LUNES na, at ngayong araw na ito magsisimula ang one week celebration ng 50th founding ng aming campus. Alas-tres pa lang ng umaga ay naghanda na ako. Naglinis na kaagad ako ng ilang lugar sa campus at tumulong sa paghahanda para sa mga gaganaping mga programs. Marami na rin nga ang tao sa campus kahit maaga pa kaya hindi ako nahirapan dahil marami ring tumutulong.
Tiningnan ko nga rin ang schedule para sa araw na ito. May misa muna, pagkatapos no'n ay may opening program na gaganapin patungkol sa history ng campus at kung ano-ano pa. Sunod do'n ay ang opening ng exhibit. Madami ang makikita na mga memorabilias ng campus at ang mga gawa ng mga estudyante mula sa iba't ibang departments dito. Tapos, mamayang gabi naman ay may Battle of the Bands. Every department ay may kanya-kanyang band na magpaparticipate. Nagtataka nga ako kung bakit first day pa ito gaganapin. Balak pa yata nilang puyatin ang mga estudyante.
Malapit nang mag-7:30 at halos lahat ng estudyante ay nagpupuntahan na sa gym para sa Mass at para sa opening ng celebration. Marami nang tao sa gym, mga estudyante, mga alumnis, guests at mga bisita. Pero kahit gano'n ay sakto lang sa gym kaming lahat. One of the largest gym sa Pilipinas ang nasa campus namin at ang mas maganda, lahat ng nasa loob ng gym 'pag may mga programs na gaya nito ay lahat ng mga nasa loob ay may kanya-kanyang seats.
Ngayong araw na ito ay ang pinakabagong damit ko ang suot ko. Ang blue na polo shirt na uniform ng department namin na no'ng last year na binigay sa amin. Samantalang ang maong kong suot ay regalo pa sa akin ng ninong ko noong graduation ko ng high school, mabuti na lang at sakto pa rin sa akin. At ang sapatos na suot ko naman ay bigay ng campus sa akin no'ng nakaraang bakasyon. Pagpasok ko pa lang sa gym ay kita mo na agad ang dami ng tao. S'yempre nangibabaw ang mga estudyante, lahat kasi kami ay kailangang um-attend sa mga events ng school as a requirement para sa clearance signing. Isa nga sa ikinaganda dito sa mga ganitong program sa gym ay lahat ng dadalo ay hindi nawawalan ng uupuan.
"Pareng Mellard! Dito tayo..." tawag sa akin ni Dwyane na mukhang naglaan na ng mauupuan ko.
"Pareng Mellard dito ka sa tabi ko," sabi ni Lebron sa akin na ipinagtaka ko pa ang pagngisi sa akin.
"A--" natigilan na lang ako nang nakita ko kung sino ang magiging katabi ko, si Lorraine na kasama ang kanyang bestfriends. Nahiya naman ako nang biglang napatingin sila sa akin kaya umupo na lang ako na kunwari ay hindi ko sila napansin.
"P're, palit tayo ng pwesto," bulong ko kay Lebron.
"S-sige na p're, d'yan ka na sa tabi ni Ms. Gonzales," pasimple naman niyang bulong sa akin. Napabuntong-hininga na lang ako dahil naalala ko 'yong nangyari sa 'min no'ng isang araw.
"Bakit pa kasi dito pa kayo pumwesto?" bulong ko pa kay Lebron.
"Pre, kami naman ang nauna dito. Ano ba ang problema? Ms. Campus 'yan... at alam kong type mo 'yan," sabi ni Lebron sa akin na pasimple pang napatawa.
Hindi na lang ako nagsalita pa dahil malapit na ngang mag-umpisa ang misa.
NANG malapit nang matapos ang misa ay dumating na rin ito sa puntong kakantahin na ang "Ama Namin". Alam ko naman kung ano ang ginagawa 'pag nasa gano'n na. Nagsi-tayuan na ang lahat at iniangat ko na lang ang kabilang kamay. Alangan namang humawak siya sa kamay ko? Asa pa ako. Nag-umpisa na nga ang pagkanta nito. Nasa kalagitnaan na ng kanta nang biglang nagdikit ang mga kamay namin... Namin ni Lorraine.
Naramdaman ko na lang na parang may kuryenteng dumaloy mula sa kamay ko papunta sa puso ko. Kaya naman tumibok nang mabilis ito. Gusto kong ilayo ang kamay ko pero ayaw naman nitong sumunod. Kaya hinintay ko na lang na matapos ang kanta. Gusto kong ngumiti pero baka mahalata ako. Ang lambot ng kamay n'ya kahit na nakadampi lang iyon nang konte ay ramdam ko pa rin.
Nang makaupo nga ako ay pakiramdam ko na nanlalamig ang aking kamay. Napaka-non sense naman ng nangyari pero grabe kung magreact ang katawan ko at maging ang puso ko ay hindi na tumitigil sa pagtibok ng mabilis.
Natapos na ang misa at inihahanda na ang mga gagawin para sa opening program. Patuloy lang ito. Siguro nakaisang oras na rin. An'dami kasing mga nag-i-speech na guests.
"Mga pre, wait lang hah... pupunta lang ako sa dorm' ko at may kukunin lang ako saglit. Dito muna kayo," sabi ko kina Lebron. Tumango lang nga sa akin ang tatlo iyon. Nanood kasi sila ng video sa cellphone ni Dwyane kaya lumakad na ako palabas ng gym.
KUMUHA ako ng panyo sa dorm' ko. May kinuha rin akong papel sa bag ko at pagkatapos ay lumabas na ako. Habang ako ay naglalakad papunta sa gym ay nagulat na lang ako nang may tumawag sa pangalan ko.
"Mellard Cruz!"
"Sandali lang! Mr. Cruz!" winika ng dalaga na medyo hinihingal na sa pagtawag sa akin. Nilingon ko nga kung sino ang tumatawag sa akin. At laking-gulat ko sa aking nakita.
Isang magandang babae ang papalapit sa akin. Inaayos nito ang medyo gulo niyang buhok at pinunasan ang konteng pawis sa kanyang noo. Pagkatapos noon ay binigyan niya ako ng isang ngiting animo'y isa siyang anghel na lumalapit sa akin.
"Hoy! Mr. Cruz!" panggugulat ni Lorraine sa akin.
"A-ako ba ang tinatawag mo?" sambit ko. Bumalik nga ang ulirat ko at nahiya sa kanya dahil nakatulala pala ako.
"Ang OA mo naman Mr. Cruz. S'yempre ikaw! Tayo lang ang tao dito," sabi ng dalaga na nagkunwaring magtaray. Pero mas nahiya ako sa kanya dahil alam kong galit siya sa akin dahil sa nangyari sa amin no'ng isang araw.
"Hoy! Ano ba 'yan, 'wag ka ngang mahiya sa akin. Alam mo bang napagod ako kakahanap sa 'yo?" seryoso niyang sinabi sa akin.
"B-bakit naman? Saka, wala akong maisip na dahilan para lapitan at kausapin ng isang..."
"Isang magandang kagaya mo," mahina kong sinabi at napayuko ako't napakamot sa ulo ko nang sinabi ko iyon.
"Sus! Bolero ka pala Mr. Cruz," sabi ni Lorraine na natatawa sa akin.
"Ha? B-bakit nga pala? Bakit mo ako hinahanap?" tanong ko sa kanya.
"Gusto ko kasing..."
"G-gusto ko k-kasing mag-sorry sa 'yo," ani Lorraine na biglang lumungkot ang mukha pagkatapos iyong sabihin sa akin.