Tổng quan
|Mục lục
- (các) Thẻ:
- โบราณ
- ศัตรูกับคนรัก
- ครอบครัว
- แฟนตาซี
- ตอนจบที่มีความสุข
- อิงประวัติศาสตร์
- ความรักที่เจ็บ
- เหนือธรรมชาติ
- นักเดินทางข้ามเวลา
- โศกนาฏกรรม
เมื่อนาฬิกาที่บังเอิญซื้อมาจากร้านขายของเก่าทำให้เธอและเขาได้วนเวียนกลับมาพบกันอีกครั้งเพื่อให้เธอได้แก้คำสาปปลดปล่อยเขาจากคำสาบานที่จองจำเขามานับ1000ปี
Bản cập nhật mới nhất
Lựa chọn của biên tập viên
Đề xuất cho bạn
Bình Luận Sách (436)
- Tổng cộng: 176
ตอนที่ 1 ร้านของคุณตากับนาฬิกาแปลกๆ
ตึก ตึก ตึก ตึก
ซ่าาาา ซ่าา ซ่าาา
“ว้ายยย ตายแล้วจู่ๆจะมาตกอะไรตอนนี้เนี่ยยย เร็วๆเข้ายัยจันทร์เดี๋ยวตอนที่ 2 จุดเริ่มต้นของการพบเจอและความฝันอันแสนแปลกประหลาด
หลังจากที่ออกมาจากร้านขายของเก่าจันทร์จรีและวิมลก็รีบตรงดิ่งไปยังสถานที่ที่ทั้งสองคนได้นัดเจอกับเรือตอนที่ 3 จุดเริ่มต้นของการพบเจอและความฝันอันแสนแปลกประหลาด2
ตึก ตึก ตึก
จันทร์จรีเดินลงบันไดมาพร้อมกับกระเป๋าผ้าที่ด้านในเต็มไปด้วยหนังสือและเอกสารที่จะเอาไปมหาลตอนที่ 4 จุดเริ่มต้นของการพบเจอและความฝันอันแสนแปลกประหลาด3
และในคืนนั้นเอง
ขณะที่จันทร์จรีนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงนอนในห้องของเธอจู่ๆเธอก็รู้สึกว่าตัวเองได้กลิ่นตตอนที่ 5 จุดเริ่มต้นของการพบเจอและความฝันอันแสนแปลกประหลาด4
หลังจากที่จันทร์จรีฝันแบบเดิมและพบเจอกับชายหนุ่มคนเดิมมาสองครั้งติดเธอก็เอาแต่คิดวกไปวนมาอยู่ในหัวถึตอนที่ 6 โชคชะตา
ความมืดของยามค่ำคืนเข้าครอบงำจันทร์จรีทำท่าจะเอนตัวลงนอนแต่เธอก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ หากเธอนอนหลับไปแล้วฝตอนที่ 7 โชคชะตา2
“วันนี้ไม่มีเรียนเหรอลูก”ชุรีเดินมาหยุดยืนอยู่ข้างๆผู้เป็นลูกสาวก่อนจะเอามือแตะที่ไหล่พร้อมทั้งเอ่ยถตอนที่ 8 แค่เรื่องบังเอิญหรือเพราะความตั้งใจ
หลังจากกลับเข้าบ้านมาชนนนก็ตรงดิ่งไปยังสวนกระจกที่อยู่ด้านหลังของบ้านหลังใหญ่หลังนี้ในทันทีโดยมีอินทตอนที่ 9 แค่เรื่องบังเอิญหรือเพราะความตั้งใจ2
ตกดึกคืนนั้น
ขณะที่จันทร์จรีนอนหลับอยู่หญิงสาวได้ขยับตัวพลิกตัวไปมาอยู่บนเตียงโดยที่เธอไม่ได้รู้สึกตัตอนที่ 10 แค่เรื่องบังเอิญหรือเพราะความตั้งใจ3
สองอาทิตย์ต่อมา
หลังจากเรื่องราวความฝันที่อยู่ๆก็เกิดขึ้นกับจันทร์จรีตอนนี้ก็ผ่านมาสองอาทิตย์แล้วที่จตอนที่ 11 แค่เรื่องบังเอิญหรือเพราะความตั้งใจ4
“แกแน่ใจนะไอมลว่าร้านอยู่แถวนี้น่ะ”จันทร์จรีเอ่ยถามหลังจากที่เธอโทรชวนวิมลให้ออกมายังร้านขายของเก่าทตอนที่ 12 ชายหนุ่มที่เห็นในฝัน
หลังจากที่จันทร์จรีและวิมลออกไปตามหาร้านขายของเก่าที่จันทร์จรีได้ซื้อนาฬิกาทรายมาแต่กลับไม่เจอทำให้เตอนที่ 13 ชายหนุ่มที่เห็นในฝัน2
หลังจากที่จันทร์จรีรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาหลังจากสลบไปกลางถนนเธอก็ได้พบว่าตอนนี้ตัวเธอนั้นกำลังนั่งอยู่บตอนที่ 14 ความฝันที่เห็นและสิ่งที่รอคอย
ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน
“พวกเรากำลังจะไปที่ไหนกันหรือนายท่าน”อินทร์หันมาถามชนนนขณะที่ทั้งคู่นั่ตอนที่ 15 ความฝันที่เห็นและสิ่งที่รอคอย2
หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดสุดท้ายจันทร์จรีก็ต้องนั่งรถมากับชนนนเพื่อให้เขาส่งกลับบ้านอย่างหามิไตอนที่ 16 ความฝันที่เห็นและสิ่งที่รอคอย3
ชุรีไม่รู้เลยว่าลูกสาวของตัวเองนั้นทำไมจึงปฎิเสธเรื่องคนรักหัวชนฝาขนาดนี้ คำพูดของเธอนั้นมันดูเหมือนตอนที่ 17 ความฝันที่เห็นและสิ่งที่รอคอย4
“อะไรนะคะ อาจารย์จะให้พวกเราไปปราจีนงั้นเหรอคะ”วิมลตะโกนพูดขึ้นหลังจากที่ทั้งสามคนถูกอาจารย์เรียกให้ตอนที่ 18 สิ่งที่คุ้นตาและความทรงจำที่เลือนลาง
“สุดท้ายก็มาถึงจนได้”เรืองชัยเอ่ยพูดขึ้นขณะที่เดินลงจากรถตู้พร้อมหิ้วกระเป๋าพะรุงพะรัง
“ดีนะที่ทางคณะตอนที่ 19 สิ่งที่คุ้นตาและความทรงจำที่เลือนลาง2
“นัดกันตอนเช้าแต่แกดันตื่นสาย เจริญจริงๆ”เรืองชัยเอ่ยพูดขึ้นลอยๆในขณะที่นั่งอยู่ในรถที่กำลังขับมุ่งตตอนที่ 20 สิ่งที่คุ้นตาและความทรงจำที่เลือนลาง3
หลังจากที่ทั้งสามคนมาถึงยังโบราณสถานเมืองมโหสถทั้งจันทร์จรี วิมลและเรืองชัยก็แยกย้ายกันไปสอบถามหาข้อตอนที่ 21 สิ่งที่คุ้นตาและความทรงจำอันเลือนลาง4
ชะเง้อ ชะแง้
“แกเป็นอะไรเนี่ยไอหมาเรือง เห็นคอยชะเง้อชะแง้มองไปทางวิหารอยู่ซักพักแล้วนะ”วิมลเอ่ยทักขึตอนที่ 22 สิ่งที่คุ้นตาและความทรงจำที่เลือนลาง5
ชนนนและเรืองชัยได้ยืนประจันหน้ากันโดยจันทร์จรีที่ยืนอยู่ข้างๆสัมผัสได้ถึงรังษีอำมหิตที่แผ่ซ่าออกมาจาตอนที่ 23 สิ่งที่คุ้นตาและความทรงจำที่เลือนลาง6
“โหย ไม่น่าเชื่อเลยว่าแกจะรู้จักกับคุณชนนนด้วย ไอจันทร์แกเนี่ยไม่ใช่เล่นๆเลยนะยะแถมไม่เคยเล่าให้พวกเตอนที่ 24 ความสงสัยกับคำตอบที่ยังคงค้างคา
หลังจากที่จันทร์จรีได้เจอกับชนนนที่เมืองมโหสถตอนนี้ระยะเวลาก็ผ่านมาได้หนึ่งอาทิตย์แล้วหลังจากที่เธอกตอนที่ 25 ความสงสัยกับคำตอบที่ยังคงค้างคา2
ย้อนกลับไปทวารวดี ณ เมืองสุรียันนคร
กุบกับ กุบกับ กุบกับ
“เฮ เฮ เฮ”ปวงประชาต่างกู่ร้องส่งเสียงให้แก่กาตอนที่ 26 ความสงสัยกับคำตอบที่ยังคงค้างคา3
ชายหนุ่มเมื่อได้ยินดังนั้นก็ยิ้มพร้อมส่ายหัวเบาๆเขาคิดว่าไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนและไม่ว่าหญิงสาวตอนที่ 27 ความสงสัยกับคำตอบที่ยังค้างคา4
สองเดือนต่อมา
“จันทร์ช่วยขนอันนี้ขึ้นรถหน่อย”
“อันนี้ด้วยเอาไปไว้ที่เบาะหลังนะเดี๋ยวครูตามไป”
เวลานี้เปตอนที่ 28 ความสงสัยกับคำตอบที่ยังคงค้างคา5
นั่งรถมาซักพักตอนนี้จันทร์จรีและทุกคนก็ได้มาถึงปราจีนบุรีกันเป็นที่เรียบร้อย
เอี๊ยดดด
รถได้แล่นเข้ามาจตอนที่ 29 ความสงสัยกับคำตอบที่ยังคงค้างคา6
หลังจากขนย้ายสิ่งของไปวางในที่ที่ทางเจ้าหน้าที่จัดไว้ทุกคนก็เริ่มต้นสำรวจและทำงานในส่วนของต้นตามที่อตอนที่ 30 ความสงสัยกับคำถามที่ยังคงค้างคา7
“วันนี้ก็พอแค่นี้นะคะนักศึกษาเดี๋ยวเก็บของแล้วก็แยกย้ายกันได้พรุ่งนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เราจะสำรวจแลตอนที่ 31 ความสงสัยกับคำตอบที่ยังคงค้างคา8
“เป็นเจ้าจริงๆด้วย ดวงอัมพร”
หญิงสาวจ้องมองตรงไปยังชนนนไม่วางตาก่อนที่เธอจะเหยียดยิ้มมุมปากและเอ่ยปากตอนที่ 32 ความหวังหรือความสิ้นหวัง
ในที่สุดการสำรวจก็ดำเนินมาจนถึงวันสุดท้ายโดยวันนี้ทั้งวันพวกจันทร์จรีก็วิ่งวุ่นอยู่กับงานที่ยังคงทำคตอนที่ 33 ความหวังหรือความสิ้นหวัง2
หลังจากที่จันทร์จรีดั่งถูกมนตร์สะกดชักนำพาให้เธอเดินเข้ามายังภายในวิหารของโบราณสถานโดยที่เธอเองก็ไม่ตอนที่ 34 ความหวังหรือความสิ้นหวัง3
เรืองชัยที่นั่งรออยู่บนรถเห็นว่าตอนนี้เวลาก็ผ่านไปพักใหญ่ๆแล้วแต่เหตุใดจันทร์จรียังไม่กลับมาเสียทีจึตอนที่ 35 ความหวังหรือความสิ้นหวัง4
ตึก ตึก ตึก
‘จงไปรับรู้เรื่องราวเมื่อ1000ปีก่อนซ่ะ เจ้านางจรรย์อมล’
ขณะที่จันทร์จรีก้าวเดินตรงไปด้านหนตอนที่ 36 เรื่องจริงหรือสิ่งที่คิดไปเอง
หลังจากที่ชนนนพาจันทร์จรีมาส่งยังโรงพยาบาลเรืองชัยก็ตามาติดๆ
“เป็นยังไงบ้างครับหมอว่ายังไงบ้าง”เรืองชตอนที่ 37 เรื่องจริงหรือสิ่งที่คิดไปเอง2
ตึก ตึก ตึก
“อย่าเอาลูกข้าไป ข้าขอร้องคืนล฿กมาให้ข้าเถิด”
และภาพต่อมาที่จันทร์จรีเห็นคือภาพของดวงอัมพรตอนที่ 38 อดีตที่เป็นปริศนา
ตึก ตึก ตึก
“ท่านคิดว่าเรื่องนี้มันจะเกี่ยวกับเจ้านางดวงอัมพรหรือเปล่า”อินทร์เอ่ยถามชนนนขณะที่ทั้งสองตอนที่ 39 อดีตที่เป็นปริศนา2
“ท่านต้องระวังตัวด้วยนะครับ"
“อย่าห่วงไปเลยอินทร์ นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้าเข้าไปในฝันของเธอเจ้าอย่าตอนที่ 40 อดีตที่เป็นปริศนา3
“คุณน้าจะทานอะไรหน่อยมั้ยครับพอดีผมจะออกไปซื้อกาแฟซักแก้วแล้วกะว่าจะโทรบอกวิมลเรื่องจันทร์”เรืองชัยเตอนที่ 41 ความทรงจำที่หายไป
“อืมม"
ชุรีที่นั่งเฝ้าจันทร์จรีอยู่เธอสังเกตเห็นลูกสาวของเธอที่นอนแน่นิ่งไปถึงสี่วันเริ่มที่จะส่งเสียตอนที่ 42 ความทรงจำที่หายไป2
จันทร์จรีจ้องมองลำคอของตนเองที่สะท้อนผ่านกระจกออกมาก่อนที่เธอจะเอามือแตะเบาๆถึงแม้รอยที่ลำคอจะดูจางลตอนที่ 43 ความทรงจำที่หายไป3
หลังจากที่จันทร์จรีสลบไปถึงสี่วันจนกระทั่งฟื้นขึ้นมาตอนนี้เวลาก็ได้ล่วงเลยไปเกือบหนึ่งเดือนเข้าไปแล้ตอนที่ 44 เวลา
แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง
“วันนี้ท่านก็จะไม่ออกไปไหนใช่มั้ยครับ”อินทร์เอ่ยถามขณะที่นำแก้วน้ำไปวางลงข้างๆจานขอตอนที่ 45 เวลา2
ขวับ
“ท่านหาที่นี่เจอได้ยังไง”ดวงอัมพรที่เห็นว่าจันทร์จรีเอาแต่จ้องมองไปทางด้านหลังของเธอเหมือนกับว่าตอนที่ 46 เวลา3
ชนนนนั่งมองพระจันทร์ที่บัดนี้ได้ส่องแสงสว่างวาวทั่วทั้งท้องฟ้ายามราตรีพลางในหัวก็คิดถึงคำพูดสุดท้ายขตอนที่ 47 การเริ่มต้นและสิ่งที่ต้องหาคำตอบ
“เย้ เย้ เย้”
“ยินดีด้วยน้าาาา”
“เอานี่ยินดีด้วยจริงๆนะคะ”
“ขอบคุณนะ/ขอบคุณคะ”
“ยินดีด้วยนะจันทร์ลูก”ชุรตอนที่ 48 การเริ่มต้นและสิ่งที่ต้องหาคำตอบ2
“หนูคิดว่าแม่จะลืมไปแล้วซ่ะอีกนะคะ”จันทร์จรีเอ่ยพูดขึ้นในขณะที่กำลังปิดประตูรั้วหน้าบ้าน
“เรื่องอะไรลตอนที่ 49 การเริ่มต้นและสิ่งที่ต้องหาคำตอบ3
และในคืนนั้นเองหลังจากที่จันทร์จรีได้พบกับชนนนหลังจากที่ไม่ได้เจอกันมานาน
อืออ อ่ะ พลิกไป พลิกมา
จันทรตอนที่ 50 การเริ่มต้นและสิ่งที่ต้องหาคำตอบ4
“ท่านเสกคราช”จันทร์จรีเผลอเอ่ยปากพูดชื่อนั้นออกมาต่อหน้าชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเธอ
ชายหนุ่มที่ไดตอนที่ 51 การเริ่มต้นและสิ่งที่ต้องหาคำตอบ5
ชนนนเฝ้ามองจันทร์จรีที่เอาแต่ทำท่าทางคิดนู้นคิดนี้อยู่โดยที่เขาคิดว่าเธอคงลืมไปแล้วกระมังว่าเขาก็ยืนตอนที่ 52 การเริ่มต้นและสิ่งที่ต้องหาคำตอบ6
“อัครมหาสีงั้นเหรอ”จันทร์จรีขมวดคิ้วเข้าหากันก่อนที่เธอจะพูดย้ำคำที่ชายหนุ่มเพิ่งจะเอ่ยออกไป
“ใช่ เจ้ตอนที่ 53 การเริ่มต้นและสิ่งที่ต้องหาคำตอบ7
“อ่ะ อึก แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก”หลังจากที่จันทร์จรีได้ฟังในสิ่งที่ชายหนุ่มเพิ่งจะบอกเธอไปจู่ๆในหัวของเธอก็ไดตอนที่ 54 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ
เช้าวันนั้น
หลังจากที่จันทร์จรีต้องตื่นตั้งแต่ตีสามเพราะความฝันนั้นหลังจากนั้นเธอก็นอนไม่หลับอีกเลยตลตอนที่ 55 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ2
เอี๊ยดดด
ตึก ตึก ตึก
แกร๊ก
“เชิญครับ คุณจันทร์จรีนายท่านคงกำลังรอคุณอยู่ในสวน”หลังจากที่รถแล่นเข้ามาจอดตอนที่ 56 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ3
“เข้ามาสิ่ครับ คุณจันทร์จรี”
/ถ้าเขาพูดแบบนั้น งั้นฉัน/จันทร์จรีจับลูกบิดประตูก่อนที่เธอจะหมุนมันและผตอนที่ 57 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ4
/หลังจากเข้ามานั่งในสวนของบ้านหรือจริงๆแล้วมันต้องเรียกว่าคฤหาสน์กันนะเพราะดูแล้วที่นี่มันใหญ่โตเกินตอนที่ 58 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ5
จันทร์จรีและชนนนนั่งจ้องหน้ากันอยู่อย่างนั้นหลังจากที่เขาได้เปิดประเด็นขึ้นมาอย่างกระทันหันโดยที่หญิตอนที่ 59 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ6
“เอ่อออ คือว่า พะงาบ พะงาบ”จันทร์จรีที่เพิ่งจะตระหนักได้ว่าเธอเพิ่งจะโพล้งสิ่งที่สงสัยออกไปโดยที่ไม่ตอนที่ 60 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ7
หลังจากที่พูดและอธิบายออกไปจนหมดจันทร์จรีก็จ้องมองตรงไปยังชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงข้ามเพื่อหวังว่าเขาจตอนที่ 61 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ8
“ผมเล่าเรื่องบางอย่างให้คุณฟังเอามั้ยครับ”ชนนนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงไปอะไรบางอย่างที่จันตอนที่ 62 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ9
หลังจากที่ชนนนเริ่มออกปากเล่าเรื่องราวจันทร์จรีที่นั่งอยู่ก็ได้ตั้งใจฟังอย่างจดจ่อทั้งๆที่ตอนแรกเธอกตอนที่ 63 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ10
ปิ๊งป๊อง ปิ๊งป๊อง ปิ๊งป๊อง ปิ๊งป๊อง
“ค่ะ ค่าาาา”ชุรีที่กำลังนั่งอยู่ในบ้านได้ยินเสียงออดหน้าบ้านดังขึตอนที่ 64 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ11
ขวับ
“อ้าว พ่อเรืองมีอะไรอีกหรือเปล่า”ชุรีที่ทำท่าจะปิดประตูเมื่อเห็นว่าเรืองชัยเดินกลับมาใหม่ก็เอ่ยถตอนที่ 64 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ12
“แล้วยังไงต่อคะ เรื่องเล่าของคุณตกลงแล้วชายคนนั้นเขารับผู้หญิงที่อ้างว่าท้องกับเขาเข้ามาอยู่ข้างกายเตอนที่ 66 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ13
‘เด็กคนนี้เป็นลูกของท่าน ท่านพี่เสกคราช’ดวงอัมพรประกาศกร้าวขึ้นมาอย่างกระทันหันหลังจากที่นางก้าวเท้าตอนที่ 67 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ14
หลังจากที่จันทร์จรีสลบไปและรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอีกทีเธอก็ได้พบว่าตัวเองนั้นได้นั่งอยู่ภายในรถที่กำลังตอนที่ 68 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ15
“งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะครับคุณลุง”
“ขอบคุณมากนะคะคุณอา”
“อืมๆ กลับกันดีดีนะแล้วเจอกันพรุ่งนี้”
ตึก ตึก ตตอนที่ 69 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ16
“ฮึบบบ ให้วางไว้ตรงนี้ใช่มั้ย”เรืองชัยเอ่ยถามโดยในมือของเขานั้นกำลังถือต้นมะลิที่ไปเลือกซื้อมากับจันตอนที่ 70 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ17
“ถึงแม้เราจะรู้ว่าเรืองชัยดูไม่ค่อยชอบคุณชนนนก็เถอะแต่ก็ไม่คิดว่ามันจะพูดออกมาโต้งๆขนาดนี้ แล้วอะไรกตอนที่ 71 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ18
ปรี้น ปรี้นน ตึก ตึก ตึก
“อ้าวจันทร์จะรีบอะไรขนาดนั้นลูก"ชุรีเอ่ยทักขึ้นหลังจากเห็นจันทร์จรีวิ่งลงบันตอนที่ 72 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ19
“จันทร์ จันทร์ จันทร์จรี”วิมลสกิดเพื่อนเบาๆพร้อมทั้งเอ่ยเรียกอยู่ซักพักแต่จันทร์จรีกลับยืนนิ่งเฉยไม่ตอนที่ 73 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ20
แกร้ง แกร้ง
หลังจากการปรากฏตัวอย่างกระทันหันของชนนนและอินทร์ที่บ้านของจันทร์จรีจนทำให้จันทร์จรีที่เพิตอนที่ 74 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ21
แกร้ง แกร้ง เกร็ก เกร็ก ตึก ตึก
“แม่คะมาหนูช่วย”หลังทานข้าวเสร็จชุรีก็อาสามาเก็บโต๊ะอาหารและปล่อยให้ทตอนที่ 75 สิ่งที่ยากจะเข้าใจ22
หลังจากชนนนและอินทร์กลับไปจันทร์จรีที่กลับเข้าบ้านมาก็พาตัวเองมานั่งอยู่ที่โซฟาหน้าทีวีก่อนจะเอามือเตอนที่ 76 สิ่งที่รู้กับความจริงที่ถาโถม1
ด้วยความที่ตื่นขึ้นมากลางดึกและรู้สึกคอแห้งเป็นอย่างมากทำให้จันทร์จรีจำใจต้องลุกจากเตียงและเดินลงชั้ตอนที่ 77 สิ่งที่รู้กับความจริงที่ถาโถม2
หลังจากที่ก้มมองดูนาฬิกาทรายจันทร์จรีก็รู้สึกเหมือนถูกแรงดึงดูดอะไรบางอย่างดูดตัวเธอเข้ามายังอีกมิติตอนที่ 78 อดีต สิ่งที่ต้องรู้ สิ่งที่รู้และความจริงที่ถาโถม1
ตึก ตึก ตึก
“ช้าๆสิ่เพคะเจ้านางประเดี๋ยวหกคะเมนเข้าจักษ์ทำฉันใดเล่าเพคะ”
“เจ้านี่ก็ให้ไวให้ว่องหน่อยสิตอนที่ 79 อดีต สิ่งที่ต้องรู้ สิ่งที่รู้กับความจริงที่ถาโถม2
เช้าวันถัดมา
เช่นเคยวันนี้จรรย์อมรก็ได้ขอสุริยันราชาผู้เป็นพ่อออกไปเที่ยวเล่นนอกปราสาทดังเดิมแต่ครั้งตอนที่ 80 อดีต สิ่งที่ต้องรู้ สิ่งที่รู้กับความจริงที่ถาโถม3
หลังจากได้ยินเสียงเตือนจากใครบางคนดังขึ้นจากทางด้านหลังจรรย์อมรจึงรีบดึงมือของนางถอยห่างจากดอกไม้สีสตอนที่ 81 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน
หลังจากการพบเจอกันโดยบังเอิญของทั้งสองคนตลอดหลายวันที่ผ่านมาหลังจากแยกกับหญิงสาวที่ข้างน้ำตกเสกคราชกตอนที่ 82 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน2
หลังเข้าชุมนุมเพื่อหารือเรื่องต่างๆกับกลกาลราชาและเหล่าขุนน้าวขุนนางเสร็จศัพย์เสกคราชก็กลับออกมาจากโตอนที่ 83 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน3
“การปราบปรามโจรภูเขาในครั้งนี้ถือว่าเสร็จสิ้นเร็วอย่างมิน่าเชื่อเลยนะขอรับท่านแม่ทัพ”นิลจักรเอ่ยขึ้นตอนที่ 84 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน4
หลังจากแฝงตัวเข้ามาอยู่ในเมืองมโหสถได้ซักระยะหนึ่งแล้วเสกคราชและนิลจักรก็ได้ล้วงรู้ถึงเรื่องต่างๆของตอนที่ 85 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน5
“ข้าาา”จรรย์อมรนิ่งเงียบไปก่อนที่นางจะย้อนคิดไปถึงเรื่องราวเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้า
ย้อนกลับไปก่อนหน้านตอนที่ 86 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน6
“เจ้าเอ่ยความเสียยาวเชียวหนา แต่สิ่งที่เจ้าพูดมาก็มิผิด เอาล่ะว่าแต่เจ้าบอกว่าเจ้าออกมาตามหาข้าแล้วเตอนที่ 87 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน7
หลังจากที่บังเอิญได้เจอกับเสกคราชอีกครั้งในป่าเขาก็ได้พาจรรย์อมรกลับเข้ามาในเมืองมโหสถและด้วยความช่วตอนที่ 88 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน8
ในปราสาทที่บัดนี้แลดูวุ่นวาย
“เจ้านางอยู่ที่ใดเจ้ารู้หรือไม่ว่ะไออินทร์”บึงวิ่งเข้ามาหาอินทร์ที่กำลังตอนที่ 89 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน9
หลังจากการแอบออกไปนอกปราสาทของจรรย์อมรที่สร้างความวุ่นวายให้กับทั้งปราสาทต้องแตกตื่นกันไปหมดเวลาก็ผ่ตอนที่ 90 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน10
เสกคราชได้แต่เฝ้าคิดถึงสิ่งที่เขาเพิ่งจะได้ล้วงรู้ความจริงที่จรรย์อมรหญิงสาวที่ตัวเขานั้นมั้นใจว่ามีตอนที่ 91 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน11
เสกคราชที่ค่อยๆเดินห่างออกไปท่ามกลางความมืดของป่า
‘เรื่องมันยังไม่จบเพียงแค่นี้หรอกนะ นี่ยังไม่ใช่จุดตอนที่ 92 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน12
“อันใดฤือพ่ะย่ะค่ะ…..เจ้านาง”
จรรย์อมรเดินออกมาที่สวนหน้าหอนอนของตนโดยที่นางไม่ทันได้สังเกตว่าห่างออกตอนที่ 93 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน13
หลายวันต่อมา
“เจ้าคิดเห็นเป็นเช่นไรจรรย์อมร หากพ่อจักษ์ให้เจ้าออกเรือนตบแต่งกับเมืองเหนือเพื่อเป็นการตอนที่ 94 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน14
‘แล้วจรรย์อมร…อ่ะไม่สิ่ แล้วคุณจะเป็นยังไงต่อไปคะ’จันทร์จรีหันหน้ามองจรรย์อมรที่ยืนอยู่ข้างๆเธอพลางแตอนที่ 95 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน15
ตึก ตึก ตึก
หลังจากที่เข้าพบกลกาลราชาเสร็จระหว่างทางที่เดินอยู่จู่ๆเสกคราชก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบาตอนที่ 96 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน16
ตึก ตึก ตึก
“ค่อยๆเพค่ะเจ้านางเดี๋ยวก็หกคะเมนเอาหรอกเพค่ะ”
“ค่อยๆอะไรกันเราไม่ได้วิ่งเร็วเสียหน่อย เจ้ตอนที่ 97 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน17
“ท่านพี่เป็นเช่นไรบ้างเล่าคะ”หลังทั้งสองนั่งเงียบๆอยู่ซักพักดวงอัมพรที่เห็นว่าเสกคราชได้แต่นั่งเฉยๆไตอนที่ 98 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน18
ไม่กี่วันก่อนหลังกลับจากมโหสถและได้เข้าเฝ้ากลกาลราชา
ตึก ตึก ตึก
หนึ่งวันหลังจากเข้าเฝ้ากลกาลราชาขณะทีตอนที่ 99 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน19
ตึง ตึง ตึง แตรรรร แตรรร ปู๊นนน ปู๊นนน ตึง ตึง ตึง
พิธีบวงสรวงเทพีมโหเสลาเทวีได้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ดตอนที่ 100 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน20
“เจ้านางจักษ์เข้านอนเลยหรือไม่เพค่ะ”บึงที่กำลังผลัดเปลี่ยนเครื่องนุ้งให้จรรย์อมรเอ่ยถามขึ้น
“อืม ข้าจตอนที่ 101 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน21
โครมม
เสียงฟาดงวงฟาดงาของกลกาลราชาดังกึกก้องไปทั่วทั้งโถงท้องพระโรงหลังจากที่ได้รู้ข่าวการเสด็จเยือนมตอนที่ 102 ความทรงจำที่ถูกบิเบือน22
ซ่า ซ่า ซ่า แกร๊บ ขวับ
“ใครนะ”จรรย์อมรนั่งเหม่อมองไปยังน้ำตกที่สายน้ำนั้นไหลตกกระทบลงมายังเบื้องล่างโตอนที่ 103 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน23
“จรรย์อมร…….ข้าคิดว่าข้าอยากช่วยเจ้าและข้าก็ตกลงที่จะทำตามอย่างที่เจ้าขอ ข้าจะช่วยให้เจ้าไม่ต้องออกเตอนที่ 104 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน24
“เอ๊า! ว่ามาสิ่ว่าเจ้ามีสิ่งใดจักษ์กล่าวความกับข้าดวงอัมพร”กลกาลราชาเอ่ยพูดพลางจ้องหน้าบุตรสาว
ดวงอัมตอนที่ 105 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน25
หลังจากเข้าเฝ้ากลกาลราชาและได้กลับออกมาด้วยใบหน้าอันบึ้งตึงดวงอัมพรก็เอาแต่นั่งเงียบอยู่ในอุทยานหลวงตอนที่ 106 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน26
“ข้าว่าเราก็อยู่กันที่นี้มาหลายชั่วยามแล้วอีกทั้งเจ้ายังไม่มีผู้ติดตามมาด้วยป่านนี้ที่เรือนเจ้าคงกำลตอนที่ 107 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน27
/ใครก็ได้ช่วยข้าด้วย สิ่งศักดิ์สิทธิ์เจ้าขาโปรดช่วยข้าทีช่วยให้ข้าพ้นภัยในครานี้ทีเถิด/จรรย์อมรหลับตตอนที่ 108 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน28
“อ่ะ/อ่ะ”เสกคราชที่จู่ๆก็หันหน้าด้านข้างมาช่างประจวบเหมาะกับที่จรรย์อมรก็ได้ชะเง้อคอไปยังด้านหน้าพอดตอนที่ 109 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน29
“จรรย์อมร ลูกพ่อ”สุริยันราชาเอ่ยเรียกบุตรสาวของตนหลังจากที่ออกตามหานางมาตั้งแต่ยามเที่ยงหลังจากที่รูตอนที่ 110 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน30
“ขอองค์สุริยันราชาผู้ยิ่งใหญ่…..ได้โปรดทรงยกเจ้านางจรรย์อมรธิดาของพระองค์ให้ออกเรือนเป็นเมียข้าด้วยเตอนที่ 111 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน31
หลังจากแยกกับจรรย์อมรและกองทัพของสุริยันราชาเสกคราชก็ได้ตรงกลับมายังสุริยันนครในทันทีและตลอดทั้งคืนหตอนที่ 112 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน32
หลังจากคิดไปคิดมาอยู่หลายคืนและเพราะนอนไม่หลับจากเรื่องในป่าเมื่อครั้งนั้นผ่านมาหลายวันเสกคราชก็ได้ตตอนที่ 113 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน33
“พ่ะย่ะค่ะ ข้าจะออกจากกองทัพแลออกเดินทางไปจากสุริยันนครพ่ะย่ะค่ะเจ้านางดวงอัมพร”เสกคราชเอ่ยตอบอย่างชตอนที่ 114 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน34
“แล้วเรื่องเชียงรากเราจักษ์ทำเยี่ยงไรกันดีเล่าพ่ะย่ะค่ะ พระองค์ทรงตกปากรับคำที่จะให้เจ้านางจรรย์อมรอตอนที่ 115 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน35
“ท่านพ่อยอมให้เจ้าพี่เสกคราชออกจากกองทัพแลออกจากเมืองไปได้เยี่ยงไรเพค่ะท่านพ่อ”ดวงอัมพรเดินเข้าตำหนัตอนที่ 116 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน36
หลังจากออกเดินทางมาได้ไม่นานเสกคราชก็หยุดพักกลางป่าใกล้ๆมโหสถนครด้วยมโหสถกับสุริยันนั้นอยู่ใกล้กันมาตอนที่ 117 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน37
หลังจากเรื่องราวทั้งหมดเวลาก็ผ่านล่วงเลยมาจนกระทั่งทั้งจรรย์อมรและเสกคราชทั้งสองคนก็ได้เข้าพิธีแต่งงตอนที่ 118 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน38
“เราจักษ์ทำเยี่ยงไรกันดี”จรรย์อมรกล่าวอย่างหวั่นใจ
“ข้าก็ไม่รู้ ข้าไม่คิดเลยว่าจู่ๆองค์สุริยันพ่อของเตอนที่ 119 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน39
ฟึบ ฟึบ ฟึบ
เสกคราชนอนพลิกตัวไปมาอยู่เช่นนั้นหลังจากผล่ะออกจากจรรย์อมรชายหนุ่มเอาแต่คิดถึงคำพูดของหญิตอนที่ 120 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน40
หลังผ่านพิธีกลางวันมาอย่างหนักหน่วงด้วยเพราะเป็นการแต่งงานของสายเลือดกษัตริย์พิธีรีตองจึงเยอะมากมายกตอนที่ 121 ความทรงจำที่ถูกบิดเบือน41
เช้าวันรุ่งขึ้นหลังคืนเข้าหอของทั้งสองคน
เหล่านางข้าหลวงหลายคนที่เข้ามารับใช้จรรย์อมรและเสกคราชในตำหนตอนที่ 122 สิ่งที่กำลังมา
หลังจากการออกจากเมืองไปของเสกคราชก็ได้สร้างความเจ็บช้ำใจให้กับดวงอัมพรเป็นอย่างมาก นางจมปลักอยู่กับเตอนที่ 123 สิ่งที่กำลังมา2
“องค์หนส์สงค์บอกข้าว่าธิดาของไอสุริยันมันได้เข้าพิธีอภิเษกกับคนผู้หนึ่ง ข้าอยากรู้ว่าคนผู้นั้นเป็นใคตอนที่ 124 สิ่งที่กำลังมา3
“ท่านพ่อจะไปทางใต้นานหรือไม่เพค่ะ”จรรย์อมรเอ่ยถามขณะที่เข้าเฝ้าสุริยันราชาตั้งแต่รุ่งเช้าด้วยเพราะทรตอนที่ 125 ก่อนพายุกระหน่ำ
หลังคิดไม่ตกเรื่องสาร์นจากกลกาลราชาที่จู่ๆก็ถูกส่งมายังมโหสถนครโดยไม่มีปี่มีขลุ่ยแถมยังส่งมาในเวลาทีตอนที่ 126 ก่อนพายุกระหน่ำ2
“เจ้าบอกว่าเจ้าตอบรับคำเชิญจากสุริยันนครงั้นฤือ”เสกคราชทำหน้าตาตกใจเล็กน้อยหลังจากที่ได้ฟังคำจากจรรยตอนที่ 127 ก่อนพายุกระหน่ำ3
หลังจากที่ไม่สามารถทำอะไรได้ในสิ่งที่จรรย์อมรได้ตัดสินใจไปด้วยตนเองอย่างกะทันหันแล้วนั้นเสกคราชก็มีแตอนที่ 128 จุดพลิกผัน
“อ่า นั่นขบวนเสด็จมากับแล้ว”สิ้นเสียงกลกาลราชาขบวนเสด็จของจรรย์อมรซึ่งนำด้วยเกวียนเทียมของนางก็ได้เขตอนที่ 129 จุดพลิกผัน2
ตึงตัง ตึงตัง ตึงตัง
“ทำไม ทำไม นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน ทำไม ทำไมเจ้าพี่เสกคราชจึงได้ออกมาจากตั่งเกวียตอนที่ 130 จุดพลิกผัน3
“เจ้านางดวงอัมพรทรงเสด็จมาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ”ดวงอัมพรเดินเข้ามาภายในงานเลี้ยงด้วยเครื่องแต่งกายที่แลดูตอนที่ 131 จุดพลิกผัน4
หลังจากที่ต้องกล้ำกลืนฝืนทนกับสิ่งที่ต้องเห็นอย่างตำตาตำใจดวงอัมพรจึงขอออกมาสูดอากาศภายนอกงานเลี้ยงดตอนที่ 132 ความน่าสงสัย
“องค์กลกาลพ่ะย่ะค่ะ มีคนเห็นเจ้านางดวงอัมพรกับท่านเสกคราชอยู่กันตามลำพังบนเรือนเก่าที่พระองค์ทรงประทตอนที่ 133 ความน่าสงสัย2
หลังจากเข้าตำหนักรับรองที่กลกาลราชาจัดเตรียมเอาไว้ให้มาทั้งเสกคราชและจรรย์อมรต่างก็เงียบไม่พูดจาด้วยตอนที่ 134 ความน่าสงสัย3
หลังจากปรึกษาหาฤือกับเสกคราชเรื่องที่จะกลับไปยังมโหสถนครในเร็ววันจรรย์อมรและเสกคราชก็ได้พากันไปกราบทตอนที่ 135 ภัยที่มาเยือน
หลังรับว่านชู้รักจากกลกาลราชามาดวงอัมพรนั้นคิดแล้วคิดอีกว่าจะใช้มันดีหรือไม่และหากใช้มันแล้วมันจะได้ตอนที่ 136 ภัยที่มาเยือน2
หลังจากจูบกันอย่างดูดดื่มชายหนุ่มได้จัดการกระชากผ้านุ่งของดวงอัมพรออกก่อนที่เขาจะไล่จูบไปยังจุดต่างตอนที่ 137 นับถอยหลังแห่งหายนะ
หลังจากค่ำคืนแห่งตัณหาและราคะที่เกิดจากฤทธิ์ของว่านสมุนไพรได้ผ่านพ้นไปดวงอัมพรที่เข้าเฝ้ากลกาลราชาแลตอนที่ 138 นับถอยหลังแห่งหายนะ2
“เจ้านางดวงอัมพรขอเข้าเฝ้าพ่ะย่ะค่ะ”
“ให้นางเข้ามา”
“ลูกขอถวายความเคารพต่อองค์เหนือหัวองค์กลกาลราชาผู้ตอนที่ 139 นับถอยหลังแห่งหายนะ3
เวลาล่วงเลยไปหลายสัปดาห์หลังจากที่จรรย์อมรและเสกคราชได้ไปเยือนยังสุริยันนคร และในขณะนั้นเองขณะที่จรรตอนที่ 140 นัยถอยหลังแห่งหายนะ4
หลังความฝันที่แสนจะแปลกประหลายและยากจะคิดหายเหตุผลที่ทำให้จรรย์อมรต้องนอนไม่หลับทั้งคืนได้ผ่านพ้นไปตอนที่ 141 สิ่งที่กำลังจะเกิดกับเหตุการณ์ที่ชวนอึดอัด
ตึก ตึก ตึก ตึก
หลังจากได้ฟังเรื่องราวความฝันของจรรย์อมรและผล่ะตัวเองออกมาจากห้องสมุนไพรพราหมชราก็ได้ตอนที่ 142 สิ่งที่กำลังจะเกิดกับเหตุการณ์ที่ชวนอึดอัด2
ตึก ตึก ตึก ตึก
หลังเอ่ยนามดวงอัมพรก็ค่อยๆย่างกรานเข้ามาภายในโถงพระโรงที่ซึ่งจรรย์อมรและเสกคราชนั่งอยตอนที่ 143 เรื่องที่ยังไม่รู้
“เจ้านางกล่าวว่าเช่นไรนะ”จรรย์อมรหูดับไปชั่วขณะแต่เมื่อตั้งสติได้นางจึงได้เอ่ยถามออกไปอีกครั้ง
“ข้า ตตอนที่ 144 เรื่องที่ยังไม่รู้กับสิ่งที่ต้องเผชิญหน้า
“เอาหล่ะครานี้เจ้านางก็จงเอ่ยออกมาว่าเจ้านางต้องการสิ่งใดกัน เหตุใดจึงได้ตรัสเช่นนั้นกับพระนางเจ้าจรตอนที่ 145 เรื่องที่ยังไม่รู้กับสิ่งที่ต้องเผชิญหน้า2
หลังจากอยู่ในท้องพระโรงกันสองต่อสองเพื่อพูดคุยซักพักเสกคราชก็ได้ให้คนไปเรียกจรรย์อมรให้มายังท้องพระโตอนที่ 146 การแตกหัก
หลังจากที่จรรย์อมรได้ตกปากรับดวงอัมพรให้อยู่ด้วย ณ มโหสถนครเวลาก็ผ่านล่วงเลยมาหลายเดือน ถึงแม้ช่วงแรตอนที่ 147 การแตกหัก2
ฟึบ ฟึบ ฟึบ
จันทร์จรีที่ยืนมองดูดวงอัมพรที่คลอดบุตรอยู่ตรงหน้าอยู่ดีดีจู่ๆภาพก็ถูกตัดไปกลายเป็นเพียงคตอนที่ 148 บ่อเกิดแห่งความแค้น
จากรักกลายเป็นเกลียดและจากเกลียดก็ได้ก่อกำเนิดความแค้น หญิงสาวผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยมีนิสัยที่ร่าเริงสนตอนที่ 149 บ่อเกิดแห่งความแค้น2
“ท่านอาจารย์รู้ได้เยี่ยงไรว่าข้ามีสิ่งที่อยากจะถาม"จรรย์อมรค่อยๆนั่งลงตรงตั่งนั่งข้างๆของปรัมพิธี
“ฮึตอนที่ 150 จุดเริ่มต้นของการล้มสะลาย
ณ เมืองสุริยันนคร
“สาร์นจากเจ้านางดวงอัมพรพ่ะย่ะค่ะองค์กลกาล”
"…………5555555”หลังรับสาร์นจากผู้นำสาร์นกลตอนที่ 151 จุดเริ่มต้นของการล้มสะลาย2
ไม่กี่เดือนต่อมา
ช่วงระยะเวลาได้ผ่านพ้นไปวันแล้ววันเล่าตลอดเวลาที่ล่วงเลยผ่านไปจรรย์อมรเอาแต่เฝ้าทำงาตอนที่ 152 จุดเริ่มต้นของการล้มสะลาย3
“ว่าอย่างไรนะไอสุริยันมันจะกลับมาจากทางใต้แล้วงั้นฤ”
“พ่ะย่ะค่ะองค์กลกาลท่าน ข้าได้ข่าวมาจากสายข่าวขอตอนที่ 153 จุดเริ่มต้นของการล้มสะลาย4
“ท่านพ่อจะเสด็จมาที่นี่งั้นหรือ”หลังอ่านข้อความในสาร์นจบดวงอัมพรก็เอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงแปลกใจ
อัมหมาดวัตอนที่ 154 จุดเริ่งต้นของการล้มสะลาย5
“มีสิ่งใดจะพูดก็รีบพูดมาเถิดเพคะ ข้ามีเรื่องราชการที่ต้องจัดการอีกมากมายคงไม่มีเวลามาเรียงร้อยคำพูดกตอนที่ 155 จุดเริ่มต้นของการล้มสะลาย6
หลังจากวันนั้นอีกหลายวันก็ได้มีราชสาร์นส่งมาจากสุริยันนครส่งมาถึงยังจรรย์อมร เมื่อหญิงสาวได้เปิดอ่านตอนที่ 156 จุดเริ่มต้นของการล้มสะลาย7
หลังการพูดคุยกับจรรย์อมรและได้พักจนหายเหนื่อย จรรย์อมรก็ได้ปล่อยให้กลกาลราชาเข้าตำหนักที่ได้จัดเตรียตอนที่ 157 จุดเริ่มต้นของการล้มสะลาย8
หลายวันผ่านไป
ตั้งแต่ที่กลกาลราชามาเยือนยังมโหสถอย่างกะทันหันและได้สร้างความแปลกใจให้กับทุกคนเวลาที่คตอนที่ 158 จุดเริ่มต้นของการล้มสลาย9
หลังจากคิดทบทวนเรื่องที่ตัวนางได้พูดคุยกับผู้เป็นบิดาอยู่หลายวันเรื่องที่จะทำเช่นไรให้ชเยศลูกของตนไดตอนที่ 159 จุดเริ่มต้นของการล้มสะลาย10
หลายวันต่อมา
ขณะที่การเดินทางกลับมาของสุริยันราชาใกล้ถึงเมืองมโหสถเข้ามาทุกที ทุกคนในปราสาทและราษฏร์ตตอนที่ 160 สิ่งที่ต้องเกิด ความทรงจำ ความผูกพันธ์และพันธะสัญญา
ตึก ตึก ตึก ตึก
'พระโอรถชเยศถูกใครก็ไม่รู้ลักพาตัวไปเพคะเจ้าพี่'
หลังจากที่ได้ยินจรรย์อมรบอกว่าชเยศถูกตอนที่ 161 สิ่งที่ต้องเกิด ความทรงจำ ความผูกพันธ์และพันธะสัญญา2
ตึก ตึก ตึก ตึก
ตึก ตึก ตึก ตึก
ตึก ตึก ตึก ตึก
ทั้งสามคนต่างวิ่งไล่หลังกันโดยไม่มีวี่แววว่าคนใดคนหนึ่งตอนที่ 162 สิ่งที่ต้องเกิด ความทรงจำ ความผูกพันธ์และพันธะสัญญา3
หลังจากเรื่ิองราวเหตุการณ์ทั้งหมดได้ผ่านพ้นไปดวงอัมพรและเสกคราชก็ได้ตกอยู่ในอาการโศกเศร้าเสียใจเป็นอตอนที่ 163 สิ่งที่ต้องเกิด ความทรงจำ ความผูกพันธ์และพันธะสัญญา4
ตุบ
หลังจากได้ฟังข่าวที่มีคนนำมารายงานกลกาลราชาก็ถึงกับเข่าทรุด เขาไม่คิดเลยว่าจะเกิดเรื่องเลวร้ายเช่ตอนที่ 164 สิ่งที่ต้องเกิด ความทรงจำ ความผูกพันธ์และพันธะสัญญา5
ณ ปราสาทสุริยันนคร ท้องพระโรงกลาง
“พระองค์จะทรงทำเช่นนี้จริงๆหรือพ่ะย่ะค่ะ”อัมหมาดคนหนึ่งเอ่ยถามขณะทีตอนที่ 165 สิ่งที่ต้องเกิด ความทรงจำ ความผูกพันธ์และพันธะสัญญา6
ตึก ตึก ตึก ตึก พลั๊วะ
ดวงอัมพรเดินจ้ำอ้าวตรงดิ่งไปยังตำหนักของจรรย์อมรก่อนที่นางจะออกแรงผลักประตูให้ตอนที่ 166 สิ่งที่ต้องเกิด ความทรงจำ ความผูกพันธ์และพันธะสัญญา7
และในคืนนั้นเองหลังจากที่จรรย์อมรได้เจอกับดวงอัมพร ในคืนนั้นขณะที่จรรย์อมรนอนหลับอยู่ตัวนางก็กระตุกเตอนที่ 167 สงคราม การสูญเสียและคำสาปแช่ง
จรรย์อมรที่ได้เจอดวงอัมพรกำลังเดินตรงไปยังท้องพระโรงเล็กที่อยู่ลึกเข้าไปในปราสาทซึ่งท้องพระโรงแห่งนัตอนที่ 168 สงคราม การสูญเสียและคำสาปแช่ง2
“อะไรนะ!!!!”กลกาลราชาพูดขึ้นด้วยความตกใจเมื่อได้รับข่าวจากม้าเร็วที่มาจากมโหสถนคร
“เจ้านางดวงอัมพรสิ้ตอนที่ 169 สงคราม การสูญเสียและคำสาปแช่ง3
ก่อนหน้านี้สามวัน
หลังจากอยู่กองหน้าทำศึกกับสุริยันนครอยู่เป็นเวลานานเสกคราชก็ถูกเรียกตัวกลับมายังมโหตอนที่ 170 สงคราม การสูญเสียและการสาปแช่ง4
หลังจากเสกคราชทรุดไปกับพื้นจันทร์จรีที่มองดูเหตุการณ์อยู่ข้างๆจรรย์อมรก็ทำท่าจะวิ่งเข้าไปยังทั้งสองคตอนที่ 171 การแก้ไขและคำสาปที่ถูกลบล้าง
หลังเรืองชัยมาถึงจันทร์จรีก็ได้จัดการลากเขาขึ้นรถและบังคับให้ขับออกไปในทันทีก่อนที่ทั้งเขาและเธอจะมาตอนที่ 172 การแก้ไขและคำสาปที่ถูกลบล้าง2
จันทร์จรีเดินตามทางมาเรื่อย ๆก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงพูดของชนนนดังขึ้นด้านหน้าตามทางที่เธอกำลังเดินไปตอนที่ 173 การแก้ไขและคำสาปที่ถูกลบล้าง3
หลังจันทร์จรีและเรืองชัยกลับไป
“เมื่อครู่ข้าเห็นคนผู้นั้นที่มากับเจ้านางทำลับๆล่อๆอยู่หน้าห้องนอนของทตอนที่ 174 การแก้ไขและคำสาปที่ถูกลบล้าง4
เวลาแห่งเรื่องราวใกล้จบลงจันทร์จรีและชนนนมุ่งหน้าเดินทางไปยังจุดเริ่มต้นของเวลาเพื่อลบล้างทุกสิ่งที่ตอนที่ 175 การแก้ไขและคำสาปที่ถูกลบล้าง5
ขณะที่จันทร์จรีคิดจะเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของชนนนเพื่อหวังจะปลอยใจชายหนุ่มนั้นจู่ๆทั้งคู่ก็ได้ยินเสตอนที่ 176 ความสงบสุขที่ตามหา
ปัง ปัง
เสียงปืนดังขึ้นที่ด้านหลังของจันทร์จรีก่อนที่เธอจะทรุดฮวบลงกับพื้นชนนนเห็นชายในหมวกกันน๊อกเล็
ดีมาาาก
22h
0ดีอยู่ครับ
5d
0สนุกค่ะอ่านเพลิน
23d
0ะจ่ยย
24d
0ดีมากคะ
05/05
0สุดยอด
25/04
0สนุกดีค่ะ อ่านเพลิน
19/04
0สนุกมากครับ
02/04
0มีความน่าสนใจอ่านแล้วสนุกไม่เบื่อ
28/03
0ชอบมากเลย
14/03
0