“Lance sigurado ka bang ayos ka dito?”
“Oo ayos lang ako wag na kayong mag alala pa sakin,kaya ko ang sarili ko.”
“Basta kapag may kailangan ka…don’t hesitate to contact us ok?”
“Ok…Have a safe flight and enjoy Bro.”
“Thanks bro.”
Tinapik ni Lloyd ang balikat ng kanyang bestfriend.Naka upo ito sa sofa sa sala habang hinihintay ang dating ng taxi na mag hahatid sa kanila sa airport.
Mayamaya pa ay dumating na mula sa labas si Janice ang asawa ni Lloyd.
“Hon..na dyan na yung taxi sa labas.”
“Oh paano Bro…ayaw ko sanang iwanan ka dito mag isa pero…kailangan din kasi namin ni misis ng alam mo honey moon.”
Nasamid si Lance sa sinabing iyon ng kanyang bestfriend. Alam naman nyang bagong kasal ang dalawa at kailangan talaga iyon sa bagong kasal.
“Naiintindihan ko Bro,tsaka kung isasama n’yo man ako ay hindi rin ako papayag.Kahit saan n’yo pa ako dalhin eh wala rin akong makikita.” Tumawa sya sa kanyang sinabi ngunit sineryoso iyon ni Lloyd.
“Bro…patuloy parin kaming umaasa ni Janice na makakakita ka muli at bumalik ang dati mong sigla.”
“Sige na…umalis na kayo baka mahuli pa kayo sa flight n’yo eh.”
“sige Bro ingat ah…remember yung mga bilin ko.” habang inilalabas nya ang mga gamit nila ay panay parin ang pag bibilin nito sa kaibigan. “yung pinto,I-lock mo palagi tapos…kapag may kailangan kang tawagan,naka Set na ang phone book number sa alphabetical a,b,C,D lang yung ayon sa pangalan ng mga doctor at nurse na mag Che-check UP sayo every week ok-“
“Lloyd Lloyd…easy isang linggo lang naman kayo diba or kahit isang buwan Its ok…kaya ko.”
bumuntong hininga na lamang si Lloyd.
“sige na nga..basta sundin mo lahat ang bilin ko.”
“Oo Bro..naka isang daang bilin kana yata,” biro ni Lance.
“Syempre! ano pa at naging mag best friend tayo,sya aalis na kami…Bro.” tinapik nyang muli ang balikat ni Lance.
Tumango nalang si Lance.
Pagka dinig ni Lance sa makina nang sasakyan ay isinara na nya ang pintuan at ini-locked na ito.Ingay nang papalayong sasakyan na lamang ang kanyang nadinig.Ang dating ingay sa sala ay di na nya na dinig.Mahilig kasing manuod si Lloyd nang basketball at kapag wala naman si Lloyd ay music naman ni Janice ang kanyang nadidinig.Nanibago sya sa pag alis ng mag asawa ngunit hindi na nya ito masyado pang pinag tuonan ng pansin.Madadagdagan lamang ang lungkot na kanyang nararamdan.
Mag isa na lamang sya sa bahay ngayon,kaya naman naisipan nyang matulog muna dahil nakaramdam sya ng antok.
Kapag ganitong nag iisa sya gusto nyang umiinom ng sleeping fills.Dahil kung ano ano ang pumapasok sa isip nya.Naalala nya ang dahilan ng kanyang pagka bulag.Lahat ay nawala sa kanya pagka tapos nung araw na yon.Ang kanyang propesyon,ang kanyang fiancee at ang kanyang normal na pamumuhay.
25 years old sya nung nabulag sya at sa isang araw ay birthday na nya isang taon narin .Isang taon na rin syang nabubuhay sa dilim.palagi lang syang nasa loob ng bahay ang nurse at doctor nalamang ang bumibisita sa kanya sa bahay para sa kanyang safety.
Hindi pa man sya nakaka himbing ng tulog nang may mag doorbell sa may labas ng kanilang gate.
Agad nyang kinapa ang kanyang manipis na baston sa gilid ng kama na nag sisilbing alalay nya sa paglalakad.
“sino yan?!” tanong nya nang nakababa sya sa iilang hakbang sa hagdanan. “Lloyd? may nakalimutan kaba?” sa pagaakala nyang iyon ay ang bestfriend nya.Wala naman kasi syang inaasahang bisita.
Pag bukas nya ng pinto ng bahay ay naramdaman nya agad ang prisensya ng isang babae.Dahil sa napaka tamis ng pabango nito na nalalanghap nya.Amoy strawberry ito.Kaya alam nyang babae ang nasa harapan nya.
“sino ka?”
“Ahm…hi! ako nga pala si Lisette your new friendly kapitbahay.kaka lipat ko lang dyang kahapon.” kuntodo ngiti ang babae na akala mo ay nakikita sya ni Lance.
Hindi naman nag salita si Lance,isasara na sana nya ang pinto dahil hindi naman sya interesado sa new friendly kapit bahay nya.
“Wait a minute kapeng mainit!” pinigil ng kanyang palad ang papasarang pintuan. “Nag dala pala ako ng ulam…my specialty SB.”
“SB? ano yun?”
“SB! Sinigang na Baboy SB!” ngumisi syang muli.Kita ang gilagid nito at ang kanyang maliliit na ngipin.Sumasabay sa pag ngiti ng babae ang kanyang singkit na mga mata.
“Salamat pero…hindi ako kumakain nyan,kaya umalis kana new kapitbahay-“
“Mali! New Friendly Kapit bahay.” pag tatama pa nito sa sinabi ni Lance.
Walang sabi sabing isinara ni Lance ang pintuan.
“Sungit…makikipag friends lang naman eh,ang sarap pa naman nitong SB ko.Chossy!”
(Kinagabihan)
Toktoktoktok! makailang ulit na tunog mula sa pintuan ng bahay ni Lance.
“Sino yan?!”
“Its me!!! Lisette your new friendly kapit bahay! na…pinag bagsakan mo ng pintuan!” sigaw nito mula sa labas ng pinto.
“ano na namang kailangan mo!?” inis na sigaw ni Lance bago tumungo sa malapit sa pintuan.Hinampas nya ang pinto kamit ang kanyang baston.
“Ahm nag luto ako ng ulam ulit! this time Its AB naman.”
Hindi parin binubuksan ni Lance ang pintuan. “Anong AB!? abnormal?”
“LUh! AB..adobong baboy! Nag dala ako para sa dinner mo,tsaka baka gusto mong pag buksan ako ng pintuan para naman di ako sumisigaw diba?” Hinaplos ni Lisette ang kanyang lalamunan,mukhang sumasakit na ito kakasigaw nya.
“Nag dinner na ako salamat! Umuwi kana!”
“Huy! masarap itong AB ko!”
Lingid sa kaalaman ni Lisette ay wala na syang kausap dahil umakyat na sa kwarto si Lance.