Kakatapos lang namin mag-usap ni Beverly, at on the way na silang dalawa ni Jerome.
Kakaiba rin itong magpipinsan na 'to, kagagaling lang nila sa isang flight from Singapore, dumiretso agad sila sa terminal kung saan nakapwesto ang mga sasakyan para papunta doon sa islang pupuntahan namin.
I heaved a sigh. Honestly, ayoko talagang sumama. Nakailang buntunghininga na ako ng lumapit ang kakambal ko para pagaanin ang loob ko.
"Cheer up sis! " Pisil niya sa balikat ko.
I just responded him a shrugged.
Ang bigat talaga kasi ng pakiramdam ko ngayon, unlike sa mga nagdaang adventure namin na sobrang nakakaexcite,  pero ang isang 'to kasi ay malabo na makakabalik pa kami.
Ito pa naman ang dahilan kung bakit muntikan ng mabaliw si Lola Yasmin dahil sa pagkawala ni Tita Bridgette at idagdag pa, na si Tito Faisal ay wala rin sa sariling katinuan. I couldn't really imagine if that would happen to my mom, too.
Paano na lang ang dalawa ko pang nakababatang kapatid kapag nangyari 'yon.
"Marah, you're so matamlay! May sakit ka ba? " Puna ni Zed sa'kin. Pero iling lang ang isinagot ko sa kanya.
Nilapitan ako ni Trexie at sinalat ang noo, "wala ka namang lagnat. May masakit ba sa'yo?" Nag-aalalang usisa nito sa'kin.
Para matigil sila sa kakapuna sa'kin ay sinabi ko na lang na wala.
"Don't tell us,  you're scared, couz?" Hindi makapaniwalang tawa ng pinsan kung si Sarah, na panay kapit sa braso nang pinsan ko ring si Alawe.
"What if I am?" Seryosong tiningnan ko sila isa-isa. Natameme naman silang lahat sa sinabi ko.
" Oh c'mon, Marah! I cancelled my appointment para makasama lang ako sa inyo ngayon, tapos aarte ka ng ganyan!" Nakaismid na wika ni Therese sa'kin na busy kaka-retouch.
"Kung ang ikina-emote mo d'yan ay 'yong sinabi ni Granny Yasmin kanina, sinasabi ko na sa'yo, na iignore mo lang iyon! " Pampalubag loob na aniya ni Alawe sa'kin.
Hindi ko maipagkakaila na isa rin yan sa dahilan kung bakit ako malungkot ngayon, siguro nagsabay-sabay na.
"Simula kasi  nang mawala si Tita Bridgette ay walang kahit sino man sa amin ang pinayagang bumalik sa islang iyon. Except me, I don't know kung bakit noong nagpaalam kami ni Gio sa kanila Tita at Tito ay mabilis pa sila sa kidlat kung pumayag." Malalim na buga ko ng hangin ang aking pinakawalan. Naipon na kasi at ang hirap nang kimkimin.
"My gosh, couz! Hindi ka pa nasanay? "  Sarah rolled her eyes habang nagsasalita. "Sanay na sanay na nga ako e! " Dagdag pa niya na sinasabayan ng nakakalokong pagtawa.
Maybe because Lola Yasmin hated my grandmother so much. That's why, kaming mga may koneksyon sa lola namin ay nadadamay, lalo na raw ako, kasi I do really look like with my great great grand father who happens to be basta, magulo at malabo.
He's our lolo  pero hindi siya lolo ng mga pinsan ko, pero civil pa rin kami ng mga pinsan namin ni Gio.
According to Lola Yasmin, dapat si Mommy nalang daw ang nawala at hindi si Tita Bridgette.
"Granny Yasmin is a pain in the a** Mara!" Biglang wika ni Trexie na nandito na pala sa likuran ko.
Nakuha ang atensyon namin ng
Maarteng sumigaw si Jerome na naglalakad papalapit sa'min habang hila-hila ang trolley bag niya. "Hi guys!"
Nagtaka pa ito na wala man lang kahit ni isa sa'min ang sumagot. "What happen? Did I miss something? "
"Nothing. I ain't just feeling well." Halos pabulong ko nang sagot.
"Hay naku sissy, anong silbi ni Trexie dito?" Nakangising wika nito sa'kin habang pasimpleng inirapan si Trexie sa likuran.
Natawa ako ng pagak. Alam ko rin namang  irap lang ang itutugon ni Trexie sa pasaring ng  binabaeng si Jerome.
Nilapitan naman kaagad ako ni Beverly na nakasunod lang ni Jerome at nagbeso pa sa'kin, "Hi sis!" At nakipagbesohan pa sa iba naming kasama.
Nandito na kaming lahat sa terminal. Nag-aabang ng bus na papunta sa lugar na pupuntahan namin.
Actually, nadagdagan pa kami ng tatlo.
Sumama kasi ang tatlo ko pang mga pinsan na sina Sarah Lizette at Ragooda Therese at ang pinsan ko rin na boyfriend ni Sarah na si Alawe Ethan.
"Mushkilla wajid!" My cousins answered in chorused na sinasang-ayonan ang sinabi ni Trexie.
Napakunot ang noo ni Trexie, hindi  kasi niya  naiintindihan ang sinasabi nang mga pinsan ko.
Tawang-tawa naman ang magpinsan na Bevs at Jerome.
"Hanu daw?" Tanong ni Trexie sa tatlo kong pinsan.
"Problemang malaki daw sabi." Sabat ni Zed na busy kakapindot sa cellphone niya.
" Stop speaking arabic guys, I can't relate." Taas kamay ni Trexie.
"Okay boss." Sagot naman ni Gio na napapailing na lang.
Naagaw ang atensyon namin sa isang dispatcher na sumisigaw.
"San Remegio! San Remegio!"
"Finally, dumating na rin ang bus. Upong-upo na ako. " Reklamo ni Jerome.
"Kakarating mo pa nga lang ay upong upo ka na? "Puna ni Sarah kay Jerome.
"Bakit ba?" Irap nito sa pinsan ko na ikinatawa naman ng huli.
Napalingo nalang kaming lahat sa sagutan ng dalawa. Kahit kailan talaga ay napakareklamador kasi ni Jerome. Lahat nalang nakabarahan niya.
****
Umabot ng limang oras ang byahe at mag-alas kwatro na ng hapon ng makarating kami ng San Remegio.
Sabi nang bangkero hanggang alas dyes ng umaga lang ang available na bangkang bumibyahe padaan sa islang iyon.
So, need namin magpalipas ng gabi dito, naghanap kami ng isang inn na matutuluyan at hindi naman kami nahirapan kasi madami naman dito.
***
Habang naghahapunan kami sa cafeteria ng inn ay may lumapit sa aming isang nasa mid 30's or 40's na babae.
Narinig niya kasi na nag-uusap kami about sa islang pupuntahan namin.
"Hindi sa nangengealam ako sa inyo mga anak. Pero h'wag niyo na ituloy ang inyong binabalak." Nag-aalalang singit niya sa usapan namin.
"Bakit naman ho? May alam ka po sa islang iyon?" Kuryosong tanong ni Trexie.
"Taga-doon ako at ang mga ninuno ko ay dating naninilbihan sa Bahaghari Village ng ilang dekada."
"Talaga po? So alam niyo rin po ang nangyari sa mga naninirahan doon?" Walang prenong tanong ni Therese sa Ale.
"Hindi lahat pero kasama sa naglaho ang mga ninuno ko roon at namumukhaan kita ineng." Pinutol niya ang sasabihin niya sa amin nang tinitigan ako ng maigi.
"Ako po?" Takang tanong ko sa Ale.
Tumango lang ang Ale sa akin.
"That's the reason why we wanted to go there because our Tita got lost in that place also. " Taklesang wika ni Sarah Lizette.
Tiningnan pa rin ako nang Ale at may kinuha siya sa bag niya at ipinakita sa amin.
Isang family picture iyon, nandoon sa picture ang dalawang dalagita na ang isa neto ay kahawig ko.
May katabi silang may edad na lalaki na kamukhang kamukha ni Gio.
Gio is my twin brother.
At ang isang may edad na babae na kamukha ni Tita Bridgette, napalingon agad ako kay Sarah.
Tinuro rin niya ang picture ng babaeng kahawig niya, na kamukha ni Tita Bridgette.
"She looks like Tita Bridgette." Hindi makapaniwalang saad ni Therese.
"At kahawig mo rin siya babe." Matiim na titig ni Alawe kay Sarah.
Nagkatinginan din kami ng kakambal ko.
"Besh Mara, kaano-ano ano mo itong dalawang 'to?" Turo ni Trexie sa dalawang dalagita sa picture.
Nagkibit-balikat lamang ako.
"Sigurado ba kayong hindi niyo sila kaano-ano?" Seryosong tanong ni Beverly sa aming lima.
Sabay kaming napailing.
-----