Nagdadabog na dumating ng bahay ng lolo niya si Lexie at pasalampak na naupo sa sofa.
"Bwesit na Ethan yun. Ang kapal ng mukhang mag bigay ng kundisyon. Ei siya na nga itong binibigyan ko ng pabor."
"Dumating kana pala! Sino ang binibigyan mo ng pabor?" Tanong ng kanyang lolo.
"Ay kabayong Ethan!" Napasigaw sa gulat si Lexie at mabilis na napatingin sa lolo niyang natawa sa reaction niya. "Lo naman!, bakit po ba kayo nang gugulat?" Aniya sabay simangot sa matanda.
"hahaha ikaw talagang bata ka. kanina pa ako nakatayo dito. paano mo naman ako makikita kung nakasambakol yang mukha mo kaya't hindi mko nakita."
"Lolo naman ei. Kailangan po ba talagang gulatin ninyo ako?"
"Aba'y nagtanong lang ako. Kanina pa akong nakatayo dito, anong pabor ba yung sinasabi mo?" Anang matanda na hindi inaalis ang tingin sa kanya at mukhang naghihintay ito sa kanyang isasagot.
Bigla namang lumikot ang tingin ni Lexie. Nagdadalawang isip siya kung sasabihin ba niya sa kanyang lolo ang totoong pakay niya sa pag uwi ng bansa o Ititikum na lamang niya ang bibig.
"Apo!, ano yun?" Muling tanong ng kanyang lolo na mukhang nababagot na sa kakahintay ng sagot niya. Napahinga ng malalim si Lexie. Paano ba siya magsisimula ng hindi magagalit ang matanda?
"Kasi po lolo..a-ano k-kasi p-pinuntahan ko si Ethan. " aniyan nakangiwi. Bigla namang nagliwanag ang mukha ng matanda sa narinig.
"Talaga?, Aba'y mabuti. Dapat na doon kana tumira sa bahay ng asawa mo." Solsol ng lolo niya na kulang nalang ipagtabuyan siya para umalis ng bahay at doon tumira sa bahay ng asawa niya daw.
"Lo. Hindi ho kasi ganun."
"Bakit? Ano ba dapat? Asus sampung taon mo nang iniwasan ang asawa mo kaya dapat lang na gampanan mo na ang papel mo bilang asawa niya. Napakamakasarili." Anang matanda na medyo naiinis na ang tuno.
"Juice colored! Paano ko ba sasabihin ng hindi makakatikim ng sermon ni father ?" Sa isip-isip niya. Tiningnan niya ng palihim ang abuelo upang tantiyahin kung ano ang magiging reaction nito pag pinasabog na niya ang bomba. Seguradong siya ang sabog kapag nagsalita na siya. Pero kerebells na bahala nang mapagalitan siya ng lolo niya basta para sa future. Makasarili na kung makasarili.
""Lo gusto ko po kasing.." tawag niya sa abuelo na bahagyang ibintin ang sasabihin dahil natatakot siya sa tingin nitong parang binabantaan siya. Naku po diyos na mahabagin nakakatakot si lolo. Aniya at nakangiwing nagpatuloy. "Gusto ko pong ipa Annul ang kasal namin ng apo ng kaibigan niyo lo."
"Ano?" Sigaw ng matanda at napatayo pa ito sa gulat. Nanantya naman na lumapit si Lexie sa matanda. Mahirap na at baka atakihin ang lolo niya sa galit naku siya talaga ang mabubuntunan.
"Gusto ko pong maipawalang bisa na ang kasal lo." mahinang Ulit niya sa sinabi ng makitang kalmado na ang matanda.
"Wala kang utang na loob. Kung alam ko lang na ikaw lang pala ang sisira sa pagkakaibigan namin ni Emanuel Aba'y hindi na sana kita pinalaki."
Galit na sigaw ng matanda at iniwan siyang natigalgal sa sinabi ng kanyang lolo. Napangiwi si Lexie sa lakas ng sigaw ng loli niya. Bigla tuloy siyang nakaramdam ng pagsisisi dahil sa sinabi . Pero ng maisip ang kasintahan ay muling bumalik ang didikasyon niyang maipa annul na ang kanyang walang kwentang kasal. Bwesit kasing Ethan na yun ayaw pang makipag tulungan. Ang siste ba ei siya lang ang napilatan sa kasunduan ng mga tanders? At yung unggoy na Ethan ay hindi?.
Pak..! Tunog ng isang bagay na pahampas ang paglagay sa mesa. Naguguluhang napatingin si Lexie sa folder na inihampas ng kanyang lolo. Ito lang pala ang kinuha ng abuelo niya kaya pumasok ito sa loob ng kwarto.
"A-ano po ito lolo?" Naguguluhang nagpalipat-lipat ang kanyang tingin sa folder at sa kanyang lolo.
"Buksan mo!" Walang anumang emosyon na utos ng kanyang lolo.
Atubili man ay walang nagawa si Lexie kundi ang damputin ang folder na ipinatong ng abuelo. Malakas ang kutob niyang hindi niya magugustuhan ang nilalaman nito.
" Agreement file's." Napatakip ng bibig na muling napatingin si Lexie sa matanda.
"Basahin mo!" Solsol nito. Muling ibinalik niya ang paningin sa papel at binasa ng tahimik ang mga nakasulat. Matapos basahin ni Lexie ang lahat ng nakasulat sa papel ay hindi makapaniwalang napatingin siya sa lolo niya. Paano nagawa ng mga Alonso gipitin ng ganto ang kanyang lolo?, seryoso? Lahat ng pag-aari ng abuelo niya ay kakamkamin ng mga ito kapag hiniwalayan niya ang apo nito? Hindi siya makapaniwala sa mga nabasa pero alam niyang totoo ang mga ito dahil notaryado ang papel na hawak-hawak niya.
"Ngayon sabihin mo sa akin. Itutuloy mo parin ba ang gusto mung mangayari kung alam mo na ang totoo?" Anang matanda sa kanya hindi agad nakaimik si Lexie. Ngunit may galit nang unti-unting namumuo sa kanyang puso. Hindi niya aakalaing sakim din pala sa kapangyarihan ang mga Alonso. Ang buong akala niya ay mabubuting tao ang mga ito.
"B-bakit? Bakit po kayo pumayag sa kaunduang to lo?" Sigaw na aniya at naluha sa galit. Bakit ba may mga ganitong kondisyon?
"Dahil ang pagpapakasal mo sa apo ni Emanuel ang dahilan kung bakit umangat muli ang hacienda!, ngayon na gusto mung makawala sa mga Alonso ay nangagahulugan lang din ito ng pagpapaubaya mo ng lahat ng meron ka sa kanila."
"Hindi!, hindi lo! Magkaibigan kayo. Kung totoo sa kalooban nila ang pagtulong hindi sila dapat magbigay ng ganitong kasunduan."
Aniya sa abuelo na hindi na napigilang mapaiyak. Sa sobrang bigat ng nararamdaman ay napatakbo si Lexie papasok sa kanyang kwarto.
Pagkapasok niya ng kwarto at nauupos na napaupo ng pasalampak sa sahig si Lexie.
Habang umaagos ang masaganang luha sa kanyang mga mata ay muling bumabalik sa kanyang balintataw ang mga dahilan kung bakit nagkakaganito ang buhay niya. Kasabay ng mga dahilang iyon ay ang napakaraming tanong na hindi niya alam kung paano sasagutin. Bakit ganto?, bakit ang lupit ng mundo? Mahirap bang sumaya? Gusto lang naman niyang sumaya pero bakit hindi pwedi? lahat ng mga hinanakit niya ay isinisisi niya lahat sa lalaki dahil sa napakamakasarili nito .