(The Chasers)
Hindi nga ako nagka-mali. Ilang sandali lamang na nakalayo ako sa headquarters ay may ilang van na ang naka-buntot sa akin. Iba talaga ang ugali ng mga Chairs, sundan ba naman agad ako. Hindi man lang ako pinalayo kahit na ilang kilometero.
Malapit na ko sa intersection kaya naman nag-handa na ako. They know me, but not that much 'pag dating sa mga ganitong bagay. Gustong kong lumayo na sa kanila. Pero kung ganito ang sitwasyon ko, hindi malabong sundan nila ko hanggang sa tinitirhan ko. At ayaw ko nun.
I manage to lost them. Kaya naman ng may nakita akong pagkakataon ay sumingit agad ako sa sasakyang nasa unaha ko. I turn on my virtual map. Halos malapit pa rin sila sa akin.
Mabilis akong kumaliwa para mag-U-turn at agad na pumasok sa eskinita na nakita ko. Mabuti na lang at medyo pamilyar ako sa lugar na nilusutan ko. After a few seconds, I lost them. Binaybay ko na ng tahimik ang kahabaan ng eskinita hanggang sa marating ko ang dulo nito.
I made a sudden brake when I saw them. Holding their guns while pointing at me. Wala na akong nagawa kun'di mapa-mura sa isip ko. Naisubsob ko ang ulo ko sa manibela ng sasakyan, sa sobrang irita ko ay natup-an ko pa ang busina nito na halos ika-bingi ko rin.
Bumamaba ako ng kotse ko dala ang kakampi ko. Ikinasa ko muna ito bago ko sila tuluyang harapin.
"What do you want Chasers?" kalmado kong tanong na parang walang alam kung bakit nila ako sinusundan.
Ngumiti naman ng bahagya si J6 na siyang lider nila habang naka-tutok pa rin ang baril sa akin. Duwag talaga ang putek!
"Wanna hint?" tanong niya na tinaasasan ko lang kilay bilang pag-sang-ayon.
He make his arms down and so as his allies.
"Let's make some sales talk Ms. Agent GK9," sabi pa nito habang nag-lalakad palapit sa kinatatayuan ko, ako naman ay nanatili lamang na nakatayo at naka-tingin sa kan'ya.
"Oh, I'm sorry. But I'm not a business woman. So don't sell something on me," casual kong sagot sa kan'ya na nakapag-pangisi lalo sa kan'ya.
"Pinapatawa mo talaga ako GK9. Alam mo naman siguro na may atraso ka pa sa Corporation. At alam mo naman siguro, na hindi gano'n kadali na kumalas sa grupo?"
"Huwag mo namang ipamukha sa akin na marami akong utang sa korporasyon. Baka iladlad ko lahat ng kapalpalakan mo sa trabaho J6?" asik ko naman.
We both give a sly smile. Mainit talaga ang dugo nito sa 'kin, at gayon din naman ako sa kan'ya. Simula pa lang na pumasok ako sa korporasyon dahil sa linis ng record ko doon, lagi na lang mainit ang dugo n'ya, dahil ang nasa isip n'ya lagi ay nilalamangan ko s'ya.
Well, parang gano'n na nga siguro, hindi mo naman ako masisisi. Marami na rin akong napatunayan higit sa kan'ya, knowing na mas nauna siya sa akin at mas mataas na ng kaunti ang ranggo kesa sa 'kin.
"Ang yabang mo talaga kahit kelan. Akala mo kung sino kang may kapangyarihan at ranggo! Kung hindi nga lang nasa'yo ang simpatya ni Kapitan? Baka matagal na kitang napuruhan. Matagal ka ng nakaka-kabaong," lintanya niya habang may mapang-galaiting tingin na ipinupukol sa akin.
"Oh, I'm scared! Should I run now?" sabi ko pa habang nilalaro ang baril sa kamay ko na hindi man lang nagoa-sindak sa kayabangan niyang ini-asik. "Baka nakakalimutan mo, mas marami kang bahong tinatago kesa sa 'kin? At saka huwag ka ngang mag-malinis. Hindi bagay sa'yo." sabay irap at talikod ko sa kan'ya.
Muli naman akong napa-harap dahil hinila n'ya ako sa kwelyo ng leather jacket ko. Agad ko namang pinilipit ang braso n'ya dahilan para umaray s'ya. Pero dahil dakilang demonyo ang kaharap ko, balewala lang ito sa kan'ya.
Agad kaming nagpambuno sa isa't-isa, ngunit walang gumalaw na mga kasamahan n'ya sa akin, dahil alam nila na higit pa ang matatamo nila once na nangi-alam sila.
Mabilis ko s'yang sinipa sa sikmura, ngunit madali n'ya rin namang nakuha ang paa ko dahilan para mawalan ako ng kaunti sa balanse.
Ginamit ko naman itong dahilan para pagaanin ang sarili ko at madali akong naka-punta sa batok n'ya saka ko s'ya siniko sa ulo. Madali n'ya akong nabitawan at saka ako bumartikal para hindi ako magalusan ng matindi.
Dinig ko ang daing n'ya dahil sa ginawa ko.
"Fvck! Anong ginagawa n'yo?" Iritado nitong sabi sa mga kasamahan n'ya habang masama n'ya itong tinitingnan. "Sugurin n'yo!"
Halos matawa naman ako sa mga itsura nila dahil halos nag-aalangan silang gumawa ng pwersa.
"Go on cowards." Hamon ko sa kanila.
Ilang sandali pa ay isa-isa na silang lumapit at nag-bunot ng baril. Agad na nagpa-putok ang isang malaking lalaki na naka-suot ng suit, actually, lahat sila naka-suit. Official outfit ata 'to lahat nila. Ako lang naman ang malakas ang loob na mag-leather jacket wala o meron mang mission ang team.
Madali ko itong naiwasan at saka ako bumawe at pinaputukan s'ya sa may hita. Nagmu-mukha akong dehado sa kalagayan ko dahil sampu sila at mag-isa lang ako, mabuti na lang at dala ko ang kakampi ko.
Naka-ilang pakawala sila ng putok sa direksyon ko, mabuti na lang at madali akong nakatago sa mga naka-timbon doong simento. Mas minabuti ko munang mag-laro malayo sa sasakyan ko. Mahirap na pag ito pa ang nagka-gasgas, dagdag isipin ko pa 'yon kapag nagkataon.
"Lumabas ka d'yan duwag na babae! Harapin mo ako!" He shouted in frustration.
Maikli talaga ang pasens'ya ng isang 'to. Kaya naman ang sarap n'ya laging asarin. Taas-noo akong lumabas sa pinagtataguan ko at tumayo ng diretso sa harapan nila.
"Well then, as you wish." madali ko silang pina-putukan isa-isa gamit ang arma-light na dala ko. Isa-isa naman silang mga nagsibagsakan sa sahig na puno ng dugo, hanggang sa isa na lang ang natira.
"Any last wish J6?" tanong ko rito habang naka-tutok ang baril sa noo nito.
Naka-tingin lang naman s'ya sa akin at walang ginawa ng kung ano man.
Ibinaba ko ang hawak kong baril. Natural mag-isa na naman talaga s'yang natira.
"So, what let's now talk to your business," ani ko habang madahan na ipinu-punas ko ang nguso ng baril ko sa balikat n'ya. "But before that, you deal with me first." Bulong ko sa may tenga n'ya.
Kita kong halos manindig ang balahibo n'ya rito kaya naman hindi ko mapigilan ang sarili kong mapa-ngiti. A devil one.
"What did you want?" Matigas n'yang sabi na nakapag-patawa na sa 'kin.
"Hahaha. Ang bilis mo naman atang bumigay J6? Ganyan na ba talaga ngayon ang bagong estratehiya mo kapag nagigipit ka na?"
"Pwede ba GK9? Hindi ako tanga! Kaya pwede ba, hwag ka ng magpa-sikot-sikot ka pa?" Inis na sabi n'ya.
"Tss. FINE!" sabi ko na itinaas ang dalawa kong kamay na parang nagsu-surrender. "Let me go, at walang makaka-labas na kahit impormasyon sa organisasyon." Madali kong sabi na nakapag-pataas ng kilay n'ya.
"Ang galing mo nga rin talaga eh, no? Sa tingin mo gano'n na lang kadali 'yun?"
"Oh sige. Eh di padaliin na lang natin ang deal natin." Sabay tutok kong muli sa kan'ya ng baril ko sa noo n'ya dahilan para mapa-mura s'ya ng maraming beses.
"Fvck! Just go, GK9 and let me live! Lumayo ka na ng mabilis. At wala ka ng maririnig sa 'kin." Mabilis n'yang sabi na nag-pasilay ng ngiti sa labi ko.
"Good. Then, we're settle." Saka ko s'ya tinapik sa balikat n'ya.
Agad akong pumasok sa sasakyan ko at madali itong pinaandar at nilisan ang lugar na iyon.
Goobye Chasers. Goobye Corporation. I'm going home.
Don't dare to CHASE me again.
~~🍀