May takot man sa dibdib niya ay nakapag-isip na siya, kailangan niyang sumama kay Kayla sa manila. Kailangan niya ng pera para maipagamot ang sarili niya. Ang sarili niyang tila ata pati siya ay hindi na niya kilala.
"Sanya."
Isang katok sa pintuan ang nakapagpalingon sa kanya sa nakapinid na pinto.
Tumayo siya mula sa hinihigaan at binuksan ito.
"Nay, kayo pala." Aniya at yumakap dito.
"Kamusta na ang pakiramdam mo anak?" May pag-aalalang tanong nito.
"Maayos na nay, pero kukunin ko na ang pagkakataong ito para magpaalam."
Kitang-kita ang gulat ng nanay niya sa winika niya.
"Bakit, saan ka pupunta anak?"
Napailing siya at hinawakan ang dalawang kamay ng inay niya, huminga siya ng malalim at nagsalita.
"Hindi ko na po maintindihan ang sarili ko. Ayaw ko po'ng matulad sa pinsan ko na si Diane na tinakasan na ng bait dahil sa pag-iwan sa kanya ng nobyo nito! Alam kong mahirap tanggapin at ayaw kung mangyare sa akin iyon inay."
Napaiyak na sumbong niya.
"Bakit ano ba ang nararamdaman mo anak?"
Napailing-iling siya at napakagat na lamang sa kanyang labi.
"Inay, minsan po kasi para akong may naririnig na hindi ko naman nakikita. May mga napapaniginipan ako'ng hindi kanais-nais,mga bagay na hindi ko maintindihan sa sarili ko, na para bang nag-iiba na ako ng mga gusto sa buhay. Napakahirap na'y." Aniya at napayakap sa ina.
Gumanti ng yakap ang nanay niya at hinaplos-haplos ang likod niya. Tila siya nakikiliti, dahilan ng pagtulak niya dito.
"Anak!" Nabiglang anas ng nanay niya.
"Nay, nakikiliti po ako." Aniyang tila nagulat sa inasta at nag-baba ng ulo.
"Parang ibang tao na ako nay, iyong mga nakasanayan kung gawin tila bigla-biglang ayaw ko na! Tapos bigla na lamang sumasakit ang ulo ko kapag may nakikita ako na hindi ko maintindihan. Basta bigla-bigla akong nakakakita ng mga bagay na hindi ko naman nakikita rati pa." Muli niyang pagtatapat sa nanay niya.
Napalunok si Maria sa pagtatapat ng anak.  Ano nga ba ang nangyayare sa kanyang Anak?  Nasisiraan na nga ba ito ng ulo? O may kapangyarihan na itong makita ang mga bagay na magaganap sa susunod na araw?
"Anak, baka naman para ka ng si Madam Auring." Pagpapatawa niya sa estado ng kalagayan ng anak niya.
Napailing-iling si Sanya.
"Nay, kailangan ko po'ng pa manila para makahanap ng trabaho."
"Paano ka magtratrabaho kung nasa ganyang sitwasyon ka?"
"Minsan-minsan lang naman po umaatake ang nararamdaman ko, kapag may mga bagay na biglang nag fla-flash sa isipan ko,minsan nga na-iisip ko nay, nagkaroon na ba ako dati ng amnesia?"
Napailing-iling ang nanay niya sa tanong niya.
"Paano ka naman magkakaroon ng amnesia anak? Wala namang nangyare sayo."
"Ewan ko nay, siguro tama kayo. Tama kayo na biyaya nga ito at hindi isang sakit." Malungkot na aniya at tumingin sa nanay niya sabay yakap dito.
Kailangan niyang magpakatatag,  hindi niya hahayaan ang sarili niyang pabagsakin ng sarili niyang isip.
"Kuya may nagtext sa isang phone mo." Humahangos na ani Kharyl sa kanya. Ang bunsong kapatid ni Mark.
Binasa niya ang mensaheng nangaling kay Donya Aurora. Napabuntong hininga siya at tumingin sa kapatid na nakibasa sa mensahe niya.
"Sa tinggin ko kailangan mong dumalo." Suhestasyon nito.
Napataas ang isang kilay niya.
"Ako si Mark Waston, pero tila ako kinakabahan sa maareng kalabasan kung sakaling pumunta ako."
"Kung hindi ka pupunta mas lalo kang pagbibintangan sa pagkamatay ni Ate Ruby at isa pa wala ka namang kasalanan di ba kuya?" Tanong sa kanya nito.
Napatingin siya sa kapatid at tikom ang bibig na iniwan ito. Pupunta siya, kailangan niyang malaman ang isa sa mga bagay na alam niyang malapit ng mabigyan ng kasagutan.
Marahas ang buntong hiningang pinakawalan ni James sa mensaheng natanggap niya.
Pinapatawag sila ng mommy ni Ruby para sa isang pagtitipon mamayang gabi. Hindi niya alam kung ano nga ba ang pagtitipong iyon, pero tila ata tungkol ito sa anak nitong si Ruby, kung kaya ay bigla-bigla na lamang siyang pinapatawag. Nakita niya si Mang Doro na papalapit sa kanya.
"Sir, nakatanggap din po ba kayo ng mensahe galing kay Madam?"  Magalang na tanong nito.
Mas lalong luminaw ang sapantaha niya.
"Kahit ikaw din ba ay iniimbitahan sa isang pagtitipon?" Sagot niya sa tanong nito na ikinatango nito.
"Kung ganon ay sumabay ka na sa kin mamaya." Aniya at iniwan ito.
Magandang umpisa para malaman kung sino nga ba ang may pakay sa pagkamatay ng Asawa niya. Ngunit nakakasiguro ba siya sa sarili niya na tamang pagkatiwalaan ang Donya? Hindi kaya gumagawa lang ito ng mga hakbang upang lituhin sila?
napailing-iling siya sa sarili. "Ano bang nangyare Ruby bakit napakadali mong itinumba!" bulong niya sa kawalan at napahalimos sa pisnge.
Kadarating niya lamang sa malawak na sala ng Villa Costalez. Tila ata pinaghandaan ng Donya ang paanyaya nito sa kanya. Napatingin sa relong pang bisig si Mark, alas sais na pala ng gabi. Saktong-sakto sa oras na usapan.
Sinalubong siya ng isang kawaksi at dinala sa sala, pinaupo sa isang sofa at maya-maya lang ay ito na muli ang kawaksing nagpakilalang si Pasing at nagsasabing sumunod daw siya rito.
Napataas ang isang kilay niya ng dinala siya sa isang lugar na tila ata library sa luwang ng mga mesang naroon, nakasalansan ang mga librong hindi niya alam kung nababasa ba o disenyo na lamang ng lugar.
Nagulat siya ng mawaring ilang pares ng mga mata ang nagmamatyag sa kanya.
"Maiwan ko na kayo Sir." Paalam sa kanya ni Pasing na ikinatango na lamang niya.
"Ikaw ba si Mark?" Walang gatol na tanong ng may katandaang babae na bakas pa din ang kagandahan sa kulubot na mukha nito.
Nakakasigurado siyang ito na nga si Donya Aurora. Napatango siya bilang pagsagot.
"Maupo ka!" Turo nito sa bakanteng upuan sa tabi ng isang maputing babae na nakangiti sa kanya.
"Ipinatawag ko kayong lahat dito, dahil alam kung kilala niyo ang anak ko, Si Ruby!" Walang prenong anang Donya.
Tumango-tango siya at napatingin sa lalaking nakaharap niya kahapon lamang, walang dudang ito ang nagsabi sa Donya na kilala niya si Ruby.
"Doro, ipaliwanag mo sa akin ang nangyare bago mamatay ang anak ko, ang huling pag-uusap niyo at ang mga bagay na nakita mo." Umpisa ng Donya.
"Madam, tinanong po ako ni Ma'am Ruby kung ano po ang sinabi niyo sa akin."
"At sinabi mo naman!"
Napatango si Doro.
"Lapastangan at pagkatapos ano?"
"Wala po akong sinabi sa kanya, sadyang matalino lang po talaga ang anak niyo dahil kilalang-kilala niya po kayo madam."  Mahina ang boses na wika nito
"Kung kayat nilaglag mo ako!" Galit na sigaw nito.
"Hindi naman sa ganon Madam pero—"  Naputol ang paliwanag ni Doro dahil sa maanghang na salita ng Donya.
"B*bo ka, dahil umamin ka agad-agad at ano ang dahilan?" malakas na sigaw nito
"Mabait po si Ma-"
"Kaya umamin ka nga!" muli ay sigaw nito.
"Madam."
"Ano?" Nabw*sit na anang Donya.
Napakamot ito sa ulo. "Ano po ba ang tanong niyo?" nanginginig ang tinig ni Doro.
"Punyetang an*mal ka, ang simple lang di mo pa makuha!"
"Mama!" Anas ng katabi niyang maputing babae at sumenyas sa babaeng mataba na paypayan ang Donya.
Kumalma naman ang Donya sa ginawa ng matabang babae.
"Madam, ibinigay ko po ang perang binigay niyo sa akin."
"Kung hindi ka lang pala Ani—"
"Mama." Paghawak ng babaeng katabi niya sa kamay ng Donya.
"Patapusin po natin si Mang Doro para malaman natin ang buong kwento." Mahinahon na sabat nito.
Na-ikinatikom ng bibig ng Donya.
"Relax Mama." Narinig niya pang bulong ng babae.
"Pagkatapos ko pong ibigay ang pera na bigay niyo Madam ay lumabas ito ng gate hindi ko po alam kung bakit?" Takot na masigawang ani Doro.
"At pagkatapos?" Tanong ng babaeng katabi niya.
"Tinawag ako ni Sir James, kung nakita ko nga raw po si Ma'am Ruby kung kaya sinabi kong nasa labas dahilan ng pagsabi ni Sir James na tawagin ko na raw po ito, pero nagulat ako dahil naliligo na si ma'am ng sarili nitong dugo ng makita ko." Mahinang ani Doro sa huling pangungusap na winika nito.
"Kung kaya nagsisigaw-sigaw si Mang Doro, dahilan ng pagkataranta kung tignan kung bakit." Pagsalo ni James sa kawawang si Doro.
"Kung ganon ay paano namatay ang kapatid ko?" Tanong ni Rose sa asawa ni Ruby.
"Sinagasaan siya ng isang sasakyan, halatang sinadya dahil sa lakas ng impact ng pagkakatalsik ng katawan nito kung sakaling nasa gate lang si Ruby." Sagot ni James.
"Nakita niyo ba ang sasakyan na bumangga sa kanya?" Muling tanong ni Rose.
Umiling ang matanda.
"Nakausap niyo ba si Ruby, bago siya bawian ng buhay?" Muling tanong nito.
"Rose, ayahan mo'ng ako ang magtanong sa kanila." Anang Donya Aurora na naging mahinahon na.
Rose pala ang pangalan ng babaeng katabi niya at kapatid ito ni Ruby, pero bakit tila matanda na ito para maging kapatid ni Ruby? Mga katanongan sa isip ni Mark.
"Ikaw Mark?" Biglang baling sa kanya ng Donya.
"Po?"  Nagulat na aniya at umayos ng upo.
"Kailan pa kayo nagkakilala ng anak ko?"
Tumingin siya kay James, kasabay ng pagkawala ng isang nang-uuyam na ngiti.