CHAPTER 5: West
              LARA
              Cargowest, isa ito katanungan kong kanino iyon at sabi ni papa ay hindi ko pwedeng pakialaman iyon dahil siya lang ag pwedeng makialam. Alam ko na may kakaiba sa cargowest at pag pasok ko pa lang ay iba na ang tingin saakin, malamang ay kilala nila ako.
              “ Yvonne, paki bigyan naman siya ng damit” tinignan ako ni yvonne.
              “ Okay sir” sabi niya.
              “ Sumama ka saakin” pag susungit niya, ano bang problema nito saakin.
              May pinasukan kaming kwarto at hindi ko inaasahan na may ganito sa loob nito, binigyan niya ako ng damit pati na din undies.
              “ Doon ang c.r, mas okay na maligo kana lang din kasi nangangamoy ka” tumango ako, pumasok na ako sa c.r at inumpisahan ng mag hubad. Hindi naging madali ang buhay ko nitong araw na ito at sa buhay namin ni papa, hindi ko akalain na magiging gahaman si luke.
              Natapos na akong maligo at mag ayos, lumabas na ako sa banyo. Ang c.r naman nila ay andon na ang lahat kaya wala kana ng ibang gagawin pa
              “ Okay na?” tumango ako.
              “ Tara na” sumunod lang ako sakanya at bumalik kami sa opisina nong lalaki, busing busy at madaming tauhan ang naka harap sakanya.
              “ Lucas” tumingin siya saakin.
              “ Salamat yvonne, by the way naayos ko na ang lahat. Ipag patuloy niyo lang ang mga dating gawi at tumawag agad kayo once na nag karoon ng problema” tinignan niya ang mga tao at tumango sila.
              “ Okay, mauuna na ako kasi pupunta pa akong east” tumayo na siya at nag lakad, hinarap ako.
              “ buhatin mo ito” may ibigay na case at binitbit ko naman, hindi naman kabigatan pero hindi ako nag bubuhat kasi.
              Nauna na akong lumuob sa kotse kasi siya ay may kinuha lang saglit, may nakita akong sasakyan na huminto sa harap at may bumaba. Nan laki ang mata ko ng makita ko luke, nag tago ako at buong katawan ko ay nanginig.
              “ Lucas” kilala ko ung boses na iyon, boses ni luke.
              “ Luke, napadpad ka dito” kilala niya si luke???             
              “ Wala, nabalitaan ko lang na dumating ka” sagot ni luke.
              “ Paalis na ako, sa susunod na lang tayo mag kamustahan” sabi ni lucas.
              “ Sige, nasa white house lang ako ng west” talagang kontrolado na niya ang white hoouse.
              “ Hindi ata sumusobra kayo sa ginawa niyo”
              “ Hahahahaha!!! Kami pa talaga ang sinabihan mo ng ganyan? Magkasing tulad naman tayo ahahaha” kumunot ang noo ko sa sinabi ni luke.
              “ Malayong malayo tayo sa isa’t isa luke, kami hindi namin kailangang kontrolin ang isang lugar para lang makuha ang gutso namin. Malinis kaming mag trabaho, hindi tulad niyo” hindi na sumagod si luke at nakita ko si lucas na nag bukas ng pintuan, tinignan niya ako.
              “ By the way luke, paki bati na lang si mr. baltazar. Sasabihin ko kay papa” sumakay na siya sa kotse at inandar na doon pa lang ako naka hinga ng malalim.
              “ Ahm—”
              “ Sinabi ko na sayo na masama akong tao, kaya wag kang matakot diyan” napa lunok ako.
              “ Wag kang lalabas dito  sa kotse, mag sasaglitin lang ako sa east at uuwi na tayo sa south para mag usap” nilingon ko siya.
              “ South??”
              “ Oo” seryoso niyang sagot.
              “ A-anong gagawin mo saakin??” hindi siya umimik, kinakabahan na ako pero base na rin sa sinabi niya kanina mag kaiba sila ni luke kaya siguro mas mabait ito kaysa kay luke sana lang sana na nakahanap ako ng masasandalan.
              Tulad ng sabi niya ay mananatili lang ako sa sasakyan niya, kahit nasa east kami ay natatakot parin ako. Hindi ko alam pero mas kampante ako pag kasama ko si lucas, pumikit ako nag tago sa baba ng upuan. Habang wala si lucas dito na lang muna ako, mas kampante ako na walang makakakita saakin.
              Lumipas ang mga isang oras ay bumukas na ang pinto, kumunot ang noo ni lucas na tumingin saakin. Umayos na ako at umupo sa upuan, kumalma na din ang puso ko na kanina pa kinakabahan.
              Pumunta na kami sa south, kumpara sa lugar ng north, east at west ang south ang pinaka malaki na lugar kumpara sakanila. Base din sa narinig na maayos na nasusunod ang patakaran at mabilis na umuunlad ang south dahil sa presidente ng isang organization dito sa south na tumutulong, kailangan kong maka usap ang presidente o first lady man lang nila para matulunga ako ng oraganization nila.
              “ Andito na tayo” lumuob kami sa napaka laking gate, bumaba na siya kaya bumaba na din ako.
              Lumuob kami at hindi ko inaasahan na ganito ang laki sa loob, nilibot ko ang mata ko kabahayan ng may makita akong lalaki na naglalakad na may hawak na tabo.
              “ Lenom si papa”
              “ Sa opisina niya”lenon pala pangalan nong  lalaki.
              “ Kuya jowa mo??? Congrats and best wishes” pagka sabi non ay nag lakad na palayo.
              “ Wag mong panisinin ung kapatid ko na iyon,tara na” tumango ako at nag lakad kami pataas at pumasok sa isang silid.
              “ Pa” nilingon kami, tinignan niya ako.
              “ First lady lara” nanlaki ang mata ko, si-si mr. vergara.
              “ Mr.. vergara” may panginginig sa boses ko, kilala ko siya. Nai kwento na siya ni papa at nakita ko din siya na kausap niya si papa noon.
              “ Relax, hindi kami nangangain ng tao” sinenyasan niya ako maupo kaya naupo na ako.
              “ Nalaman ko ang nangyari sa west at gusto kong malaman mo na wala kaming maitutulong sainyo kundi kaligtasan lang ng ama mo at ikaw” sabi ni mr. vergara.
              “ Paano ang west??? Mahalaga ang west saamin at hindi ko basta basta ibigay lang sa taong walang malasakit sa mga tao” sagot ko.
              “ Kung ganun anong gusto mong gawin?” tanong saakin.
              “ Kunin ang west at ibalik sa dati” mabilis kong sagot.
              “ At sa tingin mo ba matutulungan namin ikaw?” hindi ako naka pag salita, hindi ko pa masyado kilala kung anong kaya ng mga vergara pero sabi ni papa ay nakakatakot daw itong kalabanin.