COLEEN.
Inirap-irapan ko si Camila na patingin-tingin sa table kung saan ako nakaupo. Nagk-kwentuhan sila ni Kuya Vero habang kumakain. Ako naman ay mag-isang nakaupo rito sa table na medyo malayo sa dalawa.
Date ata ito ni ‘gaga’, eh! Bakit pa ako isinama?
Walang tigil ang pag-irap at pagpadyak ko dahil hindi ko ma-take. Natigil lamang ang pag-aalburoto ko nang naglapag ang waiter ng Jollibee ng pagkain sa lamesa ko.
“K-kuya, wala po akong ino-order!” Kabado kong sabi. Tumawa ang waiter at saka umalis na. “H-hoy, wala akong pambayad di—”
“Hinaan mo ang boses mo. Nakakahiya sa mga tao.”
Nilingon ko ang nagsalita. Bahagyang nanlaki ang mga mata ko nang maupo siya sa harap ko.
“Bakit ka nandito? Sinusundan mo ba ako?” Kunot-noong tanong ko. Bumuntong-hininga naman siya at nagsimula ng kumain.
Dinukot ko ang cellphone ko sa aking bag at nagtipa doon. “Bakit nandito ang Kuya mo?! Hindi ako prepared, crush din ba ako nito???????” At ini-sent ko ito kay Camila.
“Bakit hindi mo ginagalaw ang pagkain mo? Lalamig yan,” kalmado niyang sabi habang sumusubo ng fries. Tiningnan ko ang spaghetti at fries na nasa harap ko. Hindi ako kumakain ng spaghetti huhu.
“A-ayoko. Hindi ako gutom,” nakayuko kong sabi. Tingnan ko ang pagkain niya. Mas gusto ko pa yung chicken na order niya kesa sa spaghetti na ito!
Nahalata niya yata ang pagtitig ko sa chicken niya at ang pagbalik ng tingin ko sa spaghetti ko kaya pinagpalit niya ito. Taka akong tumingin sa kaniya.
“Hindi ka pa ba kumakain ng kanin? Ayan, sige. Sayo na ‘yang chicken, at akin naman itong spaghetti.” Sabi niya habang kumakain ng fries. Tumango ako saka nilantakan ang chicken and rice. Mabait naman pala itong crush ko!
Pagkatapos kong kumain ay pinuntahan na namin sina Camila sa table nila.
“Umuwi ka bago mag 6 PM,” ani Cios. Tumango naman si Camila. Nagtanguan rin si Kuya Vero at si Cios, habang ako ay hindi mapakali. Uuwi ba akong mag-isa? Bwisit!
Nagsimula ng maglakad papalayo si Cios, nakatingin lang ako sa kaniya. Tinapik ako ni Camila.
“Bakit hindi ka magpahatid kay Kuya?” Nakangising tanong ni Camila.
Agad akong umiling. “Hindi na! Kaya ko namang magbyahe. Ikaw ba?” Tanong ko. Hindi ko ikakaila na umaasa akong sa akin siya sasabay sa pag-uwi.
Si Kuya Vero ang sumagot. “Ako ang maghahatid.” Malaki ang ngiti. Ngumiti rin ako pabalik. Bahagya akong napatalon nang may humila nang may mag-angat sa strap ng sakbit kong bag.
“Hindi ka ba sasabay sa akin?” Nakanganga kong tiningnan si Cios. Bumuntong-hininga siya at nagsimula na uling maglakad. Taranta akong tumakbo upang sumabay sa kaniya.
**********
CIOS.
Kanina ko pa napapansin ang lalim ng paghinga ng kasama ko ngayon. Kanina parin siyang nakatayo sa pinto ng condo ko. Nakapagbanyo na ako pero hindi parin siya umaalis doon.
“Tatayo ka lang ba diyan?” Iritado ko ng tanong. Tila nagulat pa siya at dahan-dahang tumango. “Bakit ba parang kabadong-kabado ka diyan? Wala akong gagawin sayo, Fabian. Nandito tayo sa condo ko para mapag-usapan ‘yang portfolio mo. Ano ba ang plano mo?” Naiinis ko pang dugtong.
Umubo siya saka nakangiting lumapit. “Hindi ko rin sure, eh. Mas maganda kasi pag hindi planado yung pagkuha, mas makatotohanan.” Mahinhin niyang sabi.
I raised a brow, “Eh paano ang gusto mong mangyari?” Tanong ko.
Inilabas niya ang camera at inilapag ang bag niya sa couch. “Pwede ba nating hawiin yung kurtina sa magkabilang gilid? Tapos tumayo ka riyan sa gitna at mag-pose,” mahinahon niyang paliwanag. Sinunod ko ang mga sinabi niya, ngunit hindi ko alam kung paano magp-pose.
Narinig ko ang hagikhik niya saka lumapit sa akin. Napaatras ako nang tumingkayad siya at abutin ang buhok ko. Medyo ginulo niya ito, saka humakbang papalayo at ineksamina ako. Humakbang ulit siya palapit, “Ilagay mo nalang sa bulsa yung isang kamay mo tas yung isa naman ay sa bewang.” Utos niya.
Sinunod ko naman ang sinabi niya at madali kaming natapos sa pose na iyon. Nag-instruct pa siya ng ibang pose at sinusunod ko lang siya.
Tumagal kami at parang hindi pa siya satisfied, may mga shots raw na hindi natural. Kaya sa next session namin, gusto raw niya na magkwentuhan nalang kami. Hindi ko na tuloy alam kung gusto niya ba talaga akong maging model para sa portfolio niya or gusto niya lang akong maging kaibigan.
“Kaya mo bang umuwi? Book nalang ulit kita ng grab.” Tanong ko habang pinapanood siyang magligpit ng kaniyang gamit.
Umiling siya. “Wag na! Dito na nga ako kumain eh, mamamasahe nalang ako. Kaya ko naman,” malaki ang ngiting sabi niya. I smiled back. Tila nagulat pa siya pero mabilis akong kinuhanan. “Ayan, natural.”
Napakamot nalang ako sa batok ko saka siya pinagbuksan ng pinto. “Mag-review pa ako kaya hindi na kita maihahatid sa lobby. Kaya mo na ba?” Tanong ko.
“Yes po. Thank you talaga, Cios. Alis na ako, good night!” Masigla niyang paalam saka nagtatakbo palabas. Bahagya pa akong natawa ng muntik pa siyang madulas sa sobrang bilis niyang tumakbo.
Nakahinga ako ng malalim ng mawala na siya sa paningin ko. Isinara ko ang pinto ng condo at nahiga sa kama. Hay, nakakapagod.