T H R E E
Nang umaga ding iyon ay dumating ang mga pulis sa mansiyon ng mga Santillan upang anyayahan si Sophia sa presinto. Nang dumating ang mga ito ay agad na lumabas si Don Rodrigo at nagtago naman ang kaniyang anak na si Sophia.
“Magandang umaga ho, Don Rodrigo,” anang ng pulis na namumuno sa pag anyaya kay Sophia.
“Magandang umaga naman ho mga sir. Ano po ang maipaglilingkod ko sa inyo?” tanong ng Don.
Inabot ng pulis ang papel na naglalaman ng imbitasyon para kay Sophia sa Don.
“Iimbitahan lamang po sana namin, Don Rodrigo ang inyong anak na si Sophia at si Mr. Saavedra upang kwestiyunin sa presinto, ukol sa naganap na pagpatay sa anak ng Gobernador ng Batangas na si Krysta Natividad,”
Binasa ni Don Rodrigo ang sulat na dala ng mga pulis at agad namang natakot si Sophia at ang kaniyan ina, na nagtatago sa kabilang parte ng receiving area ng mansiyon. Puno ng takot at panic ang mukha ni Sophia nang mga oras na iyon matapos marinig ang usapan ng mga pulis at ng kaniyang ama. Pilit naman itong pinakakalma ng kaniyang ina na si Donya Amelia. Magsasalita na sana si Sophia nang marinig niya ang tinig ni Connor.
“Mga sir, hindi niyo na po kailangang imbitaha pa si Sophia sa presinto,” napalingon ang lahat sa kinatatayuan ni Connor at nagtataka ang lahat sa kaniyang sinabi.
“Pero kayo hong tatlo nina Mykael Castillo ang nakitang huling kasama ni Ms. Natividad bago ito napatay,” anang ng isa pa sa mga pulis.
Nang mga sandaling iyon ay eksaktong dumating naman ang kaibigan ni Connor na si Laurel para sunduin siya.
“Pinatay? Sinong pinatay Connor?” tanong ni Laurel
“Ako lang ang sasama sa presinto. Hindi na kailangan pang sumama ni Ms. Santillan, dahil ako ang pumatay kay Krysta Natividad,” Connor said emotionless while his eyes is stared at the tiled floor of the Santillan mansion’s receiving area.
“Sandali lang. Sandali. Ano ito ? Ano ang nangyayari?” sunod sunod na tanong ni Laurel habang marahas na hinihila ang braso ni Connor.
Gulat na gulat ang lahat maging si Sophia sa mga ssinabi ng binata. Puno naman ng pag aalala ang hitsura ni Don Rodrigo ngunit tinitigan sa mga mata ang binata.
“Connor Saavedra, ikaw ay aming inaaresto sa salang pagpatay kay Krysta Natividad. Ikaw ay may karapatang manahimik o magsawalang kibo. Anuman ang iyong sasabihin ay maaaring gamitin pabor o laban sa iyo sa anumang hukuman. Ikaw ay mayroon ding karapatang kumuha ng iyong tagapagtanggol na iyong pinili at kung wala kang kakayahan, ito ay ipagkakaloob sa iyo ng pamahalaan. Nauunawaan mo ba?” anang ng pulis habang pinoposasan si Connor.
“Ano ang nangyayari? Bakit niyo dinadampot si Connor? Bakit siya ang hinuhuli ninyo? ” Puno ng takot na tanong ni Laurel. Habang tinititigan si Connor na hindi man lang tumitingin sa kaniya. Ni hindi rin siya nito kinikibo o sumasagot man lang sa mga tanong niya.
“No wait. Please let me talk to him. Bakit niyo inaaresto si Connor? Connor! What is going on? Anong nangyayari? Please anyone say something! Talk to me Connor for Pete’s Sake ! Hindi pwede ito, hindi ninyo pwedeng isama si Connor! Wala siyang kasalanan! ” Sunod sunod ang mga sinabi ni Laurel habang dinadala ng mga pulis si Connor.
Nang maisakay na ito sa sasakyan ng pulis ay agad agad sumunod si Laurel sa presinto.
Nang makaalis ang mga pulis na dala si Connor ay biglang lumabas sina Sophia at Donya Amelia sa kanilang tinataguan. Galit at padabog na lumapit si Sophia sa ama.
“Dad! What is wrong with you? Bakit mo hinayaang akuin ni Connor ang kasalanang hindi niya naman ginawa? Are you insane?” galit at mataas ang tonong tanong ni Sophia sa ama.
“Anak, siya ang lumapit sa akin para sabihing, aakuin niya ang kasalanang nagawa mo. Besides, nangako ako sa kaniya na tutulungan ko siy at di hahayaang makulong. Isa pa, nangako ako na bibigyan ko siya ng sampung milyong piso to compensate him for the damages at makapagsimula siyang muli. Ang tanging kailangan mong gawin ay mag empake at pumunta sa Amerika para magbakasyon at makalimutan mo ang mga nangyari,” paliwanag ni Don Rodrigo sa anak
“Pero bakit dad? Bakit niya to ginawa?” buong pagtataka ni Sophia habang lumuluha ang mga mata.
“Dahil mahal ka niya. Dahil gusto ka niyang tulungan. Alam niya na pwedeng masira ang buhay mo kapag nakulong ka. Besides I promisde her ten million pesos,” sagot ni muli ng Don.
“You mean gagawin niya ito para sa pera, dad?” nanlaki ang mga mata ni Sophia nang marinig iyon mula sa ama. Kilala niya si Connor. Hindi ito ganoong klase ng tao na para sa pera ay gagawin ang lahat.
“Hindi niya hiningi. I offered him myself, bilang ganti sa gagawin niya para sa iyo, para sa pamilyang ito,” sagot ng Don bago tumalikod at kinuha ang telepono para tawag sa abogado para matulungan si Connor.
“Dad! It’s Connor. Siya ang head chemist ng kumpanya!”
“It’s all set, Sophia! Tell me, gusto mo bang pumunta sa presinto at sabihin sa mga pulis na ikaw ang nakapatay kay Krysta Natividad?” madiing tanong ni Don Rodrigo kay Sophiia. Natigiilan ang dalag nang sabihin iyon ng ama.
“You just have to trust me, anak. Gagawin ko ang lahat upang protektahan si Connor. I will look out for him Hindi ko hahayaang makulong si Connor. As for you, you need to go back to States para asikasuhin ang mga pending mong trabaho. Hindi mo gagawin ito para lang sa akin, anak. Kundi para din kay Connor. Nag sakripisyo siya para sa iyo at para maasikaso mo ang kumpanya, ”dagdag pa ng Don at tumalikod na para pumnta sa kaniyang opisina.
Naiwan si Sophia na nakaupo sa sofa sa receiving area na nag iisip. Iniisip na puro na lang sakit at kapahamakan ang dulot niya kay Connor. Oo at ginamit niya lamang ito para matulungan siyang makapasa noon at makapagtapos ng kolehiyo. Maging ang katalinuhan nito ay ginamit niya upang maging numero unong cosmetic company ang kanilang kumpanya. Pero ang akuin nito ang kaniyang kasalanan ay sadyang kalabisan na. Ngunit kilala niya si Connor. Hindi ito susugal sa bagay na alam niyang matatalo siya. Kaya naman naisip niyang tama ang kaniyang ama. She have to leave and forget everything.
But then images of the night before came crashing and flashed back. How Tristan grabbed her as she tried to fight her way out of his arms. The way she ran in fear. The way Krysta pinned her down the sand, the way she slapped and punched her to death. At kung paano niya sinipa si Krysta, paano dumating si Mykael upang hilahin si Krysta, kung pano niya kinaladkad ito at nang makatayo ay naglabas ito ng kutsilyo at itinutok sa kaniya ito hanggang sa sinipa niya itong muli at natumba. Nang pumalo ang ulo nito sa batuhan ay nawalan na ito ng malay at naligo sa sarili nitong dugo.
Muling tumulo ang luha sa mga mata ni Sophia nang maalala ang mga pangyayari ng nakaraang gabi. Tama ang kaniyang ama. Hindi niya malilimutan ang mga nangyari kung patuloy siyang maninirahan sa Pilipina. She needed a break. Kailangan niyang makaalis sa lugar na ito. So she stood up, went to her room and started packing her things, ready to leave. Ang kaniyang ama na ang bahala sa kay Connor .