"SYDNEY, COBI IS HERE!"
Napakuyom ang kamao ni Sydney matapos niyang marinig ang masiglang tinig ng kanyang Mama. Napansin rin niya ang tuwa sa mukha nito na para bang kinikilig.
"Sabi ng Papa mo, sa sasakyan ka ni Cobi sasakay papuntang simbahan," dagdag pa ng kanyang Mama.
"Po?!" Gulat naman niya.
"Oh dear! You look gorgeous!" Manghang turan ng kanyang Mama habang pinagmamasdan siya nito.
Namula naman ang magkabilang pisngi ni Sydney. Kasalukuyan na siyang nakasuot ng long gown na kulay purple. May pink ring rosas sa kaliwang tenga niya na nagsisilbing clip sa alon-alon niyang buhok. Nag-hire pa nga ang Mama niya ng baklang make-up artist para sa kanilang dalawa.
"Are you done?" Excited na tanong ng kanyang Mama.
Tumango naman si Sydney kahit puno ng pagtataka ang isipan niya. Kung alam lang sana niyang pupunta si Cobi sa kasal ng kanyang Ate Leigh, sana nakisabay na lang siya rito.
Sumunod na si Sydney sa kanyang Mama. Pababa palang sila ng hagdanan nang makita na niya kaagad ang nakangiting mukha ni Cobi habang nakatingin sa kanya.
"Kamusta ka?" Bungad na tanong nito sa kanya nang tuluyan na siyang nakababa ng hagdaan.
"O-Okay lang," tugon na lang niya kahit ang totoo ay kakakita lang naman nila noong nakaraang linggo lang.
"Almost five years tayong hindi nagkita," dagdag pa ni Cobi na parang totoong-totoo ang sinasabi nito.
"Yup, five years." Tanging sabi niya.
"Mamaya na kayo magkamustahan at baka mahuli na tayo!" Awat na ng kanyang Mama, at tumingin ito kay Cobi, "Ikaw na ang bahala sa anak ko, Cobi!"
"Yes po, Ma!" Nakangiting tugon nito.
"Ma?" Gulat na tanong ni Sydney.
Natawa naman kanyang Papa sabay ang tapik sa balikat ng binata, "See you later."
"Opo, Pa!" magalang na turan naman ni Cobi.
Nanlalaki naman ang mga mata ni Sydney na tumingin sa lalaki. Walang siyang ideya kung kaylan pa nagsimulang tawagin ni Cobi na Mama at Papa ang kanyang mga magulang.
"Kaylan mo po naging magulang ang magulang ko?" Sita niya rito habang inaalalayan siya nitong pasakay sa itim na kotse nito.
Pero ngiti lang tinugon ni Cobi.
Sinundan ni Sydney ng tingin ang binata habang patungo ito sa driver's seat ng sasakyan. Wala talaga siyang ideya kung ano ang nangyayari, at parang nawiwirduhan siya sa kinikilos ng mga tao sa paligid niya.
Pagkasakay ni Cobi sa sasakyan ay saka ito nagpakawala ng marahas na hininga, "Hindi ko talaga gusto ang nagsisinungaling!"
"What happened? Kaylan mo pa tinawag na Papa at Mama ang parents ko--po?" Tanong niya rito.
"Long story!" Sabi na lang nito saka binuhay ang makina ng sasakyan.
"Saan pala ang mga alagad mo?" Tanong niya sabay ang paglinga-linga sa loob sa sasakyan nito. At ang mga alagad na tinutukoy niya ay ang mga Assistant Agent nito.
"Lihim na nagbabantay," tugon nito, "Manghihinala ang parents mo kapag kasama ko sila."
"Kung alam ko lang pupunta ka sa kasal ni Ate Leigh sana sumasabay na ako sa'yo," aniya.
"Hindi ko na rin nakuhang tanungin ka kasi may inasikaso akong mission sa Los Angeles. Sa totoo lang, hindi pa ako umuuwi sa camp ko. Dumiretso na kaagad ako rito," paliwanag nito.
"Hindi mo talaga matanggihan ang Ate Leigh ko noh?" Sita niya rito.
Hindi ito kumibo kaya tumahimik na rin siya. Alam naman niya noon pa, may lihim na pagtingin ito sa kanyang Ate Leigh.
Halos mahigit isang oras din ang naging biyahe nila patungo sa simbahan. Pagdating nila sa lokasyon ay may wedding coordinator na ang nag-aasist sa kanila para sa Wedding Encourage.
Magkasabay silang naglalakad ni Cobi sa aisle habang ang kanang kamay ni Sydney ay nakakabit sa kaliwang braso nito. Dahan-dahan ang bawat paghakbang nila patungo sa altar.
Malapit na sila sa altar nang masilayan ni Sydney ang magandang ngiti ng Groom. Nakilala na niya si Andrew nang minsan sumama ito sa kanyang Ate Leigh sa Manila para makipagkita sa kanya.
Nang matapos ang pagma-martsa ng mga abay, iyon na ang pinakahihintay ng lahat, ang grand entrance ng Bride.
Halos magtayuan ang mga balahibo sa buong katawan ni Sydney nang masilayan niya ang kanyang Ate Leigh habang suot-suot nito ang isang mamahaling wedding gown. Sumabay pa ang pagkanta ng love song ng wedding singer na para pang umalingawngaw sa buong paligid ng simbahan ang malamig nitong boses.
Sa gitna ng aisle, naroroon ang kanyang Papa at Mama. Ang mga ito ang maghahatid sa kanyang Ate Leigh patungo sa Groom nito.
Lihim na pinalangin ni Sydney na kapag ikinasal siya ay sana ganito kasaya ang mga tao sa paligid niya. At ang mukha ng kanyang Groom ay iyong tipo na hindi aalisin ang tingin sa kanya habang naglalakad siya patungo sa altar.
"Ano kaya ang feeling ng ikinakasal?" Bulong niya sa kanyang isipan dahil ilang beses na siyang nakasaksi ng kasalan ngayong taon. Una kay Boss Jinuel at Lady Ella ngayon ang Ate Leigh niya.
Napatingin naman si Sydney sa kabilang side ng upuan kung saan doon nakahelera ang mga lalaking abay. Hindi rin niya maitatanggi sa kanyang sarili na sadyang napakaguwapo ni Cobi sa suot nitong barong. Kasama pa ang pagkakabrush-up ng buhok nito. Singkit rin ang mga mata nito. At mapupula ang mga labi. Para pa ngang automatikong pumasok sa kanyang isipan scenario noong first kiss nila.
"No...No..." Umiling-iling siya sabay ang sulyap sa harap ng altar. Kasalukuyan siyang nasa loob ng simbahan, tapos ganito ang mga naiisip niya.
Nasa ganoon siyang pag-iisip nang maramdaman niya ang pagvibrate ng kanyang cellphone sa loob ng kanyang pouch bag . Dali-dali niya iyong kinuha. Ilang saglit pa ay kumunot ang kanyang noo nang mabasa niyang ang text message mula kay Cobi.
"It's not cool to stare at me like that, Agent Cinderella."
Napangiwi si Sydney nang mabasa niya ang text message na iyon, at saka siya napatingin sa dakong kinaroroonan ni Cobi. Nakita niyang nagtitipa ito sa touch screen ng cellphone nito. Ilang saglit pa ay muling nag-vibrate ang cellphone niya.
"Siguro kung yelo lang ako kanina pa ako natunaw dito sa kinakatayuan ko!" Habol nito.
Muli siya napatingin rito at nakita niya ang mapang-asar nitong ngiti sa kanya. Ewan niya, bigla siyang tinalaban ng hiya dahil huling-huli siyang nakatitig rito. Kaya naman dali-dali na niyang tinago ang kanyang cellphone, at tinuon na lang niya ang kanyang paningin sa altar.