This is a work of fiction. The characters, incidents, places, and dialogue are drawn from the author’s imagination and are not to be constructed as real. Any resemblance to actual events or persons, living or dead, is entirely coincidental.
------------------------------------------------------
PAGKALABAS ni Zada sa airport ay hindi niya napigilang mapapikit at langhapin ang hangin ng Pilipinas na mainit na sumasalubong sa kanya. Hindi na niya inisip kung mapolusyon ba o hindi. She felt warmth and welcomed. Hawak lamang ay shoulder bag at nakasuot ng simpleng jeans at shirt with high heels and shades, she started to walk outside. Parang na-miss niya ang hangin sa bansa kahit sa pagkakaalam niya ay ngayon lamang siya nakatapak sa Pilipinas.
Nakita niya sa may waiting area ang pangalan niya na hawak ng isang lalake. Lumilinga-linga sa paligid at pawang hinahanap kung sino man ang may-ari nang pangalan na iyon. Napangiti siya at lumapit ditto.
"Hi," bati niya.
Ngumiti at tumango lang ang mama pero muling tumingin sa mga taong naglalabasan sa exit ng airport kung saan din siya galing kanina. Napakunot naman ang noo niya sa inasta ng lalake.
"Uhm… My name is on your board, so I believe you were looking for me?" Wika na niya ditto kaya napatingin sa kanya ang lalake na parang naiinis pa pero mayamaya rin ay nanlaki na ang mga mata nito.
Doon lang ata nagsink-in sa utak nito ang sinabi niya na siya ang hinahanap nito kanina pa.
"I-ikaw po si Miss Yelena?" tanong pa ng lalake na hindi parin napapawi ang gulat sa mukha.
"Zada Yelena, in the flesh." Pakilala niya at nag-abot ng kamay dito.
"Hala! Sorry po ma'am, akala ko po kasi…" Paumahin agad ng lalake na yumuko-yuko pa na parang sa mga Korean habang humihingi ng pasensiya.
"It's okay." Nakangiti niyang sagot ditto. "So, I guess Belleza sent you to pick me up?"
"Yes, ma'am. My name is Fred Makaspak po ma'am, your PA - slash - driver and can be your assistant too." Pakilala pa ng lalake na ikinatuwa niya sa pagiging masiyahin nito. Parang iba sa lalakeng iritable kanina.
"Nice to meet you Fred, but I believe we have an appointment at 10 already?" Paniniguro niya ditto nang maalala ang tungkol sa first appointment sa araw na iyon sa bagong kompanyang pagtratrabahuan niya.
"Ah opo, tara po ma'am, ditto po tayo." Wika pa ng lalake at iginiya na siya sa kung nasaan naka-park ang kotse na sasakyan nila.
Pinagbuksan siya ng lalake at ito narin ang nagpunta sa driver's seat para magmaneho. Ang mga gamit niya ay nauna nang dumating sa bansa noong isang lingo na siyang dapat na pagdating rin sana niya, ang kaso ay marami pa siyang inasikaso sa dating kompanyang pinagtratrabahuan at kinailangan niya ring magpaalam sa kanyang mga magulang. Na noong una at kontra sa paglipat niya ng trabaho at sa bansang pinili.
Isa sa pinagtataka niya kung bakit ayaw ng magulang niyang pinag-uusapan ang Pilipinas eh kung tutuusin ay pareho silang may dugong pinoy. Her parents hated the country and she has no idea why.
Habang nasa biyahe ay napapatingin si Zada sa mga nadadaanang establishments at mga billboard, nang biglang natuon ang atensiyon niya sa billboard ng isang babae na iniindorso ang isang mamahaling pabango. Nakaramdam siya ng kakaiba habang tinititigan ito. Pakiramdam niya ay nakita na niya ito dati dahil naramdaman niya ulit yung pamilyaridad na hindi naman niya matanto kung ano. Kaya naman kahit nalagpasan na nila ay nilingon niya pang muli iyon.
"Do you know her, ma'am?" Tanong ng lalake nang mapansing hindi niya binitawan ng tingin ang billboard na iyon.
"I don't think so… but… she looks familiar." Sagot niya ditto. "Who is she? Is she an actress or just a model?"
"Her name is Destiny ma'am, maybe you saw her in some magazines especially in fashion industry. She was a model before but now, but she's already known as a celebrity fashion designer herself and the owner of the famous clothing line DW's Wardrobe here in the Philippines." Kwento ng lalake.
"Celebrity fashion designer?" Takang tanong niya.
"Yes po." Sagot nito at napaisip. "Paano ko ba ipapaliwanag?" Pabulong na tanong nito sa sarili.
"You know, you can speak in Filipino or tagalog but not that fast. I can understand it anyway." Imporma niya dito.
"Nakakaintindi po kayo ng tagalog ma'am? Naku, sana sinabi niyo kanina. Akala ko mano-nose bleed na ako eh." He said and smile at her through the front mirror. "Nasan na nga po tayo? Ah, kay Miss Destiny. Iyon po ang bansag sa kanya dahil hindi lang po siya kilala as fashion designer, minsan ay nag-iindorso rin po siya ng mga produkto, gaya nalang ng pabango. Nasasali din po siya minsan sa mga pelikula at drama noon sa TV pero malimit lang po." Paliwanag ng lalake.
She nodded.
Hindi man siya nakatuntong sa bansa noon ay nakakaintindi parin siya ng filipino. Some of her workmates in her orevious company were Filipino and it happens that she easily learnt the language. Hindi man niya gaanong nagagamit o naisasalita.
"I see. By the way, are you really going to be my assistant?"
"Opo ma'am, pero wag po kayong mag-alala, kahit na lalake po ako… kaya ko pong gawin yung ginagawa ng mga assistant na babae. Mismong mga magulang niyo po ang nag-aprubang kunin ako. Sinabi rin po nila sa akin ang tamang oras ng pahinga at pag-inom niyo ng gamot. Wag rin po kayong mag-alala dahil matagal ko na pong trabaho ang pagiging PA." Paliwanang ng lalake.
"Wait, my parents hired you?" Takang tanong niya.
"No ma'am, the company did. Inaprubahan lang po ng magulang niyo, baka raw po kasi kailangan niyo rin ng bodyguard ay swak rin po ako sa trabahong iyon." Paliwanag naman ng lalake.
Napabuntong hininga nalang siya. Alam alam niya kasing wala na siyang magagawa kung nakialam na ang magulamg niya. She's their only child and they were always making decisions without telling her first.
"Well, I'm not questioning your capability, Fred… it's just that… you know, a guy to be like an assistant or secretary? It's just weird for me." Prangka niya sa lalake. "I never had one before, but don't worry; maybe sooner or later, I'll get use to it." Bawi naman niya.
"Hooo, akala ko tatanggalin niyo po ako." Bulong na sagot ng lalake na kunwari pang nagpunas ng pawis sa noo.
"What was that?" Tanong ni Zada sa lalake nang hindi marinig ang sinabi nito.
"Hah? Ah wala po ma'am." Sagot naman agad ng lalake at ngumiti sa kanya bago muling binaling ang tingin sa kalsada. "Ahm, nga po pala ma'am, magtatanong po sana ako kung okay lang sa inyo? Kasi po… diba po first time niyo lang ditto sa Pilipinas? Eh paano po kayong nakakaintindi ng Filipino agad?" Tanong pa ni Fred.
"Well, my mom is Japanese-Filipino and my dad is Fil-Am, probably the reason why I easily learned from my workmates in my previous company who were Filipinos."
"Aaah," tango naman ni Fred.
"Though I'm not that fluent in speaking the language… you know… slang parin? Maybe some people thought I'm… you know… maarte? So I guess I'm going to practice talking at home first." Sagot pa niya.
"Hindi naman po kayo maarte ma'am, sa aura niyo palang po. Kahit na malakas po ang daing niyo tulad ng isang modelo, eh hindi po kayo ganun ka-sophisticated. Kaya hindi ko po kayo nakilala agad kanina. Akala ko po magtatanong lang kayo ng dereksiyon. Tapos, noong sinabi po niyong nakakaintindi kayo ng filipino, nakahinga po ako ng maluwang dun. Akala ko po kasi dudugo ang ilong ko." Biro pa nito.
"Your funny," natawang sagot nalang ni Zada ditto.
Mayamaya pa ay nakarating na sila sa kompanya kung saan magaganap ang audition for the new faces of Belleza Fresca, isang kilala at malaking modelling company sa bansa. Lahat ng mga photographer sa company ay nagja-judge kung sino ang pwedeng makuhang models.
"Ma'am ditto po muna kayo, sasabihin ko po kila ma'am Trix na nandito na po kayo at tatanungin ko rin po kung magsisimula na po yung audition." Paalam ni Fred at pinaupo siya sa isang upuan doon sa may corridor.
Tamang-tama rin at medyo pagod narin ang katawan niya kaya napasandal siya doon at napapikit. Katatapos lang kasi ng last photoshoot niya sa dating pinagtratrabahuan niya… iyon na raw ang farewell project niya sa kompanya kaya hindi siya nakatanggi, at pagkatapos nun ay dumeretso na siyang airport para magtungong Pilipinas. Kaya heto siya at wala pang maayos na tulog at pahinga.
"Excuse me, mag-o-audition ka rin ba?" Biglang tanong ng isang babae na tumabi sa kanya kaya napamulat siya at tumingin ditto.
Maganda ang babae, mistisahin ang beauty, kung hindi siya nagkakamali ay maroon itong ibang lahi, matangkad at nakasuot ng short-shorts at sleeveless shirt na fitted. Maganda ang hubog ng katawan nito pero nahalata ni Zada na parang naiilang ito sa suot nito.
"Grabe noh? Nakakakaba?" Wika pa nito na nakangiti.
"Why are you nervous? Is this your first time?"
"No, pero balita ko kasi yung isang judge raw ay isang profesional photographer galing pang New Jersey, at bagong Advertising Manager ng Belleza, strict daw kasi siya pagdating sa mga models… siyempre marami nang nakasalamuhang models na professionals doon. Paano kung hindi tayo naka-project ng maayos? Tiyaka, sana walang daring na photoshoot 'no?"" wika pa nito.
"Why do you look irritated?" Tanong na niya nang napansin niyang panay ang ayos nito sa suot.
"Eto kasing pinasuot sa akin ng kaibigan ko, parang masyadong maiksi. Mas ma-iimpress ko raw yung mga judges kung ipapakita ko ang mahahaba kong bias." Sagot nito. "Sabi ko nga sa kanya, hindi pa ba sapat yung mukha ko o kaya naman ay yung projection sa harap ng camera?" sintemyento pa nito at napa labi pa. Napangiti nalang si Zada ditto. "Teka, ba't parang hindi ka naka-make-up? Hindi ka pa ba ready?" tanong pa ng babae at nagkibit-balikat naman siya. "Nga pala, kanina pa ako nagsasalita pero hindi pa ako nagpapakilala, ako pala si Linn, ikaw?"
"All models, pasok na sa waiting area." Tawag ng isang babae bago pa man siya makasagot dito, kaya nagsipasukan na nga ang mga models maliban kay Zada na sinundan tingin lang ang babaeng nakipasok na sa iba sa waiting room.
"Ma'am Zada, naku sorry po, inutusan pa po kasi akong mag-ayos ng upuan sa loob," paumanhin ni Fred na kababalik lang.
"It's okay," sagot naman niya.
"Ma'am, ayos na raw po… pasok na po kayo para makapagsimula na." Wika pa ni Fred at inasistahan pa siya sa kung san siya papaosk at uupo.
Nakipagkamay siya sa ibang mga kasamahanng photographer at sa head ng modeling department na si Trix, bago sila pumuwesto at sinimulan na ang audition. Tatlo agad ang sasabak sa auditon pero huhusgahan sila isa-isa. Ang gagawin nila ay maglalakad at sasabay sa tugtog at pagkatapos ay magpo-pose ng kanya-kanyang pose, tatlong iba-ibang pose. Hindi nagpapakita ng emotion ang ibang mga judges at patuloy lang na nagsusulat ng kanilang comments sa bawat models.
"Next three, Techna Katig, Dao Linn Chan, and Gabby Rapanot." Wika ng isang empleyado kaya pumasok na ang tatlo.
Napatingin naman si Zada sa tatlo at bahagyang napangiti nang nagkatinginan sila ng babaeng nasa kanan. Ito ang babaeng kumausap sa kanya kanina at kitang-kita ang gulat sa mukha nito nang makita siya na isa pala siyang judge. Para na itong kinabahan at napakagat pa sa ibabang labi.
"Alright guys, be natural and give us your best shot." Wika niya at tinanguhan ang DJ para magpatugtog ulit, tiyaka lang naglakad ang tatlo na parang mga modelo sa runway… halata ni Zada na kabado yung babae kanina kaya hindi siya masyadong makagalaw ng maayos. Hanggang sa yung 3 pose na at yung ordinaryong pose lang ang nagawa nito.
"Thank you," wika ng isang judge kaya lumabas na ulit sila.
Matapos ang ilang oras ng audition ng maraming aspiring models ay tinawag na ang lahat ng 50 models, 25 boys and 25 girls para sa announcement.
"Good morning models, are you ready to hear who's in?" tanong ni Trix sa mga models na sumagot naman. "Well, bago yun, I want you to hear first from our new Advertising Manager. She will also do the job of a photographer. She's been famous on her career all over New Jersey dahil sa mga projects na nagawa na niya at ang ibang models na na-handle niya ay sumisikat pa all over the world, so we are so lucky to have her here in our company. Let's hear from Miss Zada Yelena." Wika pa ng babae at tumingin kay Zada na tumango at ngumiti lang ditto.
"Thanks for that introduction ma'am Trix. Hi everyone," bati ni Zada sa mga ito ng nakangiti. "Congratulations to all of you, I guess all of you here have some experience in modeling already, but as you all know, we will just get 20 models from you guys, 10 men and 10 ladies, but… as I talk to the management last time we spoke, I ask them if I can have one pair to be my own personal model. Meaning… in all of my projects, they will be my main models. Luckiky for me, the managemeny said yes. The rest of the 19 pairs, these photographers over here will be the one to handle you." Sabay turo sa 4 na photographer na kasama niyang nagjudge. "For those whom we didn't choose, well… better luck next time, I guess. Maybe this is not the the right time for you yet." Wika nito sa mga models. "So goodluck and congratulations."
Nakita ni Zada na yung babaeng nakausap niya kanina ay nakayuko na at parang disappointed sa ginawa kanina dahil hindi niya naibigay ang best niya. Tinanguhan naman ni Zada si Fred na siyang magsasabi sa mga maswerteng nakapasok bilang modelo sa GF.
"Yung mga tatawagin ko, sila yung mga nakapasok a," wika pa ni Fred sa mga ito. "Una muna yung mga lalake." Wika nito at nagtawag nga ng mga pangalan na nag-one step forward pa. "Yung hindi natawag, pwede nang lumabas," wika pa nito kaya lumabas nga ng bagsak ang balikat ang 15 na lalakeng hindi napili. "Sunod naman ay mga babae, guys, dito muna kayo sa gilid." Utos pa nito sa mga lalake na gumilid naman.
Isa-isa na ngang tinawag ni Fred ang mga nakapasok at kasama na doon si Linn na gulat na gulat nang matawag ang pangalan niya. Nang tumingin siya kay Zada ay ngumiti lang ng bahagya sa kanya.
"So kayong bente ang mga bagong modelo ng kompanya, at gaya nga ng sinabi ni ma'am Zada kanina, isang pares sa inyo, meaning one boy, one girl… ang kukunin ni Miss Zada as her personal model. Bale, nandito naman sa resume niyo ang mga number niyo kaya hintayin niyo ang tawag or text sa inyo kung sino sa inyo ang magiging permanent model niya. Kailangan niya pa kasing pag-isipan ng mabuti kung sino nga talaga sa inyo ang karapat-dapat sa pwestong iyon." Wika pa ni Fred sa mga ito. "Thank you, pwede narin kayong umalis." Wika pa nito at nagsialisan na nga ang mga modelo.
"Good job," bati ni Zada kay Fred nang matapos na ang lahat.
"Thank you po ma'am Zada." Nakangiting wika naman ni Fred. "Hatid ko na po kayo sa inyong bagong tahanan ma'am, para po makapagpahinga na po kayo."
"Sure," wika pa ni Zada kaya nagpaalam na nga sila sa ibang kasamahan doon at umalis na ng building. "By the way, do you know where my address is?" tanog nito nang nasa loob na sila ng sasakyan.
"Yes ma'am." Sagot pa ng lalake.
"Good, anyways… can you just call me Zada? I guess my age is not far from yours, and it's kinda irritating for me when you call me ma'am." Wika pa niya ditto.
"Po? Eh, parang walang galang naman po pag ganun, boss ko po kayo diba?" tanong naman ni Fred. "Pero kung ayaw niyo po na tinatawag na ma'am, edi Miss Zada nalang po."
"Mmmm… sige na nga… much better than ma'am," wika nalang ni Zada at ngumiti ditto. "But please, drop the 'po' because I'm still young. How old are you, by the way?" tanong pa nito.
"30 p--- 30 Miss Zada." Sagot pa ni Fred.
"See? You're even a year older than me," wika pa ni Zada.
"Ah, hehehe," wika naman ni Fred at napakamot pa ng ulo habang nagmamaneho.
"By the way, I think I kinda like you as my assistant, seems like I really can depend on you." wika pa niya sa lalake.
"Salamat miss Zada, ang totoo, akala ko mahihirapan ako sa inyo, na baka istrikto kayong amo pero base sa mga pinapakita naman ninyo, mukhang hindi naman gaano." Wika pa ni Fred. "Eh ikaw Miss Zada, ano bang nickname ninyo?" tanong pa nito.
"Mmmm, I think it's just Zada," sagot niya.
"Zada narin ba ang given name mo, Miss?" tanong pa ni Fred.
"Nope, my whole name is Zarina Danica Yelena, but people call me Zada." Sagot niya.
"Aaaah," tango pa ni Fred na sumulyap pa sa kanya sa likod.
"Hey watch out." Sita niya nang makitang may dumaang bata sa harap ng sasakyan at agad namang nakapreno si Fred.
"Ace!!!" sigaw ng isang babae sa bata.
Napatulala naman si Fred sa nangyari kaya si Zada na ang bumaba para makita kung nabangga nga ang bata at nakita niyang nakapikit parin ang bata na parang hinihintay kung nabangga ba siya pero nakatayo parin ito sa harap ng kotse na isang foot rule nalang ang layo sa kanya.
"Hey kid, are you okay?" tanong ni Zada sa bata at hinawakan ang magkabilang balikat nito tiyaka dumilat ang bata. "Are you okay? Are you hurt somewhere?" alalang tanong nito sa bata pero para lang itong na-engkanto na tulalang nakatitig sa kanya.
Maging siya ay napatitig narin dito. There's something about the kid that brought a weird feelings inside her. Hindi niya lamang maipaliwanag kung ano iyon basta hindi maialis ng mata niya ang tingin sa mukha ng bata.
"Ace," alalang wika ng babae at lumapit sa kanila. "Ace okay ka lang?" tanong ng babae at yinakap ang bata. "Diba I told you not to run? Kita mo tuloy muntik ka nang mabangga ditto."
"Sorry tita Reese," paumahin ng bata at muling tumingin kay Zada na nakaupo pa para makapantay siya. "Tita Reese, am I just dreaming po o nakikita ko po si mommy?" tanong nito habang nakatingin kay Zada.
"Mommy?" takang tanong ni Zada at napatingin sa babaeng yumakap din ditto na nakaupo rin para makapantay ang bata. Tumingin ito sa kanya at kitang kita dito ang pagkagulat nang makita siya. Mukha ba siyang multo?
"Zee?" bulong nito.
"Miss Zada, ayos lang ba siya?" singit na ni Fred na bumaba narin ng kotse at parang nahimasmasan na ito. "Sorry, hindi ako nag-iingat."
"Yeah I guess he's okay," sagot ni Zada at tumayo na. Tumayo narin ang babae na nakatingin parin sa kanya at hinawakan nalang ang kamay ng bata pero nakatitig parin ito sa mukha niya. "Sorry about that." Baling nito sa kasama ng bata. "If ever he felt something weird or pain from what happened a while ago, please do call me. Here's my contact number." Wika nalang ni Zada at nagbigay ng business card sa babaeng nakatingin parin sa kanya. "Let's go?" yaya pa nito sa lalake.
"Ahm, Miss Zada, ditto narin pala yung bahay niyo o," turo pa ni Fred sa katabing bahay mula sa linabasan ng bata at nang babae kanina.
"Really?" tanong pa nito na napatingin nga sa bahay. "Ow, yeah." Tango pa niya, iyon na nga ang bahay na nabili niya.
"Pasok na kayo Miss Zada, para po makapagpahinga na kayo ng maayos." Wika pa ni Fred kaya pumasok na nga siya.
Bago pa siya tuluyang makapasok sa gate ng bago niyang tahanan ay napatingin siyang muli sa bata at sa babaeng nakatingin parin sa kanya na parang nakakita ng multo. Hindi parin maalis ang kanina pang naramdaman na weirdness sa mga ito. Sinusihan niya nalang ang gate at pumasok na sa loob, maging sa main door, pero pagkapasok niya sa bahay ay napatigil din ulit siya nang biglang kumirot ang ulo niya and some weird scenes pop up in her mind pero mabilisan lang rin iyon.
"Miss Zada, okay lang kayo?" takang tanong Fred na nasa likod na niya pala.
"Yeah…" sagot niya at humarap sa lalake. "The lady a while ago, is she the model from the billboard that we saw this morning?" tanong niya nang maalala ito.
"Hala oo nga 'no, si Destiny nga yun." Wika naman ng lalake na parang ngayon lang rin napagtanto na yung babae nga kanina ay ang sikat na modelo. "Hanep ah, magiging kapit-bahay niyo pa pala siya, pero teka, anak niya ba yung kasama niya kanina? May anak na si Destiny?" takang tanong pa ni Fred.
"I don't think so, the kid call her tita Reese," wika naman ni Zada. "If he's her mom then she would prefer calling her just mama or mommy."
"Oo nga noh, baka nga hindi niya anak. Nga pala Miss Zada, nagtataka lang ako… yang bag niyo lang kasi ang dala niyo. Wala ba kayong dalang damit o gamit man lang?" tanong pa ni Fred.
"Some of my staffs are already here; I send it a week before now. As for my clothes, I can just buy new one that can suit the weather here. I only brought some pairs." sagot pa niya ditto.
"Aaaah, kailan kayo magsha-shopping? Gusto niyo samahan ko kayo?" tanong pa nito.
"No need, you should have some rest too because the day after tomorrow, we will start our busy days and I'm sure it will be tiring." Wika pa niya ditto. "I can handle myself for now."
"Sure ka Miss Zada?" tanong pa nito.
"Yes" Sagot lang ni Zada.
"Okay, ikaw ang bahala. Pero wala na ba kayong iuutos o ipapagawa sa akin ngayon Miss Zada?" tanong pa ni Fred. "Baka may gusto pa kayong iutos habang nandito pa ako."
Napaisip naman si Zada at naalala na kailangan niya pala ng maid para gumawa ng mga house chores at para may magluto ng kakainin niya dahil hindi naman siya marunong magluto.
"I have some requests," sagot niya. "Can you get me a maid? All around maid, someone who can cook, clean the house and and take care of everything here." Wika pa niya. "I think I need one."
"Katulong? Sige tatawag ako sa agency para maipadala na ditto agad. Kailan mo ba gustong magsimula siya?" tanong pa nito.
"As soon as possible, maybe tomorrow?" wika pa nito.
"Bukas?" gulat na tanong pa ng lalake. "Ah sige, sabihin ko immediate hiring, pero baka hapon o gabi na siya makakapunta ditto kasi kailangan ko pang kilatisin, mahirap na, baka mabudol-budol ka pa."
"What's budol-budol?" tanong niya pa a lalake na medjo maarte ang pagkasabi ng 'budol-budol'
"Ay oo nga pala, hindi mo pala alam yun… ano yun salitang kalye, term namin sa mga manlolokong tao, yun bang gumagawa ng kahit ano para manloko at makalamang sa iba? Tulad ng magnanakaw, ganun." Paliwanag nito.
"Ow," tango naman ni Zada.
"Magpahinga ka na muna at halatang pagod na pagod ka na. Bukas na bukas ako mismo ang maghahatid ng bagong kasambahay mo ditto." Wika pa nito.
"Okay," sagot lang niya.
"Paglabas ko ditto Miss Zada, i-lock mo agad ang gate at ang pinto bago ka matulog ah," paalala nito habang patalikod na sana.
"Opo," pilosopong sagot naman ni Zada na napangiti pa sa lalake.
"Nag-aalala lang Miss Zada, siyempre first time niyo ditto tapos wala pa kayong kasama." Paliwanag pa ng lalake habang hinahatid niya ito palabas ng gate.
"I know but I can take care of myself, okay? I'm not a kid anymore and I've done this before. Besides, they told me this village is secured, no one can enter except for the residence here." Wika pa ni Zada.
"Mabuti parin yung nag-iingat." Wika pa ni Fred.
"I know, thank anyway and ingat ka rin sa pag-uwe." Wika pa nito sa lalake na pasakay na ng kotse nito at tinanguan naman siya.
Kumaway pa ito bago niya sinara yung gate at pumasok na ng bahay niya. Matapos isara ang pinto ay umakyat na siya ng second floor at tumingin sa mga kwarto hanggang sa napili niya ang isang kwarto sa bandang kanan na may teresang palabas sa badang harap ng bahay, pero tanaw ang garden sa likod. Matapos maikot ang buong kwarto ay binagsak na niya ang sarili niya sa kama at napatitig sa kisame. Mayamaya ay naalala niya ang sinabi ng lalake tungkol sa first time niyang tumira sa Pilipinas. It's one of the weird feeling she felt. She feels like, it's not her first time. Maybe she just felt the welcoming aura of the people and the country to her.