"Pasensiya na hija, pero dahil sa isang milyon na inutang ng tita mo ay malabong mapag aaral ka pa namin"
Nanghihinang napaupo ako sa damuhan nang maalala ang pangyayari kahapon.
Dala dala ko na ang mga bag ko kahapon para sana bumalik sa bahay nila tito sa pagbabakasaling maayos at malamig na ang ulo ni tita. Pero ganon na lang ang gulat ko ng maabutang nag aalsa balutan na silang dalawa. Uuwi na raw sila ng probinsiya at doon na permanenting maninirahan.
Sinubukan kong kombinsehin si tito na kahit sa restaurant nilang ni tita ako magtrabaho para ipantustus sa aking sarili, pero kahit ang restuarant pala ay ibinenta na nila kasabay ng bahay.
Bagsak ang balikat at mabigat ang dibdib na bumalik ako ng bahay na walang nagawa. Sabado ngayon perk heto ako, nakaindian seat sa damuhan habang iniisip kong paano ako makakahanap ng trabaho para masuportahan ang aking pag aaral.
"That was deep" komento ni Jane nang marinig uli ang aking pagbuntong hininga. Ngumiti nalang ako ng tipid at hinayaan siyang tabihan ako habang inilatag ang isang picnic blanket at maingat na inilagay ang isang plato ng cookies at dalawang baso ng juice.
Nag indian seat rin siya bago ako binalingan. "May problema ba?" tanong niya.
Umiling ako at pinagmasdan ang mga tao na dumadaan sa bakuran ng aming bahay. "Nag iisip lang ako ng pwedeng mapasukang trabaho"
Saglit siyang natigilan. "Para saan?" tanong niya habang nginunguya ang isang piraso ng cookies.
"Umalis sila tito eh, umuwi ng probinsiya. Kailangan ko ng trabaho para ipantustus sa aking sarili" sagot ko at pinagdiskitahan ang baso ng juice.
"Trabaho ba kamo?" tanong niya. Mabilis akong tumango at ngumiti nang dumagan ang gaan sa aking dibdib sa posibilidad na may alam si Jane na pwede kong pagtrabahoan.
"May alam ka?"
Tipid siyang tumango kaya halos mapasuntok ako sa buwan dahil sa tuwa. "Anong trabaho?" I hopefully asked.
"Ayoko" matigas kong tugon at mabilis na naglakad palayo. Pero mabilis akong naabutan ni Jane at hinarangan.
"Akala ko ba naghahanap ka ng trabaho?" She asked.
"Oo pero ayaw ko sa trabahong iyon. At mas lalong di ko gusto ang amo ko, maghahanap nalang ako ng ibang trabaho. Salamat nalang Jane" sagot ko at nagpatuloy sa paglalakad, pero di pa man ako tuluyang nakalayo ay humarang na naman ang asungot na Azia sa aking harapan.
"What grudge do you have against me?" tanong niya while walking backwards. Amusement laced on his voice dahilan para mas lalo lamang akong ma irita.
"Talaga bang di mo tatanggapin ang trabaho? Name your salary" maangas niyang tanong na tila ba balewala lang sa kanyang mawalan kahit ilang milyon pag sinabi ko.
Kahit na inis na inis na ako ay pinili ko nalang manahimik at hindi siya pinansin. Dire diretso lang ang aking lakad habang nakasunod sa akin si Jane at siya naman ay naglalakad paurong, talagang hindi ako nilulubayan.
"Hoy" he tried calling me pero dire diretso at mas binilisan ko pa ang aking lakad. Bakit ba kasi ang layo layo ng gate ng bahay na 'to, gusto ko nang maalis ang presensiya ng lalaking 'to sa 'king harapan.
Nang hindi ko na talaga kaya ay biglaan akong tumigil at hinarap si Azia na nakangisi pa rin hanggang ngayon. Mapunit sana ang labi mo kakangisi!
"Hindi ba masungit ang pinsan mo? Ano ba ang trabaho ko?" sunod sunod kong tanong kay Jane habang tinatahak namin ang daan patungo sa bahay ng pinsan niyang magiging amo ko.
"Tumigil ka nga muna kakatanong Clary, you'll know when we get there" natatawang tugon ni Jane. Natahimik nalang ako at inayos ang aking buhok bago ilang beses na sinipat ang aking sarili sa dala dalang maliit na salamin at ngumiti.
Pero ang kaninang ngiti ay unti unting napawi nang makita ko si Aziang prenteng nakaupo sa sofa habang may kinakalikot sa sariling cellphone.
Sumusupil ang mapaglarong ngiti sa mga labi nito at mahinang natawa. Mukhang may bagay na nakapagbibigay aliw sa kanya. Kung hindi pa tumikhim si Jane ay di rin ito mag aangat ng tingin.
"Naghahanap ka ng pwedeng magtrabaho sayo diba?"
"T-teka l-lang..." pagtitigil ko nang unti unting naintindihan ang pwedeng mangyari.
"Siya ang magiging amo ko?!" Naibulalas ko na tinanguan naman ni Jane. Nanlilisik ang mga matang binalingan ko si Azia na tumatango at nakangising pinasadahan ako ng tingin mula ulo hanggang paa.
"Ano ang ginagawa mo?" naiinis kong tanong dahil sa paraan ng paninitig niya sa buong katawan ko.
He licked his lips and nodded. "Pwede na" ani nito. Dahan dahan kong tinakpan ang aking sarili gamit ang isang kamay at dinuro siya.
"Hindi mo ba alam ang sexual harrassment? Pwede kitang kasuhan ng ganyan sa paraan pa lang ng paninitig mo sa buo kong katawan! " I threatened pero mas lalo lamang lumitaw ang ngisi niya dahilan para makita ang bilo na nagbibigay ng kakaibang hiwaga sa kanyang mukha.
"Titig pa lang nababastusan ka na? Paano na lang kung gagawin ko na?" He answered back kaya dahil sa inis ay binato ko ang isang pares ng aking sapatos na di naman talaga umabot sa kanyang kinaroroonan.
Pahiya ka talaga kahit kailan Clariniette!
"Pwede ba insan, stop teasing Clary" pagpapagitna ni Jane. Nawala naman ang ngisi sa mukha ni Azia at biglaang sumeryoso, he cleared his throat first bago umayos ng upo at tiningnan ako.
"Isa lang ang trabaho na dapat mong gawin and i will pay the price you desire. No contract involve, and no conditions." Pagsisimula niya. Agad akong umiling at pabalang na kinuha ang aking sapatos bago tumalikod. Nagpapahiwatig na di ko tatanggapin ang trabahong inaalok niya.
Hahakbang na sana ako palayo. Pero di ko man lang maigalaw ang aking mga paa dahil sa isang rason.
Kailangan ko ng pera!
Naiinis kong ginulo ang aking buhok at bumuntong hininga bago humarap ulit kay Azia at lakas loob na nagtanong.
"Ano ba ang trabaho ko?" Labas sa ilong kong tanong at inirapan siya.
"Pretend to be my girlfriend whenever my parents are around"
Ngumiti ako ng pagkatamis tamis. "Gusto mong malaman ang rason kong bakit ayokong mag trabaho sayo?"
Tumango siya kaya huminga ako ng malalim at tiningnan siya mata sa mata. "First, ayokong maging ikaw ang amo ko dahil napaka bastos mo, napaka antipatiko, napaka arogante, walang modo, masungit, suplado at higit sa lahat ang sama sama ng ugali mo.
Ikalawa, ayaw ko sa trabahong binigay mo dahil una sa lahat, hindi kita gusto para lang maging girlfriend mo--"
"And you think i like you? Akala mo ba gusto kita para ibigay ang trabahong ito sayo? You're just a normal girl with no curves, and small breast. Pasalamat ka at nagustuhan ko ang mabilog mong pwetan. Those lucious bossoms of yours saved you" walang pagkanda ugaga niyang pang iinsulto at kinumpas pa ang mga kamay patungo sa aking pwetan na tila ba normal lang ang kanyang pinagsasabi gayong ako ay halos sumabog na sa inis ng bibig niyang di man lang marunong magpigil.
"Edi humanap ka ng iba! Yung may curves at malalaki ang hinaharap! Anong akala mo sa'kin?! Pick up girl?! Tse! Bwesit ka!" Bulyaw ko sa kanya at mabilis na pumara ng trycicle para maghanap ng ibang trabahong pwede kong mapasukan.
Alas Dose i medya. Alas dose i medya na pero ni isang estante ay wala akong mapasukan. Kahit maliliit na sari sari store ay di na nagpapasok ng tindera kasi di na daw nila kakayanin ang pagpapasweldo dito.
Gutom, pagod at iritasyon na ang namamahay sa aking isipan ng halos mag tatatlong oras na akong pasaboy saboy para lang makakita ng trabaho. Pero sa kasamaang palad, ni isa wala.
May bahagi sa aking pagkatao na nag uudyok na bumalik at tanggapin ang trabahong inaalok ni Azia, pero sa tuwing naalala ko ang lahat ng pan iinsultong sinabi niya ay mawawala na tila bula ang lahat ng aking lakas ng loob na bumalik at matatagpuan nalang ang sarili na papasok at lalabas sa mga estante dahil sa kadahilanang hindi natanggap.
"Naku ineng, may nakakuha na ng posisyon na iyon kaninang umaga. Di na namin kakayanin pa kung pati ikaw ay patratrabahuin namin dito"
Halos di ko na mabilang kong pang ilan na ba ang mga katagang iyan na narinig ko sa buong oras ng paghahanap ng trabaho.
Tipid ko na lamang nginitian ang may ari at lumabas. Bumuntong hininga ako at kinapa ang bulsa, bumungad sa akin ang natitira nalang na 50 pesos sa perang dinala ko kanina.
Kung kukunan ko pa ito ng gastos para sa pagkain ay paniguradong wala na akong pwedeng ipambili pa ng ulam mamaya. Sigurado rin ako na ang kikitain ni tatay ngayong araw ay sakto lamang sa mga medikasyong iniinom niya araw araw.
Kumakalam na ang tiyan ko at halos di na ako makapag isip ng maayos dahil rito. Nakakakadagdag pa ng inis ang amoy ng fried chicken na nanunuot sa'king ilong. Mas lalong nagpapagutom at hindi nakakatulong.
"Clariniette..." naagaw ang aking atensiyon ng marinig ang isang baritonong boses sa aking likuran. Dahan dahan akong lumingon. Agad umasim ang aking mukha ng makitang si Azia pala ito.
Kala ko pa naman si Sir Eon na, kabanas!
"Hindi ako magtratrabaho sa'yo" matigas kong turan tapos tumalikod at palihim na hinawakan ang aking tiyan ng umarangkada na naman ang panghihilab nito dahil sa gutom.
Akala ko ay umalis na ito, pero laking gulat ko nalang ng maramdaman ang presensiya niya sa aking tabi.
"Kumain ka na ba?" He asked kaya mas lalong nalukot ang mukha ko sa iritasyon. Kalma Clariniette, magsasayang ka lang ng lakas at mas lalong gugutomin kong tutumpangan mo pa ang gagong yan.
"Paki mo" suplada kong sagot at sinimulang maglakad para mailayo ang sarili sa amoy ng fried chicken. At kay Azia.
"Saan mo gustong kumain?"
"Tigil tigilan mo nga ako Azia, marami akong problema kaya please lang wag ka ng dumagdag. Kumakalam na ang tiyan ko kanina pa kaya pwede bang tigil tigilan mo ang pagbabanggit sa salitang kain?!" Bulyaw ko at mariing napapikit ng maramdaman ang pagkakalam uli ng aking kalamnan.
"Just... Leave me alone" mahinahon ko ng pagtataboy sa kanya at naglakad ulit. Di pa man ako nakalayo ay hinablot nalang ni Azia ang aking kamay at walang pasabing hinatak ako papasok sa Mcdo, pinaupo niya muna ako bago pumila para pumili ng pagkain.
"Kung sa tingin mo masusuholan mo ako dahil dito nagsasayang ka lang ng oras Azia. Pinal na ang desisyon ko--"
"Stop blabbering and eat the food. You're too noisy"
"Bakit mo ba kasi ginagawa 'to!" naiinis kong tanong pero tinaasan niya lang ako ng kilay at tumahimik.
"Talaga bang walang ibang kapalit 'to?" Paninigurado ko pa habang ininguso ang pagkain sa aking harapan. Tipid naman siyang tumango kaya umayos ako ng upo at dahan dahang kinuha ang kutsarat tinidor.
Binalingan ko pa siya ng isang beses bago sinunggaban ang pagkain. Halos mapaungol ako sa sarap ng lumukob ang lasa ng fried chicken at kanin sa 'king bibig. An sarap!
Pakiramdam ko ilang taon akong na deprived sa pagkain ng fried chicken at halos pati buto ay lamunin ko na kong pupwede lang.
"Salamat nga pala sa libre at dito" pasasalamat ko at itinaas ang take out na dala. Sabi niya kasi walang kapalit kaya kinapalan ko na ang aking mukha at humirit ng take out para kay tatay at sa'king mga kapatid. Paniguradong matutuwa sila rito.
"Uuwi ka na ba?" tanong niya.
Tumango ako at ngumiti. "Oo, di mo na kailangan pang ihatid ako. May pera pa naman ako rito pamasahe pauwi"
Nagtaas siya ng kilay. "May sinabi ba akong ihahatid kita?" Suplado niyang tanong at walang paalam na umalis sa'king harapan.
Nagkibit balikat nalang ako at sinigawan siya ng salamat bago pumara ng trycicle at umuwi ng may ngiti sa'king labi.
Atleast, kahit di man ako nakahanap ng trabaho. Nakasave naman ako papano sa ulam.
Mabait rin naman pala si Azia, ayaw niya lang ipahalata.
(_Kaligayahan)