Isa-isang tinupi ni lexie ang kanyang mga damit na inilabas at maayos na inilagay sa maleta. Gusto man niyang sugurin ang asawa niya daw ay hindi niya ginawa. Kailangan muna niyang mag-isip ng magiging hakbang para hindi maging masaya ang anim na buwan nito na kasama siya.
Kaya isasantabi na muna niya ang kanyang pagkainis at esave ang lakas sa pag-iisip ng gagawin para pagsisihan ng lalaki na mag bigay ng ganung klase ng kondisyon.
"Humanda ka talagang matandang Ethan ka at sisiguraduhin kung hindi ka maging masaya, segi lang pagbibigyan kita." Bubulong-bulong na aniya habang naglalagay ng mga kakailanganin. Kakatapos lang niyang ligpitin ang lahat ng kanyang kakailanganin ng marinig niya ang pag busina ng isang sasakyan sa labas. Kasabay no'n ay ang pagkatok sa kanya ng katulong sa kanyang kwarto.
"Seniorita Lexie pinasasabi ni Senior na dumating na ho ang sundo niyo." Saad ni Madeline.
"Pakisabi bababa na po manang!"
Pagkatapos tugunin ang kanilang katulong ay mabilis na tumakbo ng banyo si Lexie upang maligo. Sa kabilang banda ay sinalubong ng Senior si Ethan at nakipag kamustahan.
"Hali ka iho. Pumasok ka sa loob." Yaya ng Don. Kay Ethan at nauna nang pumasok ng bahay. Agad namang sumunod si Ethan papasok sa loob.
"Parang kailan lang ng una kitang nakita. Napakabata mo pa. Ngayon hindi na. Maupo ka muna iho." Pagbubukas ng usapan ng Don at inaya siyang maupo. Walang pag-aatubiling sinunud ni Ethan ang don.
"Ngayon hindi kana mukhang bata. Mukha kanang negosyante!" Biro ng matanda na ikinatawa nilang dalawa ng malakas.
"Sa inyo lang ako hindi negosyante Mr Mijarez. " tugon ni Ethan. Na kabakasan parin ng tuwa ang mukha.
"Nha!.. matagal mo na akong nabintahan iho. Kaya nga botong-boto ako sayo para sa aking apo."
Napatango-tango lang si Ethan sa sinabi ng matanda. Hindi nagtagal ay narinig ni Ethan ang pag lagatok ng sapatos pababa ng hagdan. Nag angat siya ng ulo upang tingnan kung sino ang may likha ng ingay ng pag hakbang. Nagkasalubong ang kanilang mga mata at saglit na nawala ang atensyon ni Ethan sa ikinikwento ng matanda dahil napatingin siya sa babaeng bumababa ng hagdan. Si Lexie para siyang anghel na bumaba sa langit sa suot niyang puting bestida. Nang mahalata ng don na hindi na sa kanya nakikinig ang lalaki ay sinundan niya ng tingin ang tinitingnan nito at napangiti ng lihim at umiling.
"Hmm..!" Isang pilit na ubo ang pinakawalan ng matanda. Sabay na lumipad sa kanya ang tingin ng dalawa. Napangisi ang matandang Mijarez sa kanyang ginawa.
"Oh apo! Tapos kana bang mag-ayos?" Masiglang saad ng matanda na animoy walang nakita.
"A-ah Opo lolo!" Tugo no Lexie na medyo nautal pa.
"Oh!, Alis na kayo!" Pagtataboy ng matanda at sinenyasan si Ethan na lapitan ang apo niya gamit ang tingin. Mabilis na tumayo si Ethan upang sundin ang lolo Tomasino ni Lexie napapangisi siya sa ginagawa ng matanda.
"Ito naba lahat ng gamit mo?" Tanong niya ng makitang isang maleta ang dala ng babae.
"Bakit kulang ba? Isama mo nalang kaya ang buong bahay!" Pamimilosopong saad ni Lexie at inirapan ang lalaki na nagkibit lang ng balikat. Napangiti naman ng makahulugan ang lolo ng babae.
"Segi na umalis na kayo at baka abutin kayo ng tanghali sa daan." Taboy sa kanila ng matanda at hinatid sila palabas ng bahay.
"What are you doing?"
"Putting your luggage in a Van. Why?" Nagtatakang balik tanong ni Ethan.
" I know what you we're doing. but that's not what I am asking about. Seriously? As in Van ang gagamitin natin? " hindi makapaniwalang muling tanong ni Lexie. Sino ba naman ang hindi magugulat? Sa dami ng luxurious cars that he can afford to buy and for sure naman na meron ito. As in Van ang dinala nito para lang sunduin siya? Nang-iinsulto ba ito?.
"Uunahan na kita bago kapa magwala. Hindi kakayanin ng kotse ang kalsadang dadaanan natin papunta sa bahay ko. I'm sorry if you feel insulted but I didn't mean anything. It's just that we need to bring extra gas for travelling ." Mahabang paliwanag ni Ethan nang mapansin ang paniningkit ng kanyang mga mata. Agad na umikot ito sa kabilang side ng sasakyan upang pag buksan siya ng pinto.
Lexie rolled her beautiful eyes ang took a deep breath. This is unbelievable. In her twenty-eight years of existence ngayon lang niya mararanasan ang sumakay ng Van. Atubiling pumasok ng sasakyan si Lexie matapos niyang makapag paalam sa kanyang lolo.
Agad naman na isinara ni Ethan ang pinto ng sasakyan at lumapit sa kanyang lolo upang magpaalam bago umikot sa pabalik sa driver side. Nang makapasok na ng kotse si Ethan at makapaglagay ng seatbealt ay kumaway muna ito sa matanda bago pinaandar ang kotse.
Tahimik silang dalawa sa byahe. Habang si Ethan ay panay ang tingin sa katabing babae na mukhang pinagsakluban ng langit ang mukha. Kanina pa ito tudo simangot habang nakatingin sa daan.
"Matagal paba tayo? " tanong ni Lexie sa katabi ng mapansin na puro bundok na ang kanyang nakikita.
"Mga isang oras pa. Pwedi kang matulog muna para hindi ka mabagot!" Tugon ni Ethan.
"Seriously? Ei parang walang hanggan na ang bundok na mga nakikita ko!" Reklamo ni Lexie. Sino ba naman ang hindi magrereklamo kung wala mula pa kanina ay puro bundok na ang kanyang nakikita. Pakiramdam tuloy niya ay para siyang nadukot at dinala sa liblib na lugar. Speaking of dukot. Hindi ba't dinukot narin siya sa sitwasyon niya? Isinama lang naman siya ng lalaki kahit labag sa kalooban niya kaya dapat lang na dukot din ang tawag sa sitwasyon niya.
"If your hungry may pagkain diyan sa supot na nakapatong sa upuan katabi mo." Saad ni Ethan na ang buong attention ay nakatotok sa pagmamaneho. Sinimangutan lang ni Lexie ang lalaki at binuksan ang shoulder bag upang kunin ang shades niya. Kinuha niya ang shades at sinuot at magka krus ang mga braso sa dibdib na isinandig ang likod sa sandalan ng upuan at pumikit. Mas maigi nang matulog kaysa makipag usap sa matanda. Aniya sa isip.
Habang nakapikit ay hindi naman makuhang matulog ni Lexie dahil sa umaalog ang kotse. Inis na tinanggal ni Lexie ang suot na salamin at tiningnan ng masama ang lalaki.
"Seriously? Saan kaba nakatira? Sa dulo ng walang hanggan? " pagtataray niya ng hindi na siya makapagpigil ng inis. Sino ba ang hindi? Talagang namumuro na ang lalaking to. Anong lugar ba ang pinagdalhan sa kanya? Bakit hindi na yata matapos-tapos ang daan na dinadaanan nila?, mabuti sana kung patag ang daan. Ei hindi ei. Daig pa ang binitak na mga bato sa lubak ng daan. Ang lakas ng loob na sabihan siyang matulog tapos lubak naman ang daan. Hindi mo alam kung nanadya ba o hindi ang lalaki.
"Malapit na tayo kaya huwag kanang mainis." Baliwalang tugon ng lalaki. Animo'y hindi apektado sa mga pagtataray niya. Napabuga ng hangin si Lexie sa inis. Ano paba ang magagawa niya? Kahit naman yata magwala pa siya sa inis ay wala naman siyang magagawa dahil hindi na niya alam kung nasaan na sila ngayon ng lalaki. Dahil simula kanina ay puro bundok na lang ang kanyang nakikita.