CHAPTER 2
LEVI’S POV
 
“Ate! Si Ate Ramina… binatukan at hinampas niya ang ulo ko!” Umiiyak niyang sumbong.
Lumapit siya sa akin at lumapit na rin ako para salubungin siya. Napangiwi ako nang makapa ang basa niyang likuran. Kumuha naman ako ng damit para ilagay iyon sa likod niya. Mahirap nang magkasakit kaya kailangan ko nang agapan iyon. 
"Ikaw naman ang nagsimula ah! Nababagay lang sa iyo ‘yon! Salbahe ka kasi!” Sigaw ng kapatid kong si Ramina.
 
Nagbuntong hininga ako bago magsalita, "Umalis lang ako saglit, nagkaganiyan na kayo!"
Binaling ko naman ang paningin kay Ramina na umiiyak na rin. Nakaramdam ako ng habag dahil gulo-gulo pa ang buhok niya. “Paano ba naman kasi iyang magaling ninyong bunso! Sinabunutan niya ako at sinipa pa ang dibdib ko! Ang sakit kaya!” Sigaw niya habang patuloy sa pagtulo ang luha niya.  
Tumingin naman ako kay Jacob bago magsalita,
"’Di ba ang bilin ko sa inyo ay huwag kayong mag-aaway kapag wala ako. Niyayaya ko kayong magsimba pero ayaw niyo naming sumama sa akin."
“Paano ba naman po kasi… ayaw niya pang magsaing, nagugutom na po ako kanina pa,” nakangusong sabi ni Jacob.
“Ha?! Paano magsasaing eh wala na nga tayong bigas!” rebat naman ni Romina.  
Napakamot ako sa ulo dahil hindi ko napansin na naubusan na pala kami ng bigas.
"Huwag na kayong mag-away, maligo na kayo at ako'y bibili na muna ng bigas."Nanatili akong nakatingin sa kanila pero hindi sila kumibo, mayamaya ay nagkusa na silang umalis sa harapan ko at nagkani-kaniya na sila.
Sumunod naman ako sa kanilang pumasok sa bahay at dumiretso sa kwarto para magbihis. Nang makapagpalit ay kinuha ko ang alikansiya sa likod ng damitan ko at binilang ang laman para malaman kung magkano ang naipon ko ngayong buwan.
Buwan-buwan rin kase akong nagbubukas ng alkansya para bilangin ang ipon ko at ilagay ito sa savings card ko.
Kumuha lamang ako ng piraso na papel at isang ballpen. Nilagay ko roon ang mga dapat bilhin at gastusin para ma-budget nang maayos. Ang mga naipon ko ay galing sa mga part time job at mga natira sa baon ko. 
Binilang ko lamang ang perang naipon ko at umabot ito sa One thousand Seven hundred fifty two pesos hindi ko maiwasan na ma-pangiti dahil malaki laki na rin ito.
Awit...may pambiling bigas at kapee!
Para sa savings:
•One thousand
So may matitirang Seven hundred fifty two pesos.
Para sa pagkain sa bahay:
•5/k Bigas...............................php 210
•1 Kape /¼ +2 asukal/1Gatas.....php 80
•3 noodles/3 canton/2 sardinas....php 99
•20p na Itlog................................php 100
•Mantika.......................................php 35
Total of: 524 pesos
Awit ang galing ko na ata sa math.
Thank You Ser MichaeL! Hihihihi! Teacher ko sa math yan guys nung highschool hehe.Ang mga naipon ko ay galing sa mga part time job at mga natira sa baon ko. 
Tinira ko ang isang libo para may panggastos kami kung sakaling may emergency.
Pagkatapos ay inayos ko ang notebook at inilagay ang isang daan sa alikansiya. Inilagay ko naman sa wallet ko ang isang libo at pambili ng pagkain. Kinuha ko rin ang ATM card ko at nilagay din iyon sa wallet. Pinilas ko naman ang papel na may nakasulat na kailangang bilhin at inipin din iyon sa wallet ko. Kailangan kong itago ng mabuti ang ATM card ko, mahirap na kung makita ito ni Mama. 
Naglinis na muna ako bago lumabas ng kwarto, naabutan ko pa si Romina sa may sala na nanonood ng TV habang si Jacob naman ay nagsusuot ng damit dahil tapos na siyang maligo.
Kinuha ko ang polbo at naglakad kay Jacob para lagyan ang likod niya. Inayos ko rin ang damit niya pagkatapos. 
"Ate Levi, sa palengke ka ba pupunta?"tanong ni Jacob habang papunta sa upuan kung saan nanonood si Ramina.
Kumuha muna ako ng eco-bag para doon ko ilalagay ang mga bibilhin ko. Binaling ko naman ang paningin sa mga kapatid ko bago tugunin ang tanong ni Jacob.
"Yes po, bibili ako ng pagkain kaya mag-behave ka lang. Ikaw naman Ramina… huwag mong papatulan si Bunso.” 
"Eh saan ka naman kumuha ng pera? ‘Di ba… walang binigay si Mama sa ‘yo kaninang umaga?" kunot-noong tanong ni Ramina
Napakamot ako sa ulo bago sagutin ang tanong niya,
"May ipon ako kaya may pera tayong panggastos… huwag na lang kayong maingay kay Mama, para makabili ako ng ulam natin na masarap."
"Sige."
"Ay… Ate Levi, bilhan mo ako ng Fried Chicken tapos pogs," sabi ni Jacob habang sa akin nakatingin.
Tumango ako bago tumugon, "Basta promise mo sa akin na hindi mo aawayin si Ate Ramina mo… mag-promise ka rin na mag babasa ka ng libro mamaya?"
"Promise, Ate!" nakangiti niyang sabi.
Bahagya akong natawa dahil kaagad siyang ngumuso nang lumapit ako sa kanila. Humalik siya sa pisngi ko at ganoon din ang ginawa ko sa kaniya. 
Kiss symbolizes promises at iyon ang tinuro ko sa kanila.
Nagbilin lang ako ng mga dapat nilang gawin kapag may kailangan sila at mga bawal para iwas din sa disgrasya. Nag paalam ulit ako sa kanila bagoako lumabas ng bahay para pumuntang palengke.
Pag kalabas ko ng bahay naglakad na lamang ako, dahil malapit lang naman ang palengke dito sa amin kumpara sa Chruch.
Pero bago ako bumili ng pagkain, inihulog ko muna ang pera ko sa ATM ko, pagkatapos ay umalis na rin agad ako ro'n.
Kasalukuyan na akong naglalakad papuntang Grocery nila Ginang Dora,kilala ang grocery nila dito sa bayan namin dahil sa murang presyo ng kanilang mga paninda at sa dami ng choices ng mga produkto.
Pero sadyang wala lamang talaga sila kalabang Grocery kaya kilala sila.
Kasalukuyan ko palang kase pinaayos ang mga branches ko sa state papalipat ko na kase di--!
Bigla na lang lumakas ang hangin sa paligid ko kaya tinigil ko na ang kayabang sa sarili kong utak.
Pasensya!pasensya! Sa sabi ko sa isip isip ko.
Nang makarating ako sa harap ng pamilihan mabilis akong pumasok sa loob ng Grocery nila Ginang Dora para mamili, maraming tao ang namimili ngayon dahil Araw ng Palengke.
Ilang Minuto lamang na pag-iikot ay nakuha ko na ang lahat ng kailangan kong bilhin nag bayad na rin ako agad at umalis na.
Habang naglalakad sa gilid ng kalsada ay siya namang pag iingay ng mga motor at iba't-iba pang mga uri at klase nang sasakyan sa gitna nito ,habang inaayos ang mga pinamili at tinignan kung may nakalimutan pa ba kong bilhin ay may bigla na lamang tumawag sa pangalan ko.
To be continued.