Chapter 4
Levi POV
Sa gulat ko hindi ko na naituloy ang mga dapat kong sabihin sa kaharap ko at napatingin na lamang sa sumampal sa akin ng paglalakas lakas.
"Hindi Kita pinalaking ganyan!"sigaw ng sumampal sa akin, ang aking ina , galit na galit itong nakatingin sa akin habang nakaduro ang kanyang kanang kamay sa akin
Hindi ko man lang namalayan na nakapasok na pala siya sa kwartong ito.
Tumungin ako sa mga mata niya, habang dama ko parin ang bunso kong kapatid sa aking likod tahimik lamang itong umiiyak at pinipigilan ang mga hikbing nais kumawala, kaya nama'y nilingon ko ito sa aking likuran at parang sinuntok ang aking dibdib at matinding paninikip ang naramdaman ko, dahil sa nakikita ko sa Kapatid kong si Jacob patuloy sa pagdaloy ang kanyang mga luha habang nakalagay ang mga kamay sa bibig nito at halatang ayaw marinig ang iyak niya nasaksaktan akong makita ang kapatid ko sa ganito sitwasyon.
Muli akong tumingin sa dalawang kaharap ko,marahan akong pumukit.
Patawarin sana ako gagawin ko.
"Ganyan ba ang itinuro ko sa inyo Levi! Wag niyong bastusin ang bisita ko! Respituhin niyo ang magiging ama ninyo!"sigaw ng aking ina,mas lalong napintig ang mga tenga ko kaya naman hindi ko na napigilan ang aking sarili at sinagot ko na siya
"Hindi ma! Ganto mo ko pinalaki!"-tumingin ako sa mata ni mama na galit na galit parin sa akin.
"Dahil hindi ko naman naramdam ma!Hindi ko nga alam na pinalaki mo pala ko haha-!"pagpapatuloy ko sa aking sasabihin ngunit isang malakas na palad ang muli kong nadama sa aking pisngi.
Isang malakas na sampal ang tumama sa Aking pisngi.
"Walang modo!"-sigaw ni mama..
"Ma! Naman! How can we respect that man! He beat my brother! Ma! Kahit Minsan man lang pakinggan mo Naman kami na anak mo, kahit Minsan Naman ma tanungin mo din kami kung ayos pa ba kami! K-kase ma sa totoo lang po nakakapagod na! Nasasaktan na ko , kami ng mga Kapatid ko! Ma kahit hindi na Naman na ako alalahanin mo eh kahit silang dalawa na lang. Ma ang sakit sakit ng ginagawa mo sa amin."tumingin ako sa mata ng aking ina na may mga luhang pumapatak dahil sa hapdi ng hampas ng hanger at dalawang sampal mula sa kanya.
"Ma, Naisip mo ba kung kumain na ba yung mga anak mo?"tanong ko habang patuloy sa pagluha ng aking mga mata.
"Wag mo kong pagsalitaan ng ganyan Levi hindi lang sampal aabutin mo!"sigaw ni mama habang lumapit sa lalaking dinala niya dito sa bahay.
Ang lalaking dahilan kung bakit kami nasa sitwasyon na ganito, malapit lang ang lalaki samin parang pinapakita lang ni mama na mas pinili niya yung lalaki kesa samin.
Marahan akong pumikit at hinanda ang sarili sa mga sasabihin ko na paniguradong pagsisishan ko sa huli.
"Hindi Kita pinagsasalitaan mo,sinasabi ko lang p yung mga dapat--!"Isang sampal na Naman ang natamo ko ngunit hindi ko ito ininda at nagpatuloy ako sa pagsasalita kahit patuloy sa pag agos ang aking mga luha.
"Namumuro ka na sa akin Levi hin---"sigaw ni mama sa akin.
"Mga dapat mong ginagawa sa anak mo, pagkatapos mong mag pakasarap hindi mo na ka-!"
Dalawang magkasunod na sampal ulit ang natamo ko dahil sa pagpapahinto ko sa balak Niyang Sabihin, at oo alam kong nagiging bastos na ko sa mga sinasabi ko,gusto ko na lang sumabog, kaya kahit mahapdi na ang pisngi ko sa mga malulutong na sampal na natatampo ko ipinagpatuloy ko ang pagsasalita.
"Hindi mo naman pala kayang buh--!"
Hindi na ko nagulat ng may dumapo na naman na palad sa aking pisngi hudyat na galit na galit na ang mama ko sa akin.
Umiiyak na tumingin ako sa mga mata ni mama,alam kong galit na galit na siya sakin dahil sa mga sampal niya pero wala eh.
Hindi ko na kaya..
"Kung alam ko lang na ganyan ang mga anak mo cindy hindi na sana ako muling pumunta pa dito!"napatingin ako sa lalaking katabi ni mama na nakalimutan ko na ang pangalan at hindi pa naman nababangit.
Matagal nang pabalik balik dito ang lalaking payatot pero hindi ko na lamang pinag tutuuanan ng pansin noon dahil hindi niya naman din kami pinapansin.
Tumingin ako sa kanila at mapait na ngumiti hanggang sa napalitan ng pilit na tawa.
"Hah! Hahaha Patawa ka den noh!"tumingin sakin si mama at alam kong badtrip na badtrip na siya sa akin.
"Tumahimik ka na Levi! If you don't respect him just please respect me as your mother!"my mom shouted to me.
Respect?
I stare at her with all my pain.
"Ma,..Alam mo b-ba kung anong tawag ng mga tao dito sayo?"i let my tears down to my cheeks while staring at my mother.
"Wala akong pake alam sa mga punye---"
"Pwes ako meron ma!"i shouted too,like she did "You never wipe the tears of my siblings! You never see how miserable their childhood, dahil ayaw silang kalaro sa labas, pinatutulungan sila ma kahit yung mga nanay ng mga batang gusto Nilang kalaro inaaway sila,hindi ko naman kaya mag Isa to ma, na kahit mag sumbong ako sa baranggay hindi ako pinaniniwalaan dahil totoo Naman daw! Na ang mga paratang ng mga batang yun sa Kapatid ko na Ang nanay namin bayarang babae, paano ko ipagtanggol yun ma, bakit ba masyado niyong pinaninindigan yang buhay niyo na ganyan may mga anak ka ma, Parang awa Naman na po, hindi mo alam masyado na kaming naapektuhan dahil sa mga paratang sayo n-na isa kang sl*t at gold dig---"
Isang malakas na sampal ang tumama na Naman sa aking pisngi, mas tinatagan ko ang sarili at pinagpatuloy ang mga salitang matagal ko ng gustong malaman niya.
"And alao a prost**ute!"
"Lumayas ka na lang sa harapan ko Levi! Nanggigil na ako sa mga pinagsasabi mo! eh ano Naman kung ganon Ang nanay nyo! Wala Naman akong pake alam sa inyo! Pero Hindi niyo ko masisi mga put* Naman kayo gaya ng tatay niyo pasalamat na lang kayo sa akin dahil nanay niyo ko!" gigil na may kahalong galit ang bawat katagang binibitawan ng aking ina.
Do you still care for us?......tanong ko na lamang sa aking isipan
"mother?"i look at her eyes
"Do you consider yourself my mother,us our Mother?!"she glare at me and I know any moment she's ready to beat me.
"You know what! If your not going to shut up! Just leave us alone."uttered by a man beside my mother,na marunong palang mag english hindi Naman kase halata sa kanya.
But I don't even bother to look at him i just stare at my mom.
I love you.
I care for you.
I respect you.
But i will never be like you...
I'm sorry for making you mad..
I let my words on my mind and never let my mouth tell it to her.
We stare at each other but nothing emotion came to her face, i don't see any emotion of a mother face, To how they cared they are in there children when there children cried.
Nothing....just nothing emotion of being Care...
I wiped my own tears, and face my brother i carry him and walk out on there room.
To much for today levi,
Happy pain...
Happy?
Ha.ha.ha.
Napailing na lamang ako sa isipin kong maging masaya,
Gusto ko lang naman magkaroon ng masayang pamilya...
After what happened to my mother's room,we went to my room.
He still crying but nothing came a sound, because he still covering with his little hand, My heart ache seeing my brother like that.
Pag kapasok namin sa kwarto ko  marahan kong binaba si jacob sa kama ko at marahan kong tinanggal ang kamay niya sa kanyang bibig at tumingin sa kanya.
"Ate b-bakit ganon si m-mama."sabi nito hanggang sa di na niya naitago sa akin ang pag hagulgol na iyak na kanina Niya pa pinipigilang marinig.
I just stare at him i dont know how to comfort him...i don't know how to explain what happened between me and my mother he still young.
I sighed..
Puro sipon na ang ilong nito at basang basa na ang kanyang mukha dahil sa pinaghalong pawis at mga luha na patuloy parin sa pagdaloy.
Naglakad ako sa cabinet ko at hinayaan ko muna siyang umiyak habang kumukuha ng pamunas sa sipon at pawis, umiiyak siyang nagtanong sa akin.
"A-te bakit a-ang bad bad ni m-mama s-sayo, p-pati sa akin bat hindi ba Niya ko l-love."habol ang hininga at umiiyak na sabi ni Jacob sa akin.
Humarap ako sa kanya at naglakad palapit sa kama kung saan nakaupo siya.
Hindi ko din alam bunso, Sa isip-isip ko.
"S-syempre naman love ka ni mama nagagalit lang siya ngayon pero love ka non"ngumiti ako sa kanya para maniwala siya.
"Kaya wag ka ng umiyak"pinunasan ko na ang sipon niya at ang mga luha niya "ilabas sa kabilang tenga ang mga narinig mong bad bunso ah, bad kase yon, sorry kung nakita mo si ate na nag sasabi ng bad words,wag mong gagawin yun ah mag promise ka sakin."paalala kong sabi kay jacob.
Tumayo naman siya at humalik sa pisngi ko.
"Opo ate."
To be continued..