Chapter 2: Necklace
I woke up because of the sunlight that hit my face, when I opened my eyes I saw maeve opening my window in the bedroom, she always does that so I'm used to it.
"Wake up viana" she said while still continuing to open the window.
"I'm up" I answered and got up
"I'm going to make breakfast, sumunod ka nalang pagtapos mo mag-ayos"Sabi niya tsaka umalis
"Yeah" sagot ko
I took the towel and went straight to the bathroom to take a shower.
After taking a bath, I dressed, I wore a white floral dress since we had nowhere to go and we were just here at home all day.
Then when I got dressed I immediately looked in the mirror, I first combed my hair and then put on a hair clip, it was maeve's gift on my 17th birthday because she said she didn't have the money to buy a gift so that's it.
After getting ready, I went downstairs, I found that Maeve was already sitting at the dining table but she hadn't eaten yet, she was holding the invitation card for the party.
I sat down in front of her and get some food.
"Viana, did you notice that symbol?" She suddenly said
She showed me the symbol stamped on the side of the invitation and for some unknown reason it was familiar to me.
It was a full moon divided into white and red colors and there's a written word but I can't understand it.
"Tama!" Biglang sabi ni maeve
"What?" Tanong ko
"Yan yung pendant nung kwintas mo" Sabi niya
Suddenly I remembered the necklace my mom gave me on my 7th birthday.
"Oo nga ganto nga yung pendant nun" Sabi ko
"Pero nasan nayun?" Tanong ni maeve
"Alam ko na sa kwarto ko yun" sagot ko
After we ate, we immediately went to my room to look for the necklace, first if we looked in my jewelry box but it was not there.
"I know I put it here" I said
"Let's find it somewhere else, there in the cabinets, I'll look there, find it somewhere else" she said
I tried looking in my bathroom but it's not there. When I came out I saw Maeve sitting on the bed as if she didn't see anything.
"Wala" Sabi ko
I sat next to him and got depressed, I was thinking of something then suddenly some memories popped into my mind, my parents were just going to die then, I was crying in their room while holding the necklace.
"Alam ko na kung nasaan!" Biglang Sabi ko
"Nasaan?" Tanong ni maeve
"Sa kwarto nila mommy" sagot ko
I took the key to mommy's room and we went there, it was a bit dusty there because we didn't always clean it. I opened the cabinet where their mommy's clothes were, the dust flew when I opened it causing me to sneeze. I took the small box where it was placed and brought it to the table, I cleaned it first because it was too dusty and I opened it.
There I saw the necklace we were looking for, it was silver and glowed when hit by light, it still looked new even though it had been hidden for a long time.
"What are we going to do now" I asked Maeve
"We need to know what that symbol means" she said
"What do you mean?" I asked
"I'm sure that symbol means something" she said
"Right, I know someone who can help us" she suddenly said
After that, we immediately went to the person she said could help us.
It lives in the middle of the forest, its house is quite old and small. Maeve knocked three times before the door opened, an old woman who I think is 60 plus years old was exposed, she gave us a blank look.
"Ahh Lola Auryn ako po ito si maeve" Sabi ni maeve
Agad namang lumiwanag ang mukha ng matanda, natandaan niya siguro.
"Ohh Ikaw pala iha, ano't naparito ka?" Tanong ni Lola Auryn
"Ahh kasama ko po yung kaibigan ko si Viana, may itatanong po sana kami" sagot ni maeve
"Ahh oh sige pasok kayo" Sabi niya
Masikip at medyo sira na ang dingding ng bahay ni Lola Auryn, naupo kami sa upuang kahoy, si Lola Auryn naman umupo sa harap namin.
"Ano bang itatanong niyo?" Tanong niya
Nilabas ni maeve yung invitation card tsaka binigay kay Lola Auryn.
"Alam niyo po ba ang ibig sabihin ng simbolong yan?" Tanong ko
"Saan niyo Ito nakuha?" Biglang seryosong tanong ni Lola Auryn
"Bakit po, ano po bang ibig sabihin niyan?" Tanong ni maeve
"Isa itong simbolo ng makapangyarihang nilalang, base sa mga nabasa ko ay isang tao lamang ang may karapatang humawak ng simbolong ito at iyon ay ang itinakda" seryosong sagot niya
Nagkatinginan naman kami ni maeve dahil sa sinabi ni Lola Auryn, mas Lalo lang akong naguluhan dahil sa mga nalalaman ko.
"Ahh, Nakita lang po namin yan sa lumang bahay" Sabi ni maeve tsaka kinuha yung papel
"Wala dapat makaalam na may hawak kayong ganyang simbolo, mapahamak kayo" babala ni Lola Auryn
"Opo, Mauna na po kami, maraming salamat po" Sabi ni maeve
"Ohh siya sige magiingat kayo pauwi" paalala ni Lola Auryn
"Salamat po" Sabi ko
Umuwi na kami kaagad ni maeve dahil kaylangan pa namin magluto ng pananghalian.
Pagkauwi namin ay umupo agad ako sa upuan,mas lalong gumulo ang isip ko dahil sa sinabi ni Lola Auryn, anong ibig sabihin niyang itinakda lang ang pwedeng humawak ng simbolo.
Magulo ang isip kong pumunta sa kwarto para magpahinga saglit, mas lalo lang akong naguluhan sa mga nalaman ko.
Hinubad ko kaagad ang sapatos ko tsaka humiga sa kama, nakatulog naman ako kaagad dahil sa pagod, medyo malayo kasi ang bahay ni Lola Auryn.
______________________________________
I woke up because maeve was shaking me.
"Viana wake up!, Kumain kana" Sabi niya habang patuloy parin sa pagyugyug
"I'm up, stop it" I said while my eyes were still closed.
"Get up!, it's already 4pm" she said
I Suddenly woke up because of what I heard.
"What! Kaya pala gutom na gutom na ako" I said
"May pagkain sa baba, kumain kana iidlip lang ako" she said
"Yeah" I whispered
When I got down, I went straight to the dining table, I took some food and sat down, while eating, what Lola Auryn said suddenly came to my mind as well as what happened to me in the past few days.
I suddenly stopped chewing food and I also let go of the spoon handle because I realized something.
"No way, imposible" I whispered
I try to convince myself that what I think is impossible even though it is really impossible.
I erased that from my mind and continued eating, I just didn't want to think about it because I was even more confused.
_______________________________________
A few days passed and I was still running away from the big puzzle that was bothering my mind, even Maeve didn't mention it because maybe she was also confused.
I did everything to make our daily lives as normal as ever, but there was a part of me that really wanted to know the truth.
"Viana, are you listening?" Maeve said
Nagulat ako dahil sa pagtapik ni maeve sa balikat ko, hindi ko namalayan na kanina papala ako tulala dahil sa iniisip ko.
"Hey, are you...okay?" Tanong ni maeve na bakas ang pagaalala sa mukha
"Ahh, oo naman, may iniisip lang ako" sagot ko
"Umupo ka" pinaupo niya ako sa upuan tsaka siya umupo sa tabi ko
"Maybe it's time to talk about it" she said
"Talk about what?" Tanong ko kahit na alam ko kung tungkol saan iyon.
"Bukas na yung party" Sabi niya habang nakatingin ng deretso saakin
"Kung gusto mong malaman ang totoo pumunta tayo doon" dag dag niya
Nanatali lang akong tahimik dahil kahit anong isipin ko ay hindi ko talaga alam ang isasagot ko, gusto kong masagot ang malaking katanungang gumugulo sa isip ko pero paano kung kapalit ng mga sagot na iyon ay hindi na maging normal ang lahat.
"Alam kong gusto mong malaman ang totoo, at alam ko ring ako ang dahilan kung bakit mas pinili mo nalang itong kalimutan" Sabi niya
"Kung gusto mo talagang malaman ang totoo pupunta tayo sa party, sasamahan kita at hair na anong mangyari hindi kita iiwan" dagdag niya pa
Sa halip na magsalita ay niyakap ko nalang siya ng mahigpit, nagpapasalamat ako at nakilala ko siya, ang totoo mas matanda siya saakin ng isang taon kaya parang ate narin ang turing ko sakanya, palagi niya akong tinutulungan sa mga problema ko at palagi siyang nandiyan para payuhan ako, kaya masaya ako kahit na Wala na ang parents ko ay nandito naman siya.
Humiwalay ako ng yakap sa kanya, pinunasan niya ang pisngi ko ng palad niya, hindi ko manlang namalaman na nakuha na pala ako.
"Salamat" yun lang ang nasabi ko
"O sege na tama nato, ituloy na natin yung ginagawa natin" Sabi niya, napangiti naman ako dahil dun
Tinuloy na namin ang paglilinis ng bahay.
Nang matapos kami ay umakyat ako sa kwarto para umidlip habang si maeve naman ay nag presentang magluto, saaming dalawa kasi ay siya ang masarap magluto, kaya halos siya araw araw ang nagluluto.
Humiga ako sa kama at tsaka natulog, agad naman akong nakatulog dahil sa pagod.
Pero ilang minuto palang ang nakakalipas ay nagising ako dahil sa pakiramdam na may nagkatitig saakin, minulat ko ang mata at laking gulat ko ng makita ang bampirang nasa gubat, Teka paano siya nakapasok sa kwarto ko.
Dali Dali Kong kinuha ang dagger ko tsaka tinutok sa kanya.
"Anong kaylangan mo? Paano ka nakapasok sa kwarto ko?" Sunod sunod na tanong ko sa kanya.
Umupo siya sa kama ko tsaka tumingin ng deretso saakin.
"I need to make sure na pupunta ka" Sabi niya
"Paano kung hindi ako pumunta" paghahamon ko sakanya
"Mapapahamak kayo, nabalitaan kung may umatake sayo nung nakaraang gabi , kung hindi nila narinig ang pagsigaw mo malamang ay patay ka na ngayon" Sabi niya
So mga kakasama niya ang tumulong saakin nung gabing yun. Dahan dahan kung binaba and dagger ko.
"Bakit?" Tanong ko
"Kagaya ng sinabi ko hindi mo pa maiintidihan sa ngayon, kung gusto mong maging ligtas kayo ng kaibigan mo, sumunod kayo sa sinasabi ko" Sabi niya
"Bakit niyo ako niligtas?" Yun ang tanong nagusto kong masagot
"Dahil Ikaw ang itanakda" seryosong sagot niya
Nabitawan ko ang hawak kong Dagger dahil sa narinig ko.
"Imposible" I whispered
"Sa ngayon yan palang ang pwede Kong sabihin sayo, wag kang magalala palagi kaming nakabantay" Sabi niya tsaka siya biglang nawala.
Napatingin ako sa kamay ko na nanginginig na pala, hindi ko Rin napansin na tuloy tuloy na palang bumabagsak ang luha ko.
Biglang pumasok si maeve sa kwarto ko ng may pagaalala sa mukha.
"Viana, ano yung narinig kong ka-" napahinto siya sa sinasabi niya ng mapadako saakin ang tingin niya.
Lumapit siya saakin at tsaka ako inalalayang umupo sa kama.
"Anong nangyari bakit ka umiiyak?" Nag aalalang tanong niya
Kinuha niya ang basong may tubig sa lamesa ng kwarto ko tsaka pinainom saakin yun.
"Anong nangyari?"tanong niya
"Yung bampira sa gubat kanina andito siya, may sinabi siya saakin" Sabi ko
"Anong sinabi niya?" Seryosong tanong niya
"Na....ako daw ang itinakda" Sabi ko, sunod sunod parin ang pag tuloy ng luha ko
"Sinabi rin niya na mapapahamak tayo kung di tayo susunod sa mga sinasabi niya" Sabi ko
Imbis na magsalita ay niyakap nalang niya ako ng mahigpit.
"Anong gagawin ko?" Tanong ko habang patuloy parin sa pagiyak
Kumalas siya sa yakap, pinunasan niya ang luha ko gamit ang hinlalaki niya.
"Susundin natin ang sinasabi niya, wag ka magalala palagi akong nasa tabi mo, hindi kita iiwan" seryosong Sabi niya
Pagkatapos namin magusap ay napag pasyahan naming kumain na muna, tahimik lang kami habang kumakain.
Pagkatapos naming kumain ay natulog muna kami sa kwarto ko, dito muna siya matutulog sa kwarto ko para may kasama ako.