CHAPTER 08
Naging abala kami sa nagdaang isang linggo sa eskwela. Mahirap mag-manage ng oras. Buti nalang at hindi namin dapat habulin ang trabaho. Every Friday to sunday lang kasi. We're still students kaya ini-usog.
Nang mag-week end na naman ay inanyayahan muna ako ni Marrife para mamalengke sa bayan. Maaga siyang pumunta, kailangan kasi naming maka-uwing maaga dahil may trabaho pa ako.
"O sige!" Aniya ko nang pumayag si ate na samahan ko si Marrife. Binigyan niya ako ng listahan, mamimili rin ako ng pagkain para sa bahay.
Tumikhim si Marrife at siniko ako. "Kamusta naman ang buhay kasambahay??" Unang tanong niya nang makapasok na kami ng palengke.
I shrugged at tiningnan ang mga tindahang nadadaanan namin. "Ayos lang, medyo mahirap. But luckily, Jynno's always there," saad ko at tiningnang mabuti ang listahan ng dapat naming bilhin.
"Nakaka-inggit kayo ah!" she said. Naupo muna kami sa pilahan ng bigas, mahaba ngayon ang pila. "Minsan talaga nakakapang-selos ang friendship goals niyo ah. Pati sa part time job cinareer niyo na!"
"Hindi ah! Kailangan lang talaga namin nang mapagkukuhanan ng pera kaya kami pumasok ano," aniya kong pabalang.
Masyadong mahaba ang pila kaya naglakad muna kami para makapamili ng iba na nasa listahan. May mga nadadaanan kaming mga vendor na may murang benta, doon kami bumibili.
"Siguro swerte ang relasyon niyo kapag kayo ang nagkatuluyang dalawa."
Sa wakas ay nakabili na kami ng bigas. Medyo mabigat na ang dala namin ni Marrife. At mas nairita pa ako, hindi dahil sa bitbit ko. Kundi sa sinabi niya.
Tumawa lang siya.
"Uy!, Just kidding! Seryoso mo ah!" Natawa pa ito lalo bago ako sikuhin. "Papasok din ako sa trabaho sa mga Flavier para fair. Charot!"
1/4 nalang at mapupuno na ng check ang aming listahan. Wala kaming mahanap sa ibang listahan kaya naupo muna kami sa isang karenderya, kasama ang mga pinamili naming pagkain.
Nag-order muna si Marrife ng soft drinks at sabay iyong itinungga dahil sa labis na uhaw.
Na-ubo pa nga siya, tiningnan niya ako bago muling tumikhim.
"Tanong ko lang ah?? Nakakikita mo ba doon yung Lothaire palagi??" she taps her finger. "I mean, hindi sa pagiging interested ko ah? Pero Flavier din siya, kaya malamang ay makikita mo."
"Oo naman, palagi," sagot ko na walang halong kasinungalingan.
Nanlaki pa ang Mata niya. "Nagkausap kayong dalawa??"
Mapang-usisa talaga siya kahit kailan eh.
"Yes."
"Ano namang pinag-usapan niyo?? Napakalihimorosa mo ah, chika mo day!"
"Wala naman masyado, yung mga greetings ko lang tuwing umaga hanggang hapon. And we talk a little bit one time, and guess what! Pinahiram niya ako ng libro!"
At gaya ng dati ay nanlaki ang mga mata niya dahil sa gulat. Hindi ko naman pinansin ang ekspresyon niya. Bagkus ay inabala ko ang aking sarili sa pagaayos ng aking ipinamili para huwag maging magulo sa loob.
Alas nueve na at bago mag-alas dose ay dapat naka-uwi na kami.
"Weh?? Mahilig din siya sa pocket books?" She asks me.
Para siyang batang naghihintay ng sagot saakin. Napabuntong hininga naman ako at inipit ang buhok saaking tenga.
"Hindi, for acads-stuffs eh. Nakakahiya nga kaya ibabalik ko agad sakanya iyon once na tapos na ako," turan ko. Dismayado naman siyang umayos ng upo. Well, she's finding a man that has comparison in her wanted.
"Lapitin ka ng lalaki." tumaas ang kilay nito. "Nga pala, may ikekwento sana saakin si Jynno eh. Kaso umurong ang gaga,"
"Ano naman daw??" Ako naman ngayon ang nangusisa.
"Yung tungkol daw sakanila ni Lothaire na iyon. Medyo napahiya siya ng slight pero wala namang sinabi kung bakit. Basta raw bumaba ang self esteem niya. Alam mo ba kung ano??, I know you know. Alam kong ikaw ang lapitan niya eh!"
Taka naman akong ininom ang soft drink at itinapon iyon sa basurahan. Nagpunas muna ako ng bibig bago siya sagutin.
"We're very close, pero wala siyang sinasabing iba saakin." That was untrue.
Mas lalong nag-ingay ang palengke kung kaya't kailangan na naming matapos agad.
"Sabi mo 'yan ah, naku! Baka tinataguan niyo na ako ng chika... Hindi na ako makahabol."
I smiled at her. "I'll spill once there's new one."
Kung hindi sinabi ni Jynno kay Marrife, malamang ay hindi ko rin sasabihin. I respect na napahiya siya, dahil doon.
Naglibot pa kami bitbit ang aming pinamili. Pero wala kaming makuha sa natitirang ipapamili namin kaya pinaupo muna ako ni Marrife sa isang bangko sa loob ng mumurahing restaurant.
Siya nalang ang bibili ng iba sa express mart. Hindi na ako sumama at binantayan nalang ang pinamili naming dalawa na mas lalo lamang magiging sagabal kung isasama pa.
Nginitian ko ang waiter na nag-alok saakin. Umalis na lamang ito ng walang makuhang order saakin.
9:30 na ng umaga. Makakaluto pa ko nito sa bahay. I checked my bags kung andoon ang lahat na aming pinamili. Napabuntong hininga ako at tinahak ang isang table kung saan ay may nakaupong lalaki.
Kasama ko pa ang mga pinamili namin ah, and I don't know why I am so excited to see him here.
"Sir Lothaire! Andito rin pala kayo-" natigil ako saglit para umupo sa tapat niya. "You're drinking again??"
He look at me seriously at nilagay sa bulsa ang hawak niyang cellphone. Tumungga pa siya ng isang shot bago mapapikit. How does it feel?
"My parents was strict about me. Parang may liquor ban sa loob ng mansion," he said. And I never knew he will still that to me.
Tumingin ako sa paligid. Walang masyadong tao sa loob. Nahuhuli ko pa si sir na nakatingin sa mukha ko habang tinitingnan ko ang labasan ng resto.
Binalik ko ang aking mata sa kanya at binaba iyon sa mga alak sa lapag.
"Then stop drinking," I hesitately say. Nagkibit balikat muli ako. "Okey, alam ko namang di mo ako susundin."
Pinatunog niya ang shot glass sa lamesa. "Well, I need a girl na masasabayan ako sa flow ko."
Gaya ng tolerance ko ay bumaba rin ang aking tingin sa mesa. My heart starts to bump into a cottton like feeling. Bakit nanlamig ang tiyan ko bigla?.
Hindi ko nalang pinansin ang sinabi niya at hinintay ang idudugtong nito saakin.
"So why are you here??" Ang kamay niya ay nakapameywang sa kanyang belt habang ito'y nakaupo. "Nag- grocery kang mag-isa. Tapos mabigat pa 'yang mga dala mo??" Taas ang kilay nito nang mapako saaking pinamili.
Agad ko namang isinama sa baba ang nakaupong bag para hindi niya iyon makita ng mabuti. Medyo mainit ang suot kong long sleeve at fitted jeans.
"I have my friend. Hinihintay ko lang siyang makaalis ng Express Mart," ani ko at tiningnan ang relo. 9:40 na, ang tagal niya naman.
Tumingin muli ako sa labasan.
I heard him laugh kaya napalingon ako sakanya. "Kahit pala sa bahay niyo ay para kang kasambahay noh?? Well, your mother can do that job, chores lang naman ang magiging role mo sa bahay eh," he said and I don't know if he's teasing me or so.
Pinatong ko ang kamay sa lamesa at tiningnan ang dibdib niyang gumagalaw dahil sa paghinga. I admit that I can't look at him like his eyes can burn my soul. And I hate the way why my heart was desired with his expression. Like it was proofed with his sun burned eyes.
"Ofcourse, I can do groceries. Even without some help of my parents." Aniya ko.
Bigla namang bumigat ang pakiramdam ko dahil sa sinabi niyang PARENTS.
"Well your parents was...." Napalunok ako sakanya. "It seems that they're not desired of finding a good job for you. Ikaw pa ang nagtatrabaho para sakanila??"
Tila ba isang pako ang tumama sa dibdib ko. Why I am enduring his words? Okey I can pass those, pero di ko kaya. He's mentioning my parents.
He keeps on comparing them.
And I miss them, so much.
Tumikhim ito dahil sa katahimikan na namutawi saaming dalawa. "Okey, Hindi ko alam ang rason. Pero you're too clumsy with that heavy work. Sa tingin mo ba sino ang mas dapat na magtrabaho?, Ikaw o ang mama at papa mo??"
"Syempre ako. Anak nila ako, Gagawin ko ang parte ko bilang isang anak."
"Pero hindi parte ng pagiging anak ang mag-banat ng buto," anito.
Nagtaka naman ako sa inusal niya kaya tiningnan ko siya ng may seryosong tingin.
"You're being rude with me," I said in dismayed tone.
"No, I'm not. I'm just telling you na being a son nor a daughter was a big opportunity for you to have freedom."
"Freedom?? Like what?, Ang uminom gaya mo?? Mas gusto kong maging madiskarte sa buhay kaya ganun."
"You're schooling to have a stabled profession in the future. Hindi eskwelahan ang mansion namin para magtuto ka ng mga bagay-bagay."
Napatigil naman ako. Bigla kong naisip kung pareho ba sila ni Kuya ng perspektibo sa buhay? I mean, if you're in a college, dapat ay huwag ka munang magbanat ng buto para matubusan mo ang pagfofocus sa iyong pag-aaral.
"Ano ba talaga ang rason at pumasok ka sa pagiging kasambahay??" He ask that caught my whole attention.
Ang mga pasaway niyang buhok ay malayang lumalagaslas sakanyang noo. My heart beat fast, hindi dahil sa kaguwapuhan niya. Kundi sa kadahilanang kailangan kong sabihin sakanya ang rason.
I know he will understand that.
"Babayaran ko po ang pagkaka-utang ni Kuya sainyo."
Tumaas ang pareho nitong mga kilay. "Are you sure??"
"Yes," sagot ko nang may seryosong mga tinig.
Nagkibit-balikat pa siya saakin at tumungga muli sakanyang alak. "Well, I hope so. I hope you're telling the truth."
"Does anything not important that I need to tell you??" Tanong ko.
"You're just working just to see me," he said that caused me in curiousity. "Alam kong may gusto ka saakin kaya ka pumapasok. I always heard Jynno's teaseful words between us."
***
Nakahabol pa ako sa trabaho. At gaya ng dati ay naging abala kami sa paglilinis, minsan naman ay napapadako ako sa kusina para tulungan ang iba sa pagluluto. Kakaunti lang ang kumakain dito, pero labis ang mga pagkaing na kanilang niluluto.
Nasasayang lang.
Iba't ibang tao ang pumapasok sa mansion. I didn't know there names. Tanging sina Señora Ghievera, Lothaire at si Sir Lothario lang ba uncle niya.
Binaba ko ang basahan at nilapitan si Manang Lulet.
"Hatiran mo ng pagkain ang Boss natin," she's referring to Lothaire.
Napalunok naman ako at tinanggap ang isang tray na may lamang gatas at meryenda niya.
Tinapik ni Manang Lulet ang balikat ko.
"Nasa library siya ngayon. Dalian mo na," anito at sinunod ko naman.
Habang naglalakad ay 'di ko maiwasang isipin ang nangyari saamin kanina. Oo nga at nagkwentuhan kami ni Jynno tungkol sakanya. Pero hindi ko siya crush!, Wala akong gusto sakanya!.
It was just our bonding, pinipilit lang ako ni Jynno na umamin kahit 'di naman totoo. Maybe he was just tipsy that's why he tell those words.
Nanuyo ang lalamunan ko nang makapasok sa loob ng library. Kumpara sa swimming pool ay mas marami ditong libro.
Marahan lamang ang bawat lakad ko habang bitbit pa rin ang isang tray na para kay Sir Lothaire. Nagtaka naman ako dahil sa kakaibang tunog na pumapasok sa tainga ko. With that sound I caught a girl cupping Lothaire's face, nanlaki ang mata ko nang makita siyang naka-upo sa lamesa at si Sir Lothaire naman ay nakaharap marahang nakasadha ang mga labi sa dibdib nito.
Nanlaki ang mata ng babae at tinulak si Sir Lothaire, dahilan kung bakit napatingin silang dalawa saakin.
Inilapag ko ang meryenda niya sa round table. Lumamig ang aking tiyan at agarang tumalikod sa nakatopless na lalaki at babae.
What did I just saw?.
Naiinis ako sa sarili ko!. Bakit ko sila nahuli doon?? Sa lahat pa naman na lugar, bakit sa library pa??.
Biglang nanlabo ang mata ko dahil doon. May humapit sa balikat ko nang mapadako na sa swimming pool. It was Lothaire with his serious and apprehensive expressions.
"H-hey, did you caught us," anito. Hindi ko naman magawang alisin ang kamay niyang nakahawak sa balikat ko.
"No!, Wala akong nakita." Iniwas ko ang aking paningin.
"Are you sure with that??" He ask.
"Yes."
Bigla niyang nilapit pa ang balikat ko sa kanya. "You're being redish. Alam kong nahuli mo kaming- urggh!! Bakit ka ba kasi pumunta doon??!"
Bigla kong naalala ang babae sa hospital, and with his loud voice ay wala na akong magawa kundi ang patuluin ang aking luha sa pisngi.
"Stop crying," he said.
Pero mas lalo lamang akong naiyak dahil sa mahigpit niyang kamao na nakakapit pa sa nanghihina kong balikat. I don't know why I feel this way, pero biglang nanikip ang dibdib ko.
"I said, tsk."
Sinimulan niyang idikit ang mukha ko sa kanyang dibdib habang patuloy pa rin ako sa pag-iyak ng tahimik. And I was damnly pissed off with his woman scent na malamang ay nakuha pa niya sa babae kanina.
"I'm sorry, you're too young to see that kind of situation. Your brain was exhilarating to know the true natures of teen age. Balang araw ay malalaman mo rin ang mga bagay na iyon."
"Ofcourse, alam ko na po. Nagbabasa ako ng libro. I know that stuffs," Mahina kong sambit.
Kinalas niya na ang yakap saakin at ako naman ay nagsimula nang magpunas ng luha. Ayaw kong umiyak sa harapan niya nang walang dahilan.
"So why are you crying??"
"I'm not crying, Napuwing lang ako." Pagdadahilan ko.
"May napupuwing bang emotional masyado??"
Naglakad na ako palayo sakanya. I don't want to argue with that scene. Pero biglang pumasok sa isipan ko ang babaeng naka-comfine sa hospital. I know they have relationship, ganun ang naririnig kong kwento nilang lahat saakin.
Does he cheating with that long hair girl??
"Hey! I just can't let this day to pass by! Nakakahiya ang nangyari kanina!" Tumakbo na naman ito paharap saakin bago pa man ako makatatlong hakbang.
"Oo!, Nakakahiya ka ho Sir Lothaire!"
"Ulitin mo ang sinasabi mo." His tone was dim, and as his face.
"Alam niyo ba ang mga ginagawa niyo??" Aniya ko at nangilid na naman ang luha. "I know my feets was out of the line... Pero may girlfriend po kayo. But you're just being flirty while she was trying to avoid her lethargic stage! She wants to wake up just for you to know na may girlfriend ka."
Nagsalubong ang pareho nitong mga kilay. "You're just taking this advantage to take another girl."
Hindi ko babawiin ang mga sinabi ko. I was right, alam niyang nakatali na siya. Bakit pa siya magpapatali sa iba??.
I don't want to defend his side, he's all wrong. Gamit ang habol kong hininga ay pinilit kong tumalikod sakanya. Unti-unti niya namang binitawan ang aking braso na parang isang tutang tinanggalan ng tali.
Naninikip lalo ang dibdib ko dahil sa nakita. Maybe he was not that serious on relationships, He was only finding his pleasure.
Rinig na rinig ko ang mura niyang pabulong. Hindi ko iyon pinansin at sa wakas ay nakatalikod na ako. Naglakad ako habang pinupunasan ang aking pisngi nang mapatapak ako sa kanto ng swimming pool. Napatili ako.
And the splash of water freely spread my body.
"Lucy!" Sigaw ng kung sinuman.
Napahiyaw ako nang lumubog ang aking katawan sa tubig. I can't swim!, And I tried to puddle my feet but it was just nothing to happen. Mas nadagdagan ang bigat ng aking dibdib nang mapuspos ang hangin na naipon mula saaking dibdib.
And was the lucky moment, I saw a hand holding my both shoulder. Napaipon agad ako ng hininga sa bibig matapos naming umangat ni Sir Lothaire. Basa ang damit kong suot. And my lips was shivering when my tears was slowly flowing into my cheeks.
I know he can't see that I'm crying. Salamat sa pag-ligtas saakin.
I felt his warm breath into my neck."Fuck, you're so wet!"