SIMULA: Samuel Laurent Silvania's POV
"Lord Samuel, Lord Emanuel is waiting for you downstairs," Sambit ng isa sa aking mga tauhan.
Tumango lang ako rito at sumunod sa kaniya pababa upang kitain si Ama. Nang makalapi kami sa gawi ni Ama ay yumuko ako bilang pag-galang at nanatiling tahimik sa aking kinatatayuan.
"Have you found one?" tanong nito habang nakatuon ang kaniyang pansin sa binabasang dyaryo.
Alam ko kung anong tinutukoy nito, ang hindi ko maintindihan ay kung bakit nagmamadali siyang makahanap ako ng taong aking mapapangasawa, gayong alam naman niya na labis ang aking pagkasuklam sa mga tao.
"Not yet father," sagot ko.
"I will give you one last chance, Samuel. I'll be back next month and make sure you already found one, understand?"
"Yes father, I understand."
"Good then, I'll get going." Sambit niya, tumayo ito at naglakad papaalis kasama ang kaniyang dalawang kawal.
Mabilis akong nagtungo sa harapn ng silid ng aking makababatang lalaking si Noah at tatlong beses kumatok rito.
Palubog na ang araw at magkasama sila ng kaniyang asawa sa loob ng kuwarto kaya natagalan bago ito lumabas.
"What? Magha-hanap nanaman ba tayo?!" reklamo nito.
"Yes. Drink now as many as you can so you won't get thirsty and do something stupid over humans."
Isinara nitong muli ang pintuan ng kaniyang kuwarto, at ilang sandali pa ay nakarating na ito sa paunang pasukan ng aming nayon kung saan ko ito kasalukuyang hinihintay.
"Are not we going to use car?" takang tanong nito.
"We will run, we're fast remember? Besides the town is not that far from our village," walang emosyon kong sabi.
"Ugh! I hate running... Once you found your slave remember to stay her away from me, or else I will suck her blood until she passed out," pagbabanta niya.
"As if you can do it," sambit ko at lumitaw sa kaniyang mga labi ang ngisi na parang bang nanghahamon ito.
"Just wait, Sam," aniya.
Makalipas ang ilang linggo ay wala parin akong napipili, sa rami ng tao sa siyudad ay hindi ako makahanap ng ihaharap kay Ama. Sa lahat ng mga babaeng minanmanan namin ni Noah ay mga walang kwenta at higit sa lahat ay nakakairita baka hindi ako magtatagal makisama sa mga iyon at mapatay ko lang sila.
"Ano na? Uhaw na uhaw na ako baka hindi ko na matiis 'to, hindi paba tayo uuwi?" nababagot na tanong ni Noah habang nakasandal ito sa madilim na bahaging sanga ng malaking punong kinatatayuan namin.
"Tiisin mo. wala na akong oras, bukas na ang dating ni Ama," sambit ko at nanatiling nakatuon ang pansin sa mga tao sa paligid ng pamilihan.
"Babalik naman tayo bukas ng umaga bago sumikat ang araw, wala pa no'n si Ama," pagmamaktol nito.
"Ganyan ba talaga ang epekto sayo ng pagka-uhaw? Sa tingin mo ba ay nakalabas na ang mga tao sa kani-kanilang mga bahay ng madaling araw?" walang emosyon kong tanong rito.
"Kung sabagay, hindi naman na tayong pupwedeng mag bahay-bahay. Humingi ka nalang ng palugit kay Ama, hindi ko na kayang mag-tiis pa at baka makapatay na ako sa harapan ng maraming tao."
Tinapunan ko ito ng tingin. Sa kabila ng madilim niyang pwesto ay natanaw ko ang mapang-ahas na titig niya sa mga tao at unti-unting pag palit ng kulay ng kaniyang mga mata.
"Fine, babalik na tayo," sambit ko na ikinagalak nito.
Habang pabalik kami sa nayon ay may natanaw kaming ilaw sa 'di kalayuan. Sa una ay isinawalang bahala namin iyon ngunit ilang sandali pa ay nakarinig kami ng mahinang sigaw ng isang taong nanghihingi ng saklolo at umalingasaw ang kaakit-akit na amoy.
"Human blood..." Sambit ni Noah at mabilis na naging pula ang kulay ng kaniyang mga mata.
Mabilis na sinundan ni Noah ang amoy na iyon at natunton namin ang ilaw mula sa maliit na lampara, sa tabi nito ay isang babeng duguan at walang malay.
Sa sobrang pagka-uhaw ni Noah ay nawalan ito sa kaniyang katinuan. napaluhod ito sa harapan ng babae at dinilaan ang tumutulong dugo mula sa kaniyang noo.
"Disgusting..." Tukoy ko sa inaasal ni Noah.
"Can I drink her blood instead? We can continue finding you a slave after that. We can share her blood Bro, it taste good," aniya at sinisimot ang bahid ng dugo sa palad nito.
"You're insane Noah. Move." Sambit ko kasabay ng pag lapit ko sa katawan ng babae.
May mga pasa ito sa katawan at malalim na sugat sa tagiliran gawa ng saksak ng kutsilyo, mukhang natalisod pa ito sa masukal na daan kaya't nauntog ng kaniyang ulo sa medyo may kalakihang batong katabi nito gawa ng pag dugo ng kaniyang ulo.
Hinugot ko sa aking bulsa ang maliit na kutsilyong aking dala-dala, susugatan ko na sana ang aking palad upang gamitin ang aking dugo nang sa gayon ay makaligtas ang babae, ngunit mabilis na hinawakan ni Noah ang aking braso at pinigilan ako.
"Hindi mo yan maaaring gawin Sam. wala kang pahintulot mula sa nakakataas at alam mo namang magiging bampira ang babeng iyan sa oras na mainom niya ang iyong dugo," aniya.
Tumayo ako at ibinalik sa bulsa ang aking patalim. "I need her. We will bring her with us."
Kumunot ang noo ni Noah at ibinaling ang tingin sa nakahandusay na babae. Binuhat niya ito at sumunod sa aking paglalakad.
"Seriously Sam, maglalakad talaga tayo? Baka pwede nating bilisan at nang magamot na ito ng punong manggagamot." Reklamo pa niya.
Huminto ako sa paglalakad at kinuha sa kaniya ang duguang katawan ng babae. I can feel my eyes turned red the moment her blood spread on my skin.
I wonder what it taste like...
Ilang sandali pa ay nakabalik na kami sa nayon. Kapansin pansin ang pag-iba ng kulay ng mga mata ng bawat nakakasalubong namin, kaya tinitigan ko lang ang mga ito ng masama dahilan upang mapaiwas sila ng tingin sa amin.
Umalis na si Noah upang pawiin ang kaniyang pagka-uhaw kaya't mag isa akong patungo sa punong mangagagmot dala ang babae nang humarang sa aking harapan ang babeng naka itim.
"Do not block my way Claire," sambit ko, nag angat ito ng tingin sa babaeng buhat ko at ngumisi.
"Welcome gift ba 'yan?"
"No. Now move aside Claire," Utos ko, umalis ito sa pagkakaharang sa daan at sumunod sa 'kin upang puntahan ang punong manggagamot.
Bago pa man kumatok si Claire sa tinutuluyan ng manggagamot ay bumukas na ito.
"Human?" Takang tanong ng punong manggagamot habang nakatingin sa duguang babae.
Tumango ako at 'di kalaunan ay ginamot na niya ang mga sugat ng babae.
"Who is she?" Bumaling ako kay Claire na nag tanong.
"Slave," simple kong sagot.
"A human slave, huh? Who's really that girl kuya?"
"My slave."
Lumaki ang mga mata nito na tila ba'y gulat na gulat, samantalang wala namang nakakagulat sa sinabi ko.
"Did not father say to you to find a wife and not a slave? Also as far as I know he didn't mention to you to find a human, you can choose someone who is vampire." Pangangaral nito sa 'kin.
"I want to see what she got."
"I thought you hate humans?" Tanong pa nito.
Tumahimik lang ako at muling ibinaling ang tingin sa babaeng mahimbing pa ang tulog dahil sa gamot na itinurok ng manggagamot.
Makalipas ang sandaling katahimikan sa pagitan namin ni Claire ay bumukas ang pintuan ng silid at lumabas doon si Calleigh at Noah.
"Oh, honey dear Samuel, what were you doing here? are you sick?" sa sobrang pag-aalala nito ay hindi na niya nagawang pansinin ang nakahandusay na babae sa kama.
"I'm not, but she is."
Nabaling na nang tuluyan ang tingin nito sa babae, nilapitan niya pa ito at para bang may gustong siguraduhin. "A human... Anong ginagawa niya rito?"
"Sam want her to be his slave," sambit ni Noah at humalakhak pa ito ng tawa. "The greatest lord Samuel is kinda interested in a human now, Sis."
Mapang-asar ako nitong tinignan, "Damn. Her blood tastes so fucking good, I want her to be my slave too," aniya pa.
"You have a wife, Mister. I don't like sharing," sambit ko sa kaniya.
"Sharing is caring, Samuel," wika niya at tumawa pa ito.
Naramdaman namin ang pag galaw nito at mabilis namang napaupo si Calleigh sa gilid ng kama habang hinihintay magmulat ng mata ang babae.
"Oh honey dear... You're awake," mahinang sambit ni Calleigh pag mulat ng babae.
"Nasa'n ako?" Takang tanong ng babae at bigla itong napaupo. "Kayo ba 'yung humahabol sa akin? Saan niyo ako dinala?!"
Goddamn it, why is she screaming out loud? She's so noisy.