Kinailangan ko nanamang gumising ngayon nang maaga dahil unang araw ko ngayon sa trabaho. Medyo may kaba, pero nangingibabaw ang inis. Mabuti na lamang at sa kumpanya ako papasok, hindi sa restaurant na 'yon.
   Pero nakakapagtaka, sino'ng may-ari ng isang malaking kumpanya ang tatanggap sa tulad kong hindi naman nakatapos ng pag-aaral, at hindi naman 'yon ang kursong aking inaaral? 
  Edi si sir Kyle! 
  Kung kambal ko ang aalukin sa ganitong trabaho, baka maniwala pa ako. Matalino 'yon eh! Hindi lang marunong mag control ng emosyon kaya palaging nakakasakit. O di kaya'y nadadala sa kapahamakan ang taong kinaiinisan niya.
  Ang una kong ginawa ay nagtupi muna ng mga hinigaan ko atsaka lumabas para maghilamos. Nagluto na rin muna ako ng almusal naming dalawa ni Mortala. Pagtapos non ay nagtungo na ako sa banyo para makaligo. 
  Pagtapos kong maligo dumeretso ako sa lamesa at inayos yung bag na gagamitin ko. Masyado atang malaki yung bag, pero kaya 'yan. Ito lang naman ang meron ako. 
  Nagsuot lang ako ng black slacks tapos puting Long sleeve. Itinali ko na rin ang buhok kong abot hanggang balikat lang.
  Iniwan ko nalang sa lamesa yung pagkain ni Tala. Tulog pa at nakakahiya naman kung gigisingin ko , ngayon na nga lang hindi gigising ng maaga para pumasok, aabalahin ko pa ba? Kailangan niya rin naman ng pahinga. 
  Pumunta lang ako sa sakayan ng tricycle. Nasaktuhan ko naman si Mang Jose, tricycle driver sa lugar namin. 
  "Manong, musta? Pahatid naman po sa..wait po" Saglit kong tinignan ang address na ibinigay sa akin. Inabot ko nalang kay mang Jose para mas madali. 
  "Viline Company? dito ka magtatrabaho?" Tanong niya at saka ako tumango. Sinenyasan niya akong pumasok na sa loob kaya naman iyon ang ginawa ko. 
  Medyo malayo rin pala rito. Pagkababa ko, inabot ko lang ang 50 pesos na sinisingil ni mang Jose. Mabuti't si mang Jose ang driver. Kung iba, paniguradong nasa 150 ang presyuhan ng pamasahe. Sa layo ba naman. 
  Nagdadalawang-isip pa akong lumakad papasok dahil baka palabasin lang ako rito. Ang mamahalin ng lugar. 
  Pumunta ako sa harap ng guard. "Ay, good morning! Ikaw ba yung bagong sekretarya ni sir Kyle? Pasok ka na."
  Nginitian ko muna ito atsaka nagtanong. "Uhm, saan ang deretso ko nito?" 
  Lumingon lang siya sa loob at tinuro ang babaeng nakatayo sa loob at tila hinihintay ang pagpasok ko. Muli akong ngumiti atsaka nagpaalam na papasok na ako. 
  Habang naglalakad, ramdam ko ang pagsunod ng tingin ng mga empliyado sa'kin. Hindi ko na masyadong pinansin at baka naninibago lang sa'kin o kaya'y hindi nainform na may bagong secretary ang boss nila.
  Hindi ko alam kung bakit ko pinasok ang trabahong to, samantalang wala pa akong karanasan sa pagtatrabaho sa malalaking kumpanya. 
  Nakangiti akong sinalubong ng babaeng kanina pa ako hinihintay. Dinala niya muna ako sa isang parte ng first floor atsaka tinawag ang atensyon ng lahat. 
"Ehem, si Miss..."
"Nikini Gallales" 
  "Si Miss Nikini ang bagong sekretarya ni sir Kyle, be kind. Kailangan niya rin ng tulong niyo, lalo na yung mga dating sekretarya ni sir Kyle. May mga karanasan at alam na kayo sa kung paano tratuhin
ni sir Kyle ang sekretarya niya.Hindi gaya niyo, wala pa siyang experience sa ganitong trabaho." Wika niya. 
  "Kaya inaasahan kong matutulungan niyo siya. Makakaasa nga ba ako?" Tanong naman niya. 
  "Makakaasa ka, malakas ka sa'kin eh. I mean, sa'min, diba diba?" Malakas na wika nung isang lalaki at pinipilit pa ang mga katabi niya na kampihan siya. 
  Hindi siya pinansin ng mga ito, sa halip, tinalikuran pa siya. 
  Natawa nalang itong kasama ko. Ang ganda niya kapag tumawa.
  Pagtapos non ay nawala na ang mga matang kanina'y nararamdaman kong sinusundan ako. Ang naririnig ko naman ay ang mga bulungan. 
  Hindi ko na lamang ito pinansin. 
  Sinamahan lang niya ako hanggang sa elevator. "Sa 15th floor ka bababa. Office mo rin ang buong floor kaya pagdating mo ron, nasa office kana ni sir. Hindi mo na kailangang hanapin pa. Pero may code bago ka makapasok doon." Wika niya sabay binulong sa'kin ang code.
  "Siya nga pala, Syenan. Ako ang pwede mong lapitan kapag ka may hindi ka pa maintindihan." Sabi niya sabay umalis na siya nanh tuluyan.
  Ang corny ng code. Kulang siguro I mean kulang talaga sa aruga yung sir Kyle namin na 'yon. 
  Gaya ng sabi niya, pinindot ko ang 15th floot at nang matapat doon ay sinabi ko ang code. 
  "Open master.."  Napapatawa na lang ako sa isip ko habang sinasabi yung code. Minsan talaga, kahit wala ka pa sa middle age, matatawa ka na lang isip ng mga mas nakababata sa'yo.
  Bumukas ng bahagya ang elevator. Nakakatawa pero kailangan kong pigilan. Smile nalang. 
  Bumungad sa'kin ang liwanag na nagmumula sa isang malaking bintana. Sa kabilang banda ay dalawang lamesang nakaayos. May nakatalikod na swivel chair sa isang lamesa. 
  Tumikhim lamang ako.
  Humarap naman nang paunti-unti ang upuang iyon at doon nakita ko si sir Kyle na may malaking ngisi sa mukha. 
"Goodmorning....mom" Pang-aasar nito. 
  hmm self, pigilan mo. Mabait ka, mabait k- "Hindi ka titigil? Hindi mo kakayanin ang daldal ko kung ako nga magiging nanay mo. Kung ako sa'yo, mananahimik na lang ako." 
  Hindi ko napigilan, sorry. 
  "whoops!" Napalingon ako kung saan 'yon nanggaling. Imposibleng si Sir Kyle yon kasi ni hindi nga bumuka ang bibig nito. Nagpalingon-lingon pa ako hanggang sa napako ang paningin ko sa isang sulok ng opisina. 
  Mayroong tatlong lalaking nakaupo rito. Hindi ko alam pero parang nag-iiba ang ihip ng hangin. I mean, hanging inilalabas nung aircon dito sa loob. Malamig na kanina, pero mas lalong lumamig noong nakita ko ang lalaking nasa likod. 
  "Pinapagalitan pala ng mama niya yung pamangkin natin eh?" Biro nung isa. Tumawa naman yung dalawa na ikinaisinis lalo ni sir Kyle. 
  "But, on my own opinion, mukha talaga kayong magnanay." Sasagot na sana ako nang biglang tinakpan nung isa ang bibig ko. 
  "Kahit hindi mukhang nanay, mapagkakamalan kang nanay nitong pamangkin namin..cause he's only 16" 
  Para akong mababaliw don ah? 16? "Grabe! ang cute nung unggoy niyo no? 16 years old na? Infairness, anggalin niyo mag-alaga no?" 
  Natawa yung dalawang nasa tabi ko. Habang yung isa naman ay parang hindi makalapit sa pwesto namin. 
  Isang malakas na hampas sa lamesa ang narinig namin. Napalingon kami sa kinaroroonan ni sir Kyle at nakita naming bigla itong tumayo at naglakad papalapit sa'min. 
  Hinawakan niya sa balikat yung isang nasa sulok lang at pilit pinapasakay sa elevator. Umalis siyang ang tingin ay sa'kin lang nakapako. Ang sakit ng tingin na 'yon. Pero may parte sa'kin na gusto siyang yakapin. Ewan ko ba! Pakiramdam ko, itong nararamdaman ko ay hindi sa'kin. At itong buhay na 'to? 
  Sana, sana nagkapalit na lang kami ng kambal ko. Yung mga hilig niya, nagiging hilig ko na rin kasi. Ultimo mga tipo niya sa lalaki, natitipuhan ko na rin. 
  Pakiramdam ko, hindi ko sariling buhay ang kinokontrol ko.
  "Uyy, bro! Max, what is the meaning of that look, hmm?" Pang-aasar nung isa.
  Bigla kong inalis ang tingin ko at hinawi ang buhok ko. Ang-ang lalim ng tingin. 
Salamat na lang kay sir Kyle dahil isa-isa niyang pinalabas ang mga ito. 
  Sinunod niya ang kausap ko kanina at panghuli ay yung nagtakip sa bibig ko.
  At ngayon, kaming dalawa na lamang. Nakakabingi ang katahimikan. Napaupo na lamang ako sa sahig nang biglang mayroon nanamang ugong. 
  "Ate!" 
  "Si Mortala, iyak nang iyak." 
  "Antagal po kasi ni Kuya."
  "Kailan ka gigising?" 
  "Wala nang pipigil sa paggising mo." 
  Lahat nang 'yon, nagmumula sa isang boses. Boses ng isang binatang lalaki. Ano ang nangyari kay Mortala ko? Sinong Kuya ang tinutukoy nito?