NAPANGITI si Poks sa nakikitang sariling pigura sa harap ng salamin na tag one fifty pesos sa palengke.
"'Ganda mo talaga!" papuri niya sa sarili.
Sino ba naman kasi ang hindi pupurihin ang sarili? Self love is a must, matagal na niya iyong naaral. Noon pa man na nauntog siya sa katotohanan na walang lalaki ang magseseryoso sa kaniya dahil sa klase ng trabaho na mayroon siya.
O, enough na ang emote, Policarpia, baka maiyak ka pa...
Ginalaw-galaw niya pa muna ang hikaw niya sa harap ng salamin, ang ganda rin talaga ng loop earrings na bagong bili niya sa palengke. Sabi na nga ba niya at bagay iyon sa kaniya. Pinaiksian niya kasi at pina-itiman na ang buhok niyang mahabang panahon na rin na may kulay brown. Pina-itim niya 'yon at pinaiksian. Bob cut, para mas ma-flaunt ang balikat niya na para sa kaniya ay asset niya.
At para mas ma-flaunt pa iyon, off-shoulder na blouse ang suot niya ngayon na tinernuhan niya ng maiksing paldang maong. Tsinelas lang ang sapin niya sa paa. Pagdating kasi sa bar kung saan siya nagtatrabaho ay papalitan din niya ng mataas na sapatos iyon, ayon sa kagustuhan ng manager nila sa bar na si Mama Musa.
"Bentong, arat na!" malakas niyang tawag sa pedicab driver na siyang palagian na naghahatid sa kaniya sa bar.
Kinakandado niya muna ang maliit na kuwartong inuupahan niya dahil siya lang naman ang mag-isang natutulog doon ngayon. Nakahanap kasi ng trabahong stay-in ang matalik na kaibigan niya na nag-iisang katuwang niya sa buhay.
"O," untag sa kaniya ni Bentong. Inabot ang candies na palagian na ito ang bumibili. Kasama iyon sa trabaho nito sa kaniya, bukod sa ipag-drive siya ay tagabili niya rin ito ng candies na siyang binabaon naman niya sa bar gabi-gabi.
"Good job!" biro niya sa binatilyong hindi na nga kagandahang lalaki ay dugyot pa. Kinuha na niya rito ang candies at isinilid iyon sa bag niya.
Tagabili ng candies niya at tagahatid lang ang trabaho ng binatilyo sa kaniya. Hindi naman kasi siya umuuwi ng madaling-araw kahit ganoon ang tamang uwi ng mga katulad niya. Nagpapalipas muna siya sa bar ng lasing niya at palaging alas sais o alas siete na siya ng umaga umuuwi para makapag-jeep na lang siya.
Puwede siyang mag-jeep din sa pagpasok pero malaking tulong na sa binatilyo ang service-an siya kaya nagpapahatid na siya rito. Kahit ganoon naman ang trabaho niya, na tinuturing na salot sa lipunan ay may puso naman siya.
Hindi rin siya tulad ng mga kasama niya sa bar na nagpapalabas sa parokyano nila. Paano nga ay maraming lalaki na pamilyado na pero kumukuha pa rin ng babae sa bar. Iyon ang pinakainiiwasan niya kahit sadyang malaki ang kita.
Hindi siya naglalasing gabi-gabi hanggang sa hindi na niya makayanan kung magpapalabas din lang naman siya sa kung sino-sinong lalaki na parokyano ng bar nila. Oo, sa alak lang siya kumikita, so, walwal na lang hanggang sa hindi makalakad! Pero siyempre, madalas ay dinadaya niya sa alak ang mga nakaka-table, kasama 'yon sa trabaho nila e. Para-paraan kumbaga.
"S'yempre naman! Ako pa ba?" mayabang na tugon ni Bentong sa kaniya.
Natawa siya. "Oo na, ligo na lang talaga ang kulang sa 'yo."
"Grabe ka naman talaga sa 'kin, Poks, oo."
Natawa siya ulit. Parati niya na itong binibiro ng ganoon, parati pa rin naman 'tong nagrereklamo.
"Lalarga na naman si Poks!"
"Poks, sana makarami ka!"
"Hayo na't magparami!" Nagkakatawanan na kantyaw sa kaniya ng mga kapitbahay niyang nakakumpol sa kalsada, nadaanan nila ni Bentong ang mga ito.
Ganoon talaga ang mga ito. Tila artista siya sa tuwing nakikita ng mga ito. Siyempre pa, bilang palabirong tao basta wala namang personalan, nag-flying kiss siya sa mga ito pagkatapos ay kumaway siya na animo Ms. Universe.
"Magdilang-demonyo sana kayo mga hudas kong kapitbahay!" biro niya sa mga ito.
Ganoon parati ang tagpo nila sa squatter na tinitirhan nila na siya lang ang nilalang na maganda na, sexy pa.
"O, 'YAN na pala si Poks."
Malawak siyang napangiti sa mga p'ta na katulad niya. Kinawayan niya ang mga 'to at bineso-beso. Nagyoyosi talaga muna sila habang wala pang oras na mag-time in sila sa bar.
Oo, may pa-time in din ang manager ng bar na si Mama Musa. Sosyal kunwari e. Sabagay naman, pang-maganda lang talaga ang bar nito. Hindi 'yon pipitsugin lang at masasabi niya talagang ang mga parokyano roon ay kayang maglabas ng pera para sa alak at babae na puwedeng ilabas ng mga ito.
"Problema natin mga poks?" bati niya sa mga kasama nang makalapit siya sa mga 'to. Inabutan siya ng mga ito ng isang stick ng yosi na kaagad niyang sinindihan dahil minsan lang siya makalibre sa mga ito.
Poks din ang tawag niya sa mga ito dahil hello, pare-pareho naman silang poks doon. Siya nga lang ang nagpatawag ng Poks na literal dahil nakantyawan na siya sa squatter. Go lang, doon sila masaya e. Pero Polly talaga ang palayaw niya. Short for Policarpia.
Sa bar naman kasi ay bawal gamitin ang tunay nilang pangalan kaya go na siya sa 'Poks' na bansag sa kaniya ng mga kapitbahay niya na ginamit na nga niya hanggang doon sa pinapasukan niyang bar.
"Si Mama Musa, may sumpong."
Pagak siyang natawa. "Kailan ba naman nawalan ng sumpong 'yon?"
"Mas malala ngayon!" ani Joan, ang kasama niya sa trabaho na may pinakamalaking bo*bs.
"Talaga? Bakit naman? Anong drama ni bakla?"
"Alam mo na, kinukulit ka niya na magpalabas. Type ka raw no'ng mayaman kagabi. Bilyonaryo pala 'yon!"
Napangiwi siya. Ang tinutukoy ng mga ito ay ang suki nga nila sa bar na bigatin. Nagpahipo naman siya roon kaya lang dahil may edad na nga at dahil sa alak lang siya nagagawang i-table niyon, saglit lang ay bagsak na ang tanders sa kalasingan. Ang ending, hindi siya mahipuan nang todo.
"Kadiri naman 'yon e, kahit mapera." Nagtawanan ang mga hitad na poks sa sinabi niya.
Ang pag-uusap nila at tawanan ay nahinto nang tawagin na sila ng guard. Oras na ng pagpasok nila.