kang lumapit! Hindi ko kayo kailangan!"
"Hindi mo kailangang umabot sa puntong to, Aris. Hindi mo kailangang sumali sa mafia para mapatunayang malakas ka because you're already brave, princess." saad ni Czed sa kalmadong paraan pero hindi ko parin maintindihan kong bakit gustong-gusto nila akong protektahan kung malakas naman pala ako para sakanila. They should let me be independent.
"I'm done here." malamig na sabi ko bago sila iwan sa opisina ni dad. Narinig ko ang ilang kalabog pero hindi na ako nag-abala pang bumalik para tingnan iyon.
Dumiretso ako sa kwarto ko at mabilis na nag impake. Hindi ko basta-bastang pinili na pumasok sa organisasyon pero gusto kong malaman ang sinabi ng mga lalaking iyon kanina. At gusto kong makalayo sa bahay para makalayo sakanila, mamaya ko na poproblemahin ang tungkol sa mafia. Isa pa sa parang ito ay pwede ko naring patunayan na kahit sa pagmamafia ay kaya ko silang sabayan. If they only see me as useless I will still fight for them, baka sa paraang iyon ay makikita na nila ang halata ko.
Kailangan kong malaman kung anong kailangan nong organisasyong nakaharap ko sa pamilya namin at kailangan kong lumakas lalo para maprotektahan ang pamilya ko. I sacrificed myself. Pipilitin kong makaya ang nasa loob ng mafia para maprotektahan sila. In that way I can prove to them. I'm not just a weak girl.
"Anak," isang masuyong boses ang narinig ko mula sa pinto ng kwarto ko. Tinanguan ko si mommy na nakasilip dito para pumasok ng tuluyan. Dahan-dahan ang lakad niya palapit sa'kin at tinulungan ako sa pagimpake.
"You can stay there without letting yourself involve in the mafia." marahang sabi ni mommy na nagpatigil sa'kin.
"Hindi ba gusto mo ring sumali ako mom?" nagugulohang tanong ko. Natahimik siya kaya nilingon ko siya at nakitang umiiling siya habang naiiyak.
"I'm so fine with you being my little princess, innocent." naramdaman ko ang marahang haplos ni mommy sa pisngi ko na hindi ko agad naiwasan.
"Mom stop. I'm not weak." agad na asik ko. Iniisip niya rin bang mahina ako? Paulit-ulit nalang sila.
"Anak hindi. Hindi ko kailan man sinabing mahina ka." paliwanag niya pero masyado ng sarado ang utak ko para intindihin pa siya. Ganon rin yon e, mahina din ako para sakanya.
"Mom I need to go. I love you," paalam ko bago siya halikan sa pisngi. Pagkababa ay wala na ang mga pinsan ko kaya pinili kong magpahatid nalang sa isa naming driver.
Isang malaking dorm ang binigay sa'kin ni Cruz at hindi ko alam kung coincidence ba ito pero si Eury ang naging roommate ko.
"Welcome?" salubong niya sa'kin.
Napailing lang ako sa inasta niya at nagsimula nang ayusin ang buong gamit ko para makapaghanda na para mamayang 12. Kailangan ko pang umisip ng paraan kung paano tatakas ng hindi nalalaman ni Eury. 9:00 ng gabi nung mahimbing na nakatulog si Eury kaya sinubukan ko naring matulog para magising ako mamayang 12.
Nung maalimpungotan ako ay napansin kong wala na si Eury sa higaan niya. I checked my phone and it's already quarter to 12. Hindi ko na inisip kung nasaan si Eury at nag-ayos na para makaalis na. Exact 12 nung marating ko ang gubat na sinabi noong mga lalaki. Tahimik ang paligid kaya hindi ko alam kung ano ba talagang nandito. Naglakad pa ako papasok hanggang sa marating ko ang gitna ng gubat.
Ilang tunog ng nagsidatingang sasakyan ang narinig ko ilang distansya sa pinagtataguan ko. Mabuti na lamang at hindi sila gumamit ng mga ilaw sa harap ng sasakyan nila kung hindi ay mahuhuli talaga ako. Well they won't dare to use the light to make sure na walang makakakita sakanila o makapansin. Ano bang gagawin ng mga taong nasa sasakyan na yan?
Nasagot ang katanungan ko sa tatlong taong palapit sa mga kotse. Limang lalaki ang bumaba sa gitnang kotse at hinarap sina Eury, Axell at Vam na kararating lang. What the hell is happening? Bakit kasama nila si Eury? Is she a reaper? Membro rin ba siya ng mafia namin?
Napatigil ako sa pag-iisip ng kung ano-ano nang isang malamig na bagay ang dumapo sa ikinaestatwa ko.
"Don't shout or I'll blow your head off, Amaris Vallerion." bulong ng taong may hawak ng baril na nakatutok sa'kin. Kilala niya ako, how? Who is he?
"Who are you?" mahinang tanong ko at hinarap siya. Hindi niya ako pinigilang harapin siya pero wala rin akong napala dahil nakamaskara siya. Unti-unti akong nakaramdam ng takot dahil sa ngising ibinibigay niya sa'kin bago ipalandas sa leeg ko hanggang sa dibdib ang hawak niyang baril.
"Amaris. Their little princess Amaris," malademonyong na sambit niya habang pinaglalaruan ng kabilang kamay niya ang dulo ng buhok ko.
"Don't touch me." matapang na sabi ko kahit pa alam kong sa loob ko ay gusto ko ng umiyak sa takot. There's a gun pointed on me at ngayon ko lang narealize na masyadong mapanganib ang pinasok ko. Hindi ito ang gulong nakasanayan ko, hindi simpleng gulo lang ang pinasok ko and I'm so stupid for not realizing it. Masyado akong nabulang sa pagpapatunay na hindi ako mahina.
"I would love to kill you young lady but your reaper is too eager to shoot me before I could even pull this trigger." inis na sabi sa'kin ng lalaki. Hindi ko maintindihan ang sinabi niya pero isa lang ang malinaw sa'kin. Someone helped me.
Lumingon ako sa paligid pero wala namang tao at tapos narin ang kaninang pagtatagpo nina Eury at nung mga nakasasakyan. Hinarap kong muli yung lalaki pero nawala na siya, ni hindi ko napansing tumakbo siya. He's too fast.
Sino bang sinasabi niyang reaper? I'm alone here. Am I?