KANDATUWAD si Polly para makuhanan ng magandang anggulo ang kotse ni Paco. Kinukuhanan niya rin ng picture ang plaka ng kotse gamit ang camera ng phone niya, ipapadala niya iyon sa matalik niyang kaibigan na si Alondra. Ito na lang kasi ang nag-iisang pamilya niya sa mundo.
Hindi niya kilala si Paco, at kahit safe naman ang pakiramdam niya sa lalaking basta na lang siya ipinakilala na misis nito, maigi na rin na makasiguro siya kung sakali.
"What are you doing?" tanong sa kaniya ni Paco nang makalapit na ito sa kaniya pagkatapos nitong bayaran ang nagtitinda ng balut.
"Taking pictures— O, ha, hindi mo kinaya, marunong akong mag-English! 'Kala mo ha," mayabang at pabiro niyang sabi rito.
Pagak na natawa ito. "Alright, feel free to do that."
"Ipapadala ko lang naman sa kaibigan ko para malaman niya kung sino ang kasama ko kung sakali na umuwi siya ng inuupahan namin at hanapin niya 'ko."
"Kaibigan o live in partner?"
Inismiran niya si Paco. "Kaibigan ang sabi ko 'di ba? Saka babae siya."
"Ah... so, siya ang kasama mo sa sinasabi mong inuupahan mong bahay?"
Tumango siya. "Oo."
Nang sumakay na ito sa kotse nito ay sumunod na rin siya.
"ID," aniya kay Paco pagkasakay na pagkasakay niya sa upuan ng kotse nito. Nilahad niya rin ang isa niyang palad dito.
"Ha?"
"ID, pahiram."
Napapalatak ito. "Gusto mo lang yata ng picture ko, nahiya ka lang na magsabi," tugon nito, dami pang sinasabi, dinudukot naman na ang ID na hinihiram niya.
Nang mag-flash ang cam ng phone niya ay nagulat ito.
"Hey!"
"Picture sabi mo, o, 'yan, selfie na lang."
"Hindi naman ako nakatingin."
"Ayaw mo ba no'n, stolen shot."
"Ewan ko sa 'yo." Iiling-iling nitong sambit. "Grabe ka talaga, hindi ka maisahan ah." Nakaingos na turan sa kaniya nito habang inaabot sa kaniya ang hinihiram niya rito.
"Gano'n talaga. Ni hindi nga kita kilala, basta ka na lang pumasok sa bar at may pag-claim na asawa mo 'ko."
Pagak na tumawa 'to. "So, talo ka pa pala?"
"Sa ganda kong 'to, oo naman," pabirong tugon niya. Sinipat niya ang ID na hiniram niya rito. Lisensya pala ang ibinigay nito. "Hmn, in fairness, g'wapo ka. Kaya nababaliw sa 'yo 'yong si Monica."
"Matagal ko naman nang alam 'yan."
Hindi siya nagkomento. Natural lang naman na malaman nito sa sarili na g'wapo 'to dahil totoo naman.
"Hondradez ka pala..."
"Oo, huwag mo nang alalahanin kung saan mo narinig ang apelyido na 'yan, masyado kaming marami rito sa Pilipinas kaya kilala rin talaga."
"Okay, sabi mo e." Ibinalik na niya rito ang lisensya nito, kinuha naman nito iyon at agad binalik sa pinagkuhanan kanina.
"Fasten your seatbelt, miss."
Ginawa naman niya ang inutos nito. Iyon nga lang, dahil wala naman sa bundok, hayun nahirapan siyang ikabit iyon.
"Paano ba 'to, Paco?"
Pagak na natawa ito. "Isinusuot lang naman 'yan na parang sa mga rides sa amusement park."
"Naku, parang hindi naman, ang higpit nito o," sagot niya rito. Kahit ano kasing pihit niya sa lock ng seatbelt ay ayaw niyon mapihit.
"Tsk. Gusto ko sanang tulungan ka..."
Marahas niya itong nilingon. "E, ano pa ba? Tulungan mo na 'ko aba! Pero kung okay lang sa 'yo na huwag ko na 'tong ikabit, ayos lang din sa 'kin."
"Hindi puwede. Hindi ako sanay na walang seatbelt ang pasahero ko."
"'Yon naman pala, ano pa ang tinatanga-tanga mo d'yan?!"
"Kaya mo na 'yan."
"Ayaw nga! Paco, ano ba?!" naiinis na niyang wika. Nakikita naman nito na hindi niya nga mapihit!
"Hay, hindi kasi puwede na ako pa ang magkabit niyan sa 'yo, Polly."
"At bakit hindi?" Namimilog ang mga mata na tanong niya.
Nang pagmasdan nito ang dalawang umbok niya sa dibdib, saka lang niya naunawaan ang ibig nitong sabihin.
"Anak ng tatlumpu't pitong tupa!" hindi makapaniwalang bulalas ni Polly, saka siya malakas natawa.
Halakhak na nga dahil nang tumingala siya ay sinadya niyang idamba ang sarili sa sandalan ng upuan ng kotse para mas ma-flaunt sa lalaking katabi ang kinatatakutan nitong masagi kung sakaling tulungan siya nito sa seatbelt.
Pero ang halakhak niya ay nabitin nang bigla siyang dumausdos sa kinasasandalan na upuan!
"Mahiga ka na lang. Parusa ka rin talaga sa mga kalalakihan," marahas na sambit ni Paco sa kaniya, saka sinimulan na nitong pinasibad ang kotse.
Siya naman ay kaagad na napahawak sa kung saan maaari niyang mahawakan dahil may kabilisan pala na magmaneho ang katabi niya, o sinadya lang nito na magmadali para maiwasan siya ng tingin?
"Hoy! Kalmahan mo lang, ibang langit ang kapupuntahan nating dalawa 'pag hindi mo inayos 'yang pagmamaneho mo!" Humahagikgik niyang turan dito.
Ang halakhak niya ay pumuno pa sa loob ng kotse nang sadya niyang ililis ang suot niyang off-shoulder para ma-testing niya kung lilinguni siya ni Paco— na siyang ginawa nga nito kahit nakatuon pa ang atensyon nito sa kalsada.