TEASER
Magmula pa noong mga college sina Ellice at Jacove ay madalas na silang magbangayan. Hindi kumpleto ang araw ni Jacove kapag hindi siya nito naaasar kung kaya nang grumaduate sila sa college ay tila nabunutan siya ng tinik sa lalamunan. Yep, Jacove is a burden and a total pain in the ass. Ngunit matapos ang pitong taon ay muli silang nagkita ng binata sa isang hindi inaasahang pagkakataon.
Nakipaghiwalay sa kaniya ang nobyo niyang si Kian, sa labis na galit ay binato niya ito gamit ang isang piraso ng stilettos niyang suot but to her horror, hindi si Kian ang tinamaan niyon kundi si Jacove. Uh-oh, she hit the wrong man! Another "uh-oh" because the guy from hell is back!
‐----------------
NOTE TO READERS: I'm posting the unedited and raw copy of my story. Typo, grammatical and other errors are to be expected. Thank you and happy reading.
---------------
CHAPTER ONE
"WE ARE OVER, Ellice, I'm sorry."
The smile on her face froze. Pasimple na kinamot niya ang isang tainga. Nabibingi lang siya.
"What?" parang timang na tanong niya sa nobyong si Kian Coronel. Naaburido na isinuklay nito ang mga daliri sa tirik na buhok saka nagpakawala ng marahas na buntong-hininga.
"I'm breaking up with you," malamig nitong tugon. "Goodbye, Ellice." Nagsimula na itong tumalikod at naglakad patungo sa car park ng restaurant kung saan sila dapat na magdi-dinner. She's still in shock as she watched him walked away as if nothing happened. Hindi niya akalain na iiwanan siya nang ganoon na lang ni Kian, sa mismong araw pa ng second anniversary nila.
Nang makabawi sa pagkabigla ay dali-dali niya itong sinundan, nakita niya itong ilang talampakan ang layo sa kotse nito at may kausap sa cellphone, narinig pa nga niya itong tumawa and it suddenly irritate her, pakiramdam niya ay siya ang pinagtatawanan nito. Walang nakakatawa sa nangyayari. There's no reason for him to celebrate.
"Kian, wait mag-usap tayo," tawag niya dito. Wala siyang pakialam kahit pa nagmumukha na siyang desperada, kailangan niyang maliwanagan sa nangyayari. "You can't just leave me like this. Why are you breaking up with me?"
Nang balingan siya ni Kian ay bakas ang inis sa mukha nito, saglit itong nagpaalam sa kung sino mang kausap nito sa cellphone para harapin siya.
"Kailangan ko pa bang ipaliwanag, Ellice? Okay, I'll explain. Unang-una, late ka na naman. Pangalawa, wala ka nang time sa akin. Mas madalas ka pang nasa studio mo, kasama ang mga pintura at brush mo. I'm so tired of this kind of set up."
"I'll make it up to you, okay? Busy lang ako nitong mga huling araw dahil sunod-sunod ang trabaho ko—hey, kinakausap pa kita. Where are you going?"
Tinalikuran na siya nito, muling itinapat sa tainga ang cellphone at ipinagpatuloy ang naudlot na paglakad. Napaka-rude talaga ng hudyo. That's one thing she hated about Kian, kulang ito sa Good Manners and Right Conduct. Even her Mommy Elena noticed that. Masyado ring maikli ang pasensiya nito, mabilis na uminit ang ulo nito kahit pa sa maliliit na bagay. Sa oras na nagagalit ito ay bigla-bigla na lamang itong magwa-walk out o kaya naman ay sisinghalan siya nito kahit pa nasa public place sila. Minsan na siya nitong sinigawan sa mismong cafeteria ng Mommy niya nang ma-late siya sa lunch nila. Unfair dahil hindi niya ito gina-ganoon kapag ito ang nahuhuli. Ilang beses na rin siya nitong hindi sinipot sa dates nila at noong first anniversary nila ay hindi man lang siya nito binati o binigyan kahit na isang talulot ng rosas.
Habang isa-isang pumapasok sa isip niya ang mga kasalanan ng nobyo ay pasikip nang pasikip ang dibdib niya, para siyang lobo na binobombahan nang binobombahan ng hangin, kaunti na lang ay sasabog na siya. Her Mom's right, she's such a fool for choosing Kian Coronel as her boyfriend. Masyado siyang nagpabulag sa kaguwapuhan at tamis ng mga salita nito.
"Hoy, Kian, bumalik ka rito!" sigaw niya dahilan para mapahinto ito at muling mapalingon sa kaniya.
"Ellice, puwede ba, just leave me alone? I'm talking to my new girlfriend." Iminuwestra nito ang hawak na cellphone.
Naningkit ang mga mata niya sa galit. Kailangan ba talaga nitong ipagdiinan ang mga salitang "my new girlfriend", and how come may bago na agad ito gayong kaka-break lang nila ilang minuto lang ang nakakalipas?
How can I be so stupid? Nangagagalaiti niyang tanong sa isipan, resisting the urge to pull her beautifully braided hair.
"How dare you," usal niya habang mabibigat ang ginagawang paghinga. "How dare you!" ulit niya sa mas malakas na boses saka patakbong sumugod sa kinaroroonan nito. She wanted to hit him in the face.
Dahil nagdidilim na ang paningin niya sa galit ay hindi niya napansin ang bitak sa sementong nilalakaran niya. Lumusot doon ang takong ng stiletto niya dahilan para mawalan siya ng balanse at matumba. She gasped as she hit the ground and felt a searing pain on her hip. Ouch. Nyemas, masakit 'yun!
She heard a loud laugh, when she looked up; she found out that it was Kian.
"Damn you, you...you bastard!" Marahas niyang hinablot ang isang stiletto at walang pasubali na ibinato sa direksiyon ni Kian. Sa lakas ng puwersang inilabas niya, tiyak niyang tatamaan ito sa mukha. Napangisi siya nang makita ang pagguhit ng pagka-alarma sa mukha ng dating nobyo. Instinctively, Kian covered his face using his arms but the stiletto didn't reach him. Hindi iyon tuluyang tumama kay Kian dahil sa ibang tao iyon tumama. Isang malakas na "PLOK!" ang nilikha niyon nang masapul sa ulo ang matangkad na lalaking dumaraan. Dinig niyang napa-ungol ito dahil sa sakit.
Oh my God. I hit the wrong man! Her mind screamed in horror.
Dali-dali siyang tumayo at tumakbo sa kinaroroonan ng lalaki, sapo nito ang nasaktang bahagi gamit ang isang kamay habang ang kabila naman ay nakatungkod sa tuhod nito.
"Mister, okay ka lang ba? I'm sorry, hindi ko sinasadya," taranta niyang sabi, pilit niyang sinisilip ang mukha nito ngunit natatakpan iyon ng mahaba nitong buhok. Jeez, how could a man like him managed to have a hair longer and shinier than hers? She sniffed. And infairness, the hair smells nice, too.
"Damn, it hurts like hell," the man said in between his teeth. Natigilan siya. Patay ka, Ellice, englisero ang nabiktima mo! Sigaw ng isipan niya. Nahagip ng tingin niya si Kian, nakapuwesto na ito sa harap ng manibela. Nakakaloko pa itong ngumisi sa kaniya nang patakbuhin ang kotse.
"Walanghiya ka! Kasalanan mo 'to! Mag-crash ka sana!" pahabol niyang sigaw bago pa man tuluyang makalayo ang sasakyan ni Kian. How she wished may dala siyang baril nang mga sandaling iyon, uubusin talaga niya ang bala niyon kay Kian at sa pesteng kotse nito, pati sa bago nitong girlfriend, pati ang mga alaga nitong tarantula at scorpions idadamay niya. Oh God, naiiyak siya. Naiiyak siya sa sobrang galit, idagdag pa ang kirot sa balakang niya na unang tumama sa semento.
Marahas niyang pinahid ang mga mata at paika-ikang naglakad paalis ngunit may puwersang bigla na lamang pumigil sa isang siko niya.
"Saan ka pupunta? Tatakas ka?" wika ng malamig na boses sa likuran niya. She swirled around and hit her nose on something hard. Napakurap-kurap siya. Ano 'tong nakikita niya? Malapad na maumbok. Umangat pa ang mga mata niya at napausal ng Oh my. She's staring directly into a man's serious and handsome face. His pair of dark eyes was examining her face; some strands of his hair were touching her cheeks, tickling her. Halos malunod na rin siya dahil sa bango nito. Grabe, saang lupalop ng mundo nagmula ang lalaking ito? He looks like a god.
"N-No," aniya sa ngatal na boses saka umatras. "Hindi naman talaga ikaw ang dapat na tinamaan ng sapatos ko kundi ang walanghiya kong boyfriend—I mean, ex-boyfriend."
Dahan-dahan siyang pinawalan ng lalaki ngunit nanatiling nakatuon sa kaniya ang mga mata nito na wari ay sinasaulo ang mukha niya. Hinawi nito ang buhok na nagkalat sa mukha nito kaya mas lalo niyang nakita kung gaano ito ka-guwapo pagkatapos ay bahagya itong umatras at pinasadahan siya ng tingin—from head to toe then toe to head. Hindi niya mapigilan ang ma-conscious, pakiramdam niya ay hinuhubaran siya nito sa pamamagitan ng tinging iyon.
Weird, naisip niya. The man looked oddly familiar, even the way he stared at her. Ipinilig niya ang ulo saka walang paalam na tumalikod at muling naglakad.
"Wait," tawag ng lalaki, pinili niya na huwag itong pansinin. She needs to get out of the place fast. Plano niyang bisitahin ang kapatid niyang si Alia para makapaglabas ng sama ng loob kundi ay mababaliw siya sa kakaisip ng paraan kung paano gagantihan si Kian. Dinukot niya ang cellphone at nagsimulang mag-compose ng text para kay Alia pero napahinto siya sa pagkalikot ng keypad nang maramdaman na may sumusunod sa kaniya. She glanced over her shoulder and saw Mister Long Shiny Hair following her.
"What do you want? Nag-sorry na ako—"
"You forgot something, Miss Ellice Inocencio," putol nito sa pagsasalita niya sabay angat ng kamay kung saan bitbit nito ang sapatos niya. Her lips fell apart not because she's walking barefooted. How in the name of Jesus did he know my name? Bago pa man niya maisatinig ang katanungang iyon ay ngumiti ang lalaki at nagsalita: "It's been a long time since we last saw each other. Did you miss me, hmm, kitten?"
Kitten???
Muli niyang pinaglakbay ang mga mata sa mukha ng lalaki pagkatapos ay sa katawan nito at ibinalik sa mukha nito. Her eyes settled on the man's mouth and she gasped when his smile widened. Kilala niya ang ganoong klase ng ngiti, hinding-hindi rin niya makakalimutan ang mga labing iyon kahit pa mahabang taon na ang lumipas at isang tao lang ang tumatawag ng "kitten" sa kaniya.
"J-Jacove de Luna?" hindi makapaniwalang tanong niya. Nang tumango ang lalaki ay parang gusto niyang kumaripas ng takbo o lumubog na lamang sa kinatatayuan. This isn't happening! The guy from hell is back!