Pagkapasok ko sa aming room ay dumiretso na agad ako sa aking upuan ngunit agad rin akong napatigil ng makita ang lalaking makakatabi ko.
Ang may pangalang 'Brion Ivor Tyson' sa upuan.
Tuwid na tuwid na nakataas ang mga paa nito sa kaharap nyang upuan at sandal na sandal ang kanyang ulo sa sandalan ng upuan nya na para bang walang pakialam kung sino man ang sisita sa mga paa nitong nakataas sa sandalan ng upuang katapat nya.
May inuut-ot ito na mahabang yogurt candy sa bibig at may nakahandang gunting din sa kanyang lamesa saka mga sukal na pinag gupitan ng kinakain nya.
Ngayon ko lang rin napansin na wala syang pakialam na nakatingin sa akin kaya ng tingnan ko sya sa mata ay nagiwas pa ito ng tingin na akala mo'y ako'y inirapan.
Sya rin yung lalaking walang pakialam na bumangga sa akin kanina kaya ang ideyang magiging kaklase sya ay isang kalagim lagim na bagay.
Naiinis akong umupo sa aking upuan sapagkat sya pala yung aking makakatabi sa loob ng isang taon. Sana hindi nalang sya pumasok katulad ng unang araw.
"Tsk." pagpaparinig nya sa akin na nakaharap ang mukha sa bintana kaya ng tumingin ako sa kanya ay inalis ko rin kaagad at palihim syang inirapan.
"Bakit antagal mo? Saan ka nagpunta?" nagaalalang tanong sa akin ni Matteo.
"May nangyari lang sa baba" pagdadahilan ko sa kanya.
"Bakit? anong nangyari?" pagtataka nya.
"Wag mo ng alalahanin" pag ngiti ko bilang kasiguraduhan na ayos lang ako. "Okay lang naman ako."
"Basta sa susunod, wag ka ng aalis o magpapaiwan, para lagi kang may kasama incase na may mangyaring hindi inaasahan." Pag aalala nya.
Nginitian ko nalamang sya, pero hindi ko maipapangako, sapagkat may mga bagay na gusto kong gawin ng mag isa para na rin sa kaligtasan nila.
Muling lumapit sa akin si Malachi at may ipinatong sa aking lamesa.
Nginitian nya pa ako bago sya umalis sa aking harapan. Nang tingnan ko ito ay isang garapong stick-O na may sticky Notes sa takip nito.
'I know it's cheap but I knew that it's one of your favorite. Have a nice day!'
Hindi man lang ako nakapag thank you sa kanya, pero bakit ba nya ito ginagawa? Kahit alam naman nyang wala na kaming pag asa at hindi na babalik sa dati pa.
Nakatitig lang ako sa isang garapong stick o na binigay nya at hindi alam kung isasauli ba ito sa kanya ng bigla kong maramdamang kanina pa palang nakasilip si Cathy na nasa likuran ko maging si Matteo at Jeniah na nakatitig din sa garapon ng stick o at handa ng atakihin ito.
Wala namang pakialam na nakatingin din dito ang isang abnoy sa tabi kong kanina ay nag uut-ot ng yogurt pero ngayon ay hindi na.
Maya maya pa'y... Wala nyang pakialam na kinuha ang garapon ng stick o sa table ko at walang alinlangan binuksan iyon, kaya lahat ng mata namin nina Matteo Jeniah at Cathy ay sinundan ng tingin iyon.
Kumuha sya ng isang pirasong stick o saka muling ibinalik ang garapon sa lamesa ko, napakurap pa kaming apat na nakatingin sa kanya, bago pa ako na alarma.
"Hoy! Bat ka kumuha?!" Reklamo ko sa kanya na nakakagat na ng stick o at walang pakialam na tumingin sa akin.
Inalok nya pa ako sa tapat ng bibig ng stick ong kinagatan nya na. Nagtataka naman sina Jeniah na nakatingin sa amin na akala mo'y nagtatanong ng ...
'Kailan pa kayo naging magkakilala?'
"Ayaw mo? Di wag" ani nya ng hindi ko kagatan ang stick ong inaalok nya sa bibig ko sabay subo lahat ng iyon sa bunganga nya.
"Magkakilala kayo?" takang tanong ni Cathy.
"Hindi!" Inis kong sabi bilang pagtutol. Iniinis talaga ako ng lalaking ito eh!
"Ewan ko jan! feeling close! May atraso pa yan sakin!" Reklamo ko pa dito kaya nagtawanan na sila.
"I like you!" natatawang sambit ni Cathy sa katabi kong abnoy.
"Like ka ba?" pambabara sa kanya ni Jeniah kaya masama syang tiningnan ni Cathy saka inirapan.
"Luh. Epal... Boundary kasi.. Di naman kausap." saad ni Cathy.
Walang pakialam naman sa kanila si Brion at mukhang hindi rin sila pinapakinggan at iniintindi.
Maya maya pa'y walang pasa pasabing dinumog ng mga kumag ang mga stick o.
"Hoy sandali lang naman!" pigil ko sa dalawang babaysot na may hawak hawak ng stick o. "Hindi pa nga ako nagpapasalamat sa nagbigay" reklamo ko pa.
"Malachi!" sigaw ni Cathy sa third row. "Salamat daw!" At itinaas nya yung mga stick ong hawak hawak nya ng ngiting ngiti.
"Welcome." rinig kong tugon ni Malachi.
"Oh ayos na pwede na naming kainin! nakapagthank you na!" natatawang dagdag pang sabi sa akin ni Cathy.
Dumating na ang aming guro sa unang asignatura, saka tumingin ng diretso sa nakataas na paa ng katabi kong gunggong.
Wala nya namang pakialam na binaba ito na wari ko'y inirapan pa ang aming guro. Hilig ding mang irap ng abnoy na 'to ah.
Nagsimula ng magklase ang aming guro pagkatapos ay nagpasulat ito sa notebook.
Habang nagsusulat ay palagi kong inaalis ang braso ni Brion na nakapatong sa aking lamesa sa pamamagitan ng siko ko sapagkat hindi ako makapagsulat ng maayos, ngunit sa tuwing hinahawi ko yun ay maya't maya nya ring ibinabalik na para bang nananadyang pikunin ako.
'Wala yata syang balak pag sulatin ako? Parang patungan lang ng kamay nya ang lamesa ko. Bakit kasi naging katabi ko pa ang abnoy na ito?'
Napabuntong hininga na lamang ako at malakas kong siniko paalis ang kanyang braso sa aking lamesa kaya napangiwi pa sya sa sakit at tiningnan ako ng masama.
Tiningnan ko rin sya ng masama then I rolled my eyes at him saka muling binalik ang sarili ko sa pagsusulat.
Akala ko ay okay na, akala ko di na nya ulit ipapatong kamay nya sa lamesa ko pero hindi pa nagtatagal ay mas lalo nya pa akong pinipikon.
Hinawi nya ang aking kanang kamay na ipinangsusulat saka tinuon nya ang kanyang siko sa notebook kong sinusulatan, kaya napatigil ako sa ginagawa, pagkatapos ay ipinatong nya ang ulo sa palad ng kamay nya.
Ano bang problema ng abnoy na to?
'PAANO PA KO MAGSUSULAT?? Ginagalit talaga nya ako!!! BWISITTT!!
"Ano ba?!" inis na bulong ko sa kanya pero di nya ako pinansin.
"May sarili kang lame--" hindi ko na naituloy ang sasabihin ko ng marinig ang wala nyang kwentang bulong para di marinig ang mga sasabihin ko.
"Nananana nanana nanan ana ana na ana na na ana" na may tono pa kaya mas lalo akong naiinis.
'May saltik yata ang bwisit na ito!!!!'
'May sayad ang bungo!'
Nang dahil sa inis ay malakas na hinawi ng mga braso ko ang siko nyang nakatuon sa notebook ko, hindi yata sya ready kaya nalaglag ang ulo nya malapit sa gilid ng lamesa ko na nakapagbigay ng kaunting ingay.
Napatingin ang mga kaklase ko sa gawi namin ganon din ang aming gurong nagsusulat sa board kaya mabilis na umayos ng upo si Brion at nakakatakot na tingin ang binigay nya sa akin ngunit hindi ko na nagawang matakot bagkus ay hindi ko na napigilan pa ang kinikimkim kong mga tawa kaya maging sila ay napatingin sa akin.
"Malawak ang pinto para sa inyong dalawa kung hindi kayo handang matuto sa subject ko!"