Sa isang lugar sa Gangnam siya nagtungo. Isa sa mga residential na lugar kung saan ay lubos niyang ikinagulat. Sa loob ng isang making gate ay mayroon palang paupahan na napakaliit at kwarto lamang. Doon nangungupahan ang kaibigan niya sa halagang fifty thousand won.(2100ph)
"James! Kamusta? Ang tagal nating hindi nagkita ha," kinamayan pa siya nito at inanyayahang pumasok sa inuupahang silid. Puamsok naman siya. Umupo sila sa sahig at tapat ng maliit at mababang mesa. Nakita niyang napaka simple at payak ng pamumuhay nito, taliwas sa nakasanayan na niyang buhay.
"Kamusta? Anong pinagkakaabalahan mo ngayon?" siya naman ang nagtanong rito.
"Sa palenke dud, alam mo naman sa isang tulad kong hindi nakapag-aral ay sa palaisdaan lang dito sa malapit ang bagsak," sagot nito sa kanya.
"Ah," napapatango na lang niyang sagot sa kaibigan. Maganda naman ang lugar at mukhang magugustuhan niyang manirahan din doon habang nag-i-intern pa siya sa ospital na malapit din doon.
"Ikaw ang balita ko ay doktor ka na, inayawan mo talaga ang maging tagapag mana ng iyong ama." Napangisi nitong dugtong sa mga tanong sa kanya. Dati rin kasi itong kasapi ng mga gang noon.
"Nais ko sanang tumira muna rito? May bakante pa ba?"
"Ha? Bakit dito mo gustong tumira?" nagulat na tanong ni Hyun-wo. Siya naman ay nagpaliwanag. Gusto rin niyang mag-imbistiga sa mga ginagawa ng kanyang ama. At masubaybayan ito kung ginugulo pa nito ang kanyang ina.
Nagkasundo sila ng may-ari ng mga paupahang at agad na siyang nagbayad ng pang dalawang taong upa na naayon sa kontrata.
_________________
Mag-iisang buwan na siyang pumapasok sa ospital bilang intern ngunit nagtataka siyang walang mga gangster ang sugatan na pumaparoon na hindi mga taughan ng kanyang papa. Lahat ng sugatan na gangster na nagpapagamot duon ay miyembro ng BLACK MONSTER GANG ang grupo na ang kinikilalang pinuno ay si Kim Byong-Ho. Ang kanyang kinasusuklamang ama.
"Kayo na naman! Wala na ba kayong tigil sa panggugulo niyo rito sa ospital na ito?" May himig galit na wika niya sa mga lalaking sugatan.
"Bakit may reklamo ka ba doc.?!" Maangas na tinitigan siya ng lalaking sugatan na nga ay mayabang pa. Sa halip tuloy na gamutin ito ay nais na niya to itong todasin, kaya lang ay magiging taliwas na iyon sa sinumpaan niyang tungkulin.
Nilapitan niya ito at tiningnan ang sugat nito. Sa sandaling paninilbihan sa ospital ay kinakitaan siya ng galing at potensiyal kaya naman nasama agad siya sa mga pinaka pinagkakatiwalaang manggagamot. Hindi na nga raw pang-intern ang kakayahan niya. Madalas na siyang makahawak ng mga major surgery sa loob pa lamang ng isang buwang pamamalagi niya sa hospital. Genius doctor kung tawagin siya dahil nga sa nakapagmasteral agad siya sa loob lamang ng samsung taong pag-aaral. Bukod duon ay napaka gwapo niya at napakaganda ng pangangatawan. Maraming nagsasabing kung hindi raw siya nagdoktor, marahil isa siyang matenee idol sa buong korea. Yun bang mala Lee Dong Wook at Gi Chang wook ang datingan ng kanyang kagwapuhan. Natatawa na lamang siya sa mga ganoong salita ng mga to katrabaho niya sa Lugar na iyon. Alam din niyang may mga lihim na pagtingin sa kanya ang mga ito.
"Kaunting sugat lang yan kaya na ng mga nurse," sabi niya rito. Parang na-asar naman ang gangster sa tinuran niya at binalibag siya nito ng matigas na sapatos nito. Ngunit malakas ang pakiramdam na nailagan ito. Nangangalit ang kanyang bagang na muling nilapitan ang lalaking gangster. Agad niyang pinilipit ang kamay nito. At binulungan.
"Kilala mo ba kung sino ako!?Magpasalamat ka at nailagan ko ang binato mo kung hindi ay magkakaproblema ka ng malaki!" Patulak niya itong binitiwan at saka pinisil ang sugar nito kaya napasigaw ang gangster. Tumawag siya ng nurse na babae na mag-aasist dito.
Samantalang ganoon din ang ginagawa ni Sophie ng mga oras na iyon. Ginagamot naman niya ang mga gangster na nakalaban ng mga grupo ng Black Monster Gang " Ang sasama talaga nila, muntik na akong mapuruhan! Balak talaga kaming patayin!" sabi pa nang kasamahan ni Alfread. Samantalang may tama  rin si Alfread sa tagiliran at napansin niyang malala ang tama nito. Kaya naman agad na niyang nilapitan ang binata.
"Alfread! Ang lalim ng tama mo! Hindi ko kayang gawan ng lunas iyan!" natatarantan niyang sambit sa kaibigan.
"A...anu ba! Ngayon ka pa ba susuko? Eh malapit ka nang maging doktor...." sabi ni Alfred na ikinaalarma niya.
"Alfred! Alfred! Dadalin kita sa ospital!" Pilit niyang hinihila ito upang mabuhat, hindi niya na kayang ipagsapalaran ang buhay ng kanyang kaibigan.
"Felipe! Felipe! Dalin natin siya sa hospital!" natatarantang sigaw niya sa kapatid -kapatidan. Pinasan ni Felipe si Alfred palabas ng kalsada upang makapara ng taxi. "Ate paano ang iba?" tanong ni Felipe.
"Mahalagang madala siya sa ospital, mas delikado ang lagay niya kaysa sa iba!" Nasambit ni Sophie dahil puno siya ng pag-aalala para sa kaibigan.
Pagkalipas ng isang kalahating oras ay dumating nga sila sa hospital at agad na inihiga si Alfred sa stretcher patungong bed. Siya naman ay sumunod na pumasok sa loob ng E.R
"Hanggang diyan na lang po kayo!" pigil ng nurse sa kanya habang nakatunghay at susunod pa sana siya sa ER. Ngunit hindi niya rin napigilan ng makita niya ang mga intern doktor na lumapit kay Alfred. Sinuri nila ang kalagayan nito, ngunit hindi nila alam kung bakit hindi tumutigil ang pagdurugo nito.
"Hindi po namin matiyak ang kalagayan ng pasyente, kailangang tawagin si Doctor Kim," sabi ng isa sa mga doctor sa nurse na naroon din. Hindi niya napigilan ang sarili niya at pumasok siya habang ang mga intern na doctor ay nagkakagulo pa sa pagsuri sa pasyente.
"Sa baga ang tama ng baril, may bala na nasa baga niya na siyang dahilan ng walang tigil na pagdurugo, isang ugat ang tinamaan. Kailangang na niyang masalinan ng dugo, major operation na ang kailangan niyong isagawa kung hindi mamatay ang pasyente!" malakas niyang sabi sa mga doktor na naroon tila hindi pa alam ang kanilang ginagawa.
"Pwede ba! Huwag kang ngang magmarunong dito! Ano bang alam mo! Your not a doctor! Lumabas ka na nga dito!" Tinulak siya ng isa sa mga babaeng doktor na intern din. At habang tinutulak siya nito ay hindi niya namalayang nakatayo na pala sa likod niya si Doctor Kim. At bumangga siya sa katawan nito.
"Anong kaguluhan 'to!?" nakasimangot na tanong ni James sa doktor na tumutulak sa kanya. Agad naman siyang nahawakan into sa balikat. Maayos siyang itinayo nito.
"Doc. Kim, nakikialam kasi ang babaeng iyan!" Sabay turo nito.
"Doc. Hindi tumitigil ang pagdurugo ng pasyente!" Malakas na sabi ng isa pa sa mga doktor. Binalingan naman agad ni Doc. Kim ang pasyente at sinuri agad ito.
"Nakita  na ba ang dahilan ng walang tigil na pagdurugo?" Tanong niya sa mga ito.
"Please check the vital of this patient, bago ako mag declare ng operation." May awtoridad  na sabi niya.
Samantalang hindi na naman nakatiis si Sophie at sinabi niya ang nauna na niyang findings sa kaibigang si Alfred. Anumang oras ay mauubusan na ito ng dugo at maaari nitong ikamatay ang ganoong kalagayan.
"May bala ng baril sa baga niya. At isang delikadong ugat ang tinamaan, kaya walang tigil ang pagdurugo! Major operation please! Do tha major operation!" sabi niya na pilit ipinaririnig sa doctor na hindi niya ka agad nakilala, ngunit nakilala siya nito.
"Pwede ba umalis ka na nga! Sa labas ka na maghintay!" Bulyaw na naman sa kanya ng babaeng doktora kanina. Timingin sa wrisk watch si doctor kim at walang ano-anong nag-utos ng major operation para sa pasyente. Mabilis na nilang isinugod sa O.R ang pasyenteng si Alfred. Samantalang kinakabahan na pa siyang naiwan sa labas ng operating room.
"Felipe, tawagan mo ako ano ang magiging balita! Kailangan kong balikan ang iba pa," sabi niya kay Felipe at iniwan ang isang cellphone niya rito. Parating dalawanf cellphone ang dala niya para sa tulad noon na emergency. Patakbo na siyang umalis at nakita pa niya  grupo ng mga kalalakihan na mga nakaitim. Alam niyang iyon ang mga kalaban nina Alfred at mga kasama nito.
"Kung ganoon malaya pala silang makapagpapagamot sa ospital na ito." Patago siyang humanap ng daan patungo sa daanan palabas ng hospital. Mabilis siyang. Tumakbo upang balikan ang  naman ganoon ka delikado ang tinamong mga sugat. Naisip niya na kung isa lamang siyang tunay na doktor ay hindi na Niya to kailangan pang dalhin sa ospital na iyon si Alfred, kaya lang ay nawalan siya Ng tiwala sa kanyang sarili marahil ay dahil ang Buhay ng kanyang kaibigan ang nakasalalay sa pagkakataong inyon. Marami nang major operation ang dapat ay sa ospital ngunit nagagawa niya gawin sa mga ito. Pero pagdating Kay Alfred ay pinanghinaan siya ng loob. Sa hindi niya malamang dahilan. Habang ginagamot niya ang mga kasamahan niyang sugatan ay hindi niya pa rin maiwasan ang pag-aalala para sa binata.
"Okay lang si Boss Alfred diba?" tanong ni In-Gum. Isa sa mga kanang kamay na babae ni Alfred.
Tumango lamang siya at muling sumandal. Kinailangan niya lamang ng ilang minutong pahinga tapos ay babalik na siya sa ospital.
"Mas okay sana kung ikaw na lang ang gumamot sa kanya, kaysa dinala mo pa siya sa Gangnam hospital. Baka mahuli siya ng mga kalaban doon. Isa pa pati mga pulis." nag- aalalang sabi ni In-Gum. Ngunit wala naman siyang misagot sa kaibigan.