Mafia King's POV:
It was dark and quiet night. Only the chirping of the birds is the only sound you could be heard. Sa kalaliman ng gabi ay may nagbabadyang panganib na maganap sa teritoryo ng Wilderbeast Stone Pack.
Habang mahimbing ang tulog ng dalawang taong gulang na anak at kaisa-isang tagapagmana ng titulo ng teritoryo ng Wilderbeast Pack ay dahan-dahan namang binuksan ng isang pangahas na nilalang ang bintana ng silid nito. Matapos n'yang mabuksan ito ng matagumpay ay maingat syang pumasok sa loob ng silid nito.
"Ano kayang mararamdaman ng iyong mahal na ina sa oras na mawala ka sa kanya?" nakangising naisa-isip ng pangahas. Na walang iba kundi ang pinangingilagan ng lahat. Si Heather Gunnar na kilala bilang Mafia King.
"Ano bang dapat kong gawin sayo?" muli ay pagkausap nito sa sarili.
Matagal pang lumipas ang mga sandali bago magpasya ang Mafia King na dukutin na lamang ang bata. Maingat n'ya itong kinarga upang hindi magising. Pagkatapos ay lumabas na ng silid nito.
Makalipas lamang ang ilang sandali ay walang kahirap-hirap na nakalabas sya ng silid ng bata na walang sinuman ang nakapansin sa kanya. Mabilis ang naging pagkilos n'ya upang makalayo na sa teritoryong ito.
Ang teritoryong pinamumunuan lang naman ng kauna-unahang babaing kanyang minahal. At s'ya ring naging dahilan ng kanyang unang kabiguan ng iba ang piliin nitong mahalin at maging kabiyak. Ngayon, panahon na upang maningil sa lahat ng pasakit na pinaranas nya sa akin noon. At anak nya ang magiging kabayaran sa lahat ng sakit na dinanas ko ng dahil sa kanya.
Mabilis na nakalayo si Heather kasama ang walang kamuwang-muwang na batang mahimbing pa rin ang natutulog sa kanyang mga bisig. Wala man lang kahit isa sa mga nagkalat na bantay ang nakakita o nakapansin man lamang sa kanya. Mabilis ngunit maingat ang bawat hakbang n'ya upang iwasan ang bawat bantay na nakikita n'ya. Kabisadong-kabisado n'ya ang teritoryong ito na parang likod lamang ng kanyang mga palad kaya madali para sa kanya na iwasan ang mga bantay na nakatalaga sa kahit saan mang bahagi ng teritoryo.
Tumigil lamang sa pagtakas si Heather ng mapagtanto na nakalayo na sila sa teritoryong naging tahanan n'ya sa loob ng mahigit tatlong dekada. Marahas s'yang napabuga ng hininga ng muli niyang tanawin ang dating tahanan. Sa pagtakas n'ya kasama ang paslit na hanggang ngayo'y natutulog sa mga bisig n'ya, ipinangako n'ya sa sariling hinding-hindi na s'ya muli pang tatapak sa lugar na kanyang kinalakhan. Magmula din sa gabing iyon, walang ibang kikilalaning ama ang batang kalong n'ya kundi s'ya lamang.