Nagising akong mabigat ang katawan at talukap ng mga mata ko. Pinili kong ipikit muli ang mata ko para matulog. Ayokong bumaba at wala akong planong harapin ang pamilya ko. What I did last night, pinagsisihan kong ipakita sa kapatid kong naging mahina ako. I should have punched him. I should have showed him that I'm not the Amaris they knew.
Yung sinabi niya? That's maybe a lie. Probably just to make me shut up and I'm so stupid to believe it. Hindi naman kami close para gawin niya yon. Baka nga nagpapanggap lang siya kagabi para malaman ang mga nasa isip ko. D*mn I'm so stupid.
Napatingin ako sa pinto nung may marinig akong mabibilis na katok. Hindi ko iyon pinansin dahil mapapagod din naman iyon at aalis pero ilang minuto pa ang lumipas ay naroon parin iyon kaya padabog akong tumayo upang buksan ang pinto.
"What?" asar na tanong ko kay Nim na siyang kumatok sa pinto. One of the twins and why h*ck is he here?
"Breakfast." tipid na sagot niya. I rolled my eyes before closing the door.
"I'm not hungry." malakas na sagot ko pagkasara ng pinto but I heard another knocked again.
"Stop it, Nim." matapang na saway ko sakanya na alam kong narinig niya mula sa labas. Nanatiling tahimik sa kabila at tanging katok lang sa pinto ng kwarto ko ang naririnig ko. Tuluyan na akong nawalan nang pasensya at galit na binuksan ang pinto.
"Don't wait me to drag you downstairs, young lady." malamig na salubong sa'kin ni Luan. Sinilip ko ang likuran niya at wala na doon si Nim.
"Why are you doing this? I said I'm not hungry."
Pinasadahan niya ako nang tingin mula ulo hanggang paa bago niya ako titigan sa mata. Blangko parin ang eskpresyon niya at wala kang makikita sa mga mata niyang kahit anong emosyon.
"You need to go to school." tipid na sagot niya.
Aangal pa sana ako pero hinila na niya ako agad papunta sa baba.
"Eat now." malamig na utos niya.
Inirapan ko lang siya bago pumasok sa kusina nang may galit parin sa ginawa niyang paghila sa'kin. Inabotan ko si Nim at ang magulang kong tahimik na kumakain. Matalim na tingin ang sinalubong ko sakanila.
"What the hell is he doing here?" tukoy ko kay Nim.
"Our cousins will look after you when I'm not around." sagot ni Luan na kakapasok lang.
Sinamaan ko siya nang tingin bago naupo sa pwesto ko at magsimulang kumain.
"I'm not asking you to guard me." matalim ang tinging baling ko kay Luan. Kaswal lang siyang tumabi kay Nim at nagsimulang kumain.
Pagkatapos ko ay agad na akong umakyat pabalik sa kwarto ko para mag-ayos bago kami pumasok. Walang imik kaming tatlo sa buong byahe papunta sa school na sinasabi ni Luan. Sa labas palang ay halatang may kakaiba na sa paaralang papasokan namin.
"You're dragging me into a gangster school." asik ko sa dalawang tahimik sa harapan. Pareho silang hindi lumingon sa'kin na tila wala silang kasamang iba.
This school is a mess. Halata naman sa mga estudyanteng nakikita ko sa labas na may kanya-kanyang gulong ginagawa, they're not even wearing uniform.
"You really want me to join, don't you?" tanong kong muli sa dalawa nang makapasok na ang sasakyan sa gate. Hindi parin sila umiimik. Now Luan just proved to me that he lied. Kung hindi niya hahayaang mapasok ako sa mafia ay bakit niya hinayaang dito ako pag-aralin? I'm so stupid for believing him.
"Mauna na ako," paalam ni Nim at naunang bumaba kahit hindi pa nakahinto nang tuluyan ang sasakyan. He's fast. Nakaalis siya agad pagkalabas niya at hindi ko na nasundan kong saan pa siya pumunta.
"Did you just lie to me?" baling ko kay Luan na tahimik na ipinarada ang sasakyan sa parking lot ng university.
"Let's go, malalate ka na Ari." tanging sagot niya saka naunang lumabas. Galit akong bumaba ng sasakyan at tiningnan siya nang masama.
"Really Lu? Pagkatapos mo akong paasahin. You will just ignore me like that? Like we never talk that night? D*mn, I hate myself for believing you." galit na usal ko sakanya pero tahimik niya lang akong hinila papunta sa kung saan.
Narating namin ang isang opisinang walang katok-katok na pinasok niya habang hila-hila parin ako. Hindi rin kami nakatakas sa mga mapanuring tingin kanina ng mga estudyanteng nadadaanan namin pero hindi iyon ininda ni Luan kaya hindi ko narin pinansin. Mas nangingibabaw ang inis ko sakanya dahil wala talaga siyang balak na kausapin o sagotin ako. He's just ignoring me the whole time like I never existed.
"Luanel Vallerion. Talagang inuubos mo ang pasensya ko." may diing banta ng isang may kaedarang lalaki sa kapatid kong blangko lang ang ekspresyon.
"Tsk." tanging usal ng kapatid ko. Kung may isang bagay man na pagkakapareha namin ng kapatid ko ay ang pagiging matigas ang ulo at walang respeto. I'm not proud of that but we're just really like that.
"And you dare to brought a lady here. Who is she? A gift?" may ngising tanong nung matanda na ikinagulat ko. If only looks could koll ay kanina pa siya nakahandusay dahil sa mga masasamang tinging ipinukol ko sakanya.
Malinaw na malinaw sa'kin ang ibig niyang sabihin. He's...urgh! What do I expect from a gangster university?
"Just tell me if you're ready to be mute, Cruz. I would gladly cut that tongue of yours." malamig na banta ni Luan na ikinaputla nung tinawag niyang Cruz. He must be the dean.
"E...Easy Vallerion. Talagang ikaw ang may pinakamaikling pasensya sa inyong magpipinsan." kabadong sagot nung Cruz habang hindi makatingin kay Luan.
"She don't have that." tukoy sa'kin ni Luan na parang alam na alam niya na ang ugali ko. Gulat na binalingan ako ng tingin nung Cruz, may ideya na sigurong namumuo sa isipan niya. Matapang kong sinalubong ang tingin niya na nagkumpirmang tama ang nasa isipan niya.
"She's a Vallerion.." manghang usal niya at tila nakakita ng ginto. Marahan siyang tumayo at dahan-dahang lumapit sa'kin ngunit nung hahawakan na niya ako ay iniwas ako ni Luan sakanya.
"Don't lay your hands on her Cruz. You'll get killed the next time I see you trying to touch her." malamig na banta ng kapatid ko sakanya. Mabilis pa sa alas kwatrong nakaalis siya sa harapan ko. Naupo siyang parang walang nangyari sa swivel chair niya at tinuro ang upuang malapit sa mesa niya. Hinila ako palapit ni Luan doon at pinaupo habang nakatayo siya sa likuran ko.
"Please introduce yourself to me young lady and what I can do for you." kalmadong tanong niya pero halatang interesado siya sa buong pagkatao ko at manghang-mangha parin sa pagiging Vallerion ko.
"Aren't you the dean?" diretsang tanong ko sakanya na ikinangisi niya. Binalingan ko kaagad si Luan. "What am I doing here Lu?" tanong ko.
Kung hindi niya ako kilala bakit ako dinala ni Luan dito? Am I going to be the gift that Cruz talking about?  Wala ba talaga siyang pakialam sa'kin? Sa sarili niyang kapatid?
"Luan. Luan she's perfectly fits as a Vallerion." manghang komento sa'kin ni Cruz habang nakatingin sa'kin ngunit si Luan ang kinakausap niya.
"Our blood runs to her. Now do your job, administrator." malamig na sagot ni Luan. So he's in a higher position? And what's the job Luan's talking about?
"What job?" I asked.
"I still can't get over. Her presence screams your family name." nakangisi paring sabi ni Cruz bago tumayo at may kinuhang papel sa isang cabinet.
"What's that?" tanong ko ulit kahit na hindi nila pinansin ang nauna kong tanong kanina.
"This are your papers, young lady. Your family name will be private to protect you from other bad guys here." paliwanag sa'kin ni Cruz saka inilapag sa lamesa niya ang isang brown envelop.
"Protect me? No. Not again, Luan. You will not do that." angal ko atsaka tumayo para harapin ang kapatid kong walang emosyong sinalubong ang tingin ko.
"You need that. I'm not always here to look after you." seryosong sagot niya.
"I'm so done with all of you protecting me! Can't you understand that? I'm not weak!" galit na sigaw ko. Natahimik rin si Cruz sa gilid namin at tila walang balak na pumagitna sa dalawang parehong nagmula sa nakakatakot na pamilya.
"Shut up and just do what I say Amaris." buong pagtitimping sambit niya saka kinuha ang envelop at saka ako hinila palabas.
All eyes were on us but our both anger doesn't care about that. All I want now is to tell him how I hate him so much.
"Stop dragging me, I have my legs Luanel." pagpupumiglas ko habang pilit na binabawi ang braso ko pero masyadong mahigpit ang pagkakahawak niya.
"I hate you. I really hate you. I shouldn't have trusted you!" I yelled. He was stopped. Lumuwag rin ang pagkakahawak niya kaya kinuha ko iyong pagkakatapon para kunin ang envelop at iwan siya. Pumasok ako sa unang subject ko na nakalagay sa schedule ko na nasa envelop kahit pa umaapaw parin ang galit ko sa ginawa ng kapatid ko trying to hide my identity again. I f*cking hate him so much!
"Hi." agad na bati ko pagkabukas ko ng pinto ng classroom sa unang klase ko.
Lahat ay gulat na tumingin sa'kin, may nagtataka dahil sa biglaan kong paglitaw. Pinasadahan ko sila ng tingin at isa isang sinalubong ang mga mata nila. Maya maya ay kusa silang umiiwas na tila hindi matagalan ang mga titig ko. I smirked. I may not be strong as my cousins but I can still manage to inflict fear to anyone.
"You may introduce yourself now, young lady." baling sa'kin ng prof na tila nakabawi na sa gulat. Hindi siguro nila inaasahang may transferee.
"Amaris Deva Vallerion." matapang na pakilala ko. Hindi ko hahayaang pakialaman na naman ako ng kahit sino sa pamilya ko. Haharapin ko ang panganib na maibibigay sa'kin sa pagpapakilala ng tunay kong pagkatao.
I heard everyone gasped. Not expecting to hear what I just said. But I heard some of them laughed.
"That's funny little girl. But you're nothing compared to those monsters." komento ng isang babaeng kulay itim ang suot. Ni wala kang ibang makikitang kulay sakanya.
"Right. Go knock your head at the wall and wake up." isa pang lalaki ang sumang-ayon. May ilang lalaki at babae naring nakitawa sakanya.
"It would be fun if I knocked you out." malamig na sabi ko sa lalaki at naglakad palapit sakanya. I could see fear in his eyes. Lahat nang tumawa ay natahimik dahil sa mabilis na pagbabago ng sitwasyon.
"Hey! Hey, stop. I'm just kidding." natatarantang sabi nong lalaki na ikinatawa ko nang malakas. Nagulat rin ang iba dahil sa reaksyon ko kahit pa yung guro naming nasa harapan.
"I'm just kidding too. Psh." usal ko bago naglakad papunta sa napili kong pwesto. Katabi ang isang tahimik na babaeng natutulog.
Nagsimula nang mag-lecture ang guro pero iilan lang ang makikita mong nakikinig. Hindi ko na sila pinakialaman pa dahil wala rin naman akong balak makinig. In the first place ay ayaw ko rin naman sanang pumasok. Kung hindi lang ako pinilit ng kapatid ko.
Tahimik akong naglalakad sa hallway habang papunta sa cafeteria dahil lunch time na nung may mahigpit na humawak sa braso ko at hinila ako papunta sa isang storage room na nadaanan namin. Nagpumiglas ako kaagad pero huli na dahil napasok na niya ako at nailock na ang storage room.
"What the hell is wrong with you?!" galit na sigaw sa'kin ng kapatid ko. Marahas kong inalis ang pagkakahawak niya at sinalubong ng masamang tingin ang tingin niya.
"Stop acting like you cared for me for Pete's sake Luan! Stop! Just leave me alone!" galit na sigaw ko. Malalim pareho ang paghinga namin at kahit anong gawin namin ay alam kong hindi talaga kami magkakaintindihan. We never did.
"D*mn it. Why are you such a hard headed f*cking girl huh? You're making things worst." sa kauna-unahang pagkakataon ay ngayon lang siya tuluyang nawalan ng pasensya sa harap ko. I was caught off-guard. May kung anong takot na namuo sa loob ko. Of course he's a mafia kahit kapatid ko siya ay alam ko ang patakaran nila. They will kill whoever you are once you will do something wrong. And he's presence now is screaming danger and I hate the fact that it slowly affecting me.
"I'm trying to face everything on my own. I don't need your help." galit na sagot ko na pilit tinatago ang takot na naramdaman ko kanina. Pareho kaming galit at ayaw magpatalo. Parehong hindi nakikinig sa isa't isa kaya alam kong walang mapupuntahan ang pag-uusap naming to.
"Lu! Lu open the door." rinig kong tawag ni Vam sa labas. They're here, bakit ba masyadong mabilis makarating ang balita sakanila?
"Lu huwag mong pagbuhusan ng galit si Aris." rinig kong sabi ni Joss.
"Aris? Aris are you okay?" Czed checked me but I remained silent. As if they really cared for me.
"Luanel open the f*cking door." seryosong sambit ni Axell.
Tinignan ko si Luan at kalmado na siya. Blangko na ang eskpresyon niyang nakatingin sa'kin bago buksan ang pinto at lagpasan ang mga pinsan namin. May iilan ding nakisilip na mga estudyante sa likuran nila pero napaatras agad iyon nung harangin sila ni Zyan at Vam.
"Did he hurt you?" Czed asked me while checking my whole d*mn body.
"He wouldn't dare, Czed." singit ni Nim.
"Get off." asar na sabi ko kay Czed na gulat na napabitaw sa'kin.
"Bakit ba mahina ang tingin niyo sa'kin? I'm not at hindi ako aabot sa puntong sasali sa kahibangan ng pamilya niyo para lang patunayan iyon!" sigaw ko sakanila.
Pareho silang napatigil sa hindi inaasahang sinabi ko.
"Aris.." mahinang tawag ni Joss sa'kin pero hindi ko iyon pinansin at iniwan na sila. Mabilis ang lakad na ginawa ko papunta sa cafeteria pero bago pa ako nakarating doon ay may grupo pa akong nakasalubong na tila naghahanap ng gulo.
"O my, the girl who just claimed that she's part of those monster's family." may ngisi sa labing sabi ng nasa gitna nila. Base sa pananamit nila, they're gangsters. Hindi naman kasi basta basta ang mga estudyante dito as what I observe earlier. They're troublemakers and they can make trouble more dangerous than those troubles that I'm used to.
"Sabihin mo nga, anong nakain mo at nakuha mo pa talagang magpanggap? You think you can escape from troubles just because you revealed to everyone that you're a wannabe Vallerion? Hahahaha bitch." singit pa nung kasama ng babaeng nauna. May hawak siyang lalagyan ng itim na pintura.
"She really think matatakot niya ang mga nandito. Not us young lady," sabi pa nung isang lalaking kasama nila bago sila nagtawanan. Nanatili akong tahimik na nakamasid sa galaw nila.
"Oh hindi ka makasagot? Get rid of her, Tasha." sabi nung nasa gitna saka inutusan ang babaeng may hawak ng itim na pintura. Marami sila pero tanging ang babaeng may dalang pintura lang ang lumapit sa'kin at sa isang iglap ay tinapon sa'kin ang pinturang hawak niya. Hindi ako gumalaw at hinayaang maligo ang sarili ko sa pintura.
"Owwww, iiyak na yan! Iiyak na yan!" rinig kong sigawan nila. May iilan naring nakinuod na mga estudyanteng napapadaan sa hallway.
Dahan-dahan kong inalis ang pinturang napunta sa talukap ng mata ko nung pumikit ako para di matapunan ang mata ko bago ko sila tingnan ng matapang at nginisihan.
"Are you done?" malamig kong tanong na hindi nila inaasahan. Siguro ay iniexpect nilang iiyak ako sa harap nila at magmamakaawa, luluhod at kusang bawiin ang mga sinabi ko sa harap ng klase ko na ako ay isang Vallerion. But no. I didn't came back to be a coward.
"Get out of my way." malamig na saad ko. Kusa silang humiwalay sa dalawang grupo para makadaan ako sa gitna. Nilagpasan ko sila ng hindi ipinapakita ang galit na kanina ko pa pinipigilan. Huli na nung marealize nilang naduwag sila sa harap ko at kusang sinunod ang sinabi ko dahil nakalampas na ako sakanila.
Hindi ko pinansin ang mga tinging binibigay sa'kin ng mga nadadaanan ko, dire-diretso akong nagpunta sa opisina ng admin na kinausap namin ni Luan kanina.
"Kailan ka ba matututong kumatok Luanel.....Amaris? Anong nangyari sa'yo?" gulat na usal ni Cruz nung makitang ako ang pumasok at hindi ang kapatid ko.
"What's wrong with your f*cking student huh? Hating me just because I'm a Vallerion? Nonsense!" singhal ko sakanya na ikinatayo niya. Mabilis siyang tumayo para lapitan ako pero tila may kung anong pumigil sakanya at dumiretso siya sa isang pinto sa kabilang sulok ng opisina niya.
"Get yourself clean, young lady." saad niya saka binuksan ang pinto na isang comfort room pala. Hindi na ako nagsalita pa at sinunod nalang ang sinabi niya.
"Tatawagin ko lang ang assistant ko para pakuhanan ka ng maisusuot." rinig kong sabi ni Cruz mula sa labas ng pinto. Hindi ko na siya sinagot at pinagpatuloy lang ang paglilinis ko sa sarili ko.
Hindi rin nagtagal ay dumating na ang pinabili niyang damit kaya nakapagbihis rin ako agad.
"Do you want me to tell your brother? Ipapahanap ko sakanya ang gumawa sa'yo niyan, natatandaan mo ba ang pagmumukha nila?" kaagad na tanong sa'kin ni Cruz pagkalabas ko ng cr ng opisina niya. Masamang tingin agad ang ipinukol ko sakanya.
"I'll handle them. Just shut your mouth, understand?"
Mabilis siyang tumango agad dahil sa sinabi ko.
"Ang hirap na nga paamuhin ng pitong magpinsan dinagdagan pa ng isa, babae nga pero mas mapapasabak naman ang pasensya ko," huling narinig kong sabi niya bago ako tuluyang makaalis ng opisina niya.
Agad akong dumiretso sa cafeteria at umorder ng kahit na anong pagkain at dinamihan iyon para mapakalma ako. Food is my comfort that's why mas madali akong makakalma kung kakain ako. Hindi paman nakakalahati ang kinakain ko ay may bigla nalang naglapag ng tray ng pagkain sa mesa ko. Tiningala ko ang taong gumawa non para makilala siya, baka panibagong gulo na naman ang masasangkutan ko, kakatapos nga lang ng isa.
"Your seatmate." maikling sabi niya na agad kong naintindihan. Siya iyong natutulog na katabi ko kanina sa unang klase ko. After that class ay hindi na siya bumalik nung nagpaalam siyang magccr lang siya but the teacher doesn't care kaya hindi ko na rin pinansin kanina.
"Eury Ong." pakilala niya nung makaupo na siya at nagsimula nang kumain. I was about to introduce myself when she interrupted me.
"I know you, Amaris. I heard you when you introduce yourself." dugtong niya.
"Hmmm, you were sleeping so I thought you didn't heard anything." walang kwentang sagot ko just to gave her a conversation. I'm not good in socializing.
"You shouldn't disobey them. If was safer when no one knows you're a Vallerion." she seems to know something I don't.
"And why?" tanong ko. I wanted to know kung bakit ganoon nalang ang reaksyon ng kapatid ko kanina. At paano nila agad nalamang ginamit ko ang tunay kong pangalan? At bakit ang laki ng galit sa'kin ng mga estudyante kanina nong malaman nilang isa akong Vallerion?
"I saw what happened to you earlier. Your brother and your cousins are monsters here. Kilala sila at maraming gustong pabagsakin sila dito dahil malakas sila but of course those idiots are clueless about the mafia thing." mahinang paliwanag ni Eury bago ininom ang coke in can niya.
"At anong kinalaman niyan sa'kin? Are they jealous? Well f*ck them, gusto pa nila magpalit kami ng pagkatao e. I didn't even like to be my family's freaking princess."
"They'll use you, Amaris. Your brother just tried to protect you."