Torch:
After Jean fell asleep, dahan-dahan na akong lumabas ng kanyang silid. Dumiretso ako sa bar na karugtong lamang ng sala. Kumuha ako ng baso at pgkatapos ay lumapit naman sa estante ng mga alak upang kumuha ng isang bote ng scotch.
Dumiretso ako sa kusina at kumuha ng yelo. Doon na rin ako umupo at nagsalin ng alak sa baso. Maya-maya lamang ay bumungad sa pinto ng kusina si Kuya Sun.
Lumapit siya sa akin ng may bitbit ng baso at nagsalin ng alak para sa kanya. Uminom muna siya bago nagsalita.
"Gabi-gabi pa rin niyang naaalala ang nakaraan. I'm really worried about her. What should we do,Torch?" pabuntong-hiningang wika nya.
"I don't know, Kuya." nakayukong sagot ko sa kanya.
"Naaawa na ako sa kanya. Masyado na siyang nilalamon ng trauma dahil sa nangyari noon." sa pagkakataong iyon ay mababanaag na ang nagbabadyang mga luha sa kanyang mga mata habang sinasabi iyon.
Napa-iwas na lamang ako ng tingin. Kahit ako kasi ay hindi na alam ang gagawin. Sa bawat araw na nagdadaan ay lalong nadadagdagan ang trauma ni Jean. Lalo n'yang ikinukulong ang sarili n'ya sa nakaraan. At iyon ang ikinatatakot ko. Ang tuluyan s'yang malubog sa sakit at takot ng nakaraan.
Nasasaktan ako sa tuwing nakikita ko siyang umiiyak, pero wala akong magawa upang pagaanin ang bigat na kanyang nadarama. Hindi ko kayang burahin sa kanyang isipan ang nangyari sa nakaraan.
Napatitig ako kay Kuya Sun ng bigla na lamang nyang ihagis ang basong hawak nya kanina. Nagdulot ng ingay ang pagkabasag nito ng tumama sa pader.
"Shit! Shit! Shit! This is a total bullshit!" mahina at sunod-sunod nyang mura habang sinusuntok ang lamesa.
Hindi ako makapaniwala habang pinagmamasdan ko sya. Sa tagal naming magkakasama sa iisang bubong, ngayon ko pa lamang sya nakita sa ganitong sitwasyon. Ngayon ko lang nakita na nawalan sya ng kontrol sa sarili. He looks like a lost puppy. And it's all because of Jean.
Sa nakikita kong itsura n'ya ngayon ay mas lalong tumindi ang pagnanais ko na tuluyang gumaling si Jean. And I promise to do anything and everything in my power, para lamang gumaling na s'ya.
❇❇❇❇❇❇❇
Jean:
Marahan akong nagmulat ng mata dahil sa malamyos na dampi ng hangin at pagsilip ng sikat ng araw mula sa munting siwang ng bintana ng aking silid.
Pagmulat ko ng mga mata ay ang nakatalikod na pigura ni Kuya Sun ang bumungad sa akin. Tamihik siyang nakatanaw sa labas ng bintana habang nakatukod ang mga kamay nya sa hamba nito.
"Kuya?" paos kong tawag sa kanya.
Agad siyang lumingon at ngumiti sa akin ng makita niyang nakatingin ako sa kanya.
"Gising ka na pala.Kamusta ka?" bati niya sa akin.
Napa-iwas naman ako ng tingin dahil sa tanong niya. Alam ko ang ibig sabihin ng tanong n'yang iyon. It's about my dream again last night. Mabahang katahimikan ang namagitan sa aming dalawa bago s'ya muling nagsalita.
"Princess, di ka na sumagot." untag nya sa pananahimik ko.
"Kuya, please." garalgal ang tinig na wika ko.
Agad naman siyang lumapit sa akin at naupo sa gilid ng aking kama. Hinawakan nya ang isa kong kamay at masuyong hinaplos ito.
"Sorry Princess."
"Okay lang, Kuya. Ayoko lang pag-usapan ang nangyari kagabi." lumuluha ko ng wika bago ako yumakap sa kanya.
"Hush! Sige na, di na natin pag-uusapan ang tungkol sa nangyari kagabi. Basta tumahan ka na, hmm." pang-aalo naman niya.
"Ikaw kasi Kuya, eh." sabi ko naman sa kanya habang hinahampas ko ng mahina ang kanyang dibdib.
"Iyakin pa rin talaga ang prinsesa ko kahit dalaga na."  natatawa naman niyang wika sa akin, habang hinahayaan lamang niya akong hampasin siya.
Napasimangot ako ng wala sa oras dahil sa kanyang sinabi. Mabilis akong kumawala sa pagkakayakap sa kanya at kunwari ay naiinis na pinaningkitan s'ya. Pero mabilis na napalis ang paniningkit ng aking mga mata ng mapansin ko ang sugat sa kanyang kamao.
Sariwa pa ang sugat niya. May bakas pa ng dugo. Pagkakita ko sa dugo ay bigla na lamang akong namutla.
"Hey! Okay ka lang Princess?" nag-aalalang tanong ni Kuya.
"Blood! There's blood, Kuya! Bakit may bakas ng dugo ang kamay mo?" tanong ko sa kanya na bakas ang takot sa aking tinig.
"Nasugat lang ako kanina, wag ka ng matakot. Okay lang ako, maliit lang na sugat ito." paliwanag naman niya.
Medyo kumalma naman ako dahil sa sinabi niya. Hinawakan ko ang kamay niya na may sugat at marahan itong hinaplos.
"Gusto mo, gamutin natin itong sugat mo, Kuya?" tanong ko sa kanya.
"Hindi na kailangan, Princess. Mamaya lang ay magaling na rin ito." sagot naman niya.
"Bakit ka ba nagkasugat Kuya?" nakakunot-noo kong tanong sa kanya.
Napaiwas siya ng tingin sa akin dahil sa tanong ko.
"Nakahanda na ang almusal sa ibaba. Gusto mo bang sumabay na sa amin nina Kuya Blaze at Kuya Torch mo?" paiwas niyang tanong.
Umiling lamang ako sa kanya. May hindi siya sinasabi sa akin. Alam ko at ramdam ko iyon kasi bigla na lang siyang nataranta at umiwas ng tingin sa akin ng tanungin ko siya tungkol sa sugat niya.
"Kuya, bakit may sugat ka?" ulit kong tanong sa kanya.
"Princess,kasi--"
"Kasi ano?"
"Fine. Sinuntok ko yung lamesa kanina." nakasimangot niyang pag-amin.
Napakunot naman ang aking noo dahil sa sinabi niya. Bakit naman niya sinuntok ang lamesa? Anong dahilan?
"Bakit mo sinuntok?" nagtataka kong tanong.
"Ays, ang daming tanong, eh. Mag-ayos ka na at kakain na tayo." paiwas niyang sabi. Pagkatapos ay nagmamadali na siyang nagtungo sa pinto at lumabas ng aking silid ng walang lingon likod.
Napabuntong-hininga na lamang ako sa inasal ni Kuya. Bigla na lang nag-walk out. Na-curious tuloy akong bigla kung anong dahilan ni Kuya.
Pagkalipas pa ng ilang sandali ay nagpasya na akong bumaba ng kama at mag-ayos ng sarili. Ngunit bago iyon ay inayos ko muna ang aking kama. Pagkatapos ay dumiretso na ako sa banyo upang maghilamos at magsepilyo.
Makalipas lang ang ilang saglit ay bumaba na ako. Naabutan ko pang nagkakagulo sa harap ng hapag-kainan ang apat na biglang natahimik ng makita nila ako. Napa-iling na lamang ako umupo sa aking pwesto at nagsimula ng kumain.