Isang araw ang inabut ko sa paglalakad palabas ng border ng kaharian. Takip silim na ng marating ko ang lumang templo. Ang templong nagsisimbolo ng alyansa ng apat na kaharian. Noblety kingdom, Afarron Kingdom, Gunnery Kingdom, at Rose Gold Kingdom. Ang templo ay itinatag para mangingsimbolo ng pagkakaisa ng mga kaharian, at mapanatili ang kapayapaan.
Sa centro ng templo makikita ang isang pabilog na lamesa. Gawa ito sa pinaka matibay na bato. At sa lamesa mismo ay ibinaon pahiga ang apat na espada ng mga hari ng bawat kaharian. At sa gitna ay naka ukit ang salitang "Alliance of the four Kingdoms".
Marami pang naka sulat doon, pero hindi kona alam ang ibig sabihin non. Sa templo muna ako nag palipas ng gabi. At bago pa sumilak ang araw ay nagsimula na akong mag lakbay papuntang Afarron.
The Kingdom of Afarron is the only one who never see me. Maybe they did but it's four years ago.
Patuloy lang ako sa paglalakad. At paminsan minsan ay, nagpapa hinga o di kaya ay kumain. Hapon na ng marating ko ang bayan ng Rowan. Ito ang unang lungsod na madadaanan mo, bago ka makarating sa susunod pa na lungsod. At sa kalkolasyo ko ay dalawang araw pa bago ko marating ang kaharian ng Afarron.
Kailangan ko ng bahay na mapapahingaan. At kinakailangan ko na ding magpalit ng damit at balabal. Habang nag lilibot ako, di sinasadyang nabonggo ko ang isang matanda. Nahulog ang mga pinamili nito. Kaagad ko din naman siyang tinulongan sa pag pupulot ng mga nahulog.
"Paseyinsya kana po, ginang hindi ko sensadyang ma bunggo ka." Magalang kong sabi habang tinutolongan parin siyang magpulot.
"Ano kaba hija, ako dapat ang humingi ng pasensya. Dahil hindi kita nakita." Sabi nito.
Tumingin sakin ang ginang, na para bang kinikilatis ako. "Ikaw ba ay bago lang dito?" Tanong niya.
Tumango ako. "Oo po. Kaka dating ko lang. Nag hahanap po kasi ako ng bahay na mauupahan ngayong gabi lang. at kabayong mabibili."
"Saan kaba pupunta?"
"Mm... Papunta kasi ako sa Kaharian ng Afarron." Sagot ko. Bigla namang nguniti sakin ang ginang.
"Tamang tama. Bukas ang balik ng aking anak papuntang Afarron. Pwede kang sumabay sa kanya."
"Ho? Nakakahiya naman po."
The middle age lady hold my hands. " Wag kang magalala hindi kami masamang tao. Ano nga pala ang pangalan mo?". No one should know my real name.
"Elly". I said and smile to her.
"Halikana at nang mapakilala kita sa anak ko. Sigurado akong matutuwa yun."
Walking distance lang ang Bahay ni Ginang Tessa sa pamilihan. Napag alaman ko ding isang takulong sa palasyo ang anak niya. Umuwi lang daw ito ng nakaraang linggo. Tumambad sakin ang dalawang palapag na bahay na gawa sa kahoy. Pumasok kami ni Ginang Tessa sa loob.
"Stella anak, may ipapakilala ako sayo." Sigaw niya. Habang kinukuha sa basket ang mga pinamili niya. "Upo ka muna dyan hija. Nako pagpasensyahan mo na tong bahay namin."
Ngumiti ako sa kanya bago umopo. "Wala po kayong dapat na ipagpasiyinsa. At tsaka, maganda nga ho pagkakagawa ng bahay niyo."
"Itong bahay nato lang ang tanging mapapamana ko sa anak ko Elly. Gawa ito ng asawa ko bago siya pumanaw." Pag kwento niya. Pero bakas sa mga mata ni Ginang Tessa ang lungkot noong, binanggit niya ang pumanaw na asawa.
Ilang sandali lang ay, may narining akong yapak na pababa. "Ma sino bang ipapakilala mo--- Oh my gulay!". Pa tiling sabi ng babaeng Stella. Mabilis siyang lumapit sa pwesto ko at sinuri ako. Mula sa buhok, mukha, dibdib, at paa.
"Ay grabe ang kinis ng mukha mo." Maranang dumampo ang palad niya sa mukha ko. Pinisil niya pa ito, pag katapos ay para siyang bata na tumalon talon.
Lumapit naman si Ginang Tessa at binatukan siya. "Ang tanda tanda muna pero kilos bata ka parin kahit kaylan." Pag sesermon sa kanya ni Ginang Tessa. Stella then pouted, and stump her feet, lumapit siya sakin at naka ngiting hangang langit. Bumalik naman si Ginang Tessa sa kusina para magluto.
"Tara sa kwarto, may hindi pa'kong nagagamit na damit don." Sabi ni Stella at hinila ako paakayat ng kwarto niya. Ng makapasok kami ay may kinuha siya sa loob ng kabinet niya.
Isa itong pares ng bagong biling damit. Inabut niya ito sakin, ngunit umiling ako. "May pera naman akong dala dito Stella bibili nalang ako. At tsaka sa---" pinutol niya ang sasabihin ko.
"Ano kaba! Okay lang. May pera pa naman akong pangbili ng bago. At tsaka, bukas tayo bibili ng mga damit mo." Wala akong choice kundi ang kuhanin ang damit. "Magbihis kana, sa baba nalang kita hintayin. Dyan yung banyo." Pag turo niya sa isang pinto. Tumango naman Ako.
Pag katapos kung maglinis ng katawan at magbihis ay lumabas ako ng kwarto ni Stella at dumiretso sa baba. Nakita kung tinutolongan ni Stella si Ginang Tessa sa pag hahanda ng lamesa. Kapwa silang naka ngiti. Bumontong hininga ako, nang maalala ko si Mom. How I wish she's still alive, we're definitely close like them too.
"Oh, halikana Elly." Pag-aya nila. Ngumiti ako at naglakad papunta sa kanila. Naging masaya ang nanging hapunan namin. Maaga kaming natulog at nagising. Sinamahan ako ni Stella na bumili ng mga damit, pag katapos naming mamili ay pumunta kami sa kakilala niyang pwedeng maghatid samin papuntang Afarron.
Hapon na ng magpaalam kami ni Stella kay Ginang Tessa, na alalalis na papuntang Afarron. Hinabilin pa'ako ni Ginang Tessa kay Stella. Sumakay na kaming dalawa sa karwahing ni rentahan namin kamina.
Dalawang araw ang itatagal ng byahe namin. Nag palipas kami ng gabi sa sumonod na bayan. At tanghali na ng marating namin ang centro ng Afarron.
Di maikaka ilang tahanan nga ito ng mga sundalo. Dahil karamihan sa mga lalaking makikita ay malalaki ang pangangatawan. At desiplinado ang mga mamayan nito.
Nasabi ko nadin kay Stella na, kung pwede ay mag aaply nalang ako bilang isa sa mga katulong sa palasyo. Dahil pag umalis pako sa lugar nato, ay kulang na ang perang dala ko. Hindi naman siguro masamang maging isang katulong sa ngayon ang prinsesa hindi ba?
Us long as no one knows me... I can live us Elly.
Bumaba na kami mula sa karwahe. I inhale some air, and exaggeratedly exhale it. This is it. Kumatok si Stella sa tarangkahan ng tatlong beses. Biglang bumokas ang gate at lumabas dito ang isang kawal. Kinuha nito ang dala namin at na una ng pumasok.
Stella held my hand. "Ang lamig ng kamay mo. Okay ka lang ba? Masama pakiramdam mo?" How cute. She's panicking.
I smile to her. "Okay lang ako, mmm... Pagod lang sa biyahe." Sagot ko.
"Tara na sa loob. Sisiguradohin kung magiging masaya ka dito."
I hope so...