Chapter 5
Toper's POV.
Gabi na naman at nag-aalala ako kay Kayla, sana maayos lang ang kalagayan niya.
Sa totoo lang hindi ko siya masiyadong kilala, hindi rin kami close, pero ang alam ko mabait siya at may minsa pa na nakikita ko siyang pumupunta sa isang bar na nadadaanan ko lang din sa tuwing pumupunta ako nang restaurants para kumain ng mga pagkaing pantao. Asong lobo ako kaya walang masiyadong bawal, hindi parehas sa mga bampira, pili lang ang kinakain...
Nakasakay ako ngayon sa aking kotse nang madaanan ko ang bar na pinupuntahan ni Kayla, para akong hinahatak niyon, para bang sinasabi sa aking dapat akong pumunta ro'n.
Wala na akong nagawa kung hindi sundin ang sinasabi nang kaluluwa ko, nang makarating ay nagpark ako agad at bumaba sa kotse, nang may nakita akong isang lalaki na nakamaskara sa isang gilid, hindi ko ito masiyadong makita dahil nasa dilim ito. May naaamoy din akong kakaiba, isang uri na muli kong makikita ang makakalaban...
Nilapitan ko ito hanggang sa bigla ako nitong sunggaban, na agad ko namang naiwasan. Hinawakan ko ang braso niya at ibinalibag siya.
Dahil sa pagkakabalibag ko sa kaniya, pagtayo niya ay nakita ko na kung anong uri siya. Agad kong inilabas ang matutulin kong mga pangil at kuko, at agad siyang mabilis na sinunggaban, tama nga ang hinala ko, bakit kaya nagpakita ang mga ito? Anong pakay nila?
"Wahhh!" Tili nang isang tinig babae.
Ang tinig na iyon ay nagmula sa aking likuran, paglingon ko ay nakita ko itong nanginginig sa takot. Nakasuot siya nang isang blue fitted dress habang naka-high heels at ponytail na buhok. Maganda siya, maputi at matangkad.
"Huwag kang maingay," awat ko rito.
Hindi pa rin ito tumigil sa pagtili kaya wala akong nagawa kung hindi takpan ang bunganga nito gamit ang mga kamay ko...
"Patay na 'ko nito!" Taning usal ko sa aking sarili.
"Wahhh, s'n m' k' d'd'l'h'n!" Ani niya habang nakatakip pa rin ang mga kamay ko sa bunganga niya.
Pinasok ko siya sa kotse ko at isinara ang pinto para hindi na siya makapag-ingay pa. Agad naman akong pumasok sa kotse at agad na ini-lock ang mga pinto.
Pinahiran ko naman ang bibig kong may dugo, ngunit kahit ilang beses kong pahiran ay ramdam ko pa rin ang dugo na nasa bibig ko, ampaka pangit ng lasa nang dugo nang sorong 'yon, ayshh... Ayaw ko nang makatikim no'n, ny*ta!
Agad kong ibinalik ang paningin ko sa babae at kita ko pa rin sa mukha niya ang takot na kulang na lang himatayin siya, buti na lang gwapo ako kaya 'di siya mahihimatay.
"'Yong p-p-p-p..." Saad nito na halos hindi maituloy ang sasabihin.
Mukhang alam ko ang gusto niyang sabihin kaya agad akong tumingin sa salamin at nakita ang sarili kong nakalabas pa rin pala ang mga aking mga pangil, ayshh...
Tiningnan ko naman ang relo ko at nakitang trenta minutos na lang bago ulit mag-umaga.
Bakit ba 'to nangyayari?
Hindi ko namalayan na matagal ko palang napatay ang sorong 'yon, hindi tuloy ako nakakain sa gusto kong restaurant, gutom na 'ko!
"P-p-p'w-we..." Uutal-utal na usal ng katabi ko.
Hindi ko namalayan na may kasama pala ako, pa'no na 'to ngayon? Mag-uumaga na... Bawal ako maabutan ng umaga, baka maging warewolf ako habang naglalakad.
Bumabalik ang anyo naming mga asong lobo sa tuwing natatagalan kami ng limang minutos sa araw, aysshh... Wala na 'kong magagawa...
"Hi miss," nakangiti kong bati rito.
"H-huwag k-kang... L-la-l-lapit!" Banta nito.
"Ba't ka ba nauutal? Hindi naman kita aanuhin tsk! Malapit lang ba rito ang bahay mo?" Tanong ko sabay tingin sa relo, ngunit hindi ako nakarinig ng sagot...
"Sagutin mo 'ko, hindi dapat ako maabutan ng sikat ng araw, you only have 3 seconds to answer," usal ko.
"1...2...2—."
Hindi ko naituloy ang pagbibilang ng bigla niyang sabihin ang address ng bahay niya, mabuti na lang at malapit lang 'yon.
"Do'n na muna ako sa bahay niyo, promise aalis ako kapag gabi na," saad ko.
"P-pero—,"
"Handa akong magbayad ng kahit magkano, just save me from this," seryoso kong saad habang nakatingin sa daan.
Hindi naman na ito nagsalita pa. Tiningnan ko naman ang relo ko kaya naman pinaandar ko nang med'yo mabilis ang makina nang kotse ko.
Ilang minuto lang ay nakarating na kami sa isang bahay, tama lang ito, kung titingan may dalawa itong palapag.
"Ano nga palang pangalan mo?" Tanong ko.
"P-please 'wag mong sasaktan ang pamilya ko," pagmamakaaawa nito habang naluluha ang mga mata.
Nakita ko namang may pumatak na luha sa kaniyang mukha, pinahiran ko 'yon at bahagyang natawa.
Hindi naman ako pumapatay ng tao, hahaha!
"Huwag ka nang umiyak, haha—."
Hindi ko natuloy ang sasabihin ng bigla niyang i-alis ang mg kamay ko sa pagpupunas ng luha niya.
"Bakit mo 'ko tinatawanan?" Mahinahong tanong nito.
Ang tawa ko ay napalitan ng ngiti, kita at ramdam ko sa kaniya ang kabaitang meron siya, hindi ko rin alam kung bakit namumula siya...
"A-ahh sorry..." Tanging saad ko.
Binuksan niya ang gate at pumasok, sumunod naman ako sa kaniya papasok.
Pagpasok namin ay nakita ko ang dalawang tao, babae at lalaki na naghahanda nang pagkain, agad naman akong natakam do'n, akala ko manghihinayang ako sa gabing nasayang, na sa iba't ibang restaurant ko sana inilaan.
"Oh, anak, sino 'yang kasama mo?" Takang tanong ng mga ito.
"Ahh... Ano... Siya... Ano..."
Hindi matapos-tapos niyang usal.
"I'm her friend po, nice meeting you," nakangiti kong saad.
"Oh, nics akala ko ba hindi mo gusto makipagkaibigan sa mga lalaki?" Takang tanong ng babae, mama ata niya.
"Ano..." Usal na naman niya.
Hindi na ba matatapos ang salitang "Ano," sa dila niya? Ayshh hindi ako kailangan mapaalis dito at baka mapa'no ang kapogian ko...
"Im her suitor," I seriously said while smiling.
Nakita ko naman sa mukha nila ang pagkagulat, ano ba nakakagulat do'n? Maganda naman anak nila para walang manligaw, atsaka act lang naman 'to, ayshh... Parang naaamoy ko na ang mga responsibilad na kapalit nitong ginagawa ko ngayon!
"Eh 'di ba—," biglang salita nang mama niya nang biglang magsalita ang babaeng hindi ko man lang alam ang pangalan.
"We broke up, I saw him kissing other woman..." Seryoso niyang saad na ikinabigla ko.
My ghad, malapit pala akong maging kabit nito? Buti na lang nag-break sila, hehe...
"But unexpectedly I saw this man," usal pa nito sabay ngiti.
Alam kong pilit lang 'yon pero hindi ko maiwasang mahawa sa lungkot na 'yon. I also experienced that... Seeing the person you loved kissing other guy/woman, ang sakit no'n p*ta! At ang malala pa do'n minahal nila ang isa't isa nang patago habang nandoon pa 'ko sa tabi niya. Hayst, I shouldn't flashback!
"Gusto mong kumain?" Tanong bigla sa akin ng babae.
"Usap muna tayo, do'n sana sa walang araw," bulong ko.
Pumayag naman ito, naglakad kami at sabi niya sa isang silid na lang daw kami mag-usap. Habang naglalakad ay nakikita ko ang mga paa niyang parang nanginginig, sa tingin ko ay hindi 'yon dahil sa heels na suot-suot niya, siguro... May iniisip siyang hindi dapat na iniisip, sayang nga lang dahil hindi kami biniyayaang mga asong lobo nang kakayahang makabasa nang utak, kasi kung kaya ko lang makabasa nang utak edi sana alam ko na kung ano ang iniisip nitong babaeng nakasalamuha ko lang.
Huminto siya sa isang pinto sabay bukas niyon, sumunod naman ako at nakita ang loob ng kuwarto.
Purong pink ang kuwarto, lahat ng gamit puro pink, hindi ba siya nagsasawa sa kulay pink?
"Pagpasensyahan mo na ang kulay ng mga gamit sa kuwarto ko, favorite ko kasi 'yong kulay," usal nito.
"Ako nga dapat 'yong humihingi nang pasensiya, haha... Sorry for the disturbance, are you still scared of me?" Saad ko.
"Hindi na masiyado, pero takot pa rin ako," tugon nito.
Napatango na lamang ako...
"By the way, what's your name?" Tanong ko.
"B-bakit?" Takang tanong nito habang na-uutal.
"Sabi ko sa parents mo, I'm your suitor, ang pangit naman kung hindi ko alam ang pangalan mo 'di ba? And don't worry it's just an act, if you don't want to see me again... I'll grant it," seryoso kong saad habang nakangiting nagsasalita.
"I'm Nicolette Larson, just call me Nicks for short," saad nito.
"Mmm," tanging tugon ko.
"'Y-yong kanina... Ano... A-ano... B-bakit..." Hindi matuloy-tuloy nitong sasabihin.
"Huwag mo nang alamin baka lalo kang matakot sa 'kin," seryoso kong saad habang nakangiting nakatingin sa kaniya.
"P-pero—."
"Nics, kakain na! Dalhin mo na rin dito ang lalaking kasama mo at mag-uusap kami," tawag sa kaniya nang isang lalaki na sa palagay ko ay tatay niya.
Ano naman kaya ang pag-uusapan namin?
"Sige po," tugon naman ni Nics.
"Mauna ka na muna ro'n magbibihis lang ako," saad nito sa akin.
Napatingin lang ako sa kaniya nang bigla niya akong itulak papalabas, anak ng..! Bakit niya 'ko tinulak?