Chapter 3
Yuri's POV.
Nandito ako ngayon sa cubicle ko, naka-upo habang nakasandal sa sliding chair, umaga na at oras na naman ng trabaho. Hindi naman masiyadong mahirap ang trabaho ko rito at wala pang trenta minutos, eh tapos ko na ang pinapagawa sa akin.
Nakatoka ako sa mga paper works na ang kakapal tsk, eh ang kay kuya pirma-pirma lang, unfair!
Sinumulan ko na ang pagta-trabaho sa mga papel na nasa harapan ko nang may maglapag na naman ng mga papel na kailangan kong trabahuhin, arghh this sh*t guy!
Tumayo naman ako at kinompronta siya.
"Talagang pinapahirapan mo ako eh 'no?" Sarkastikong saad ko.
"I'm not," nakangising tugon nito.
"Nangangasar ka ba Maven, ha!" Usal ko.
"Tsk, I've already said that I'm not. Just do your work Ayuri haha," asar pa nito.
Kumuha naman ako nang makapal na paper work at isinampal sa pagmumukha, nakita ko naman ang bahagyang pagkaduling niya kaya naman nakaramdam agad ako nang pagkasigla.
Gawin ko kayang habit ang pagsampal nang makapal na paper work sa mukha niya? For sure magaganahan ako sa paggawa nang trabaho ko, haha...
"You!" Naiiritang sigaw nito.
"Shut the f*uck up and do your work you b*u**sh*t," nakangisi ngunit seryosong usal ko.
May parte sa akin na nagagalit at sa kabilang parte ay masaya, ewan ko ba kung bakit 50/50 ang nararamdaman ko.
Araw-araw akong binibigyan ni Maven ng dapat trabahuhin kaya araw-araw din akong walang pahinga, samantalang ang iba kong kasamahan ay wala masiyadong ginagawa. Argh, I wanna kill him! Nanggigigil ako sa pinaggagawa niya, hayss basta! Magpapahinga ako bukas, hindi ako papasok at do'n muna ako tutuloy sa bahay ni kuya.
Sana ayos lang sa kaniya...
Talagang dapat na ayos lang sa kaniya kasi tatalakan ko talaga siya nang tatalakan kapag hindi niya ako papatuluyin.
Sinumulan ko na ang pagta-trabaho, at mukhang gusto kong uminom nang kape kaya naman pumunta ako kung na saan ang kape, nang makita ko si Maven na nagkakape sa may gilid.
Hindi ko ito pinansin at nagtimpla na lamang ng sarili kong kape.
"Alam na ba nila haring Randyle na nawawala si Kayla?" Tanong ng isang babae.
Nilingon ko naman ang mga nag-uusap at nakita kong meron pa lang ibang bampira rito maliban kay Maven.
Napakunot-noo naman ako, sa'n nga ba 'yon pumunta at hindi na namin nakikita nang ilang araw?
Si Kayla ang nag-a-assist kay kuya, at sa'n naman kaya 'yon pumunta, hindi man lang nagpa-alam na matatagalan siya sa pagbalik.
Sa tingin ko hindi ito maganda, may mga kalaban na naman kaya? Alam na kaya 'to ni kuya?
Dahil sa pag-aalala ay hindi ko na natapos pa ang pagtitimpla ko nang kape at agad-agad na tinahak ang daan patungo sa opisina nito.
Nang makarating ay hindi na ako kumatok at pumasok na lamang basta-basta, nakita ko naman siyang binabasa ang isang papel, habang pinaglalaruan ng mga kamay niya ang ballpen na hawak.
"Kuya," tawag ko rito.
"Mmm?" Tugon nito.
"Alam mo ba kung sa'n pumunta si Kayla? Narinig at napapansin kong ilang araw na siyang hindi nagpapakita rito sa kompanya," saad ko.
"Let her," tugon naman nito na ikinakunot ng noo ko.
"Hindi ka ba nag-aalala?" Takang tanong ko.
"Whay should I? May sarili siyang desisyon kaya labas na 'ko ro'n," seryosong usal nito.
"Hindi ka ba nag-aalala na baka may hindi magandang nangyari sa kaniya? O baka may kalaban na naman?" Tanong ko.
Habang nakatingin kay kuya ay biglang bumukas ang pinto nang pagkalakas-lakas at do'n nakita namin si Toper na hingal na hingal sa harapan namin.
Napatanong naman ako sa sarili kung bakit gano'n na lang ang pagpasok niya.
"What do you f*c*ing want!" Sigaw ni kuya.
Mukhang galit na siya, ayshh sana pala hindi na lang ako nagtanong.
Kung noon kaya ko pa siyang biruin habang gano'ng galit siya, ngayon ay hindi ko na magawa. Sa mga taong lumipas at no'ng mga panahon na nawala si Jannelle ay naging gan'yan na ang ugali niya. A kinda cold, serious at madaling magalit.
"D-dave..." Hinihingal na usal ni Toper.
"What!" Sigaw ni kuya.
"May mga kalaban tayong dapat paghandaan, kailangan din nating mag-ingat," usal nito.
"Ano? Bakit?" Sunod-sunod kong tanong.
"Manood naman kayo nang balita, tsk!" Angal nito.
"Hindi kami puwedeng masilaw asong lobo!" Na-iiritang tugon ko.
"Ayy, oo nga pala." Usal nito.
"Tell me all details you know," seryosong saad ni kuya.
"Nabalitaan na may mga pumapatay ngayon sa mga tao, at naghihinala ang mga ito na hindi kapuwa nila tao ang may gawa nang brutal na krimen..." Saad nito.
Seryoso naman akong napatingin sa kaniya at hinintay ang mga susunod pa nitong sasabihin.
"And for sure hindi tayo 'yon dahil alam nating napagkasunduan na nating lahat ang bagay na pagpatay, na hindi natin 'yon gagawin sa mga tao." Saad pa nito.
"Ang mga taong pinatay ay may kagat sa leeg, may mga sugat din na parang kuko nang isang pusa ang may gawa, malaking pusa rather, at ngayon... Nahihinuha nang mga tao na bampira ang may gawa," dugtong pa niya.
"Pa'no nila nasabing tayo ang may gawa?" Tanong ko.
"Para sa kanila isang mitolohiya lang ang mga bampira, isang haka-haka, ginawan pa nga nila nang love story, tsk!" Usal nito.
"Tell us about that story," seryosong saad ni kuya.
"May isang babaeng minahal ang isang bampira, magka-iba sila. Nagmahalan ang dalawa habang nagtatago at iniingatan ang isa't isa. Dumating ang isang araw na nalaman ng mga kalahi nang immortal na babae ang kasintihan nitong bampira, dahil sa takot ay nilusob sila nang mga tao at pinatay," saad ni Toper.
"Sinunog ng mga ito ang tinitirhan ng magkasintahan, ngunit bago pa man 'yon, humingi nang pahintulot ang lalaking bampira sa immortal na babae, pahintulot na kagatin ang kaniyang leeg upang maging isa ring bampira at mabuhay sila nang magkasama, the end." Dugtong ni Toper.
"May pagkapareho pala no'ng sa inyo kuya, hindi nga lang magkapareho ang climax at ending." Seryoso kong saad.
"Dave, hindi biro 'tong kakalabanin natin ngayon," nag-aalalang saad ni Toper.
"I know," seryosong tugon ni kuya.
"Patay na kaya si Kayla?" Tanong ko.
"Narining ko nga rin na hindi na siya nagpapakita nitong mga nakaraan," tugon ni Toper.
"You two, leave me alone," seryosong saad ni kuya.
Sinunod naman namin ang utos niya kaya naman lumabas na kami habang pinag-uusapan ang tungkol sa pagkawala ni Kayla at ang mga kalaban na nagbabad'yang makipaglaban sa amin.
Habang naglalakad ay kasama ko pa rin si Toper, ang dami niyang kuda at mukhang nagiging imbestigador na siya, hahays...
"Hindi kayo bagay," biglang sulpot ng pamilyar na tinig galing sa likuran namin.
"Pinagsasabi mo bro?" Takang tanong ni Toper. ng malingon ang nagsasalita.
Sa paglingon ko nakita ko si Maven, argh! Pinagsasabi nito? Nababaliw na ba siya? Argh! Nanggigigil na ako sa kaniya!
"Hindi kayo bagay kaya lumayo-layo ka kay Yuri," seryosong saad nito.
Nagulat naman ako sa sinabi niya, ayaw kong bigyan ng kahulagan ang mga 'yon, hindi sa ayaw kong maparehas sa kuya ko, pero parang gano'n na nga.
"Pinagsasabi mo, may pinag-uuapan kaming mahalaga rito, so you better shut up bro," usal naman ni Toper.
Hindi ako makapagsalita...
"Sabi ko lumayo ka sa kaniya!" Parang galit na saad nito.
Ano bang nangyayari?
"Yuri, ang seloso naman ng boyfriend mo, pagsabihan mo nga," nakangising saad ni Toper.
Kunot-noo kong tiningnan si Peter, argh! Ano ba kasi pinagsasabi nitong ni Maven?
"Sige alis na muna ako," paalam ni Toper.
Nakita ko naman itong umalis kaya naman tiningnan ko si Maven na nakatayo pa rin sa harapan ko habang hawak-hawak ang sariling batok. Tsk!
"Pinagsasabi mo, ha!" Na-iirita kong usal.
"Ano ba 'ng ginagawa mo? Nababaliw ka na ba?" Dugtong ko pa.
Hinarap niya naman ako at kita ko sa mukha niya ang pagseryoso nito.
"Nag-p-practice lang ako nang sasabihin," usal nito.
"Kung 'yon ang sasabihin mo, 'wag ka nang magsalita! 'wag mo nang sabihin kasi nakakairita!" Bulyaw ko.
"Pake mo?" Nangangasar na saad nito.
"Siguro gusto mo 'yong si Peter 'no?" Pang-aasar pa nito.
"Tsk! Iba na 'yang utak mo, pagamot ka kay Nie, baka matulungan niya 'yang utak mo, gungong!" Saad ko.
"Bawal ba mag-practice, ha?" Angal nito.
"Bawal! At sobrang bawal, kung ako pinagpa-praktisan mo!" Bulyaw ko.
"Eh, sa ikaw gusto ko!" Bulyaw din nito sabay kagat labi.
"Ayshh, bahala ka na nga lang diyan, marami pa kong gagawin," saad ko sabay alis.
Kailangan ko bang bigyan ng kahulugan ang sinabi niya? Ayshh...
"Eh, sa ikaw gusto ko!"
Pa-ulit-ulit na tumatakbo sa utak ko.
Ayshh baka ako gusto niyang pagpraktisan, ayshh utak ko nagiging blur...
Arghh! Gusto kong sumigaw! That sh*t!