(I'm Home!)
Natapos kong i-impake lahat ng gamit ko ng biglang pumasok si Kristel.
'Yong kasama kong magka-patid dito sa bahay'.
Teka? Nasabi ko na ba na ayoko at hindi ako basta-basta nagpapa-pasok sa kwarto ko?
Dire-diretso lang itong pumasok sa loob at feeling na walang tao dito. Umupo pa talaga sa kama ko?!
'Sisigawan ko na ba sya? Wala akong balak magpa-pigil sa totoo lang!'
"I'm sorry ghurl for tresspass here. Nabi-beast mode ka na alam mo ba yun?" Alam ko 'yon sira! "Pero gusto talaga kitang ka-usapin so...wala ka ng magagawa kun'di mag-tiis sa pagmu-mukha ko."
"Ano bang kasing kailangan mo? Paki-bilisan mo na lang." Inis kong baling sa kan'ya.
"Eto na ghurl...serri. Totoo? Kailangan mo ba talagang umalis?"
"Oo nga. Ilang beses ko bang sasabihin sa'yo?" I said on monotone voice. Umupo ako saglit sa kama ko kaya magka-tabi na kami. "Kung gusto mong sumama, p'wede naman. Kaso 'di ko sagot ang pamasahe mo."
"Eiii...talaga? P'wede akong sumama?...kaso hindi ako prepared eh" sabay sibangot nya. "Wala rin akong money dito. P'wede ba akong pumunta dun anytime?" tanong pa n'ya.
"Oo naman," sagot ko dito sabay ngiti. "Tawagan mo ako kung gusto mong pumunta. Free service ka na."
"Yes! Sabi mo 'yan ha?" sabay yakap pa nito sa'kin habang nagsasabi ng...thank you, thank you, thank you.
"Hey! Stop doing that!" protesta ko. Sabay tapik ko sa braso nyang nakayakap sa'kin.
"Ano ka ba? Aalis ka na nga, hindi mo pa ako hayaan." Wala naman akong magawa. Bagkus pa n'yang hinigpitan ang yakap sa'kin.
Matapos ang ka-dramahan n'ya sa'kin ay nag-prisinta itong ihatid ako sa estasyon ng bus.
Hindi ko kasi dadalhin yung kotse ko for my personal reason. Kaya sabi ko kay CF na s'ya na muna ang bahala dun.
"Bye GK9!" sigaw nito sa'kin nang maka-pasok ako sa loob ng bus, nginitian ko lang naman sya. Saka ako nag-hanap ng mau-upuan ko.
Si Kristel lang ang nakaka-alam sa lahat ng trabaho ko. Marami rin kasi raw s'yang kilalang agents. Kasi nagta-trabaho daw s'ya sa ilalim ng underground society noon, pero umalis na s'ya. Mabuti na nga lang at ang patakaran nila ay hindi katulad na sa amin.
Mahigit limang oras ang ibi-nyahe ko bago ko muling matun-tungan ang pinang-galingan ko.
Walang ibang nakaka-alam ng pag-dating ko liban sa madaldal kong kaibigan/kapatid ko na rin sa sobrang closeness namin.
Si Chen, simula kasi nung umalis ako dito, humanap s'ya ng paraan para mag-karoon kami ng koneksyon.
"Kyahh!! Gemi." pronounce as Jemi. Ayan na s'ya. Malayo pa lang pumapalatak na ang bunganga n'ya.
Kitang-kita ko ang mapupunit na n'yang labi dahil sa sobrang pag-ngiti habang tumatakbo.
Inalalayan pa ako ni Manong bangkero sa pag-baba. Anong akala n'ya sa 'kin? Weak? Pero mukhang pamilyar s'ya sa 'kin. Ano ngang pangalan nito?
"I miss you. I miss you. I miss you," sabi nito habang pinu-pupog nito ng halik ang pisngi ko.
"Yuck! Rabis mo!" reklamo ko agad sa kan'ya, sabay pahid ko ng likod ng palad ko sa parteng hinalikan n'ya.
"Tse! Arte mo! Gusto mo rin naman kunwari ka pa. Akina nga yan." Sabay agaw n'ya sa 'kin nung shoulder bag na dala ko.
"Thank you Mang Rene!" sabay kaway pa nito dun sa manong na nag-hatid sa akin.
Ayun! Mang Rene nga pala ang pangalan n'ya. Natatandaan ko na. Siya yung lagi naming kasama ni papa mamangka papunta kayna Chen pag pumupunta kami sa kanila.
CHEN POV
Halos mag-kandarapa na ako sa pagtakbo ko ng matanaw ko na ang bangka ni Mang Rene mula dito sa balkonahe ng bahay nina Gem.
Kahit na na-iwan pa 'yung tsinelas ko sa pag-takbo, keri lang. Maganda pa rin ako. Walang magba-bago. Hahaha.
Walang nakaka-alam ng pag-dating n'ya kundi ako pati na rin 'yung ilang kina-sabwat ko na staff ng hotel para sa konting pampa-welcome.
* * *
"Oh? Ito pa 'yung regalo ko sa'yo no'ng 18th birthday mo ah. Buhay pa pala?" tanong ko sa kan'ya ng mapansin ko ang shoulder bag na kinuha ko sa kan'ya.
"Oo. Pero vpag hindi mo pa itinigil 'yang bunganga mo, isasama ko 'yan sa susunugin ko mamaya. Para 'di mo na makilala." banta n'ya sa 'kin. As if matatakot n'ya ako. Maganda kaya 'to!
"Oppss...serri nemen."
Maya-maya pa'y nakarating na kami sa entrada ng bahay nila ng bigla ko s'yang hatakin patakbo papunta sa backyard garden nila.
"Ano ba Chen! Konti na lang tatang---Wow..." nanlalaki ang mga mata n'yang tinitingnan ang bawat disenyong nakapa-libot sa kabuoan ng likod bahay nila.
Dito ko pinaset-up sa ibang staff namin sa hotel yung party-party namin. Walang nakaka-alam na may ganito dito sa likod ng bahay nila.
Bukod sa hindi sila pumupunta dito. Ayaw nila dahil madami raw masyadong puno. Ayun....kung ano-anong maligno ang pumapasok sa isip nila.
Nasabi ko na ba na ito ang isa sa mga kahinaan ng isang Geminaihya Gonzales? Well...lights and simple design may works to her. Kahit hindi 'yan magarbo. Basta may mga pa-ilaw ka d'yan. Bet na ng lola n'yo 'yan.
Oppss..secret lang natin 'yan. Puputulin ko dila n'yo pag pinag-kalat n'yo 'yan?!
"Uyy...Laway mo tumulo r'yan sa pagkain. Tama na pagi-imagine." Saway ko sa kan'ya habang tinapik ang braso n'ya.
"Ay anak ng patis! Ano ba?! Kanina ka pa ha? Namumuro ka na?"
"Nakakatawa ka kasi." Sabay hagikhik ko. Inirapan lang naman nya ako.
"Do you like it?" tanong ko pa sa ka'nya.
"More likely... I love it. I'm home. I'm really home," sabi n'ya habang naka-ngiting kinakain 'yung mga kinuha n'ya.
Well.... That's her.... Same old her.
Gusto ko lang pag-masdan ang mga bagay na 'to kasama ang bestfriend kong itong si Geminaihya Gonzales.
Ang nag-iisang elite enemy.
~~🍀