Maaga kaming bumangon at naglinis ni Mortala. Maya-maya mag-aasikaso na ako para sa pagpasok. Naglaba muna ako ng mga damit namin. Hindi naman ganoon karami at karumi kaya mabilis ko lang nakusot ang mga ito.  Naipagsama-sama ko na rin ang mga gamit namin. Nilagay ko lang iyon sa isang karton—Kasama ang isang papel. Galing iyon sa gamit ni mama. Makapal ang laman nito. Siguro ay mga liham niya nanaman iyon kay papa, kaya hindi ko na tinangka pang buksan. Sabi niya rin kasi na huwag ko nang buksan.  Ilalagay ko lang 'yon sa kwarto dati ni mama. Ayaw na ayaw niya kasing nagtatapon kami ng gamit. 
  Habang nag-aasikaso, napaisip ako. Parang nasa iisang panaginip lang ako. Para bang, lucid dream pero hindi pwedeng icontrol kung ano ang nangyayari.
  Napansin ko din na  halos lahat ng nangyayari sa akin ay parang nangyari na dati. May mga hindi rin ako maipaliwanag na pangyayari. Katulad na lamang nung biglang may umugong sa kusina. Sinubukan kong tanungin si Mortala kung may narinig ba siyang ugong kagabi, ang sabi niya'y wala naman daw. 
  Yung mga boses na lagi kong naririnig, paulit-ulit lang din. Nagtanong din ako sa ibang mga kabarangay kung may naririnig din ba sila, ang sabi'y wala raw. Tinatakot ko lang daw ang sarili. Yung iba naman ay sinabihan akong baliw. Ang lugar kasi na binabanggit ko, ay wala naman daw non sa barangay na ito. 
  Pero ano yung gabi-gabi kong dinadaanan? Parang natatakot na tuloy ako lumabas ng gabi. 
  Pagtapos ng mga gawain, naupo ako at nakitang may isang text sa'kin. Binuksan ko 'yon. 
UNKNOWN: 
Hello po! classmate po ni Mortala. Ipapaalam ko lang po sana kung pwedeng magpractice si Mortala ngayon, kasama kami? 
  Tinignan ko saglit ang kapatid kong naghuhugas ng mga pinggan. Minsan lang 'to, susulitin ko na. 
  "Tala! May practice raw kayo ngayon? sasama ka ba?" 
  Agad naman siyang sumagot. "Papasok ka pa naman diba te? Sama muna ako tapos pasundo
nalang ako ron sa may park." 
  "Hmm, paano nalaman nito yung number ko?" 
  "Ahhh! nasa ID ko. Naiwan ko kasi sa kanila 'yon, baka doon nila nakita?" 
NIKINI: 
Anong ors b? Papntahin ko siya maya. Snduin k rin sya mamaya. Pag uwi q. my pupuntahan kmi. 
UNKNOWN: 
Salamat po!
  Pinatigil ko na si Mortala sa paglilinis. Pinaasikaso ko na muna siya ng sarili niya. Baka kasi kailangan na rin siya ron. Magpapatulong pa sana akong tupiin yung ibang damit sa kabilang kwarto, pero siguro bukas na lang. 
  Saglit lang naman daw sa practice si Mortala dahil alam niyang dadalaw kami kay mama. Nagpahalf-day lang din ako sa trabaho. 
  Ako na muna ang pumalit sa mga gawain ni Mortala. Nang masiguradong nakaayos na ang lahat, pumasok na ako sa banyo at naligo. Si Mortala naman, nagpaalam nang aalis.
  Napakainit ng panahon. Ultimo tubig nakakapawis na. Kalalabas ko lang sa banyo pero heto, tagaktak nanaman ang pawis ko. Saglit lang akong nagsuklay. Minabuti kong magsuot ng mataas na tsinelas para hindi masyadong mainit sa talampakan mamaya paglabas ko. 
  Habang naglalakad pasakayan, napansin ko ang isang ginagawang bahay ata 'yon? Nandun sa kabilang side ng kalsada. Madaming tao ron. Nakita ko si Marie kaya hindi na ako nagdalawang isip na dumeretso ng lakad. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Nasesense ko ang masamang hangin. 
  Usok lang pala ng sigarilyo galing sa kasabay ko. 
  Walang titingin. 
  Bawal tumingin. 
  Ayaw mo siya kausap. 
  "Niki!" Isang matinis na boses ang tumawag at nagpailing sa akin. Tumakbo siya palapit kaya ang ngiti ko ay naging isang ngiwi. Pagod ka na nga, dadagdag pa yung boses niyang mas masakit pa sa tainga kaysa sa ugong na narinig ko kagabi. 
  "Balita ko tumakbo ka daw?" Sabi niya nang may pang-aasar. Kung kaya niyang masikmura ang ganoong trabaho, pwes, sya ang katawa-tawa! 
 (Reminder: this chapter has no intention to brag anyone.)
  "Ah eh, sige na may trabaho pa ako." Wika. Ang hirap iwasan ng taong 'to! Parang multo, bigla-biglang sumusulpot. 
  Hindi ko na pinansin kung anong sunod niyang gagawin. Basta nilagpasan ko siya. 
  Nang makarating sa entrance ng mall, huminga ako ng malalim. Akala mo isang taon  bago makaranas ng ginhawa.  Napakahirap huminga sa initan. Sinabayan pa ni Marie. Hindi kasi niya ako tinigilan hanggang sa jeep. Buti bumaba agad siya sa palengke. Ang kaso, nakipaghilaan pa siya sa'kin. Gusto niya kasing samahan ko na muna siya sa palengke. 
Ang makita nga sya'y parang ikakamat@y ko na. Paano pa kaya kung samahan ko siya sa palengke? 
  "Buti nalang at malamig kang mall ka!" Hingal kong wika. Hindi pa ako nakakapagsimula sa trabaho, napakagulo na ng buhok ko. 
"Naligo ka ata sa pawis?" Bati sa'kin ng guard. 
"Hindi, slight lang" Sabay na tumawa kaming dalawa. Nagpaalam din ako kaagad dahil mal-late na ako. 
Madami ng tao sa food court nang makarating ako. Kinuha ko lang yung mga gamit panlinis. Madami na rin palang customer ang naghihintay. 
Lumapit sa'kin ang isa kong kasamahan at bumulong "Hinahanap ka ni ma'am Clara" 
Napalingon naman ako sakaniya para siguraduhin kung tama ba ang narinig ko. Tumango lang sya. Agad naman akong nagtungo doon at nakita kong may kausap ito. 
Kumatok na muna ako para ipagbigay-alam na nandito
na ako. "Goodmoring ma'am, pinapatawag niyo raw ho ako?" Tanong ko pa. 
"ah, upo ka" Pag-aalok niya sa'kin. Umupo rin naman ako....sa tapat ng lalaking kanina ay kausap niya. Nginitian ko lang ito at nagbaling na ng tingin kay ma'am Clara. 
"Uhm, Nikini, si sir Kyle. Sir Kyle, si Nikini. Siya yung sinasabi kong napakasipag na bata. Ah Nikini, sya yung sinasabi kong naghahanap ng bagong trabahador." Pagpapakilala ni ma'am Clara sa'min. 
Inabot ko lang ang kamay ko. "Good morning po, Nikini nga po pala." inabot niya rin ang kaniyang kamay at nagpakilalang muli. "Kyle...Kyle Lustre" 
Saglit akong napatigil dahil sa pangalang sinabi niya. "May problema ba, miss?" Iwinaksi ko ang nasa isip ko. Baka kapangalan niya lang. 
"Ah wala po" Ngitian ko lang ulit siya. 
Noong nakaraan ko pa nabalitaang ipapalipat ako sa kumpanya nitong kaharap ko kaya pinapatigil na ako ni ma'am sa mga trabahong pinapasukan ko. Mas malaki raw sahod eh. Triple raw. Kung aalukin ako, aba! papayag na ako. Huwag lang sana puro pahirap. 
Hindi naman kasi ako sanay sa ganoon. 
Saglit na lumabas ang sir Kyle. Sinagot lang yung kung sino mang tumatawag sa telepono niya. 
May biglang inabot na papel sa'kin si ma'am Clara. "O yan, basahin mong maigi ang mga nakalagay riyan. Kontrata yan sa'yo ni sir Kyle." 
Nang makabalik si sir Kyle, nagpirmahan kami ng kontrata. Good for 3 years daw ang trabaho ko ron. Pwede na rin. After 3 years naman makakapag-aral na ako...siguro. 
Basahin ko raw ng maigi; wala akong naintindihan sa pangatlong pahina kaya naman pinirmahan ko nalang. 
Pinabalik na rin nila ako sa trabaho pagtapos non. Si ma'am Clara kunwari may pag-uusapan pa. Gusto lang naman malandi si sir Kyle. 
Umalis nalang din ako dahil wala naman ng dahilan para manatili ako ron. Bukas na bukas daw ay doon na ako papasok. Kaya imbes na magtrabaho ako ngayon, pinag-ayos na ako ni ma'am Clara ng mga gamit ko at sinabihan na rin akong magresign na. 
Siguro it-text ko nalang yung amo ko doon sa pangangatulong at pupuntahan ko nalang yung sa 7/11. Yung sa labada,siguro paminsan minsan ay tatanggap pa rin ako. 
Nang matapos akong ayusin yung ibang gamit ko, pumunta lang ako sa mga kasamahan ko at nagpaalam. "Mga bakla, aalis na ako. Galingan niyo para magkakasama na tayo ron. Malay niyo, from janitres ng mall to janitres ng malaking kumpanya na tayong lahat?" 
Nginitian lang nila ako. Sanay na ako dyan, lalo na pagpagod na pagod na sila. 
Bumili lang ako saglit ng makakain. 
Dinaanan ko na rin si Mortala doon sa pinag p-praktisan nila. Sakto at tapos na sila. Maayos kong pinagpaalam ang kapatid ko. Parang ayaw pa nilang paalisin ang kapatid ko dahil gusto nilang gumala. Pero nakiusap ako na baka pwedeng sa sunod nalang dahil may mga gagawin pa ako pagtapos naming bisitahin si mama. Nabanggit ko naman nang 
"Nagmamadali ka ata, teh?" Takang tanong niya. Nilingon ko sya at binigyan siya ng isang napakalaking ngiti sa labi. Maypatalon-talon pa ako. 
Huminto ako saglit para sabihin sakaniya ang magandang balita. "Mag re-resign na ako, tapos after 3 years papasok na ako" Biglang nandilim ang kaniyang mukha. Natatawa na lamang ako sa isip. 
"Ate anong nakakatuwa ron? I mean magandang magresign ka para mag-aral, pero paano mo matutustusan yung pag-aaral mo kung after 3 years ka pang mag-aaral?" Hindi muna kasi ako patapusin. 
"Teka lang kasi, react agad nang react!" 
"Mana sa'yo" 
Natawa na lamang ako. "heto kasi, natanggapakobilangsekretarya sa isang malaking kumpanya at pinatitigil ako sa ibang trabaho dahil 3 years ang trabaho ko ron. 10k per week ang sahod!" 
Sinabayan na rin niya ako sa pagtalon. "Nakakatuwa ate kahit hindi ko naintindihan yung una mong sinabi. Ambilis kasi!" Sabay tawa namin. 
Nagsasaya kami nang biglang may bumusina sa amin. 
"Hoy! kung gusto niyong mamatay nang masaya, huwag kayo mandamay! Baka mamaya kami pa magbayad pampalibing sa inyo! tabi!" Galit na bulyaw sa akin ng isang driver. 
Gumilid na lang kami kaysa makipag-away. "Sungit-sungit, kala mo naman kaniyang kalsada! Diba hindi pwedeng dumaan mga truck dito?" 
Tanong ko. Tumango naman si Cess at tinawanan namin ang kabaliwan nung driver. Sya pa may lakas ng loob magalit, hindi naman pwede yung sinasakyan niya rito. 
Inaya ko na si Mortala papuntang sakayan. Medyo malayo pa rito kung saan nilibing si mama. May kamahalan din ang pamasahe papunta roon kaya noong nakaraang linggo sinimulan ko na ang pag-iipon para na rin sa bulaklak at pangkain namin ni Mortala ngayong araw. 
Gustuhin ko mang dalahin si Mortala sa mga mamahaling restaurant, eh hindi pa kaya. Hanggang fishballan palang kami o kaya doon sa 7/11.