Matapos ang ilang operasyon ni Alfred ay lumabas na ng operating room si Doctor Kim. Una niyang hinanap ang babaeng kanina niya pa iniisip. Nakilala niya ito, si Sophie. Ang ipinagtataka lang niya ay kung paano nito nalaman ang eksaktong tama at dahilan ng pagdurugo ng pasyente. Nakita niya ang isang binatilyong naka upo sa waiting area na malapit lamang sa O.R. nilapitan niya ito at tinanong.
"Ikaw ba ang kasama ng pasyente?" tanong niya sa binatilyong nakayuko na naghihintay sa labas ng O.R ngunit biglang tumunog ang hawak nitong cellphone.
"Sige sagutin mo muna iyan, baka siya na ang ate mo," sabi pa niyang muli sa binatilyo.
Umalis muna siya upang maglinis ng sarili dahil katatapos lamang nila sa operasyon.
______________
Mabilis siyang tumatakbo dahil sa pag-aalala niya sa kalagayan ni Alfred. Nang makita niya ang kapatid niya na may kausap na doctor ay mabilis niyang nilapitan ito. " Felipe, anong nangyari kay Alfred?" Humahangos siya na napahawak sa pader hang hinihintay ang sagot nito sa kanya.
"Sa ngayon ayos na ang pasyente, kaya lang malaking naging damaged ng baga niya dahil sa hindi lang isang bala ang nakuha namin sa baga niya, marahil ang ibang bala ay dati nang naroon sa loob ng baga niya," deretsong nakatingin sa kanya ang doctor na hindi agad niya nakilala. At tila nakadama naman ng inis si James para sa dalaga dahil sa hindi siya nito nakilala. Magpapakilala pa sana siya ng pagkatingin niya ay wala na ito, " Saan nagpunta ang Ate mo?" Baling niya kay Felipe.
"Hayun po si Ate," itinuro ng tingin si Sophie na nagtatago sa kabilang pader dahil namataan nito ang mga kalalakihang naka itim ang dumarating. Lumakad naman sa hallway si James at hinarap ang mga lalaking alam niyany tauhan ng kanyang Ama.
"Ano na naman ang ginagawa niyo dito sa ospital?!" pagalit niyang tanong sa mga ito pero mababa lamang ang boses niya at kalmado.
"Alam mo Boss, huwag mo na kaming sungitan, may hinahanap lamang kami," nakangisi nitong sabi sa at lumapit upang akbayan siya. Naiinis niyang tinanggal ang kamay nito sa pagkakaakbay sa kanya.
"Huwag mo nga akong matawag-tawag na boss! Hindi mo ako amo! At wala akong balak na maging amo mo," seryoso niya itong tiningnan.
"Bakit? Totoo naman Mr. Kim! Doctor ka ngayon pero balang araw magiging mafia boss ka na rin." Sabay tapik muli sa kanya at tumawa ng malakas. Sa pagkainis niya rito ay binali niya ang isang braso nito.
"Arayyy!" malakas nitong sigaw.
"Okay lang baliin ko to! Gusto ko nga eh! Para may gagamutin ang mga  Orthopedic dito! Ano hindi ka pa ba titigil!" nanggigil na diniinan pa niya ang braso nito. Umakmang tutulong ang mga kasama nito ngunit mabilis na pinigilan nito.
"Huwag! Mayayari tayo kay Boss!"
Pabalibag na niyang binitiwan ang lalaking pinuno ng mga gangster na tauhan ng ama niya. At mabilis na nagtakbuhan ang mga ito.
"Wow! Doc. Kim ang astig mo do'n ha!" napapahawak pa sa pisngi na sabi ni Nurse Chun Yhun-Hi. At kumapit pa ito sa brso niya. Nakita naman niyang lumabas sina Sophie at ang kapatid nito na si Felipe.
"Anak ka ni KIM BYONG-HO?" nanlalaki ang mga mata na tanong nito sa kanya. Hindi siya kaagad nakasagot dito dahil nabigla rin siya sa tanong nito.
"Oo bakit!? Pero hindi ibigsabihin ay member na siya nito! Sino ka ba!?" sabat ni Hyun-hi. Samantalang nag-walk out  na lang si Sophie, wala siyang nagawa kundi Ang magpursigeng umalis at iwan muna roon si Alfred. Humabol namam ang kapatid niyang si Felipe. Humantong sila sa isang upuan na nasa labas na ng ospital.
"Ate baka makita tayo rito ng grupo ni Bong-In,"Humihingal si Felipe na napaupo na rin sa bench na naroon.
"Hindi ko na alam Felipe, bakit sa ganito humantong ang buhay natin, noon ang hangarin ko lang naman ay makatulong kay Ate Sandra at makatulong din sa mga nangangailangan, magamit ang nalalaman ko sa, panggagamot kahit na alam kong delikado." habol hininga niyang sambit sa kapatid.
"Ikaw bang gumagamot sa ibang gangster na hindi magawang makapunta sa ospital?" humahangos ding  si James ng tanungin ang mga ito. Magtatangka pa sanang tumakbo ang dalawa ngunit mabilis na niyang nahawakan si Sophie.
"Huwag na kayong tumakbo," sabi nito sa kanya.
"Bakit? E kalaban ka," sabi naman niya rito. Tinangka niyang magpumiglas ngunit malakas ang mga risk nito na nakahawak sa kanya.
"Hindi mo ba ako nakikilala? Sa airport?" sambit ni James upang maalala niya kung saan sila huling nagkita.
"Oo, ikaw nga pala, yung masungit," Nahila na niya ang kamay niya dahil sa lumuwag na ang kapit ni James sa kaniya. Nakita naman niya na hindi ito masama kaya naman kumalma na lamang sila ni Felipe.
"Ikaw ba? Ikaw ba gumagamot?" tanong nitong muli.
"Oo, alam ko rin na masama pero nakakaya ko naman," sabi niya na nais mangatwiran dahil naiisip na niya ang mga sasabihin into.
"Alam mo pala eh, bakit mo ginagawa? Malpractices ang ginagawa mo!" Mariin nitong sabi. Bagay na alam naman niya. Alam naman niya lahat ng batas na nilalabag niya dahil nga sa pinasok niya ang bagay na iyon. Pero wala na kasi siyang magawa.
"Bakit! Kapag ba gusto mong magligtas ng buhay kailangan mo pa ng diploma? Ano, kailangan ba nag-abroad pa kagaya mo?!" tuwiran niyang sabi sa binata. Napatingin naman ito sa kanya at napa-cross arm na lamang.
"Pero mali pa rin," mahinahon nitong sagot. Samantalang wala itong mabanaag na takot sa kanyang mga mata. Kung sa bagay kahit pa ibalik ang pagkakataon ay uulitin at uulitin niya pa rin niya ang kanyang mga ginawa. Hindi niya pinagsisihan at lalong hindi niya pinanghihinayangan ang kanyang ginawang pagtulong sa mga gangster.
"Anong mali sa pagliligtas ng buhay?" Napatayo niyang ganting tanong sa binatang doktor. Napabuntong hininga naman ang binatang doktor kay Sophie.
"Miss Park, naririnig mo ba ang mga sinasabi mo? Maari kang makasuhan! Ano pang silbi mo kung nakakulong ka naman?" giit ni James.
Napailing naman ang dalaga sa kanya, isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan niya, sa tingin niya ay hindi nito nauunawaan ang mga ginagawa niya. Hindi nito batid ang sitwasyon nila bilang mahirap at ang mga pinaglalaban nila. Oo gangster sila, pero hindi sila masasamang tao. At ang pabayaan ang mga ito ang isang bagay na hindi niya kailanman maiisip na gawin.
"Ano bang tama? Pabayaan ang mga kasama ko na mamatay sa harap ko at maghirap, gayong kaya ko naman at alam kong may kakayahan akong gumamot!" medyo napalakas ang tinig niya. Samantalang namataan nila na palapit na ang mga kalabang gangster nila Sophie. Kaya mabilis silang nagkubli sa likod nang makakapal na halaman.
"Nasaan na kaya ang mga iyon?" humahangos na tanong ng isa sa mga grupong naghahanap sa kanila.
"Sino bang hinahanap mo?" tanong ni James sa mga ito, sunod-sunod na rin kasing nagdatingan ang mga ito sa kanyang harapan.
"Nakita mo ba yung dalawa, babae at isang binatilyo? Yung babae hindi katangkaran." Isinenyas pa nito ang height ni Sophie.
"Sino ba yung mga iyon?" pamaang niyang tanong kunwari ay hindi niya alam.
"Iyong mga iyon ang kaaway ng ama mo, siya yung madalas gumamot sa mga gangster na kumakalaban sa grupo namin." Napapakamot pa ng ulo ang lalaki habang lumilinga-linga.
"Hindi ko sila nakitang dumaan dito, pero sa tingin ko sa kabilang exit nagdaan ang mga iyon, narinig ko kasing parang may nagtatakbuhan doon kanina, hindi ko lang pinanasin dahil abala ako sa paninigarilyo." Itinuro ng isang paa niya ang mga upos doon na hindi naman sa kanya nanggaling.
"Okay, sabi mo eh, naniniwala naman ako sayo. Ikaw ba lahat ang humithit niyan?" napapangising tanong nito sa kanya.
"Kaming mga doktor malakas manigarilyo lalo na kung galing kami sa operasyon," sabi niya at sabay napa-cross arm pa sa lalaking tauhan ng kanyang kinamumuhiang ama.
"O sige, pag-aaralan ko nang sundin ka ngayon, dahil sa pagtagal Ikaw na ang papalit kay Boss," nakangising sabi pa nitong muli. Na ikinabwisit niya rito. Gusto na niyang sipain ito.
"Umalis na nga kayo sa harapan ko, kasi kung ako ang magiging boss niyo, kayo ang una kong patatalsikin!" Sabay banta pa niyang sisipain ang isa sa mga ito.
Sabay-sabay na nagtakbuhan ang mga ito at maya maya pa ay nawala na sa kanyang paningin. Pinalabas na niya ang dalawang nagtatago sa likod ng makakapal na halaman. " Wala na sila, okay lang ba kayo diyan? Lumabas na kayo." Pasigaw ngunit halos ibulong na lang niya ang pagtawag sa dalawa.
"Kuya, tulong! Tulong po!" mahinang tawag ni Felipe. Ngunit mabilis naman niya iyong narinig kaya agad niyang dinaluhan si Felipe at Sophie.
"Bakit anong nangyari?" gulat niyang tanong nang makita niya si Sophie na nakahandusay sa kandungan nang batang si Felipe. Agad niyang binuhat si Sophie, mabuti na lang at malapit sila sa parking lot, kaya naman mabilis niyang nadala sa sasakyan si Sophie. Hindi na niya maaring ibalik ang mga ito sa loob ng Hospital dahil may natitira pang mga tauhan na gangster ang kanyang ama  doon. Mabuti na lang at laging nasa katawan niya ang kanyang susi. Ang maipasok niya ang dalaga ay pinapapasok na rin niya si Felipe ngunit umatras ito. " Felipe, tayo na, sumakay ka na," tawag niya rito.
"Hindi na kuya, kayo na ang bahala kay ate Sophie, kailangan ko nang bumalik sa iba pa naming kasama. Salamat." Yumukod ito at mabilis nang tumakbo. Gusto man niya itong pigilang ay hindi na niya magawa. Pinaandar niya ang sasakyan at mabilis nang umalis sa bakuran ng Gangnam Hospital.