Torch
"How is she?" Kuya Sun asked me when he approached me.
Napabuntung-hininga muna ako bago sagutin ang kanyang katanungan.
"She dreamed about your Mom again. Nakatulugan na naman niya ang pag-iyak." may bahid ng lungkot na wika ko sa kanya.
"Kailan ba nya makakalimutan ang nangyari kay Mama?" bakas ang bahagyang inis sa tinig niya ng sabihin iyon.
"You can't blame her, Kuya Sun.She loves your mother so much. At masakit para sa kanya ang maagang pagkawala ni Tita sa inyo. To think na nasaksihan mismo ng dalawa niyang mga mata ang pagkawala ng inyong ina. Kaya sana naman intindihin mo pa siya at mas habaan mo pa ang pasensya mo, Kuya." mahabang litanya ko sa kanya.
Stressed and tiredness are visible in his eyes when he looks at me.
"Salamat, Torch. For everything that you did for her." sincere niyang wika sa akin.
"You do know that she's important to me as she was to you, right Kuya? Handa akong alagaan at protektahan sya hanggang sa makakaya ko." nakangiti kong sabi sa kanya.
"I know. At nagpapasalamat ako dahil doon."
"Hindi mo ako kailangang pasalamatan, Kuya. Ginagawa ko iyon dahil gusto ko, hindi dahil sa iniutos mo lang sa akin."
Bahagya siyang napatawa ng mahina dahil sa sinabi ko.
"By the way, aalis muna ako. I'll visit my Moon. Ikaw na muna ulit ang bahala dito." paalam nya.
Ako naman ang bahagyang napatawa dahil sa sinabi nya.
"You're really decided to win her back, Kuya." nakangising wika ko sa kanya.
"Yes, Torch. I'll do everything to win her heart. And when that times come, sisiguraduhin kong hindi na siya mawawala pa sa tabi ko." seryosong wika niya. Pagkatapos ay tinapik n'ya ng bahagya ang aking balikat bago tumalikod paalis.
Napapa-iling na lamang ako habang sinusundan siya ng tingin. Seryoso talaga siyang mapa-ibig ang future Alpha Female ng MoonStone Pack.
I decided to just go upstairs and check on my princess after Kuya Sun left. Binuksan ko ang pinto ng silid ni Jean at pumasok upang pagmasdan siya habang natutulog.
Bakas pa ang natuyong luha sa kanyang mga pisngi mula sa pag-iyak bago siya igupo ng antok kanina. I really feel so worried about her.
Ilang taon na nga ba magmula ng mag-umpisa ang kanyang mga bangungot na gumigising sa kanya sa kalagitnaan ng gabi habang walang patid ang kanyang pag-iyak.
It's been almost nine years. At sa loob ng mga taong iyon ay lagi na lamang siyang binabangungot.
Ayokong nakikita siyang nasasaktan at lumuluha. Higit sa lahat, ayokong nakikita ang takot sa kanyang mga mata sa tuwing gigising siya mula sa isang masamang bangungot. Bangungot na bunga ng kanyang nakaraan at naging dahilan kung bakit pinili niyang ikulong ang sarili niya sa kanyang sariling mundo.
Nakaraang nagbigay ng takot sa kanya na makipaglapit sa ibang tao. Tanging si Kuya Sun, Blaze, Nova at ako lamang ang nagkakaroon ng pribilehiyong makasama at maka-usap siya.
"Hanggang kailan mo ikukulong ang sarili mo sa nakaraan, Princess? Hanggang kailan mo pahihirapan ang sarili mo? Lagi kong hinihiling na sana naman palayain mo na ang sarili mo sa takot at sakit na dulot ng kahapon." naisa-isip nya.
Hanggang kailan nga ba niya hihilingin ang mga bagay na iyon  upang matupad? Masyado ng kinain ng takot at sakit ng nakaraan ang pagkatao ng kanyang Prinsesa na naging dahilan ng kanyang pagka-trauma.
Sa murang edad ay masyado ng maraming sakit na pinagdaanan ang aking mahal na prinsesa. At nangako ako sa sarili kong gagawin ko ang lahat upang makalimutan niya ang lahat ng iyon at bumuo ng masasayang ala-ala.
❇❇❇❇❇❇❇❇
Jean:
Namulatan kong mataman na nakatitig si Torch sa akin habang  marahan nyang hinahaplos ang aking buhok.
"Nagising ba kita?" marahan niyang tanong sa akin.
"Hindi naman. Ano nga palang ginagawa mo dito sa kwarto ko?" tanong ko sa kanya bago bumangon at naupo sa kama.
"I'm just checking on you, Princess. By the way, what do you want for breakfast?" nakangiti niyang tanong.
"I don't want to eat."
"Tsk! You need to eat. Wait here, okay. Magluluto lang ako ng breakfast natin." sabi niya bago tumayo at naglakad palabas ng aking silid.
Napabuntung-hininga na lamang ako habang sinusundan siya ng tingin palabas ng aking kwarto. Nang maisara niya ang pinto ay saka lamang ako nagpasyang tumayo ng kama at naglakad patungo sa banyo na nasa loob mismo ng aking silid.
Naghilamos na ako at nag-sepilyo. Pagkatapos ay naligo na rin at nagpalit ng damit.
Paglabas ko ng banyo ay saktong pagbukas naman ng pinto ng aking silid. Dahan-dahang pumasok si Torch bitbit ang isang tray na puno ng pagkain.
"Pinagluto kita ng pancakes, bacon at egg. Pinaghiwa na din kita ng prutas at pinagtimpla ng gatas. Halika na, kumain ka na. Ubusin mo lahat ito, ha." malambing niyang wika bago ibinaba ang tray sa maliit na table sa terrace ng aking silid.
"Ang dami naman niyan. Saluhan mo na ako sa pagkain, please."  paglalambing ko bago humakbang palapit sa kanya.
Ipinaghila niya ako ng upuan at pagkatapos ay inilapag sa aking harapan ang isang pinggan. Nilagyan niya ng dalawang pirasong pancake, bacon at egg. Inilapag din niya ang baso ng gatas sa gilid ng aking pinggan.
Napangiti na lamang ako sa pag-aasikasong ginagawa niya sa akin. Napakaswerte ko sapagkat nagkaroon ako ng kapatid na tulad nya. Sobrang maalalahanin, maalaga at higit sa lahat,mahal na mahal ako.
Ramdam ko ang pagmamahal niya sa akin sa bawat araw na lumilipas. Sana hindi siya magsawa sa akin. Sana hindi siya magbago. Isipin ko pa lamang na magbabago ang pakikitungo niya sa akin ay binabalot na ng hindi maipaliwanag na lungkot ang aking dibdib.
Natapos kaming mag-almusal na pareho lamang kaming tahimik. Iniligpit na ni Torch ang aming mga pinagkainan, pagkatapos ay tumayo na upang ilabas ito. Ngunit bago siya tuluyang lumakad palabas ay binalingan niya ako ng tingin at tinanong.
"Do you want to go downstair, Princess?"
Napa-isip muna ako sandali bago tumango ng bahagya. Tumayo na din ako at sumunod sa kanyang paghakbang palabas ng aking silid.
Pagbaba namin ay nakasalubong namin si Kuya Blaze at ang makulit na si Nova. They're also my half brothers.
Nagkukulitan na naman ang dalawa bago nila napansin ang aming presensiya.
"Hey, Sis. Buti naman at naisipan mong lumabas sa lungga mo?" nakangising bati sa akin ni Kuya Blaze.
"Blaze." may pagbabantang tawag ni Torch sa kanya.
Bigla naman syang bumaling ng tingin kay Torch na nakasimangot.
"What? I'm just asking our sister, okay?" pang-aasar pa nya.
"Will you please shut the fuck up?" may inis na sa tinig na sabi ni Torch.
"Fine, fine. I'll shut up. Chill, bro." sagot naman ni Kuya Blaze na nakataas pa ang dalawang kamay pero abot tainga naman ang ngisi.
Napa-iling na lamang ako sa mga inaasal nila. Daig pa nila ang mga bata kung umasta. Hinila ko na lamang si Torch patungo sa kusina, dahil kung hindi ko gagawin iyon paniguradong aabutin na naman sila ng walang hanggan sa pagbabangayan nilang dalawa.
Minsan, naiisip ko kung kapatid ko ba talaga sila. Rather, kung mga Kuya ko ba talaga sila. Para kasing mga isip-bata. Tsk!