"AH, so, ang g'wapo mo pala talaga ano? Hinahabol ka talaga ng babaeng 'yon?" Natatawang tanong ni Poks kay Paco habang pareho sila nitong kumakain ng balut sa tapat ng bar.
Pagkatapos kasi ng kaguluhan kanina, pinalabas sila pareho ni Mama Musa. Naabutan kasi sila nito na magkaakbay kanina. Si Paco ang nagdala ng gulo sa bar, nagkataon pa na mainit ang ulo ng manager nila kaya heto, magkasama sila ngayon ng lalaking ipinakilala siyang misis sa babaeng may topak kanina na humahabol dito.
Ibang level nga siya kanina, cleavage lang ang nasilip nito, napa-misis na ito kaagad! natatawang turan niya na lang sa isipan.
"I have this feeling na pakana ng lola ko ang lahat ng 'to. I mean, oo nga, 'pag ginusto nila ng lola ko ay mahahanap naman nila 'ko kahit nagtago na 'ko. Pero para maging eager si Monica na pakasalan ko siya dahil lang sa may nangyari sa amin, no thanks. She can tell that to the moon." Nakaismid nitong saad.
Natawa siya. Alam niyang may mga lalaki talagang umiismid din pero hindi niya akalain na pagdating sa kausap niya ngayon ay ang cute palang makita niyon. Binabagayan din talaga ang mga ekspresyon sa mukha ng isang tao.
"Ah, 'yan 'yong chika mo kanina na kaya ka umalis sa bahay mo..."
"Yeah, because of Monica and her eagerness. Noong una, ang gusto lang niya ay panagutan ko lang siya kung magkaka-baby kami sa nangyari sa amin nang minsan na malasing kami, na sa totoo lang naman ay hindi ko maalala."
"Hindi 'yan totoo, alam mo ba," aniya rito sa pagitan ng paghigop niya sa masarap na suka ng balot. "Sa tagal ko nang nagtatrabaho sa bar na 'yan, grabe na ang inabot kong paglalasing pero alam ko pa rin ang ginagawa ko."
Kumunot ang mga kilay nito. "What do you mean?"
"I mean— hoy, teka nga, pati ako napapa-Ingles na tuloy sa 'yo!"
Tumawa ang suki nila na magbabalot na kanilang binibilhan.
Parang bata naman na nagkamot ng batok ang kausap niyang si Paco.
"Buti pala naka-survive ka naman sa squatter," naalala niya lang. Sabi kasi nito ay natira nga raw ito sa squatter sa malapit sa likod ng bar kung saan siya nagtatrabaho buhat daw nang umalis ito sa bahay nito.
"Oo naman. Nakapag-aral naman ako." Kibit-balikat nitong tugon.
Siya nga naman. Kapag nakapag-aral, may future.
"And, kaya lang naman ako umalis sa bahay ko, dahil nga kay Monica. No'ng una ay gusto lang niya ang cooperation ko as a father, if ever na magka-baby kami. Then nag-negative ang result, panagutan ko na raw siya sa nangyari. Na paano ko ngang gagawin, ni hindi ko nga maalala na may nangyari sa aming dalawa."
Itinaas niya ang isa palad niya para pahintuin ito sa pagkukuwento nito sandali. Kumuha siya kasi ng isa pang penoy, ito naman kasi ang magbabayad. Ikatlo na niya iyon.
"Uulitin ko ha, hindi ako naniniwala na hindi mo 'yon maaalala. Palusot lang madalas ng tao ang alak o lasing sila kaya wala silang alam. Isipin mo na lang, saan ba kumukuha ng tapang ang iba? Sa alak. So, napakasimple lang, paano kang kukuha ng tapang sa alak kung hindi mo alam ang ginagawa mo?" paliwanag niya rito.
Wala lang, gusto lang niyang magpaliwanag. Kung malinawan ito o malabuan ay bahala na ito.
"Well, 'yon din ang feeling ko. Na niloloko niya lang ako since wala naman akong matandaan sa sinasabi niyang pangyayari between us."
"E, paano namang nasama ang lola mo?"
"Malakas ang loob ni Monica dahil sa kaniya. Kunsintidora kasi 'yon."
"'Hirap sa inyong mayayaman, ang dami niyong pinoproblema na hindi naman dapat na pinoproblema."
"Huh?"
"O, totoo naman ah, kaming mahihirap, problema namin kung paanong makakain ng tatlong beses sa isang araw, kayo naman ay may ganyan-ganyan pa!"
"But that's not my fault, Polly."
Napabungisngis siya nang tawagin siya nito sa palayaw niya. Sinong hindi mapapabungisngis? Ito pa lang ang tumawag sa kaniya ulit sa pangalan na iyon. Kinulit kasi siya nito kanina kung ano ba ang tunay niyang pangalan. Ewan niya nga rin ba kung bakit niya sinabi naman.
"Wait, kainin mo na muna nga 'yang balut para mahimasmasan ka't kumalma kahit paano," aniya na lang muna rito.
Hindi naman ito maarte, kumakain ng balut. Siguro ay nakatikim na ito niyon kaya hindi na ito bago sa balut.
"How can I cool down? Naaawa naman ako sa 'yo, wala ka na talagang trabaho after this?" naaawa nga ang tono nitong tanong sa kaniya.
Kinumpas niya ang libreng palad. "Huwag mong isipin 'yon. Inalisan niya 'ko ng trabaho dahil sa inayawan kong matandang mapera. Tinanggal ako ni Mama Musa sa trabaho ko para sa kagustuhan niyang kumita siya ng malaki sa matandang 'yon, para mapilitan akong magpalabas."
"Sira pala ang ulo no'n e."
Napangiti siya. Mas gusto niya kapag ganoon ito magsalita kumpara sa kanina na gumamit ito ng wikang banyaga. Wala lang, mas may dating lang. Sayang ang pagka-rugged nito kung sasabayan ng Ingles.
G'wapo si Paco. Rugged. Hapit sa binti ang pantalon na maong, simpleng white na cotton shirt at suot, white cap, white rubber shoes na halata naman na mga branded lahat. Sarili lang ang dala nito— wait, maalala niya nga pala...
"Ikaw nga pala ang magbabayad nito uy, 'asan na ang wallet mo?"
Nginisian siya nito. "Puwede ba na abonohan mo muna, Polly?"
"Anooo?" Nanlaki ang butas ng ilong niya sa tinuran nito.
Ang daya naman, usapan nila ay libre nito!
"Abonohan mo lang sandali, nasa kotse kasi ang pera ko hehe."
Ah, mayaman nga pala. Natural, de kotse.
"Okay. Saan ba naka-park ang kotse mo?"
"Doon banda pa." Turo nito sa may kalayuan nga sa bar kung saan siya namamasukan. "May parking space kasi ro'n, puno na rito sa harapan ng bar kasi. Pagka-park ko kanina, tinakbo ko rin ang bar para mailigaw sila Monica kanina kahit paano na hindi ko rin naman nagawa," mahabang paliwanag pa nito sa kaniya.
Tinanguan niya ito. "Sige, sige. Ihatid mo na 'ko pauwi ah. Tutal naman de kotse ka pala."
"Sure, walang problema."
Madali naman palang kausap.
"Uuwi ka naman ngayon sa bahay ko."
Ano raw?
"Nakadroga ka ba? Hoy, may sarili akong bahay! Alam kong maganda ako at maalindog pero narinig mo naman ako kanina— hindi ako nagpapalabas."