Chapter 5
***
"Hoy, gaga ka! Ano 'tong nabalitaan ko kay Maia na kasama mo si Vern? Nasaan ba kayo?"
"Hi, girls! Did I miss something important?"
"Napaka-OA mo, Coralynn. Parang hindi ka rin maha-hot seat, ah?" Natahimik naman siya habang clueless naman si Myrtés sa mga nangyayari. Bakit parang napaka-outdated naman yata ng isang 'to? "Anyway, anong ginagawa niyo? Nasaan si Maia?" Tanong ko sa kanila. Ka-video call ko ngayon ang dalawa sa kaibigan ko through phone habang missing in action naman si Maia sa hindi malamang dahilan. Humingi ako ng load kay Papa kanina nang makapag-usap kami at binigyan niya naman ako ng 100 pesos na load. Niregister ko na ang 50 habang nasa balance ko naman ang natirang 50 pesos load dahil paniguradong kakailangan ko iyon kung sakali.
"Ang sarap pala ng pudding—"
"Ha? At kailan ka pa naging si Marites, ha, Coralynn?" Putol ko sa sinasabi niya. Itinirik niya naman ang mata niya para tarayan ako. "Binigay niya sa akin 'to, gaga! Mayroon ka din sa inyo pero 'di ko sure kung nandoon pa. Parang inubos na yata ng kambal," tukoy niya kina Paris at France. "Hoy! Magkuwento ka nga, bakit magkasama kayo ni Jax sa iisang bahay, ha?"
"Saka ko na ichi-chika kapag magkakaharap na tayo! Mahirap mag-explain sa chat or video call,"
"Hoy, mga gaga! Humanda kayo sa akin sa Lunes!" Saad ni Maia na biglang sumingit sa screen ni Myrtés. Magkasama pala sila. "Yna, may load ka ba?" Sambit ni Vern mula sa likuran ko. Nilingon ko siya at ganoon na lamang ang panlalaki ng mga mata ko nang makitang topless na naman ang peg niya. Nakadapa at nakatalikod kasi ako sa pintuan ng kuwarto habang nasa headboard naman ang phone ko na ginawan ko ng paraan kaya hindi ko siya agad nakita. "Meron. Bakit? Manghihingi ka? Asa ka!" Sagot ko. "Hindi ako manghihingi 'no! Tinatanong ko lang kasi akala ko wala. Iinggitin sana kita kasi may load ako, e. Sayang." Saad niya saka umalis na at muling nagpunta sa ibaba. Nang makaalis na siya ay isinuksok ko ang ulo sa unan. Ano ba naman 'yon?
"Hoy! Kinikilig ka ba? Nasaan ka na gaga ka?"
"Ang yummy pala ni Vern. Sure ka bestfriends lang kayo?"
"May abs ba? Ilan?" Pag-uusap-usap ng tatlo. Iniharap ko na ang mukha ko sa kanila at nagkunwaring inaantok. "Mamaya na tayo mag-usap, girls. Inaantok ako," pagsisinungaling ko. Humikab pa ako sa harapan nila para lang maniwala sila sa kasinungalingan ko na kinagat naman nila.
"Inantok bigla dahil sa nakita,"
"Anong address ng bahay na tinutuluyan niyo? Baka pwedeng pumunta din diyan?"
"Okay, girl. Get some sleep na, mukhang kulang ka sa sleep,"  nagpaalam na ako sa kanila at saka in-end ang video call. Niyakap ko ang unan na malapit sa akin at hinarap ang dingding. Joke lang sana 'yung paghikab ko pero ewan ko kung bakit bigla akong inantok.
***
"Buti naman gising ka na," bungad na wika ni Vern sa akin nang bumaba ako sa sala. Nagtaka ako sa sinabi niya at ganoon na lamang ang gulat ko nang makitang nanunuod siya ng balita sa TV. Gabi na? Teka. Hindi pa ako nakakapag—
"Nagluto ka?" Tanong ko sa kaniya nang ihain niya na sa lamesa ang niluto niyang kanin at ulam. "Marunong kang magluto?" Tanong kong muli. Tumango naman siya at sunod namang inilapag ang plato, kutsara at baso. Bakit hindi ko alam na marunong siya magluto? "Maghilamos ka na doon. Kakain na tayo," utos niya sa akin na agad ko namang sinunod. Wala pang ilang minuto ay bumalik na ako at naupo na sa upuan na kaharap niya at nagsandok na ng makakain. Binuksan ko ang kaserolang naglalaman ng ulam na niluto niya at namangha ako nang makitang Tinola ang niluto niya. "Saan mo nakuha 'yung manok? Wala namang manok sa ref, ah?"
"Lumabas ako kanina habang tulog ka," sagot niya. Hindi na ako nagtanong pa at nagsimula na lang kumain, ganoon din naman ang ginawa niya. Habang kumakain kami ng tahimik ay may naisip akong itanong sa kaniya. "Alam mo ba na nakatira sa iisang bahay si Jax at Coralynn?" Tumango siya. "E, bakit hindi mo sinabi sakin?" Tanong kong muli. "Kailangan ba alam mo lahat?" Pagbabalik niya ng tanong sa akin na ikinahinto ko ng tangkang pagsubo ng kanin. Oo nga naman. "Isa pa, privacy nila 'yon. May balak naman talaga siyang sabihin sa inyo iyon kaso nga lang naghahanap siya ng tiyempo," dagdag pa niya. "At paano mo naman nalaman 'yon? Nagkausap na kayo ni Coralynn?"
"H'wag mo na masyadong isipin 'yon. Magkaiba naman sila ng hinihigaan," muling sambit niya para matahimik ako. Nagtuloy na lang ako sa pagkain at nanuod na lang ng balita. Hindi na namin pinag-usapan ang nangyari kagabi dahil siguro awkward? Isa pa'y wala kaming balak na pag-usapan iyon.
"Ako na maghuhugas," presinta ko. Nakakahiya naman kung siya na nga ang nagluto ng hapunan namin tapos siya pa rin maghuhugas. "Hindi, ako na. Ako na bahala dito," pagtutol niya. Pinagpilitan ko naman ang gusto ko habang patuloy siya sa pagtutol. Kinuha niya na ang plato na agad ko namang inagaw sa kaniya at oo, pinag-aagawan nga namin ang platong iyon. Napatigil lang kami sa pagtatalo nang biglang mabasag ang platong pinag-aagawan namin. Oops!
"Ayan, nabasag na tuloy! Sabi kasi sayong ako na maghuhugas, e!" Paninisi ko sa kaniya sa pagkabasag ng plato. "Bakit ako ang sinisisi mo? Ikaw kaya ang nakabasag," paninisi niya pabalik sa akin. At nagsisihan na nga kaming dalawa.
---
Nasa sala pa rin si Vern dahil naglalaro siya ng kung anong mobile games habang ako naman ay nasa itaas na ng kuwarto at kausap si Coralynn. Missing in Action si Maia at Myrtés na mukhang may ginagawa kaya naman kaming dalawa lang ni Coralynn ang magkausap. Nag-uusap kami tungkol sa isang post na nabasa namin hanggang sa mabanggit niya ang sitwasyon nila ni Jax.
"Hindi ko naman gustong itago sa inyo 'yon. Naghahanap lang ako ng tiyempo. Hindi ko kasi alam kung paano ko—"
"Huwag mo na alalahanin 'yon. Naiintindihan kita. Tingin ko, ganoon din naman 'yung dalawa. Siguro kaya naging ganoon lang ang reaksyon namin 'nung malaman namin 'yon kasi nag-alala kami sayo. I mean, hindi pa naman namin lubos na kilala si Jax kaya..." Hindi ko na itinuloy pa ang sasabihin dahil mukhang nakukuha niya naman ang pinupunto ko. Ngumiti siya at saka nagbuga ng isang malalim na buntong hininga. "O, bakit ganyan itsura mo? May problema ka ba?" Tanong ko sa kaniya nang makita siyang para bang namomroblema at malungkot. Bago pa lang kaming magkakaibigan pero kahit na baguhan pa lang ang samahan namin ay nag-aalala pa rin ako sa kanila. Ayokong nakikitang malungkot sila. Noong una ay itinatanggi niya pa iyon pero nang maglaon ay nagsalita rin siya at ganoon na lamang ang gulat ko nang marinig ng malinaw ang sinambit niya.
"Gusto ko si Vern,"