Capitulo 6
“Thank you for sending them. I’m home already. Hindi lang ako nakapag-padala sa’yo ng message because I bumped with Tita Sabel in the living room and then I did my personal stuff,” mabilis na bungad ni Xavandra matapos sagutin ang tawag ni Rusten.
Xavandra is thankful for Rusten for he always thinks about her safety. She is also thankful to Luky and Joaquin who wholeheartedly accompanied her. Those two is her sister’s best friend too that’s why they are close to each other. Like her, Luky and Joaquin miss her two sisters. And they all can’t wait to reunite again.
Matapos ang tawag ni Rusten ay sunod niyang tinawagan ang dalawa niyang kapatid na mabilis naman nilang sinagot. Halatang bagong gising lang dalawa dahil magulo pa ang mga buhok nila. Napatingin si Xavandra sa orasan sa kaniyang at nakitang kakapatak pa lamang ng oras sa ala-syete ng gabi kung kaya’t sa Mexico ay ala sais na ng umaga. Bukod sa oras ay patunay din ang bagong gising na itsura ng kaniyang kapatid. Masyadong naaayon sa oras.
“You just woke up?” Xavandra ask and her sisters nodded. “Seriously, Mi Hermanas? Alas syete na diyan ng umaga at kayo’s papasok pa.”
“Mi Hermana, la escuela esta cerca,” Rowena answered.
Xavandra offered her a grimace. “Kahit malapit lang ay kailangan niyo pa rin bumangon ng maaga.”
“Si Si, Mi Hermano. We’ll do that next time,” sagot ni Gildia. “Where’s Mama? And how are you? How’s school? How’s your course? How’s…”
Napailing si Xavandra sabay tawa dahil sa sunod-sunod na tanong ni Gildia ngunit masuyo naman niya iyong sinagot isa-isa. Iyon ang hirap sa kanilang sitwasyon sa nakalipas na taon. Ang pagkakaiba ng kanilang oras. Ang gabi ni Xavandra ay siya naming umaga sa Mexico and vice versa. Kaya naman madalas ay tuwing weekend lamang sila nagbaba-bad sa pag-uusap at pagkwen-kwentuhan kung wala silang mga home based activities. But during weekdays, it’s hard for them to catch up. Nang oras na para pumasok na ang dalawa ay mabilis ng nagpaalam si Xavandra. Eksaktong pagkapatay ng tawag ay kumatok naman ang kaniyang ina na kaniya ring pinatuloy.
"Nakaalis na ang Tita Sabel mo," saad ni Lahna na kapapasok lamang sa silid ni Xavandra.
"Mayroon din siyang nabanggit sa akin na isang event. Business event iyon. Maraming negosyante doon na maaari nating maging investors at maging connections para mas mapalawak ang El Casa. ‘Pag nagkataon ay maging sa ibang lugar, magkakaroon na ng additional branch. But I don’t think of launching another branch of El Casa in other places. Mas gusto kong connections, importations and exportations lang o kaya ay exchanging of products."
“Me too, Ma. I think the same. Hindi na natin kailangan magtayo ng ibang branch sa ibang lugar. Sapat na iyong dito lang,” pagsang-ayon ni Xavandra. "About the event, do you want me to accompany you, Mama?" nakangiting tanong ni Xavandra. "Spotting potential business or company connection can grow our El Casa. Kapag nagkataon, mas maraming workers ang matutulungan natin. So I guess attending that event isn't bad at all."
Marahang hinaplos ni Lahna ang kulot ngunit magandang buhok ni Xavandra. "As much as I want to, but El Casa and your study needs you." napatango na lang si Xavandra dahil tama ang ina. "Iiwan ko muna sa’yo ang El Casa, okay?"
"Kailan ang event na iyon, Mama?"
"Two weeks from now. At sa Palawan iyon gaganapin," tila may idudugtong pang saad ni Lahna.
"You want to tell me something more, Mama?"
"Uhm, the event will be held for three days," anito sa anak. "Gusto kitang isama. Palawan iyon. New environment. Para makapamasyal din tayo. But, hindi ka pwedeng lumiban."
"Mama, you can stay there for as long as to your heart’s content," nakangiting ani niya. "I will give that as your vacation, Mama. Para makapag unwind ka rin. You've been stressing yourself for the past years. Maybe a month or two vacations is enough, what do you think Mama?"
"Alright. Two months then. Naroon naman si Sabel," pinal na sabi ni Lahna bago yakapin ang anak.
Muli nanamang tinanaw ni Xavandra ang papalayong sasakyan ng ina. Ngayong araw ang alis niya patungo sa Palawan at naipaalam na rin niya iyon sa mga kapatid. Wala namang umangal. Lahat nga sila ay masaya at nagkaroon ng oportunidad na makapag bakasyon ang ina at makapag liwaliw. Para sa isang anak, nais ni Xavandra na makapagpahinga rin ang kaniyang ina mula sa pagod. Alam niyang hanggang ngayon ay may lungkot pa rin ang kanilang ina kaya naman masaya siyang hayaan ang ina na magsaya at mamasyal.
Mabilis na dumaan ang mga araw at hindi iyon namalayan ni Xavandra. Namalayan na lamang niya iyon ng bumungad sa kaniya ang ina na nakabalik na pala mula sa Palawan ngunit mayroon itong ibang kasama. Nang makita niya ang itsura ng ina ay napatitig siya rito, umaliwalas ang itsura nito. Ang kaniyang mga mata ay muling nagkaroon ng sigla. Hindi man tulad ng dati ngunit masigla na iyon. Ibig sabihin ay muli ng masaya ang puso nito. Hindi man ganoon kasaya noong nabubuhay pa ang kaniyang ama ngunit malaking bagay pa rin iyon para sa panibagong simula.
"Mama..." tawag pansin niya sa ina. Agad siya nitong niyakap at hinalikan sa pisngi. Sunod ay tumayo ang kasama nito at tumabi sa ina.
"Hija, this is Sandrino." nakangiting pakilala ni Lahna sa lalaking tumabi sa kaniya.
Mestizo ang lalaki at nangingibabaw ang kaputian nito. Nasisiguro ni Xavandra na puro ibang lahi ito. Ang matngos na ilong magandang mata ay sapa’t ng patunay para sa bagay na iyon. Ngunit nang sabihin ng kaniyang ina na ito ay may lahing Pilipino at patagong nagulat si Xavandra. Kaya naman pala nagsusumigaw ang itsura nito ay dahil pinaghalo ang lahi niya. Gwapo ang lalaki at kung itatabi ang kaniyang ama ay walang hihiranging panalo dahil pareho silang magandang lalaki. But for Xavandra, her criteria would be based in personality, in attitude becomes A comes first before B.
Naglahad ng kamay si Sandrino na siya namang magalang na tinanggap ni Xavandra. Hindi na kailangang magtanong ni Xavandra dahil nakikinita na niya ang ugnayan ng dalawa.
"Nice to meet you, young Lady," Sandrino said.
“Nakilala ko siya sa Palawan. Isa rin siyang businessman. At ang kaniyang business ay chain of hotels. And…he likes me Xavandra. He is courting...me, anak," pabulong na wika ni Lahna.
"Nice to meet you too, Sir," sagot ni Xavandra bago bumaling sa ina. “Mama, la decision de mi Hermana sera mi decision tambien,”
"Nakausap ko na sila kanina. And, it's fine with them. As long as it makes-"
"You happy." nakangiting pagtatapos ni Xavandra. "Please love my Mama, truly and purely,” matatag na sabi ni Xavandra kay Sandrino.
Nanubig ang mata ni Lahna at agad na niyakap si Xavandra. Nais pang makipag kwentuhan ni Xavandra ngunit kailangan na niyang umakyat sa silid niya upang magreview. Bago tuluyang pumasok sa kaniyang silid ay sinilip niyang muli ang kaniyang ina at ang bago nitong magiging kasintahan. Her mom is happy, that’s enough for Xavandra. Para sa kaniya, palaging mauuna ang kasiyahan ng mga mahal niya sa buhay. Huminga siya ng malalim tsaka sumulyap sa malaking larawan ng kanilang ama.
Sa mundong unti-unti nang nasisira, naniniwala si Xavandra na pag-ibig ang sasalba. Katulad ng puso ng mga tao, masaktan man ng pag-ibig sa una, sa huli ay pag-ibig pa rin ang sasalba.