CHAPTER 07
Ayaw kong marumihan ang veranda namin dahil sa maputik kong sapatos. Pero wala na akong choice, mas mababasa kami ni Sir Lothaire kapag di kami pumasok. Inilapag niya ang payong bago pagpagan ang biceps niyang nabasa dahil sa tumutulong ulan galing sa payong namin kanina.
Nakapameywang pa siya nang itaas ang mata para tingnan ang buong sulok ng aming veranda. Hindi ko muna siya pinansin, lumabas na ng pintuan si Ate bago ko pa man siya matawag.
Dali-dali siyang lumapit saaming pwesto habang may dalang tuwalya.
"Jusmeyo ka Lucy! Basang basa ka!" Wala akong imik nang magsimula siyang punasan ang aking buhok.
"Ano bang pumasok sa isip mo at nagpakabasa ka ha??!" Aniya niya bago pa man lumapit kay Sir Lothaire para bigyan ng towel kaya hinayaan ko na lamang ang aking kamay na magpunas sa basa kong mukha.
"Mabuti ho sana Sir Lithaire kung kumape muna kayo para mainitan din ang katawan n'yo. Basang basa rin ho kayo," saad niya sa likod.
Ewan ko kung dahil ba sa lamig ng panahon at nanginginig ako ngayon. Kanina pa kasing may kumukulo na kung ano sa tiyan ko.
"I don't do coffee remember??" Si sir lothaire. Umupo naman siya sa bangko, ganun din ang aking ginawa at malayo siyang tiningnan habang nagpupunas ng sariling katawan.
Nanuyo ang aking lalamunan habang pinagmamasdan ang polo niyang dumidikit sa balat. Bakat na bakat doon ang kanyang malaking katawan.
Tiningnan ako ni Ate bago muling inanyayahan si Sir. "Tea? We have tea o kaya ay gatas, Sir."
Parang maging pag-iling ni sir ay nakakahalina na. Tumayo siya kaya mas lumebel ang katangkaran niya kay ate. "No, I need to go. Hinatid ko lang si Lucy rito. Next time, sana bantayan n'yo siya. I saw drunk mens passing by before I stopped at her. Kung hindi ako dumating ay baka napano na siya nang tuluyan."
Tumango-tango si Ate bago kinuha ang payong na parang isa siyang katulong. Ibinigay niya iyon sa walang ekspresyong pagmumukha ni Lothaire.
"S-sige ho Sir. Salamat po talaga sa lahat! , Pasensya na po sa abala."
Umakyat ako ng kwarto bago bumaba para makaligo sa banyo. Nahuli ko pa si ateng nagluluto ng kung ano bago ako pumasok sa CR.
"Hay naku ka talagang bata ka! Pinag-alala mo kami!" giit niya nang ilapag ang isang mangko ng lugaw saaking harap. Hindi ko muna kinain at nagbuntong hininga.
Umupo rin siya kagaya at hinintay ang sasabihin ko.
"Nagpalamig muna ako ng utak Ate, sorry po." Hawak hawak ko ang kubyertos at inilubog na iyon sa mangko.
"Aba'y dapat ka lang namang mag-sorry."
Naglagay rin siya ng kanya at muling tumikhim. "Umalis na ang Kuya James mo. Paniguradong pagsasabihan ka niya kapag umuwi na iyon."
Parang isang hangin lang ang boses ni ate- wala akong binigay na komento ukol doon. Pero sumeryoso naman ang ulo ko.
Naging tahimik ang pagkain namin ng masarap niyang lugar. Hindi ko kayang magsalita kung wala naman siyang interesadong tanong saakin. Gusto ko lang namang pakinggan ang sides ko.
"Are you really wanted to help us??"
Natigil ako saaking pagsubo at unti unting itinaas baba ang aking ulo, senyales na gusto kong tumulong talaga sakanilang dalawa.
"So, Why are you doing this??"
"Just to help you, Ate. Gusto ko ring maging stabled, hindi naman pomg palagi nalang akong nakaasa sainyo ni Kuya. College na po ako Ate, alam ko na ang dapat kong gawin sa buhay." Sagot ko at hinayaan ko ang usok mula sa lugaw na dumungaw saaking mukha.
"Kung ganun nga, edi sige. Kakausapin ko ang  Kuya mo. Sabay tayong magtatrabaho kapag may co-signal na ang doktor ko." Aniya niya na nagpapukaw ng aking puso.
I eat her made soup with all tears.
Matapos naming kumain ay napagdesisyunan ko nang mag-hugas ng plato. Nag-away pa kami pero wala na rin naman siyang nagawa. Kailangan kong bumawi sa mga sinabi ko kanina sakanila.
Nilagay ko na ang lahat ng plato at pinagkainan sa lababo habang siya naman ay nakatingin lang saakin.
"So, ano namang pinag-usapan n'yo ng Sir Lothaire na iyon??" She asked just to kill some silence between us.
Natigil pa ako sa pagsabon ng biglang uminit ang aking tiyan.
"Uhh, kung bakit ako nagpaulan kanina. And I tell him the reasons." I said and continue to scrubs our dishes. This day was very exhausted.
Natawa pa si ate at sumandal sa espasyo na katabi lang ng stove. "Yung pag-aaway natin kanina??"
"No, sinabi ko lang na nagtext ako kay Jynno na sunduin ako, but he did not picking up my calls." Pinatunog ko ang tasa sa lababo at 'yon ang una kong nilinis.
"Andito siya kanina ah?? Hinahanap ka rin eh, bakit kaya??" Tanong niya.
Nagtaka na rin ako. Pero sinabi niya kasing magbabasa pa siya ng lessons namin last days kaya malamang sa malamang ay 'yon ang rason Kung bakit niya hindi nasagot ang mga tawag ko.
"Hayaan nalang natin ate," aniya ko.
Dumating na si Kuya, wala na rin naman siyang choice. Ate explained to her everything. Hindi siya tutol at hindi rin siya payag, basta raw ay huwag kong pabayaan ang pag-aaral ko. Ayos na ang ganun saakin, at tiyaka hindi ko naman kayang bitawan ang edukasyon ko dahil sa simpleng pag-sahod lang.
"So, you're in a work again."
Maligamgam na init ang dumungaw saakin nang makalabas ako. Nasa loob naman si Ate, may hawak siyang baunan at ibinigay iyon saakin.
"Yes po, ate. Tatawagan po kita para kamustahin ang lagay mo," sabi ko.
Natawa pa siya bago ako binigyan matapos ng isang tipid na ngiti. "Baliktad na ata tayo ngayon?? Ikaw na ang ate ko eh! Don't be, kaya ko naman na mag-isa rito. Be safe as always," anito.
With luminous bright of sun, he walks very keen. Gumilid ako ng kaunti at tiningnan ang kurbada niyang buhok.
"Good morning po Sir Lothaire-"
"Lucy!" Tawag ni Jynno na ngayon ay tumatakbo patungo saakin.
Niyakap niya pa ako kaya ko iyon ikinagulat. Sa gilid naman ng mata ko ay si Sir Lothaire, natigil siya sa paglalakad at dinungaw kaming dalawa.
"Jynno! Musta na??"
Tumikhim siya at kinalas ang pagkakayakap saakin. "Sorry kung hindi ko nasagot ang tawag mo kahapon. I was busy with my studies-"
"Don't make excuses to her. Paano kung hindi ako dumating kahapon?? You're not concerned with your friend... Tinawagan ka na pala, pero 'di mo sinagot?? How funny right?" We look both at Sir Lothaire.
This one is unexpected. I thought talking about this is not his cup of tea?? Napatikhim pa si Jynno sa harapan ko at winisikan ako ng mapanuyang tingin.
"Busy naman si Jynno Sir Lothaire kaya hindi niya ako napuntahan agad."
Tumikhim ang katabi ko. "Don't worry ser, I will be a good and caring friend to Lucy."
"Tsk," he said.
At isang maliit na Lothaire nalang ang aming nakita matapos nitong pumasok sa loob ng mansion.
Nakakabigla lang ang mga sinabi niya kanina. And I hate this feeling, I think my heart was over the moon right now. And it beaten inferiorly.
"Problema nun??" Tanong niya.
Nagkibit balikat naman ako.
"Huwag na nga lang nating isipin." Hinawakan ko na ang walis at nagsimulang linisan ang dinaanan kanina ni Sir Lothaire.
Sumunod naman saakin si Jynno para kumuha ng malaking gunting. Tinabas niya ang mahahabang damo at ang mga patay na sanga ng gumamela kung saan siya nakasilong ngayon.
Maraming gawain ang mga katulong kaya kailangan kong matapos agad ang mumunting paglilinis para matulungan sila sa gawain.
"Pero sorry talaga Lucy ha?? Tinatawagan mo na pala ako, pero 'di ko agad nasagot," turan niya at may bumalot na konsensya sakanyang boses.
Napanguso naman ako nang kinuha niya ng dust pan saaking kamay, siya na ang nagtapon nun sa malaking basurahan, kaya ang ginawa ko ay iwinalis ko ang mga natabas niya sa grass at hinintay siyang makabalik.
"Wala ka namang dapat na ika-sorry saakin. Tapos na rin naman eh, at tiyaka walang nangyari saaking masama."
Matunog itong huminga. "Huwag mong pabayaan ang sarili mo sa pag-aaral ha! May trabaho ka, pero dapat ay inaatupag muna ang libro bago pera."
Natawa naman ako. "Yes commander!" I saluted and we continue to clean up our mess.
***
Masasanay rin naman ako sa araw-araw na palakad dito saamin. Kaliwa't kanan ang utos ni mayor doma, kahit nga ang ibang katulong ay ganun ang ginagawa saakin. Hindi lang saakin, pati na rin sa iba.
Sapilitan nalang akong naglakad sa malawak na ground para walisin ang mga tuyong damo. Masyadong mahirap dahil magisa lang ako kaya napadungaw ako sa round table kung saan ay naka-upo si Sir Lothaire.
Tulala lang siya habang may hawak na bear sa kamay.
Sa lamesa naman ay may iba't ibang klaseng alak kasama na ang laptop niyang sarado.
Nilagay ko sa gilid ng puno ang walis nang matapos na ako sa paglilinis. Dinungaw ko siya.
"Uhh sir, sobra na ho ang naiinom ninyo." I rub my hand. "I mean, Nakakasama ho sa kalusugan ang maraming alcohol sa tiyan." Napuyoko ako dahil sa pagtulak ng mata niya sa mata ko.
He laugh softly. "I know, and I am not stupid to forget that,"
"Then why are you doing that? Kung alam mo naman palang makaapekto 'yan sa kalusugan mo??"
Hinawakan ko ang sandalan ng isang silya para suportahan ang sarili ko sa pagtayo.
I don't know why I reserved my words to talk to him with that.
"How did you know about alcohols??" Aniya niya at walang pakundangan ang mga guhit niya sa kanyang noo. "Nothing?? Well, alcohol brings you in a paradise and forget your problems even in a short time," Matigas na ingles na saad niya.
Tumikhim naman ako at hinayaan ang sariling umupo sa kabilang bangko. "It can cause you a headache when the sun rises. I'm not idiotically to do that thing. I stop enduring my tangled life by thinking about it's solution."
"Well, You didn't know what this feeling." He smirks teasingly at muling itinaas ang bear can para malagay iyon sakanyang bibig.
"Hindi ka pa siguro naka-inom ng alak noh?? Never pa??" He ask me.
Nagtaas naman ako ng kilay habang nakatingin sa mga nakalatag sakanyang table. "Never. And ever," I answered.
I don't know kung bakit ko siya kinakausap. Maybe I was cared like how he cared for me last day.
"You should try this one, ten percent alcohol. Masunog na ang dagat kapag nalasing ka sa isang bote lang niyan." Tumawa siya at umiling iling pa. Ipinatong niya ang parehong siko sa sandalan ng bangko.
His freely hair caressed by the blowing wind.
"Hindi ho ako tumatanggap ng ganyang inumin sir. I have dignity." Buong tapang kong saad.
Nagtaas naman siya ng kilay at unti unting ibinaba ang bote sa lamesa.
"Woah! Bakit sa dignidad na napunta 'toh?? 'Di ka naman makikipagsex kapag umimom ka nito?? So why are you pointing with your self dignity?? I mean sorry for the word ha?? Pero advance ka na bang mag-isip na gagalawin kita??"
Sinabi niya ang mga bagay na iyon para sa ano? Whatever, masyado siyang over thinking at advance rin ang utak. Pero hindi ko pa rin nalilimutan ang pagkaka-utang ni kuya sakanya.
"Basta, huwag kang uminom ng marami."
"You sounded like my parents." He said.
Mabilis ko namang naitikom ang aking bibig.
Yes I was over protective at him.
And I hope I have parents like what I doing right now. My heart was starving for some parent's hugs and caring. And I hate that way.
Tumayo na ako at malungkot na lumayo sa bangkong aking kina-upuan kanina.
"Maglilinis ho ako sa pool area."
Matapos kong magpaalam ay natagpuan ko na lamang ang aking sarili na naglilinis ng pool. Gamit ang net ay kinukuha ko ang maliliit na dahon na malayang lumulutang sa tubig.
Masyadong malaki ang swimming pool kaya palipat lipat ako ng pwesto para lang makuha ko ang ibang dumi na hindi ko kayang maabot. Kung titingnan ay parang mababaw lang ang mga ito- dahil siguro sa reflection ng tiles sa tubig. Pero malalim ito, kwento ng ibang katulong, may nalunod na dito noon kaya mas naging maingat ako sa paglilinis.
At tiyaka ayaw kong maging estupida na naman.
Naging matunog ang tubig kaya nanlaki ang mata ko ng makitang si Sir Lothaire iyon. With his topless and Hawaiian shorts ay umahon siya sakto saakin.
"Sir lothaire! D-di pa po ako tapos maglinis ng pool!" Aniya ko.
Actually ay kakaunti nalang naman ang dapat linisin eh. Masyadong malawak ang mansion nila kaya kami lang na dalawa rito.
Nanuyo ang lalamunan ko- my chest was bumped into the moon when I saw his manly body. Maputi si Sir Lothaire at namumula ang leeg niya pababa sakanyang dibdib na maumbok.
Hindi ko nakikita nang maayos ang kanyang abdominal mucle, tinatakpan iyon ng makulit na tubig. And I don't want him to know na nakasadha ako roon kaya nag-iwas nalang ako ng tingin sakanya.
"Whatever I want, this is my place. Stop being bossy," he said.
Wala na rin naman akong nagawa kundi ang hayaan siya. Ibinalik ko ang panlinis at nilinis naman ang tiles na ngayon ay mamasa masa rin. Araw-araw naman itong nalilinisan pero madalas pa ring madumihan, siguro isang lingguhang linisan ito kapag napabayaan ng isang buwan eh.
I left him playing the water at natigil ang mga kamay ko sa pagwawalis ng makita ang kanto ng dingding. May dalawang hilerang book shelves doon. This area has transparent roof kaya hindi ito mababasa kapag umulan.
"Do you like some Roman Myths??" Nabigla ako kaya binalik ko ang libro sa dati nitong lugar.
Nag-iwas ulit ako ng makita ko siyang naglalakad palapit saakin. I feel some lava flow in my belly, alam kong topless siya.
Pinagpawisan naman ako.
"Konti lang po, more on academics ako Sir," I said and smirks, hindi ko pinahalatang kinakabahan ako sakanya.
"Hmm," he said. Mas lalong lumapit siya saakin kaya naamoy ko na ang bango galing sa kanyang robe.
Lumipat siya saaking gilid, tiningnan niya ang mga nakahilera ring libro.
Suotin mo kaya ang robe mo Sir Lothaire??.
"You can barrow those."
Natigil ako sa pagtingin doon at agad na kinuha ang walis na aking binitawan. Eto dapat ang hinahawakan ko at hindi ang libro rito.
"I'm not into borrowing something from Flavier."
"Come on, it was a just a book!" I heard a creaks from his chair. "Aamagin lang 'yan diyan kaya buklitin mo nalang para may mapag-aralan ka kahit papaano," aniya niya.
Natigil naman ako at humarap na sakanya. Nakasuot na ito ng robe habang nakatingin sa malayo. May mga maid na rin sa malayong parte. Now I realized that I gathered an approval at him. Wala namang masama diba?.
I will be careful with his books.
"Thank you po Sir."
Tumalikod na ako, habang nakaukit sa kamay ko ang gilid ng libro bigla kong narinig ang mabilisan niyang pag-buntong hininga.
"If problems was the cause why you're drinking right now. Sana po ay malampasan niyo rin iyan. I know you can."
I thought he said nothing at my words. Pero narinig ko ang mahina nitong hagikhik.
"You sounded like you're giving me a sleek strength," he said and gulp soundly at his shot glass.
Nakatalikod lang ako pero alam kong umiinom siya.
"But thank you," He added.