Pagkaalis ni Lexie sa opisina ni Ethan ay saka naman pumasok ang kanyang lolo. Saglit niya lang itong nilinga at muling ibinalik ang tingin sa mga sasakyang dumadaan sa kahabaan ng kalye na kanyang natatanaw mula sa kanyang kinatatayuan sa loob ng kanyang opisina.
"Anong pinagusapan ninyo ng asawa mo iho?" Curious na tanong ng kanyang lolo Tomasino.
Napangisi si Ethan ng maalala ang magandang babae.
"Grandpa you know the very reason why Lexie came back to Philippines after ten d*mm years!"
Baliwalang aniya sa kanyang lolo. In the first place alam nila pareho ang totoong motibo ng pag uwi ng babae. He knows everything about her.
"What did you said to her? I know you very well Devin."
"I said yes!"
"What? Are you out of your mind? " gulat na tanong ng matandang Alonso dahil sa kanyang naging tugon.
"She won't get the Annulment." Matigas na saad niya. Nagtaas naman ng kilay ang kanyang lolo sa narinig.
" Kailangan ko lang na baguhin ang paninindigan niya." Nakangising patuloy na saad ni Ethan at naglakad palapit ng kanyang personal ref. At kumuha ng maiinom. " Do you want beer Grandpa?"
"Nha! Ayoko. Magagalit ang lola mo kapag uminom ako. Just feed me an information about your plan." Tangging saad ng matanda at nagkukumpas pa ng kamay sa pag ayaw.
"I ask her to live with me in six months." Baliwalang tugon ni Ethan at nag bukas ng coke in can.
"Anong gagawin mo? Bubuntisin mo?"
"No of course I'll court her. Gusto ko siyang ligawan sa loob ng anim na buwan, gusto kung mahalin niya ako." Nangangarap na saad ni Ethan.
"And if she still wants you to sign the papers of Annulment after six months?" Curious na tanong ng kanyang lolo.
"I'll sign it." Mabilis niyang tugon at tumingin sa kawalan bago nagpatuloy. " If her happiness is for me to set her free. Gagawin ko." Aniya na biglang lumambong ang lungkot sa mga mata.
"Segurado kaba apo? " naninigurong tanong ng kanyang lolo sa kanyang mga pinaplano. Hindi naman kasi lingid dito kung ano ang ginawa niya para lang maikasal sila ng babae.
"Opo! Gusto ko lang na makasama siya ng kahit anim na buwan bago ko siya papakawalan." Malungkot ang mga matang tugon niya sa kanyang abuelo.
"Ok! If that's your decision. I'm here to always support you Ethan." Anang matandang Alonso at tinatapik- tapik ang balikat ng kanyang apo.
"And to help you with your plan. Tatawagan ko ngayon si Tomasino para tulungan ka na mapapasayo ang apo niya." Anang kanyang lolo at mabilis na umalis sa loob ng kanyang opisina.
Sa kabilang banda kanina pa nakatingin si Lexie sa mga pagkaing nakahanda sa hapag kainan. Habang hinihintay ang kanyang lolo na lumabas ng kwarto nito. Ngunit nakaisang oras na yata siyang nauupo roon ay wala paring lumalabas na kahit anino nito.
Masamang masama seguro ang loob ng lolo niya sa kanya. Nakakaramdam na siya ng gutom ngunit parang wala siyang ganang galawin ang pagkain na kanina pa naghihintay na kanyang kainin.
Isang malalim na buntong hininga ang kanyang pinakawalan bago niya napag desisyunan na sumandok ng kunting kanin at hiwa ng beef steak na ulam.
"Senior nandyan na ho pala kayo! Naghain na po ako! " Tawag ng katulong nilang si Madeline sa kanyang lolo. Nilinga niya ang lugar kung saan nakatingin si Madeline at nakita ang lolo niyang nakatayo at tiningnan lamang siya ng malamig na tingin.
"Hindi ako kakain dito. Dalhan mo nalang ako ng pagkain sa kwarto. Dahil ayokong makakita ng taong walang utang na loob." Saad ng matanda at tiningnan siya ng masama bago nag walk out. Napangiwi naman ang kasambahay nila dahil sa inasta ng don.
Mabait at malumanay mag salita ang don. Bagay na kabaliktaran ng ipinakita nitong pag uugali ngayon- ngayon lng. Pakiramdam ng dalaga biglang kumunat ang karne na kanyang nginunguya at kahit ang kanyang panlasa ay hindi rin nakikisama sa kanya dahil sa tensyong nararamdaman ay halos hindi na niya malasahan ang kinakain.
"Ate Madeline ako na po ang maghatid niyan kay lolo." Aniya sa katiwala at mabilis na tumayo upang kunin dito ang tray ng pagkain.
Pagdating niya sa kwarto ng kanyang abuelo at kumatok muna siya ng tatlong beses bago pumasok.
"Pakilapag nalang sa mesita Madie." Utos ng matanda na hindi tumitingin at ang buong atensyon ay nasa kausap nito sa hawak-hawak na telephono.
"Lo." Tawag niya sa kanyang lolo na nakatalikod sa kanya. Napalinga naman ito sa kanya at ng makita na siya ang naghatid ng pagkain nito ay mabilis na tinapos nito ang pakikipag-usap sa sino man na nasa kabilang linya.
"Bakit ikaw ang naghatid ng pagkain ko dito?" Malamig na tanong ng kanyang lolo tomasino.
"G-gusto ko po kasi kayong makausap lo." Nakayukong aniya sa matanda habang ang kanyang mga kamay ay Maya-maya niya kung pisilin.
Tiningnan siya ng kanyang lolo ng seryoso. Na para bang hinihintay nito ang kanyang mga sasabihin. Ngayon lang din niya napansin na pag ganito ka seryoso ang matanda ay nakakatakot pala ang mag salita.
"Gusto mong ma annul ang kasal niyo ng apo ng kaibigan ko hindi ba?"
Tanong ng lolo niya ng hindi siya agad nakapagsalita. Bahagya niyang inangat ang kanyang tingin at tumango sa kanyang lolo.
"Tumawag si Emanuel. Siya ang kausap ko ng pumasok ka."
Anang lolo niya na tiningnan muna siya sa mata bago nagsalitang muli.
"A-ano po'ng sinabi n-ng k-kaibigan ninyo lo? " kinakabahang tanong niya sa lolo niyang walang ka ngiti-ngiti. Pakiramdam niya tuloy ay nasa korte siya at ano'mang oras ay papatawan ng hatol na kamatayan. Nanlalamig narin sa kaba ang kanyang mga kamay sa takot. Natatakot siyang isipin na baka meron na namang idinagdag na kasunduan ang kabila. Negosyante si Ethan at ang lol niya kaya nakakasiguro siyang hindi ang mga ito papayag ng isang deal na seguradong ikakalugi nila.
"Pix your things at sumama ka kay Ethan. Sumama ka sa kanya manirahan sa iisang bubong sa loob ng anim na buwan." Anang lolo niya na ikinasinghap niya.
Seryoso ba ang lolo niya? Pagkatapos ng panggigipit ng mga Alonso sa kanila ay papayag parin ito na sumama siya sa matanda niyang asawa? Nha! Hindi siya matanda Lexie matured lang pero hot! Kuntra ng utak niya. Whatever! Inis na ganti niya sa isip
"Ayoko lo." Angal niya sa matanda na kulang nalang ay magpapadyak at umiyak na siya sa inis.
"Sumama ka kay Ethan. Kapalit nun ay makakalaya ka sa kasal at papayag din si Emanuel na hindi nila babawiin ang lahat ng naitulong nila sa atin." Matigas na saad ng kanyang lolo at tiningnan siya ng may pagbabanta.
"Pero lo. Ayoko! Ano nalang ang sasabihin ng kasintahan ko kapag nalaman niyang sumama ako kay Ethan? Ayoko!"
Tanggi ni Lexie sa gustong mangyari ng kanyang lolo.
"Sana inisip mo rin ang lahat ng magiging consequence ng lahat ng ito. Ipagpasalamat mo nalang na pumayag ang mga alonso na ibigay sayo ang Annulment nang walang hinihinging kapalit na kahit ano." Mahabang turan ng kanyang lolo.
Ano pala yung tawag sa titira ako kasama ang tandang Ethan na yun sa iisang bubong? Kontra niya sa isip.
"Segi po lo." Walang magawang sang-ayon na lamang niya sa kanyang lolo.
"Mabuti naman at nagkakaintindihan tayo. Segi na mag ligpit kana at ipapasundo kita sa asawa mo!" Taboy ng lolo niya sa kanya.
"Segi po lo. Pero huwag niyo na pong tawagan si Tanda! Ahh.. este si Ethan. Ako na po ang tatawag." Aniya sa lolo na nginisihan ito ng hilaw. Tumango naman ang kanyang lolo at sininyasan siyang umalis.
Agad na lumabas ng kwarto ng kanyang lolo si Lexie na nagpupuyos ang kalooban sa inis. Bwesit na Ethan yun at talagang ginamit pa ang lolo niya. Ano bang makukuha niya? Ahhh... kakainis siya!, galit na aniya sa isip at ikinuyom ang kamao.