Tatiana's POV
   Hanggang sa matapos ang 30 minutes break ay wala kaming kibuan. Napabalik na ang kaibigan ko pero maski s'ya ay hindi ko kinibo. Masyadong occupied ang isip ko sa sinabi ni Ralph.
Kahit kailan, etong lalaking 'to, sakit sa ulo.
Napapaisip ako kung saan, kailan, paano at bakit?
Saan ko siya nakilala? At nakita?
Kailan ko siya nakilala? At nakita?
Paano ko siyang nakilala? At nakita?
Bakit ko siya kilala noon at nakita?
Anong papel ang meron siya sa buhay ko?
At iyong mga bibigating linya n'ya kanina.
"Can't you remember me?"
"This is not the first time you saw me, Tatiana... or maybe you already forgot my face because you were so young back then"
"Don't force yourself if you can't remember"
"But I wish that one day, you'll remember me. You will hug me and say you miss me"
Wala talaga akong maalala.
"You're too occupied. Are you sure you're alright?" ayon si Drystan na bahagyang inilapit ang mukha sa 'kin. Parang yung mga nagchichismisan.
"Tingin na tingin ka naman sa 'kin" ngingisi-ngising biro ko at natawa naman siya.
"The moment I laid my eyes on you, I don't know but I can't take my eyes off you" biglang banat n'ya na ikinatawa ko.
"Tsh. Ang korni mo" tatawa-tawang sabi ko kaya naman lalo s'yang natawa.
Hindi nakaligtas sa paningin ko ang paningin ng mga echosera kong mga kaklase pero hindi ko sila pinansin. Dumating na ang susunod na teacher.
DISCUSS
DISCUSS
LUNCH BREAK
Lunch break na kaya naman tumayo na ako para bumaba sa canteen.
"Sabay na tayo" narinig kong sabi ni Drystan kaya napatingin ako sakanya.
"Sure" sagot ko at sumabay kay Lica. Si Drystan naman ay nasa kabilang side ko, pinagigitnaan nila 'ko habang naglalakad.
Bago pa kami makababa sa hagdan ay may sumalubong sa 'min na tatlong lalaki. Ang pinakamatangkad sakanila ay halos kasingtangkad ni Drystan.  Bakit ang gagwapo ng mga nilalang na to?
"Talagang hindi ka pa nakokontento e 'no? Etong babae na 'to nanaman ba ang balak mong hukayan ng libingan?" nagulat ako sa sarkastikong tinig nito habang nakatingin kay Drystan. Bumaling ito sa 'kin pero muling bumalik kay Drystan ang paningin.
"Talagang hindi ka pa nakokontento e 'no? Etong babae na 'to nanaman ba ang balak mong hukayan ng libingan?"
"Talagang hindi ka pa nakokontento e 'no? Etong babae na 'to nanaman ba ang balak mong hukayan ng libingan?"
"Talagang hindi ka pa nakokontento e 'no? Etong babae na 'to nanaman ba ang balak mong hukayan ng libingan?"
Nagpaulit-ulit 'yon sa pandinig ko atsaka napatingin sa lalaking kaharap namin ngayon. Sarkastiko s'ya kung makatingin pero may galit ang mata n'ya. Napatingin naman ako kay Drystan na walang emosyon ang mukha pero malungkot ang mga mata.
"Are you done?" walang-emosyong sabi ni Drystan kaya naman tumawa iyong lalaki na nasa harapan namin, tawang naiinsulto. Hindi ito nagsalita pero tumingin ito sa 'kin.
"Kung ako sa 'yo, hindi ako magpapadala sa mga sinasabi nitong lalaking 'to at lalayo ako" seryosong sabi n'ya sa 'kin. Ano namang issue neto?
"H-hindi ko alam ang sinasabi mo" sagot ko kaya naman tumingin ito sa 'kin, tumitig sa totoo lang. Nilabanan ko ang tingin n'ya pero ako rin ang unang sumuko.
Hindi naman n'ya sinabi na hindi pala s'ya kumukurap kapag nakikipagtitigan.
Muli sana akong titingin sakanya para tignan s'ya pero hinawakan ni Drystan ang kamay ko at inilayo doon.
"D-drys..." tawag ko pero parang wala siyang narinig. Nagdere-deretso lang siya hanggang sa makapunta sa canteen. Siya ang naghanap ng pwesto at nang makaupo kami ro'n ay tinanong ko siya.
"Oorder na 'ko---" hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil pinigilan ako ni Drystan.
"Ako na. Stay there" sabi n'ya sa 'kin at nagkatinginan kami ni Lica.
"Problema nun?" bulong n'ya at nagkibit-balikat naman ako.
Nang makabalik na si Drystan ay nagsimula na kaming kumain. Pagtapos namin kumain ay tumambay muna kami sa canteen. Nakatingin ako kay Drystan na nakatingin din sa 'kin. In short, nagtititigan kami.
"Why don't you ask what do you want to know?" tanong n'ya kaya naman natinag ako sa pagtingin sa kanya. Kunwari pa akong umubo bago magsalitang muli.
"E-ehem... hmm, ano yung ibig sabihin nong kausap mo kanina?"
"It's nothing"
"Ano nga? Bakit ayaw mong sabihin?"
"Sa 'min nalang 'yon. Hindi kana kasali don"
Nakaramdam ako ng inis sa sagot n'ya!
"Pero narinig mo naman kanina diba? Damay ako! Kaya sabihin mo na kung ano 'yon!" inis na sabi ko sakanya kaya naman kumunot ang noo n'ya pero hindi ako nagpatinag!
"Wala kana don" kalmadong sabi n'ya at bumuntong-hininga. Wala akong nagawa kundi manahimik nalang. Nakakainis! Nacucurious ako! Padabog akong tumayo atsaka nagpaunang umakyat. Malapit na ako sa room ng hinarang ako ni Ria.
"T-tatiana..." napataas ako ng isang kilay dahil hindi siya makatingin nang diretso sa mga mata ko.
"Oh?" masungit kong tugon pero nagulat ako ng lumuhod siya sa harapan ko.
"P-please... talk to John, please" nagmamakaawang sabi nito habang nakahawak sa dalawang kamay ko. Halos magdikit ang dalawa kong kilay sa pagkakakunot ng noo ko.
"Bat ako? Anong nangyare sa 'yo?" tanong ko sakanya at inalalayan s'yang tumayo. Humihikbi nitong pinunasan ang luha n'ya.
"S-si John... ayaw n'ya kong panagutan" humihikbi-hikbing sabi nito. Panagutan? Oh my jelly!!!
"B-buntis ka?" gulat na tanong ko kaya naman lalo siyang naiyak at nataranta naman ako.
"H-hoy huwag ka ngang umiyak! Ampangit mo!" sabi ko sakanya kaya naman lalo siyang napaiyak. Lengya, anong gagawin ko sa babaitang 'to!?
"S-sige... Tatry kong kausapin si John" sabi ko atsaka siya pinatahan. Nang tumahan s'ya ay sabay kaming nagbalik sa room. Pagkaupo ko ay doon lang dumating ang kaibigan kong si Lica.
"Lica, may pag-uusapan tayo mamaya" bulong ko sakanya pagka-upo n'ya.
"Grabe ka naman ah, nakakakaba ka, alam mo 'yon?" sabi n'ya pa pero hindi ko na siya sinagot. Dumating na ang teacher namin at nagdiscuss kaya nakinig akong mabuti. Pagtapos n'ya ay inaantay namin ang ikalawang teacher pero hindi raw ito makakarating, kaya ang last subject ay vacant namin.
"Oh, ano nga ule 'yong sasabihin mo?" tanong ni Lica kaya naman napatingin ako sakanya.
"Nakikipagbalikan sa 'yo si John kamo diba?" tanong ko kaya naman napatango siya.
"Buntis si Ria" walang alinlangang sabi ko at napatango tango naman siya.
"Hindi ka man lang ba magugulat?"
"Ano bang dapat kong ikagulat?"
"Buntis nga si Ria!"
"E ano naman?"
"Anong e ano naman!? Pananagutan ni John 'yon! Paano kang nakakasigurado na seryoso sa 'yo 'yon!?"
"Bakit naman pananagutan ni John 'yon e hindi naman n'ya anak 'yon?" nagtatakang tanong niya kaya naman ako ang natigilan.
"Anong hindi anak? Ulul kana ba?" inis na tanong ko sakanya.
"Wala namang nangyari sakanila, sabi ni John" parang sure na sure s'ya doon sa sinabi n'ya kaya nainis ako lalo!
"At naniwala ka naman!? Lica! Myghad wake up! Ano ba? Hindi na nga mabilang sa daliri ko yung mga kalokohan na ginawa non habang kayo pa! Ilang chance na ba binigay mo? Sampo!? Heller! Ang katangahan ay hindi vitamin kaya 'wag mong araw-arawin!!! Nakakagigel!" inis na sigaw ko at doon ko napansin na nakatingin na pala ang lahat sa 'kin.
"Anong tinitingin-tingin n'yo!?" masungit kong sigaw kaya nag-iwas ng tingin ang lahat! Napatingin ako kay John na walang emosyon na nakatingin sa 'kin. Tumayo siya at lumapit sa 'kin.
"Let's talk" aniya atsaka humawak sa pulsuhan ko. Napatayo ako dahil do'n pero bago ko pa man maihakbang ang paa ko ay may humawak sa kabilang kamay ko.
"Drystan..." mahina kong sabi dahil siya ang humawak sa kamay ko. Seryoso ang mukha n'yang nakatingin lang sa harapan, hindi ito nagsalita.
"Pare, mag-uusap pa kami ni Tatiana. Baka pwede mo siyang bitawan?" sarkastikong sabi ni John habang nakatingin kay Drystan! Teka teka-- bakit sarkastiko s'ya!?
"Baka girlfriend ko 'yang kakausapin mo? Baka pwedeng dito nalang kayo sa harapan ko mag-usap" mas nagulat ako dahil sa sarkastikong tono ni Drystan! At ano!!?
GIRLFRIEND!?
Aning ba 'to!?
Gulat akong napatingin sakanya at ngingisi-ngisi s'yang tumingin sa 'kin.
Sinong tangang maniniwala na girlfriend n'ya 'ko!? Baka kakatransfer mo lang men!?
"Girlfriend?" tatawa-tawang sabi ni John. Hindi na sumagot si Drystan at tinignan lang si John na para bang isang walang kwentang bahay ito kaya lalong nag-usok ang ilong ng isa!
"Bitaw" biglang sabi ni Ralph atsaka tinapik ang kamay ni John na sumama ang tingin sa kanya.
"Mag-uusap tayo mamaya" madiing sabi ni John atsaka tumalikod.
Luh? Bakit ako!? Anong ginawa ko!?
Napatingin ako kay Angelica na nakatungo lang.
"Beh, anong ibig sabihin non?" tanong ko sakanya kaya napabuntong-hininga s'ya.
"Kakausapin ka n'ya para pumayag ka na magbalikan kami, ayaw n'yang mag-away tayo dahil sakanya" sabi n'ya kaya napangiwi ako. Kahit kailan, ayoko sa lalaking 'yon.
"Oh, baka gusto mo ring bumitaw diba?" sarkastikong sabi ni Ralph kaya napatingin ako sa kamay ko na hawak parin ni Drystan.
"Nahawakan ko na e, ang hirap palang bitawan" sarkastiko ring sagot ni Drystan habang ngingisi-ngising nakatingin kay Ralph. Tumingin ito sa 'kin atsaka kumindat!
Bwisit ka!
"Tumigil nga kayo" suway ko sakanila pero hindi naputol ang tinginan nila.
"Ano ba!" mahinang sigaw ko at doon sila nag-alis ng tingin sa isa't isa. Hinila ko rin ang kamay ko atsaka lumabas para pumunta sa cr.
Nang nasa cr ako ay naghilamos lang ako ng mukha atsaka tumingin sa salamin.
Ano bang nangyayari? Ang weweird n'yo!
Nang makapagpunas na 'ko ng mukha ay lumabas na 'ko sa cr. Bago pa man ako makarating sa room ay may humarang sa 'king isang babae.
"H-hello" nahihiyang sabi n'ya at hindi ako matignan nang maayos sa mata.
"Bakit?" agad kong tanong kaya naman napakagat s'ya ng labi at tumingin sa 'kin.
"S-si Drystan" sabi n'ya kaya kumunot ang noo ko.
"Oh? Anong meron sakanya?" taka kong tanong at nagulat ako nang bigla n'ya akong hawakan sa dalawang balikat.
"Hindi sana maging kayo" halatang nahihiya pa s'ya pero nilakasan n'ya ang loob n'yang sabihin 'yon. Hindi naman magiging kami pero...
"B-bakit naman?" taka kong tanong pero nawala ang nagtataka kong mukha dahil biglang naging galit ang mga mata n'ya pero mababasa ro'n ang lungkot.
"Dahil ang una't huling babaeng umibig sakanya, hindi na muling nakita ng pamilya n'ya" seryosong sabi n'ya kaya medyo natakot ako.
"Dahil ang una't huling babaeng umibig sakanya, hindi na muling nakita ng pamilya n'ya"
"Dahil ang una't huling babaeng umibig sakanya, hindi na muling nakita ng pamilya n'ya"
"Dahil ang una't huling babaeng umibig sakanya, hindi na muling nakita ng pamilya n'ya"
  Umugong 'yon sa pandinig ko at parang nakaramdam ako ng takot. Hindi ko maintindihan!
"W-what do you mean? Atsaka wala namang something sa 'min ni Drystan" nakangiting sabi ko pa atsaka napaisip.
Hindi ba't transferee s'ya rito? Bakit parang andami namang may kilala sakanya? Nakakapagtaka.
"Paano mo namang nakilala si Drystan? Transferee lang siya rito" nakangiting dagdag ko pa.
"Nakilala namin siya dahil kay Pamela" bahagya s'yang nakangiti ng sabihin n'ya ang pangalang 'Pamela'. "Kaibigan ko si Pamela, almost perfect ang babaeng 'yon. Lahat ay nasakanya na" tatawa-tawa pang sabi n'ya atsaka parang iniimagine si Pamela.
Teka---bakit sakin nya kinukwento? Hindi ko naman tinanong! Sino ba 'yang Pamela na 'yan? Bakit hindi ko siya kilala? Sabagay, last year palang ako rito.
"Nasaan na ba si Pamela?" nakangiting tanong ko kaya naman lumungkot ang mukha n'ya.
"Patay na" may ngiti sa labi nito nang sabihin 'yon pero halatang hindi s'ya masaya.
"Sa totoo lang, nakikita kita kay Pamela, pero sana ay hindi ka matulad sakanya. Iwasan mo na si Drystan" nakangiting sabi n'ya kaya naman napataas ako ng isang kilay na ikinagulat n'ya.
"A-at bakit naman ako susunod sa 'yo?" nagtataka munit mataray na tanong ko. Bigla ay naging balisa ito at dali-daling umalis sa harapan ko. Nagtataka ko pa itong sinundan ng tingin. Napatingin ako sa paligid na nakatingin na pala sa 'min.
Nang muli akong nag-attempt maglakad papunta sa room ay may humarang sa harapan ko. Yung kumausap kay Drystan kanina!
Grabe. Nakakailan na kayo ah? Uso ba talaga ang harangan ngayon!?
"Tama s'ya. Umiwas kana habang maaga pa" mapait na sabi nito atsaka mapait na ngumiti at nagpatuloy sa paglalakad. Naiwanan akong tulala.
Bumalik na muli ako sa room at ang unang sumalubong sa 'kin ay ang malungkot na tingin ni Drystan.
"Pamela..."
TO BE CONTINUED...
_________________________________________
   You being here is highly appreciated! Thank you for the support!
Votes and comments are highly appreciated!
Thank you!
-LadyEscritora