"Gumising na kayo, tanghali na mahuhuli na kayo sa klase niyo, Unang araw pa naman niyo."sigaw ni mama sa baba na animo'y napakalayo ng sinisigawan. "5 minutes kung hindi wala kayong baon ngayonnnnn." dagdag pa ni mama. Hayst naman talaga, nakakabingi.
Tumayo na lamang ako at nag-ayos na lang kagaad ng higaan at ng makaligo na agad ako, alam niyo na mahirap na.
"Bilisan niyo na riyan at ng makapag-almusal kayo bago pumasok sa klase."hayan na naman si Mama, dinaig pa yung bosina?bosena?bosyna arggh bahala kayo diyan basta yun na yun.
"Pababa na po ma, ang ingay." Tumayo na ako at kinuha ang backpack na nasa upuan at tsyaka lumabas sa kuwarto at bumaba na.
Umupo na ako at nagsimula ng kumain ng magsalita si mama.
"Nga pala anak, pakiusapan mo na muna yung teacher mo na baka naman sa susunod na lang yung contribution niyo, eh sakto lang kasi sa pang baon niyo itong pera ko eh." Umupo si mama at nagsimula na ding kumain. Samantalang tumango na lamang si Marico bilang sagot sa mga sinabi ni mama.
Isang kahig, isang tuka lamang buhay namin, pero pinipilit ni mama na makapag tapos kami ng pag-aaral kahit papaano, tsskk yuko na nga baka umiyak pako sa kakadaldal.
"Kunin mo na itonb baon ko ng may pambayad ka, since dika nakapag bayad nung last." Kumain ako ng bigla nila akong tinignan, " Ohh! wala naman akong pagkakagastusan niyan, pshh tatambay na lang ako sa library pag break time okay." dugtong ko sabay pag ngiti, pahiwatig na okay lang.
"Sigurado ka ba riyan anak? baka nam—" tanong ni mama na may luhang namumuo sa kanyang mga mata.
"Ma, kanina lang ehh napakaingay niyo eh bat ngayon paiyak na kayo HAHAHA papangit ka niyan ma promise." pagpapatawa ko dito na ikinangiti nila.
"Ehh, kasi nam—" pinutol ko na ang sasabihin pa ni mama dahil baka sa kung ano na naman to mapunta at magdadada na naman si mama.
"Kumain na lang po tayo. Ma, siya nga pala may offer na trabaho si Joy sakin kahapon, naghahanap daw sila ng kahera sa isang grocery store na pinagtratrabahuhan ng ate niya." Tumayo na ako para i-ayos sa lababo ang pinagkainan ko. "Naisip kung sayang din naman yun diba?"at naglakad ako papunta sa sala.
"Kaya ba ng oras mo anak, eh baka naman mapabayaan mo na yang pag-aaral mo alam mo naman—"
"Na ito lamang ang maipapamana mo sa amin. Ma, laging nasa-isip namin ni bunso yan."
"Para dimo na kailangan magtrabaho ng magtrabaho ma." sambit ni bunso at niyakap kaming dalawa ni mama.
"Tama." ngiti ko.
"Ma, alis na po kami ni ate."Pagpapa-alam ni Marico.
"Ma, huwag ka masyadong magpagod sa trabaho. I love you."paalam ko na hinalikan siya sa pisngi bago lumabas sa pinto.
"Bye ma, labyu."paalam ulit ni Marico sabay takbo papunta sa kinaroroonan ko.
" Sana nandito na lang si papa, para hindi nahihirapan ng ganon si mama."
" Wala tayong magagawa kung sa iba niya gustong tumira at hindi sa'tin." lumingon ako at kita ko ang pag kagulat sa mukha niya.
"Pwede naman tayong lumapit sa kanya para tulungan lang tayo eh, kahit yun na lang kaysa sa ganit—" sigaw nito sa pagtitimpi.
"Na ano? Iniwan niya tayo Marico, tinakasan nga niya yung responsibilidad niya nung nandyan na tayo ehh at mas kailangan ni mama yung tulong niya tapos ngayon sasabihin mo yan." Nagsimula na akong lumayo papalayo baka kung saan pa tutungo ang usapan magkasagutan pa kaming dalawa.
Habang naglalakad nakita ko si Joy na nakaupo sa may waiting area.
"Joy." sambit ko at tumakbo sa kinaroroonan niya. Tumayo ito kumaway.
"Ohh, naghihintay ka ba ng sasakyan mong bus?" tanong ko.
"Hindi ah, inaantay lang talaga kita. Kasi baka gusto mong i avail yung sinasabi ko sayo eh kasi sayang din yun 250 for 5 hours, since pang night ship yun and magstart ng 7pm. So ano payag ka?" tanong nito habang naglalakad kami patungo sa University na papasukan ko. Yes! Oo! UNIVERSITY AS IN UNIVERSITY PO, scholar ako eh kasi naman kahit mahirap lang buhay ko eh syempre nagsisipag pa din sa pag- aaral para naman soon umahon din buhay namin at matulungan ko din si mama and para naman kahit mahirap lang eh may maipagmamalaki pa din diba. Back to story na nga tayo.
"Sige ba. Kelan ba daw ako pwedeng mag umpisa?" tanong ko.
"Mamayang gabi."sagot nito at ngumisi.
"Ano?mamayang gabi na as in?"gulat na tanong ko. Eh kasi naman agad agad di ako prepare noh.
"Ora mismo. Ayaw mo non unang araw sa klase, unang araw sa trabaho. Oh, diba puro una HAHAHA tsiyaka ayaw mo non may trabaho ka kaagad tsiyaka magkalapit lang naman trabahong papasukan natin kaya sabay tayo sa pagpunta don pagkatapos ng klase." mahabang pagpapaliwanag nito na ikingiti ko HAHA kahit kailan talaga napaka madaldal pa din nito, pero wag ka teh matalino din yan, kagaya ko scholar din siya sa University na papasukan ko, yun nga lang mas nauna siya sakin pumasok sa Univ. na ito. Valdemore University ang pangalan.
Sosyal diba charing lang HAHA.
Nagkukuwentuhan na kaming dalawa tungkol sa mga karanasan niya sa University na yun at kung ano-ano pa. Tatawid na kami dahil nga kita na ang gate sa harap namin at nasa kabilang parte yun ng kalsadang ito, malamang eh tatawid nga kaya nasa kabila, yung author talaga hayst. Patawid na kami ng biglang may humarurot na sasakyan kaya natumba kami ni Joy at buti na lang nakaiwas kami ka-agad kung hindi nabundol na kami.
"Ayos ka lang?"saad ko sabay hila sa kanya patayo.
"Ahh oo okay lang ako, ikaw ba?nasaktan kaba?" aligagang tanong nito.
"Di man lang nagsorry, bumaba ng sasakyan, magtatanong kung okay lang ba muntik niyang masagasaan. "Pagmamaktol ko dahil sa galit sa driver ng sasakyang yun.
Tumingin ako kay Joy na tawa ng tawa. " Anong nakakatawa don? muntik na tayong mabundol tumatawa ka pa din." inis na saad ko at nagsimula ng maglakad papasok sa Univ. baka malate pa kami.
"Eh kasi, sa wattpad o sa k-drama lang yun mangyayari tskk huwag ka ng umasa pa besh HAHA." pamimilosopo nito at umirap na lamang ako sa mga sinabi niya at nagpatuloy na lamang sa pagpasok baka talagang late na kami sa FIRST OF SCHOOL.