Lumipas ang mga araw at dumalas ang mga oras na iginugugol ko lamang sa loob ng bahay ni Tantalium. Nakontento akong magpalipas ng oras doon sapagkat sa ilalim ng kaniyang bahay ay may dalawang malawak na silid kung saan ang isa ay naglalaman ng daan-daan na mga baril, bala, patalim at iba pang mga sandata.
Sa ikalawang silid ay malawak rin ang espasyo para sa pagsasanay. Nanatili ako roon ng ilan pang mga araw habang nagpapakadalubhasa sa paggamit ng ilang mga sandata na noon ko pa lamang unang nasilayan.
"Baka naman gusto mo ring magpainit. Ilang linggo ka na ring hindi nasisikatan ng araw." humalakhak ang matandang Tantalium matapos niya iyong sabihin.
Adik ang isang iyon sa paglilinis ng mga baril. Ngayon ay iyon na naman ang kaniyang pinagkakaabalahan habang pinapanood akong gamitin ang makabagong klase ng pana at palaso na pag-aari rin niya.
Isang beses ko siyang tinapunan ng tingin.
"Hindi ka talaga nakakatiis ng hindi magsasalita." ibinalik ko ang paningin sa tudlaan. Isa iyong istruktura na kagaya ng katawan ng isang tao. May mga numerong nakalagay roon at iyon ang mga kailangan kong patamaan. Paulit-ulit ko iyong ginawa hanggang sa makontento ako.
Ibalik ko sa mga lagayan ang sandata, umupo at sandaling nagpunas ng pawis. Malamig ang silid na iyon kahit nasa ilalim na parte ng bahay. May teknolohiyang gumagana sa loob ng silid dahilan kung bakit hindi naging problema ang pagiging kulob nito.
Matapos ng ilang minutong pahinga ay nagpasya akong lisanin ang lugar.
"Lalabas muna ako."
Natatawang tumingin lamang sa akin ang matanda. Siguro'y iniisip niyang sinusunod ko ang kaniyang suhestiyon.
Mabilis akong umalis roon at hindi na hinintay pa ang kaniyang sasabihin. Kadalasan naman sa mga iyon ay wala iyong kabuluhan.
Nasalubong ko ang ingay ng kalsada pagkalabas na pagkalabas ko pa lamang ng bahay. Maraming mga tao ang naglalakad.
Ang ilan ay dulot ng maingay na tunog ng iba't-ibang uri ng mga sasakyan. Ang ilan ay dulot ng tahol ng mga aso na kumakahol sa tuwing may dumadaang tao sa tapat ng bahay. Ang ilan ay dahil sa malalakas na sigawan ng mga ginang na nag-aaway at nagbabangayan.
Naglakad-lakad ako at hindi pinansin ang ilan sa masasamang tingin ng  grupo ng ilang mga kalalakihan na napapadako sa akin ang tingin sa tuwing malalampasan ko sila.
May isa pang nagtangkang lumapit sa akin kaya napatigil ako. Bago pa man iyon makalapit sa akin ay pigilan na siya ng kaniyang mga kasamahan. Lumingon ako sa kanilang gawi at napailing na lamang ng halos magkasabay- sabay pa sila sa pag-atras.
I didn't do something weird. Why are they all acting like that?
Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa mapahinto sa tapat ng isang eskinita nang mabungaran ang tatlong kalalakihan na may kinakaladkad na isang babaeng may piring ang mga mata.
Pumunta sila sa dulong bahagi ng eskinita at pumasok sa isang pinto na naroon.
May isang lalaki ang naiwan sa labas at animo'y nagbabantay. Nagtaka ako sa kung ano ang mayroon sa lugar na iyon kung kaya't naglakad ako papalapit.
"Saan ka pupunta?" hinarangan ako ng lalaki bago pa man ako tuluyang makarating sa nais kong puntahan.
Tiningnan ko siya saka sinulyapan ang pinto na pinasukan ng dalawang lalaki kasama ang babae na may piring ang mga mata kanina.
"Anong meron sa loob?"
Ngumisi lamang siya matapos akong pasadahan ng tingin mula ulo hanggang paa.
"Bakit? Gusto mo ba ng trabaho?"
"Trabaho ba ang nariyan sa loob?" muli kong sinulyapan ang pinto na nakasarado. Sa loob ay rinig na rinig ko ang sigawan ng ilang mga kababaihan na hindi ko kilala at hindi ko alam kung ano ang nagaganap.
"Oo! Kikita ka ng malaki kapag pumasok ka sa trabahong ito. Isa pa ay madali lamang ang iyong gagawin."
"Anong kailangang gawin?"
Mas lalo siyang napangisi sa aking tanong. Napangiwi ako nang paulit -ulit niyang pasadahan ng dila ang kaniyang labi habang nakatitig sa akin.
"Kailangan mo lamang magbigay ng aliw." saad niya.
Humakbang ako ng dalawa papalapit. Sinusubukang pakiramdaman kung ano ang mga kaganapang nangyayari sa loob.
Mas lalo ko lamang narinig ang malalakas na sigaw at iyak ng mga tao sa loob.
"At kanino ko naman gagawin iyon?"
"Sa mga kostumer sana. Pero bago iyon ay sa akin muna--
Sinubukan niyang lumapit sa akin subalit kaagad kong nahablot ang isang bakal na naroon. Malakas ko iyong ihinampas sa kaniya.
Lumukot ang mukha niya habang iniinda ang sakit. Nang bahagyang makabawi ay masama siyang tumingin sa akin. Nagpupuyos ang mga mata sa galit. Ang ekspresyon ay pinaghalong galit at sakit.
Kalmado ko siyang tiningnan. Hindi man lamang nagbago ang aking ekspresyon.
"Putangina ka ah!"
Sumugod siyang muli sa akin subalit bago pa man makagawa ng kahit na anong kilos ay kaagad kong iwinasiwas sa hangin ang hawak na bakal. Lumikha iyon ng malakas na tunog sa ere hanggang sa tumama sa katawan ng lalaki. Bago pa man siya tuluyang tumumba ay kaagad ko siyang sinipa sa mukha.
Napatigil siya at naghihingalong sumalampak sa sahig. May mumunting dugo na rin sa kaniyang bibig.
"Buksan mo."
Galit na galit man ang kaniyang mga ibinibigay na tingin sa akin ay pinilit niyang makatayo kahit halatang hirapan pang kumilos. Maging ang pagbubukas ng pinto ay pahirapan rin.
"Bilisan mo."
Mas lalo namang nanginig ang kamay ng lalaki habang sinusubukang buksan ang pinto.
Nang mapagtagumpayan ang ginagawa ay iminuwestra niya sa akin ang loob. Katamtaman ang liwanag ng ilaw roon. Nabungaran ko kaagad makipot na pasilyo. Madumi ang pader at maraming mga bagay na nakasulat. Ang sahig ay sementado subalit marumi. Ang amoy ng lugar ay... hindi kaaya-aya.
"Mauna ka." utos ko sa lalaki. Ang maitim at gulo-gulo niyang buhok ay nabahiran ng dugo. May pulang likido ring tumutulo paibaba sa kaniyang ulo.
"A... Ano?" kinakabahan niyang saad. Hindi ko na inulit pa ang aking sinabi. Tinitigan ko lamang siya ng seryoso.
Nagmamadali naman siyang pumasok sa loob at binilisan ang paglalakad kahit na paika-ika. Masugid kong pinagmasdan ang aming dinaraanan. Nakailang liko kami ng daan at napansin ko ang maraming mga silid na naroon.
"B... Boss." kinakabahang tawag ng lalaki sa isa pang lalaki na nakatalikod sa amin. Sinulyapan ko ang buong paligid at hindi ipinahalata ang matinding gulat nang makita ang ilan sa mga kababaihan na nakahubad ang mga pang-itaas na damit habang nakaharap sa isang malaki at parisukat na teknolohiya. Sa loob ng bagay na iyon ay may mukha ng mga ginoo na halatang iba't-iba ang mga lahi.
Humarap sa amin ang lalaki na tinawag na Boss. Balbas sarado ang isang iyon, kulubot ang mukha, maitim, nakangisi at humihithit ng tabako. Nakita ko ang pagtataka niyon nang mabungaran ang lalaki sa aking tabi na tinutuluan ng dugo. Nagtataka rin naman itong lumingon sa akin.
"Bayawak." pagtawag niya sa lalaki. "Anong nangyari at nagmukha kang palaka." sumulyap siyang muli sa akin at sinuri ang aking kabuuan. "At sino naman itong magandang binibini na iyong kasama."
"B... Boss." alanging sumulyap sa akin ang lalaki na tinawag na Bayawak bago natatakot na ibinalik ang tingin sa lalaking tinatawag niyang Boss.
"Gusto rin bang maging prostitute ng isang iyan?" turo sa akin ng lalaki. Malaki ang pagkakangisi niya sa akin. Ilang beses rin pinasadahan ng tingin ang aking kabuuan.
Prostitute...
Bahagya kong sinulyapan ang mga kababaihan sa aking harapan. Mangmang sila sa aking presensiya sapagkat hindi ko man lamang sila nakitang lumingon sa aming gawi. Lahat sila ay tutok sa kanilang ginagawa.
Subalit nang may isang babae ang nagtangkang tumayo ay kaagad siyang pinigilan ng lalaking nakabantay roon. Pinaupong muli at tinutukan ng patalim. Bago siya tuluyang tumalikod ay nasulyapan ko pa ang lumuluha niyang mukha.
"Trabaho bang matatawag iyan?" I asked him coldly while looking at the women in my front.
Humalakhak ang kanilang pinuno.
"Aba oo naman. Malaki ang kinikita riyan kaya talaga namang hindi ka magsisisi kapag napabilang ka sa mga iyan." nakangisi niyang ituro ang mga kababaihan.
"Kung gusto mo ng kwarta ay maaari ka nang magsimula ngayon pa lamang. Paniguradong marami ang magbabayad ng malaki sa iyo." pinagmasdan niya ang aking kabuuan habang nakangisi at namamangha.
Hindi ko nagugustuhan ang ngisi at paraan ng pagtingin niya sa akin.
"B... Boss." natatakot na tawag ng lalaki sa aking tabi. Hindi niya nagawang ituloy ang kaniyang sasabihin nang makitang sumulyap ako sa kaniya.
"Kanina ka pa boss nang boss diyan! Bakit hindi kana lumabas roon at magbantay! Walang kwenta!" galit na sigaw niya sa lalaki. Ang pagkakahithit sa tabako ay hindi man lamang tinanggal habang nagsasalita. Ang kulubot sa kaniyang noo ay mas lalong nahahalata dahil sa kaniyang matinding pagkainis.
Agad namang napalitan ng ngisi ang kaniyang mukha nang muling humarap sa akin.
"O ano? Pumapayag ka na ba? Malaki ang kikitain mo rito."
"Talaga?"
May sinenyasan siyang mga lalaki sa hindi kalayuan saka muling nakakalokong ngumisi sa akin.
Nasulyapan ko ang tatlong kalalakihan na mabagal na naglalakad papalapit sa akin. Ang dalawa roon ay ang mga nakita ko rin kanina na may kinakaladkad na babae. Pare-pareho ang ekspresyong kanilang ipinapakita.
Bago pa man nila ako malapitan ay ihinanda ko na sa hangin ang tubo na bitbit ko hanggang dito.
Malakas kong ihinampas iyon sa ulo ng isa. Wala akong pakialam kahit ako ang nauna.
Nagugulat ang mga tao na naroon nang masulyapan ang lalaki na natumba habang may tumutulong dugo mula sa kaniyang ulo.
Hindi ko ugaling makialam. Subalit hindi ko kakayaning magbulag- bulagan.
Sunod-sunod kong pinatumba ang tatlong lalaking nang tangkain nila akong hawakan. Ang mga kababaihan na naroon ay nagsitayuan at nagugulat na tumingin sa gawi namin.
"Alis." seryosong saad ko sa kanila.
Binibigyan ko sila ng pagkakataong tumakas. Hindi ko rin naman iiwanan ang lugar na ito ng hindi nalulumpo ang lahat ng mga lalaking nakikita kong nakatayo.
Nagmamadali nilang kinuha ang kanilang mga pang-itaas at natatakot na umalis sa loob ng silid. Hinarap ako ng kanilang amo at masama akong tinitigan.
"Anong karapatang ang meron ka upang gawin iyon!?" Galit na galit niyang sigaw sa akin. Pinaikot-ikot ko ang hawak kong tubo sa hangin habang tinititigan siya.
"Ano ring karapatan ang meron ka upang gawin iyon sa kanila?" tugon ko naman. Napatingin siya sa hawak ko bago muling inangat ang paningin sa akin.
"Ang mga iyan ang kusang lumapit sa akin! Kailangan raw nila ng pera! Aba'y nagmagandang loob lamang ako at tinulungan sila!"
"Ganoon ba? Paano ba ang kusang loob na iyong sinasabi?" lumingon ako sa isang banda at nakita roon ang isang babae na umiiyak at halatang takot na takot. "Ang kusang-loob ba na ipinagma mayabang mo ay kinakaladkad?"
"Iba ang kaso ng babaeng iyan! At sino ka bang lapastangan na kailangan pang makialam!" depensa niya nang makita na nakasulyap ako sa babaeng iyon.
Ang hinihithit niyang tabako ay galit na ihinagis sa kung saan.
"Talaga ba?" humakbang ako palapit sa kaniya.
"Bayawak!" gigil niyang tawag sa tauhan niyang takot na nakamasid sa amin.
Nanginginig na sumugod sa akin ang lalaki habang ako naman ay hindi makapaniwalang napailing. Isang suntok ko na lamang riyan ay hihimatayin na. Bakit hindi ang nag-utos ang siyang sumugod gayong siya itong nakakasigaw pa ng malakas?
Lumapat ang suot kong sapatos nang sipain ko siya sa dibdib. Paatras siyang natumba at napaubo ng malakas kahit hindi ko naman itinodo.
"Walang kwenta!"
Hindi ko na hinintay ang panibago niyang hinaing, sa halip ay ako na ang sumugod. Sinipa at tinuhod ko siya sa mukha. Lumayo siya nang lumayo habang pinapahid ang dugong tumutulo mula sa kaniyang ilong.
"Magsisisi ka sa pangingialam mo!" binuhat niya ang maliit na lamesa sa kaniyang tabi at buong pwersang ihinagis iyon sa akin.
Hindi man lamang umabot sa aking pwesto.
"Huwag kang magpatawa." binitawan ko na ang hawak kong tubo saka humakbang nang humakbang palapit sa kaniya. Ngayon ay siya naman itomg natatakot habang umaatras.
"Ayaw ko nang makikita pa iyang pagmumukha mo sa lugar na ito pati na rin iyang mga tropa mo."
Bigla ay malakas siyang humalakhak.
"Ako yata ang pinatatawa mo. Kung aalis ako rito... Hindi kita iiwanan na humihinga pa!"
Pagkasambit niya noon ay nakaramdaman ako ng presensiya ng maraming tao sa aking likuran. Nakita ko pang ngumisi sa akin ang pinuno nila bago ako dahan-dahang lumingon sa may entrada. Doon ay may sampu o higit pang mga kalalakihan na nakatingin at nakangisi rin sa akin.
 
"Ang lakas ng loob mong dumayo rito ng gulo samantalang nag-iisa ka lamang." saad ng isa sa kanila. Nakangisi. Nagmamayabang.
"Ayos palang gawing pananghalian ang isang iyan. Kita niyo iyong mga kurba, halatang masarap ang pagkakaluto."
Narinig ko sabay-sabay na tawanan nila. Napangiwi ako sa isip nang maunawaan ang kanilang pinag-uusapan. Madalas akong makarinig ng mga ganoong pahayag nitong mga nakaraang buwan.
At hindi iyon maganda sa aking pandinig.
"Isa-isa lang muna."
Nagkatinginan sila at pagkatapos ay naghalakhalakan.
"Kung ganoon ay ako na ang mauuna." saad ng isa na nasa pinakaunahan. Nakangisi siyang humakbang palapit sa akin. Hindi na ako naghintay pa sa aking posisyon hanggang sa makarating siya.
Mabilis akong tumalon at sinipa siya sa mukha. Dinala ko ang kaniyang mukha sa sahig at inipit ang leeg gamit ang aking mga binti. Hindi niya nagawang gumalaw o lumaban. Ang pagiging kapos niya sa hininga ang pumipigil sa kaniyang gawin iyon.
Nang makitang hindi na siya nakakahinga ay saka ko siya pabatong binitawan. Mabilis na sumunod ang isa at lumapit sa akin. Sinalag ko ang kaniyang kamay at malakas na tinadyakan ang tuhod. Napaluhod siya kasunod ng pagtunog ng mga buto mula roon. Hinila ko siya patungo sa isang upuan at ilang ulit na ihinampas roon ang kamay niyang mahigpit kong hawak.
Hindi ko pa nabibitawan ay may sumugod na kaagad na dalawa. Nailagan ko ang kanilang mga suntok at sipa. Ang isa ay hinampas ko ng upuan sa sikmura at ang isa ay hinampas ko ng tubo sa leeg.
Hinihingal akong tumingon sa iba pa nasa pinto at masamang nakatingin sa akin. Hindi ko man aminin ay halata na sa akin ang pagod. Gayon pa man, hindi ako titigil hangga't hindi ko nalulumpo ang lahat ng mga ito.
"Ano pang itinitingin-tingin niyo riyan! Sugurin niyo na mga tanga!" galit na sumigaw ang amo nilang nakasiksik sa isang sulok. Pilit na itinatago ang kaniyang sarili sa dulo ng silid. Animo'y takot na takot lumapit sa kinaroroonan ko.
Nagulat ako nang may isang lalaki ang tumalsik papunta sa aking direksyon. Inilagan ko iyon at sumandal muna sa pader upang pansamantalang bawiin ang hininga.
Napatingin ang ilang kalalakihan  sa kanilang likuran. Napaatras naman kaagad sila nang makita kung ano ang naroon. Nang ibaling ko ang aking paningin sa may pinto ay nakita ko ang isang lalaking hindi ko inaasahang makikita ko ngayon.
Diretsong tumama ang kaniyang paningin sa akin at kahit may distansya ay malinaw kong nakikita ang kaniyang ekspresyon.
Malamig at galit.
"M... Malthe." nagugulat na tawag sa kaniya ng isa.
Kilala pala ang isang iyan rito.
"You stupid woman." masama ang pagkakatitig niya sa akin.
Umiwas ako ng tingin at isang beses nagpakawala ng isang malalim na hininga bago binaklas ang paa ng maliit na lamesang naroon. Kapag kukuhain ko pa ang tubo ay may kalayuan iyon sa akin. Bago ko pa iyon maabot ay paniguradong nasipa na ako ng kalaban.
Pinaikot-ikot ko iyon sa aking kaliwang kamay habang seryosong nakatitig sa mga nakatayo pang mga sanggano.
Tumakbo sila palapit sa akin at hinintay ko naman sila hanggang sa makalapit. Isang beses ko pang nasulyapan ang tinatawag nilang Malthe na umiling at nagtangis ang mga bagang. Kumuha rin siya ng panghampas at walang pasubaling ihinampas iyon sa isang lalaking pasugod pa lamang sa akin.
Inunat ko ang aking leeg bago malakas na pinalo sa sikmura ang unang lumapit. Ang isang nasa likuran ko ay kaagad kong tinadyakan at hinablot ang damit upang ihampas sa pader.
Ipinangharang ko ang aking hawak na kahoy nang akmang hahampasin ako ng isa. Hinablot ko siya sa leeg, ibinato sa sahig at malakas na tinapakan sa ulo. Isang beses kong sinipa ang likod ng kaniyang tuhod bago ako lumipat sa kabila.
Ganon na lamang ang pagkahilo ko nang natamaan ako sa ulo ng isang kahoy na kaparehas ng sa akin.
Umiling-iling ako upang matanggal ang hilo at masamang tiningnan ang taong gumawa noon sa akin.
Nang humakbang ako ay kaagad siyang napaatras ng isa. Ang takot sa kaniyang ekspresyon ay ebidente sa kaniyang mga mata.
Iiling-iling akong sumugod sa kaniya at ginantihan rin siya ng hampas sa ulo. Mas malakas sa ginawa niyang hampas sa akin kanina. Nang mapaupo sa sahig ay malakas ko ring tinapakan ang kaniyang magkabilang tuhod. Ang sigaw niya ay hindi maganda sa aking pandinig kaya naman malakas ko siyang hinampas sa batok.
Ngayon ay hindi na siya makasigaw.
Nakagat ko ang aking labi nang mahila ako ng isa sa buhok. 
Nakaladkad ako noon patalikod at akmang ihahampas sa pader ang ulo subalit tumama iyon ay sa braso ng isang lalaki. Nakita ko pa siyang sarkastikong ngumiti sa akin bago sinipa at malakas na sinuntok ang lalaking humila sa akin.
Minasa-masahe ko ang aking mga braso matapos makitang iisa na lamang ang naiwang nakatayo.
Ang lintek nilang amo.