Hindi siya nakatiis kaya umiwas siya ng tingin dito. "Ano ka ba naman Anne di ka naman mahilig sa mga totoy pa." Sermon niya sa sarili.
Kaya lang kasi ay tuwing tinitingnan siya nito ay tila nalilimutan niyang mas bata ito ng halos isang dekada sa kanya.
"Oo nga pala tanong ko lang galing ba kay brownie ung gatas na dinadala mo sa akin?” pag-iiba nya ng usapan.
Wala siyang maisip kaya yung kalabaw na lang naisipan nyang diversionary tactic.
"Oo bakit?" takang tanong naman nito.
"Eh bat brownie eh panlalaking pangalan yon ah."
"Kasi nung pinanganak si Brownie akala ko lalaki siya huli na nung malaman ko na babae pala eh nasanay na akong tawagin siyang brownie kaya di ko na binago."
"Tingin ko mas maganda kung blossom ang pangalan nya." suhestyon niya rito.
"Powerpuff girls?? Pwede pero sorry brownie na siya ngayon. Hayaan mo kapag nagkaanak sya ng babae blossom ang ipapangalan ko." Pangako nito.
"Buntis ba si Brownie?"
"Hindi pa pero balak ni Tiyuhin na magparami ng kalabaw. Ibibigay nya sa akin yung isa."
"Pero di ba civil engineer ang course mo? Balak mo bang dito magpractice ng profession mo?"
"Hindi ko pa alam. Pero kung may pangangailangan dito bakit hindi. Gusto ko rin namang tumulong sa mga kabaryo ko."
"Pero mas malaki ang kikitain mo kapag sa Manila o sa abroad ka."
"Hindi ko masyadong iniisip ang abroad." Sagot nito.
Ikaw ano trabaho mo?” tanong nito sa kanya.
Wala nga pala itong alam tungkol sa buhay niya. Magkuwento pero hindi matanong. Kaya nga siguro gusto niya itong kasama.
"Well, right now I'm a trainor, English Trainor."
"Eh di may accent ka. Parang sa call center."
"Parang ganun kasi nagboboom sya ngayon at malaki ang kita tsaka enjoy ding magturo." Straight face nyang sagot dito.
Medyo naguilty siya dahil hindi sya naging masyadong tapat dito. Ang totoo ay pagmamay-ari nilang magkakaibigan ang training center at bukod doon eh part owner at nagmamanage din sya ng isang bookstore.
"Minsan turuan mo ako ha. Medyo mahina ako sa English."
"Oo naman tawagan mo ako sa Manila pwede kitang isama sa klase ko bibigyan kita ng discount."
" Hindi libre?" birong tanong nito.
"Business is business. At ikaw hindi mo rin naman ako nilibre."
" Libre yung pakwan."
" Narinig ko si Mang Leroy ng nagbigay sa akin nun. Ikaw lang ang pumitas. Nakihati ka pa nga."
"Sige na panalo ka na. hindi ka ba naiinitan mataas pa rin ang araw?" tanong nito.
"Okay lang ako. Malapit naman na tayo. Ikaw itong walang salakot."
Medyo tanaw na nya ang kalye nila. May mga batang naglalaro pero mas nakaagaw pansin sa kanya yung babaeng nasa harapan ng bahay nila Paolo. Halatang inaabangan kasi sila.
Tama ang hinala nya kinawayan nito si Paolo at ngiting-ngiti ito nung batiin ang binata.
"Janeth kailan ka pa dumating?" tanong ni Paolo dito.
"Kagabi lang hindi mo man lang ako hinintay para sabay na tayo umuwi.” Tampong sagot nito.
“Alam mo namang marami akong aasikasuhin dito. Oo nga pla si Anne, sa kabilang bahay lang siya nakatira. Anne si Janeth kaibigan at schoolmate ko.” pakilala nito sa bagong dating.
“Hello nice to meet you,” bati niya dito. Nginitian lamang siya nito pagkatapos at kay Paolo uli ito nakatingin. The girl is ignoring her, na parang she doesn't exist.
"Sabay na tayong maglunch Pao nagdala ako ng paborito mong food. Tsaka nandyan din si Mommy. Yayain mo na rin si Tita. ” aya nito sa malambing na boses.
Base sa nakikita niya ay mukhang magkaibigan ang mga nanay ni Paolo at Janeth so in extension eh magkaibigan din ang dalawa.
"Sige mauna ka na muna sa loob aayusin ko lang si brownie." paalam saglit ni Paolo.
"Sabay na tayo pumasok hihintayin na lang kita dito."
"Okay sandali lang ako at Anne mamaya ko na lang dadalhin sayo yung tilapia."
"Nakakahiya naman okay na ako sa pakwan."
"Bilin ni Edong bigyan kita. Magtatanong yon kapag nagkita kami." giit nito.
"Okay bahala ka." Wala na siyang gana dahil kay Janeth.
Pero wala naman itong kasalanan dahil kung tutuusin siya ang istorbo at asungot. Siya dapat ang matutong makisama.
Umalis na si Paolo para itali yung kalabaw. Naiwan sila ni Janeth. Siya na ang unang kumausap dito.
"Magkababata ba kayo ni Paolo mukhang close talaga kayo eh?”pasimulang tanong niya.
" Oo magbestfriend kami. Matagal na. Ako ang una niyang kaibigan nung bumalik silang mag-ina dito. Schoolmate din kami sa college." May pagmamalaki sa boses nito.
Alam din kaya nito ang tungkol kay Myrna? Mukha kasing marami itong alam tungkol kay Paolo. Hindi niya alam kung bakit pero medyo nakaramdam siya ng konting inggit dito. Hindi dahil marami itong alam kay Paolo kung hindi dahil marami ring alam si Paolo tungkol dito. They share a bond.
Nang makita na niyang pabalik na si Paolo ay napagpasyahan niyang magpaalam na kay Janeth. Ayaw na niyang makaistorbo sa dalawa.
“Sige mauna na ako medyo mainit na. Nice meeting you. Sabihin mo na lang kay Paolo, Salamat ng marami. " Paalam niya rito.
" Okay, " maikling tugon lang nito.

Pagkatapos ay naglakad na siya pauwi. Nang makapasok na siya ng bahay ay noon lamang nya naramdaman ang pagod. Halatang kulang na siya sa exercise. Kunting pagbubuhat lang ng pakwan eh napagod na siya.
"O iha nananghalian ka naba? salubong sa kanya ni Manang Lina.
" Opo sa bukid. Ito nga po pala yung pakwan na bigay ni Paolo sa inyo bagong pitas lang po yan kaya masarap."
“Salamat iha. Bait talaga nang batang yon. Swerte talaga magugustuhang babae noon. Diba Anne.” Halatang tinutukso siya nito.
“Opo mabait po siya tsaka masipag.” Sang-ayon nya rito. Hindi niya pinansin ang himig panunukso sa boses nito.
“Hindi ba nagpaparamdam sayo. Medyo pihikan sa babae yon.” nagmana ba siya nang pagkatsismosa dito?
"Si manang talaga kailan palang po kami magkakilala. Sige po pahinga lang muna ako." Pag-iwas niya sa usapan.